Archive | 2018/12/14

Zabijanie żydowskich dzieci!

Zabijanie żydowskich dzieci!

Martin Sherman
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


Źródło: Getty Images. Pogrzeb izraelskiego dziecka zabitego przez palestyńskiego snajpera

Dwudziestego listopada był Międzynarodowy Dniem Dzieci, brytyjska grupa, Campaign4Truth, zorganizowała spotkanie, na którym upamiętniono izraelskie dzieci zamordowane lub okaleczone przez arabski terror od 1920 r. Organizatorzy poprosili mnie o napisanie krótkiego tekstu na to to spotkanie. Oto, co napisałem:

Terroryzm jest zawsze ohydny – ale jest jeszcze bardziej odrażający, kiedy kieruje się przeciwko dzieciom.

Choć każde stracone życie jest tragedią – dla bliskich ofiary rozpada się cały świat – brutalne zabicie dziecka – i   odebranie życia, umyślne jego zakończenie na długo zanim można wiarygodnie przypisać mu postrzeganą winę za jakąkolwiek rzeczywistą lub wyimaginowaną niesprawiedliwość – zawsze wydaje się o tyle bardziej bezsensowne i bezduszne.

Niestety, izraelskie dzieci – nawet niemowlęta – są regularnie umyślnym celem palestyńskich organizacji terrorystycznych. W rzeczywistości mordowanie izraelskich dzieci było i jest nie tylko wymierzone w przypadkowe ofiary, ale i zamierzone.

Jednym z najbardziej chyba przerażających wypadków terrorystycznego dzieciobójstwa było zamordowanie dziesięciomiesięcznej Szalhewet Pass, której palestyński snajper strzelił w głowę, kiedy była w wózku na spacerze z rodzicami.

Skazując jej mordercę, Mahmuda Amru z frakcji Tanzim Fatahu, po tym, jak aresztowały go izraelskie służby bezpieczeństwa, sędziowie wyrazili zaszokowanie brutalnością tego morderstwa:

“Wystarczyła jedna kula wystrzelona z karabinu snajpera, by zakończyć życie niemowlęcia Szalhewet Pass…Zdjęcie zabitego niemowlęcia wryło się w nasze umysły i nie daje spokoju naszym duszom. Nie możemy zrozumieć ani zaakceptować nieznośnej łatwości, z jaką zabójca zdecydował zranić tak bezbronną osobę… nie dostrzegamy w tym niczego innego niż obraz pełen nienawiści i krwi. Nie wolno nam zaakceptować tego obrazu i musimy zrobić wszystko, co możliwe, by go potępić … ”

Niemniej, z niemal nie do opisania zdeprawowaniem, pracownik stacji radiowej Autonomii PalestyńskiejGłos Palestyny – w próbie odcięcia tej organizacji terrorystycznej od dokonanej potworności – twierdził, że informacja o śmierci niemowlęcia od kuli snajperskiej jest kłamstwem i że to matka dziewczynki sama zamordowała swoje dziecko!

Niezamierzone szkody – włącznie z dziecięcymi ofiarami śmiertelnymi – zawsze są godnym pożałowania wynikiem działań wojennych, ale bardzo rzadko świadome mordowanie dzieci – i ich mordercy – są celebrowani jako bohaterowie, tak jak są celebrowani w społeczności palestyńsko-arabskiej.

Historia barbarzyństwa palestyńskiego terroryzmu pełna jest drastycznych przykładów świadomego obierania dzieci za cel terrorystycznego ataku – na przykład, w Kefar Chabad w 1956 r. palestyńscy terroryści zastrzelili 5 dzieci;  masakra w 1974 w Ma’alot w Galilei, gdzie zamordowali 22 dzieci;  makabryczne zarżnięcie nożami i ukamienowanie dwóch chłopców w Gusz Ecjon w 2001 r.;  napad na jesziwę Mercaz HaRav w Jerozolimie w 2008 r., gdzie 7 uczniów straciło życie; porwanie i zamordowanie trzech nastoletnich chłopców w 2014 r. w Gusz Ecjon – żeby wymienić tu tylko kilka przypadków.

