{"id":104360,"date":"2023-05-16T17:09:38","date_gmt":"2023-05-16T15:09:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=104360"},"modified":"2023-05-16T07:44:29","modified_gmt":"2023-05-16T05:44:29","slug":"24-09-85","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=104360","title":{"rendered":"Rosyjska kultura gwa\u0142tu i ma\u0142\u017ce\u0144ski fresk, niepi\u0119kny [\u201eKobieta na froncie\u201d Alaine Polcz]"},"content":{"rendered":"

Alaine Polcz. Zdj\u0119cie z niemieckiego wydania ksi\u0105\u017cki \u201eKobieta na froncie\u201d. Fot. Suhrkamp<\/em><\/span><\/p>\n

\n
\"\"<\/a>Rosyjska kultura gwa\u0142tu i ma\u0142\u017ce\u0144ski fresk, niepi\u0119kny [\u201eKobieta na froncie\u201d Alaine Polcz]<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/h5>\n

Kinga Dunin<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Rosjanie uwa\u017cali, \u017ce kobiety to co\u015b (bardziej ni\u017c kto\u015b), czego mo\u017cna w dowolny spos\u00f3b u\u017cywa\u0107, kiedy akurat ma si\u0119 na to ochot\u0119. Gwa\u0142ty zbiorowe, gwa\u0142ty, podczas kt\u00f3rych \u0142amano kobietom kr\u0119gos\u0142upy. Kobiety stale krwawi\u0105ce, w\u0142a\u015bciwie wszystkie zara\u017cone chorobami wenerycznymi. Seks jako moneta, dzi\u0119ki kt\u00f3rej mo\u017cna by\u0142o od nich co\u015b uzyska\u0107.<\/span><\/strong><\/h4>\n

.<\/p>\n

Alaine Polcz,\u00a0Kobieta na froncie<\/em>, prze\u0142. Karolina Wilmowska, Marginesy 2023<\/strong><\/p>\n

\u017bycie na wojnie nie jest lekkie.<\/em>
\nTak samo ma\u0142\u017ce\u0144stwo.<\/em>
\nSpr\u00f3buj\u0119 ci wszystko opowiedzie\u0107,<\/em>
\nbo w ko\u0144cu musz\u0119 to z siebie<\/em>
\nwyrzuci\u0107.
\n<\/em>
\n27 marca 1944 roku (w czwartym roku wojny) w zborze na ulicy Farkasa w Koloszwarze J\u00e1nos i ja wzi\u0119li\u015bmy \u015blub.<\/em><\/p>\n

Na pocz\u0105tek mo\u017ce warto przypomnie\u0107 kilka fakt\u00f3w historycznych. Koloszwar to najwi\u0119ksze miasto Siedmiogrodu, obecnie Klu\u017c w Rumunii. Siedmiogr\u00f3d zosta\u0142 przy\u0142\u0105czony do Rumunii po I wojnie \u015bwiatowej i kl\u0119sce Austro-W\u0119gier, w wyniku traktatu w Trianon. W\u0119grzy wci\u0105\u017c nie potrafi\u0105 tego przebole\u0107. W roku 1940 W\u0119gry, kt\u00f3re by\u0142y sojusznikiem Hitlera, odzyska\u0142y region.<\/span><\/p>\n

Alaine Polcz, autorka tych wspomnie\u0144, nale\u017ca\u0142a do mniejszo\u015bci w\u0119gierskiej. Po wojnie prowincja powr\u00f3ci do Rumunii, jest jednak rok 1944. Admira\u0142 Horthy, kt\u00f3ry stara\u0142 si\u0119 zawrze\u0107 separatystyczny pok\u00f3j z aliantami, straci\u0142 w\u0142adz\u0119 na rzecz strza\u0142okrzy\u017cowc\u00f3w, w\u0119gierskich (jeszcze bardziej) faszyst\u00f3w. Ju\u017c przedtem obowi\u0105zywa\u0142y na W\u0119grzech ustawy anty\u017cydowskie, ale nie by\u0142o wyw\u00f3zek do oboz\u00f3w \u015bmierci, i by\u0142o to miejsce schronienia dla wielu \u017byd\u00f3w. Po doj\u015bciu do w\u0142adzy strza\u0142okrzy\u017cowc\u00f3w na W\u0119gry wkraczaj\u0105 Niemcy i przyst\u0119puj\u0105 do \u201eostatecznego rozwi\u0105zania\u201d \u2013 deportacje do oboz\u00f3w zag\u0142ady obj\u0119\u0142y 430 tys. \u017byd\u00f3w.<\/span><\/p>\n

Armia Czerwona prze na Zach\u00f3d. Rumunia przechodzi na stron\u0119 aliant\u00f3w, przy okazji b\u0119dzie si\u0119 stara\u0142a odzyska\u0107 Siedmiogr\u00f3d.<\/span><\/p>\n

Alaine zakocha\u0142a si\u0119 w J\u00e1nosie, kiedy mia\u0142a czterna\u015bcie lat, bior\u0105c z nim \u015blub, ma dziewi\u0119tna\u015bcie, mo\u017ce nieco wi\u0119cej \u2013 ojciec w prote\u015bcie przeciwko rumu\u0144skiej administracji nie zarejestrowa\u0142 jej, wi\u0119c nie ma pewno\u015bci co do daty jej urodzenia. To do\u015b\u0107 bogata mieszcza\u0144ska rodzina. J\u00e1nos walczy od kilku lat na froncie wschodnim. Chyba nie jako zwyk\u0142y \u017co\u0142nierz, skoro po wojnie przebywa\u0142 w areszcie domowym z ostatnim wojennym premierem. Przysy\u0142a jej stamt\u0105d prezenty \u2013 pi\u0119kne walonki, fili\u017canki z chi\u0144skiej porcelany\u2026 Czy s\u0105 proniemieccy? Na pewno nie wtedy, kiedy zaczynaj\u0105 si\u0119 deportacje \u017byd\u00f3w. Chroni\u0105 znajomych, kilka os\u00f3b udaje im si\u0119 uratowa\u0107. Przedtem te\u017c nie popierali antysemickiej polityki, ale chyba ich pogl\u0105dy okre\u015blane by\u0142y g\u0142\u00f3wnie przez to, \u017ce byli w\u0119giersk\u0105 mniejszo\u015bci\u0105 w Rumunii. Niewiele o tym si\u0119 dowiadujemy, ale trudno si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ceby wyczekiwali nadej\u015bcia Rosjan \u2013 z pewno\u015bci\u0105 woleliby innych aliant\u00f3w.<\/span><\/p>\n

J\u00e1nos (w tym momencie jest ju\u017c dezerterem) z \u017con\u0105 chc\u0105 wyjecha\u0107 z Koloszwaru, o ma\u0142o nie gin\u0105 podczas bombardowania dworca, ostatecznie jako\u015b przedzieraj\u0105 si\u0119 na W\u0119gry i znajduj\u0105 schronienie w zamku Esterh\u00e1zych, gdzie matka J\u00e1nosa jest klucznic\u0105. (Zamek ma 160 pokoi, wi\u0119c raczej nie b\u0119d\u0105 spotyka\u0107 w\u0142a\u015bcicieli). Polcz pomaga w szpitalu, gdzie widzi rzeczy potworne.<\/span><\/p>\n

(Esterh\u00e1zyowie, s\u0142awny w\u0119gierski magnacki r\u00f3d, to bohaterowie uznanej za arcydzie\u0142o literatury \u015brodkowoeuropejskiej powie\u015bci P\u00e9tera Esterh\u00e1zyego\u00a0Harmonia caelestis<\/em>\u00a0(polskie wydanie \u2013 2007). Dopiero po jej napisaniu autor dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce ojciec, wa\u017cna posta\u0107 w powie\u015bci, by\u0142 przez lata wsp\u00f3\u0142pracownikiem s\u0142u\u017cby bezpiecze\u0144stwa. I temu po\u015bwieci\u0142 nast\u0119pn\u0105 powie\u015b\u0107,\u00a0Wydanie poprawione<\/em>. Przy okazji sporo dowiedzieli\u015bmy si\u0119 o Esterh\u00e1zych, ale pewno ju\u017c zapomnieli\u015bmy).<\/span><\/p>\n