Nie tylko jednak mrożąca krew w żyłach brutalność  tych czynów powinna powodować zaszokowanie i odrazę, ale także sposób, w jaki są one celebrowane przez większość społeczności palestyńskiej.

I tak, na przykład, masakrę w jesziwie Mercaz HaRav chwalił nie tylko Hamas, ale – według palestyńskich sondaży – popierało ją 84% palestyńskiej populacji!!!

Pomnik dla „męczennika” Chaleda Nazzala na placu w Jenin noszącym jego imię

Jeśli jednak chodzi o rzeź niewinnych dzieci, zachowanie rzekomo „umiarkowanego” przewodniczącego Autonomii Palestyńskiej, Mahmouda Abbasa, jest nie mniej oburzające. Niedawno Abbas, mimo energicznych protestów z Izraela, twardo upierał się przy wzniesieniu pomnika w mieście Jenin, upamiętniającego osławionego  Chaleda Nazzala, organizatora masakry w Ma’alot, w której z zimna krwią zamordowano 22 dzieci szkolnych, kiedy terroryści z Demokratycznego Frontu Wyzwolenia Palestyny otwarli do dzieci ogień z broni maszynowej i wrzucili granaty do szkolnego budynku w północnym Izraelu.  

To więc jest prawdziwe oblicze nieludzkiego terroru, z jakim spotykają się codziennie Izraelczycy. To jest mrożący krew portret, który trzeba wbić w świadomość i obudzić sumienie świata.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Sweden’s ugly ultraliberalism and the Jews

World Israel News logoAnalysis: Sweden’s ugly ultraliberalism and the Jews

Dr. Manfred Gerstenfeld,
Besa.org


The opening of the Swedish Parliament in Stockholm, Sept. 25, 2018. Sweden’s ultraliberalism leads to tolerance of the intolerant says the author. (AP/Fredrik Sandberg)

For anyone curious to see just how ugly ultraliberalism can get, Sweden is the ideal case study.

In this century, only one Jewish community in all of western Europe has decided to dissolve itself because of nonstop threats from neo-Nazis: the community in the town of Umea, in northeastern Sweden. Jews in Sweden account for less than 0.2% of the population, but they are the targets of profound hatred. This does not comport very well with Sweden’s image as a near-perfect liberal democracy.

Major anti-Semitic threats to Swedish Jews have come out of parts of the Muslim community. In 2017, a movie was shown on Bavarian television about the visit to Malmö, Sweden’s third-largest city, by the German Jewish author Henryk Broder and the Egyptian writer Hamad Abdel Samad. They met several local Jews, including the town’s American rabbi. He told them the shrinking community had installed bullet-proof windows at the synagogue, but even that precaution didn’t keep them safe.

A bomb went off in front of the synagogue and another was thrown into the chapel of the Jewish cemetery, which was totally destroyed. The rabbi himself is regularly harassed when walking on the street. Objects thrown at him have included an apple, a lighter, a glass, and a bottle.

In an indication of the lack of police control, when Broder and Samad came to Malmö, they were told by police not to open the windows of their car when they were driving through a Muslim neighborhood.

The number of complaints about hate crimes in Malmö reached a record in 2010 and 2011. It did not lead to any convictions.

In December 2017, two Palestinians and a Syrian threw Molotov cocktails at a synagogue in Sweden’s second-largest city, Gothenburg. Some 20 youngsters who were meeting in the building took shelter in its cellar during the attack. A Swedish appeals court overturned a criminal tribunal ruling that had decided that one of the perpetrators, a Gaza-born Palestinian, would be deported at the end of his two-year prison term.

The court said he should not be deported because the anti-Semitic nature of the attack could put him in danger from Israel. The court thus preferred the imagined interests of the perpetrator over the actual interests of his victims. The judges were apparently unconcerned that if he stayed in Sweden he might commit more crimes.