Dzi\u0119ki Esterh\u00e1zym, katolikom o pot\u0119\u017cnych koneksjach w Watykanie, J\u00e1nos dostaje papiery po\u015bwiadczaj\u0105ce, \u017ce jest watyka\u0144skim dyplomat\u0105. Raczej na niewiele si\u0119 zdadz\u0105. Nast\u0119pnym ich schronieniem jest ukryta g\u0142\u0119boko w lesie, trudno dost\u0119pna le\u015bnicz\u00f3wka. Mieszka tam z ca\u0142\u0105 gromadk\u0105 uciekinier\u00f3w \u2013 matka J\u00e1nosa, para \u017byd\u00f3w, para ukrywaj\u0105cych swoje pogl\u0105dy antysemit\u00f3w, jugos\u0142owia\u0144ski ksi\u0105dz\u2026 Czasem wpadaj\u0105 tam partyzanci, pozbawiaj\u0105c ich jedzenia, ale dzi\u0119ki polowaniom jako\u015b sobie radz\u0105. Potem przychodzi oddzia\u0142 w\u0119gierski i chce rozstrzela\u0107 dezertera J\u00e1nosa. Potem Niemcy, kt\u00f3rzy proponuj\u0105, \u017ceby zabra\u0107 si\u0119 nimi na zach\u00f3d, antysemici uciekaj\u0105, ale \u017bydzi, co zrozumia\u0142e, zostaj\u0105. Nadchodzi wigilia i Sowieci. Wyprowadzaj\u0105 J\u00e1nosa i twierdz\u0105, \u017ce go rozstrzelali, potem oka\u017ce si\u0119, \u017ce to nieprawda. Jej te\u017c w pewnym momencie gro\u017cono rozstrzelaniem, ostatecznie jednak strza\u0142y pad\u0142y obok.<\/span><\/p>\n

Po pewnym czasie pozosta\u0142ych gdzie\u015b wyprowadzaj\u0105 i do\u0142\u0105czaj\u0105 do innych cywili. Jest zima, tych, kt\u00f3rzy nie mog\u0105 i\u015b\u0107, zabijaj\u0105. A potem niespodziewanie wypuszczaj\u0105, tyle \u017ce na linii frontu, gdzie do ka\u017cdego strzela si\u0119 bez ostrze\u017cenia. Alaine i jej te\u015bciowej cudem udaje si\u0119 dotrze\u0107 do niewielkiej miejscowo\u015bci zaj\u0119tej przez Rosjan \u2013 to b\u0119dzie si\u0119 zmienia\u0107, czasem b\u0119d\u0105 wracali Niemcy \u2013 z kt\u00f3rej nie da si\u0119 wydosta\u0107.<\/span><\/p>\n

To, o czym dot\u0105d czytali\u015bmy, to wojenne przygody, wygl\u0105daj\u0105 gro\u017anie, s\u0105 przera\u017caj\u0105ce, ale Polcz jest dzielna, optymistyczna, lubi si\u0119 \u015bmia\u0107, czasem robi rzeczy niebezpieczne, bo \u017ale znosi ukrywanie si\u0119. Czas sp\u0119dzony na zamku i w le\u015bnicz\u00f3wce nazywa wojenn\u0105 idyll\u0105. To, co nast\u0105pi dalej, b\u0119dzie du\u017co gorsze.<\/span><\/p>\n

Jej ksi\u0105\u017cka sta\u0142a si\u0119 znana i bardzo wa\u017cna z innych powod\u00f3w. Ukaza\u0142a si\u0119 na W\u0119grzech w roku 1991 i jest jedn\u0105 z pierwszych, o ile nie pierwsz\u0105 na \u015bwiecie, ujawniaj\u0105c\u0105 skal\u0119 gwa\u0142t\u00f3w pope\u0142nianych na kobietach przez sowieckich \u017co\u0142nierzy. I \u015bwiadectwem ich ofiary. Po wojnie Polcz zamieszka\u0142a na W\u0119grzech, zosta\u0142a znan\u0105 psycholo\u017ck\u0105, tw\u00f3rczyni\u0105 hospicj\u00f3w dla dzieci, autork\u0105 wielu ksi\u0105\u017cek i artyku\u0142\u00f3w o tanatologii. I dopiero po wielu latach, ju\u017c z pewnego dystansu, postanowi\u0142a o tym opowiedzie\u0107.<\/span><\/p>\n

Trudno mi o tym pisa\u0107. Rosjanie uwa\u017cali, \u017ce kobiety to co\u015b (bardziej ni\u017c kto\u015b), czego po prostu mo\u017cna w dowolny spos\u00f3b u\u017cywa\u0107, kiedy akurat ma si\u0119 na to ochot\u0119.\u00a0Gwa\u0142ty zbiorowe, gwa\u0142ty<\/a>, podczas kt\u00f3rych \u0142amano kobietom kr\u0119gos\u0142upy. Kobiety stale krwawi\u0105ce, w\u0142a\u015bciwie wszystkie zara\u017cone chorobami wenerycznymi. Seks jako moneta, dzi\u0119ki kt\u00f3rej mo\u017cna by\u0142o od nich co\u015b uzyska\u0107. Polcz wysz\u0142a z tego ze zrujnowanym zdrowiem, nie b\u0119dzie mog\u0142a mie\u0107 dzieci, ale niewiele pisze o traumie i jak sobie z ni\u0105 poradzi\u0142a. I nie tylko to, co opisuje, ale te\u017c jak \u2013 w\u0142a\u015bciwie bez emocji \u2013 jest przejmuj\u0105ce. Czasem taki opis dzia\u0142a mocniej ni\u017c krzyk.<\/span><\/p>\n

Chyba wa\u017cne by\u0142o to, \u017ce od pocz\u0105tku\u00a0oddzieli\u0142a seks od przemocy<\/a>. To by\u0142a po prostu brutalna przemoc fizyczna, k\u0142opoty w \u017cyciu seksualnym mia\u0142a z m\u0119\u017cem. To wcale nie jest oczywiste, bo jednak przemoc seksualna dla wielu kobiet ma inne znaczenie. I co jeszcze bardziej zaskakuj\u0105ce, po latach nie pisze o rosyjskich gwa\u0142cicielach z nienawi\u015bci\u0105. Widzi w nich ludzi, w kt\u00f3rych miesza si\u0119 dobro ze z\u0142em. Bardzo prymitywnych, kulturowo odmiennych. Poza przemoc\u0105 notuje te\u017c inne sytuacje. Niekt\u00f3rzy jej bronili, jeden si\u0119 zakocha\u0142 i nigdy jej nie zgwa\u0142ci\u0142, czasem pomagali, dzielili si\u0119 jedzeniem, nawet je\u015bli mieli go ma\u0142o.<\/span><\/p>\n

Czasem okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce jednak gwa\u0142ty s\u0105 zakazane \u2013 chyba pozwalano na nie i na rabunki przez pierwsze trzy dni, cho\u0107, jak to z Rosjanami bywa, niczego nie da\u0142o si\u0119 przewidzie\u0107. Kiedy\u015b w\u015br\u00f3d szeregu \u017co\u0142nierzy mia\u0142a rozpozna\u0107 swego gwa\u0142ciciela, kt\u00f3ry prawdopodobnie zosta\u0142by rozstrzelany. Rozpozna\u0142a go i nie wskaza\u0142a. Ze wsp\u00f3\u0142czuciem obserwowa\u0142a warunki, w jakich \u017cyj\u0105. Zauwa\u017ca\u0142a ich szacunek dla starych kobiet, babuszek, chocia\u017c przecie\u017c jej te\u015bciowa te\u017c zosta\u0142a zgwa\u0142cona. Troch\u0119 racjonalizowa\u0142a \u2013 takie rzeczy na wojnie si\u0119 dziej\u0105, pewno W\u0119grzy robili to samo na froncie wschodnim. (Na pewno nie tak\u0105 skal\u0119!)<\/span><\/p>\n

Po wojnie nikt nie chcia\u0142 wierzy\u0107 w to, co j\u0105 i inne kobiety spotka\u0142o, ani o tym m\u00f3wi\u0107. One te\u017c nie.<\/span><\/p>\n

Tak wygl\u0105da\u0142o jej pierwsze spotkanie z rodzin\u0105. Zasiedli do obiadu, podano oz\u00f3r w sosie pomidorowym.<\/span><\/p>\n