In recent years, Sweden has taken in the highest number of migrants in western Europe as a percentage of population. Most immigrants come from Muslim countries where societies are permeated by extreme anti-Semitic prejudices. The authorities there promote Jew-hatred as national policy. Sweden can thus be characterized as a major importer of anti-Semites out of humanitarian motives.

But anti-Semitism in Sweden is not limited to Muslims and neo-Nazis. A recent scandal concerns the highly reputable hospital of Karolinska University, near Stockholm. This institution annually awards the Nobel Prize in medicine.

The Simon Wiesenthal Center (SWC) wrote a complaint to the hospital’s dean when it became known that open anti-Semitism among the hospital’s senior physicians had been ignored by management for almost a year. There were also anti-Semitic comments posted on Facebook.

Two Jewish employees had already quit over this issue. Management finally acted only after Sweden’s largest paper, Aftonbladet, reported on the hatemongering. Thereafter one of the physicians in question left.

There are many problems in Sweden that the government doesn’t want to confront. Before the Swedish parliamentary elections, then Norwegian Immigration Minister Sylvi Listhaug traveled to Stockholm and visited the extremely violent Rinkeby suburb. She made a point of noting that there are more than 60 no-go zones in Sweden. The Swedish migration minister responded to this observation by canceling her meeting with Listhaug.

The problems with immigrants have given rise to the growth of a right-wing populist party, the Sweden Democrats. In the September 2017 elections they got 17% of the vote, an unprecedented level of support. This party promotes the prohibition of nonmedical circumcision. While this measure is aimed primarily against Muslims, who vastly outnumber Jews, it is serving to introduce a new anti-Semitic element into Sweden.

Sweden has also long led western Europe in anti-Israelism. The country’s best known postwar PM, the Social Democrat Olof Palme, was one of the very few leaders of a democratic country to openly compare Israel’s acts to those of the Nazis. The current Swedish Foreign Minister, Margot Wallström, also a Social Democrat, has asked for an investigation into the killing of terrorists by Israel.

She hasn’t made any such request from other democratic countries where terrorists have been killed after attacks. By singling Israel out in this way, Wallström committed an anti-Semitic act according to the International Holocaust Remembrance Alliance definition.

The above is but a small selection of events to illustrate the falseness of Sweden’s image as a near-perfect liberal democracy. For anyone curious to see just how ugly ultraliberalism can get, Sweden is the ideal case study.

Freedom House, according to its website, is an “independent watchdog organization dedicated to the expansion of freedom and democracy around the world.” Sweden is one of the few countries to which it has granted the maximum possible number of points for freedom, one hundred.

Freedom House bases its judgments on issues like political rights, civil liberties, pluralism, the functioning of government, supposed freedom of the media, and so on. The few cases mentioned above indicate not only that Freedom House’s ranking system is flawed, but that absolute freedom is far from desirable.

The philosopher Karl Popper has pointed out that freedom representing an absence of constraining control will lead to major abuse. He added that “unlimited tolerance must lead to the disappearance of tolerance. If we extend unlimited tolerance even to those who are intolerant, if we are not prepared to defend a tolerant society against the onslaught of the intolerant, then the tolerant will be destroyed, and tolerance with them.”

All in all, the attitude towards Jews and their experience in a country may be a better indicator of that country’s democratic reality than a Freedom House ranking. This is certainly true concerning Sweden.

Sweden urgently needs to appoint a national Anti-Semitism Commissioner. Such a person might point out the anti-Semitic threats coming regularly from neo-Nazis and Muslims, the flaws of the police and justice system, and other failures of the authorities to deal with anti-Semitism.

But Stockholm is highly unlikely to appoint such a person. Though it purports to be a model democracy that believes in free speech, Sweden would not welcome the revelations that would result.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Amazing New Hebrew Worship with English Subtitles Music Video from Israel!

Amazing New Hebrew Worship with English Subtitles Music Video from Israel!

   ONE FOR ISRAEL Ministry



music: Fire of Your Spirit (Esh Ruchacha)
Artist: Sarah Liberman

 


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com