\u201eM\u00f3wi\u0105, \u017ce Rosjanie gwa\u0142cili kobiety. U was te\u017c? \u2013 zapyta\u0142a mama. \u201eTak, u nas te\u017c\u201d. \u201eAle ciebie nie?\u201d \u201eAle\u017c tak, wszystkie\u201d \u2013 powiedzia\u0142am. Mama patrzy\u0142a na mnie przez chwil\u0119 i zapyta\u0142a ze zdziwieniem: \u201eJak mog\u0142a\u015b na to pozwoli\u0107?\u201d. \u201eBo mnie bili\u201d \u2013 rzuci\u0142am kr\u00f3tko. Kwestia ta nie wydawa\u0142a mi si\u0119 ani wa\u017cna, ani ciekawa. Na to kto\u015b zapyta\u0142 lekko, wr\u0119cz \u017cartobliwie: \u201eA du\u017co ich by\u0142o?\u201d \u201eTrudno zliczy\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142am, wci\u0105\u017c nie przerywaj\u0105c jedzenia.<\/em><\/span><\/p>\n

Szybko zmieniono temat, a po obiedzie matka poprosi\u0142a j\u0105, aby przyzna\u0142a, \u017ce nie m\u00f3wi\u0142a prawdy. \u201eDobrze \u2013 zgodzi\u0142am si\u0119 \u2013 to nieprawda. Tak naprawd\u0119 zabierali mnie tylko do opatrywania rannych w szpitalu\u201d.<\/span><\/p>\n

Zbrodnie gwa\u0142t\u00f3w<\/a>\u00a0wojennych na lata zosta\u0142y zapomniane, zapomniano o ich ofiarach. Nigdy im nie zado\u015b\u0107uczyniono. Do dzi\u015b brakuje opracowa\u0144 naukowych, w\u0142a\u015bciwego upami\u0119tnienia. Dopiero w 1998 roku Mi\u0119dzynarodowy Trybuna\u0142 Karny uzna\u0142 gwa\u0142ty za zbrodnie przeciw ludzko\u015bci.<\/span><\/p>\n

Ksi\u0105\u017ck\u0119 Polcz poprzedza przedmowa\u00a0Oksany Zabu\u017cko<\/a>, du\u017co bardziej emocjonalna. I trudno si\u0119 temu dziwi\u0107, gwa\u0142ty na kobietach w Ukrainie dziej\u0105 si\u0119 teraz. Zabu\u017cko nazywa to rosyjsk\u0105 kultur\u0105 gwa\u0142tu. Czytaj\u0105c Polcz, trudno tak tego nie widzie\u0107.<\/span><\/p>\n

Jest jeszcze jeden wa\u017cny w\u0105tek tej wojennej opowie\u015bci. Na \u015bcianie \u015bwiatowej historii Polcz maluje te\u017c prywatny fresk, opowie\u015b\u0107 o swoim ma\u0142\u017ce\u0144stwie. Widzimy j\u0105 na tle horroru gwa\u0142t\u00f3w, ale to te\u017c jest horror. Ona jest m\u0142odziutka, zakochana w m\u0119\u017cu i gotowa ratowa\u0107 go za wszelk\u0105 cen\u0119, on do\u015b\u0107 \u0142atwo przechodzi do porz\u0105dku nad tym, \u017ce ona i jego matka najprawdopodobniej nie \u017cyj\u0105. Jest dzielny i honorowy w wielu sytuacjach, co Polcz zauwa\u017ca, ale jako m\u0105\u017c jest potworem. Ca\u0142kowicie zamkni\u0119ty w sobie, milcz\u0105cy, je\u015bli si\u0119 odzywa, to tylko po to, \u017ceby j\u0105 strofowa\u0107, albo kaza\u0107 zamilkn\u0105\u0107. Absolutnie nie liczy si\u0119 z jej potrzebami seksualnymi, pocz\u0105tki ma\u0142\u017ce\u0144stwa to dla niej nieustanny b\u00f3l. Ugania si\u0119 za kobietami, to on jako pierwszy zara\u017ca j\u0105 rze\u017c\u0105czk\u0105. Lekarz radzi jej rozw\u00f3d, ale on k\u0142amie i wmawia jej, \u017ce zarazi\u0142a si\u0119 w toalecie. W czasie polowa\u0144 u\u017cywa jej jako psa. Gdyby nie ca\u0142a reszta, to czytaliby\u015bmy t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 jako opis przemocy ma\u0142\u017ce\u0144skiej. Dla Polcz jest to co\u015b, na co si\u0119 zgadza\u0142a, bo kocha\u0142a. Gwa\u0142ty i swoje ma\u0142\u017ce\u0144stwo widzi jakby oddzielnie, jako dwie oddzielne sprawy. Dzi\u015b chyba dostrzegamy ju\u017c zwi\u0105zek mi\u0119dzy gwa\u0142tami wojennymi a powszechno\u015bci\u0105 przemocy wobec kobiet.<\/span><\/p>\n

Po siedmiu latach rozwiod\u0142a si\u0119 z m\u0119\u017cem, mimo \u017ce grozi\u0142 jej samob\u00f3jstwem, je\u015bli go zostawi, i pr\u00f3bowa\u0142a zapomnie\u0107. Po\u015blubi\u0142a znanego w\u0119gierskiego pisarza. Zmar\u0142a w roku 2007.<\/span><\/p>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n

Przeczytany do ko\u0144ca tekst jest bezcenny. Ale nie powstaje za darmo. Niezale\u017cno\u015b\u0107 Krytyki Politycznej jest mo\u017cliwa tylko dzi\u0119ki sta\u0142ej hojno\u015bci os\u00f3b takich jak Ty. Potrzebujemy Twojej energii. Wesprzyj nas teraz.<\/em><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
Jednorazowo<\/span><\/em><\/span><\/div>\n
Miesi\u0119cznie<\/span><\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/fieldset>\n
\n
\n
35\u00a0z\u0142<\/small><\/span><\/em><\/span><\/div>\n
70\u00a0z\u0142<\/small><\/span><\/em><\/span><\/div>\n
150\u00a0z\u0142<\/small><\/span><\/em><\/span><\/div>\n
500\u00a0z\u0142<\/small><\/span><\/em><\/span><\/div>\n
Dowolna kwota<\/span><\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/fieldset>\n
\n
\n
WSPIERAM<\/a><\/strong><\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/fieldset>\n<\/section>\n<\/form>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\n<\/div>\n<\/div>\n<\/article>\n
\n
\n
\n
\"Kinga<\/p>\n
\n

Kinga Dunin<\/strong> – Socjolo\u017cka, publicystka, pisarka, krytyczka literacka. Od 1977 roku wsp\u00f3\u0142pracowniczka KOR oraz Niezale\u017cnej Oficyny Wydawniczej. Po roku 1989 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z ruchem feministycznym. Wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielka partii Zielonych. Autorka licznych publikacji (m.in. \u201eTao gospodyni domowej\u201d, \u201eKaroca z dyni\u201d\u2009\u2013\u2009finalistka Nagrody Literackiej Nike w 2001) i opracowa\u0144 naukowych (m.in. wsp\u00f3\u0142autorka i wsp\u00f3\u0142redaktorka pracy socjologicznej “Cudze problemy. O wa\u017cno\u015bci tego, co niewa\u017cne\u201d). Autorka ksi\u0105\u017cek “Czytaj\u0105c Polsk\u0119. Literatura polska po roku 1989 wobec dylemat\u00f3w nowoczesno\u015bci”, “Zadyma”, “Kochaj i r\u00f3b”.<\/em><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n

Zawarto\u015b\u0107 publikowanych artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nie reprezentuje pogl\u0105d\u00f3w ani opinii Reunion’68,<\/em>
\nani te\u017c webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyra\u017anie zaznaczone.
\nTwoje uwagi, linki, w\u0142asne artyku\u0142y lub wiadomo\u015bci prze\u015blij na adres:
\n<\/em>webmaster@reunion68.com<\/span><\/a><\/em><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Alaine Polcz. Zdj\u0119cie z niemieckiego wydania ksi\u0105\u017cki \u201eKobieta na froncie\u201d. Fot. Suhrkamp Rosyjska kultura gwa\u0142tu i ma\u0142\u017ce\u0144ski fresk, niepi\u0119kny [\u201eKobieta na froncie\u201d Alaine Polcz] Kinga Dunin Rosjanie uwa\u017cali, \u017ce kobiety to co\u015b (bardziej ni\u017c kto\u015b), czego mo\u017cna w dowolny spos\u00f3b u\u017cywa\u0107, kiedy akurat ma si\u0119 na to ochot\u0119. Gwa\u0142ty zbiorowe, gwa\u0142ty, podczas kt\u00f3rych \u0142amano kobietom […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[26,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/104360"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=104360"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/104360\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":104371,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/104360\/revisions\/104371"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=104360"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=104360"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=104360"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}