{"id":116027,"date":"2024-09-25T17:09:14","date_gmt":"2024-09-25T15:09:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=116027"},"modified":"2024-09-25T14:46:06","modified_gmt":"2024-09-25T12:46:06","slug":"29-09-86","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=116027","title":{"rendered":"Falangi Liba\u0144skie – w obronie chrze\u015bcija\u0144stwa"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>Falangi Liba\u0144skie – w obronie chrze\u015bcija\u0144stwa<\/a><\/strong><\/span><\/h5>\n

M. M.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 oficjalnych opracowa\u0144 i funkcjonuj\u0105cych w obiegu opinii na temat Falang Liba\u0144skich jest na og\u00f3\u0142 krzywdz\u0105ca dla tego ugrupowania. Najcz\u0119\u015bciej powodem tego jest podszyta lewicowym spojrzeniem niech\u0119\u0107, czy wr\u0119cz wrogo\u015b\u0107 do nich, jako do organizacji podkre\u015blaj\u0105cej swe chrze\u015bcija\u0144skie korzenie. Ale falangi\u015bci nie ciesz\u0105 si\u0119 te\u017c dobr\u0105 s\u0142aw\u0105 z innej przyczyny. O\u015bmielili si\u0119 bowiem dokona\u0107 rzeczy, kt\u00f3ra w oczach tzw. poprawnej opinii publicznej by\u0142a i nadal jest nie do wybaczenia. Mianowicie, stawili zdecydowany i zbrojny op\u00f3r arabskiej lewicy (w tym zw\u0142aszcza ulubie\u0144com lewicy \u015bwiatowej \u2013 bojownikom palesty\u0144skim) oraz agresywnemu islamowi.<\/span><\/p>\n

Z pocz\u0105tku poza Palesty\u0144czykami przeciwnikiem Falang by\u0142 g\u0142\u00f3wnie laicki i lewicowy nacjonalizm arabski, ale w miar\u0119 eskalacji wydarze\u0144 zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 ju\u017c uaktywni\u0107 nowy wr\u00f3g w postaci religijnych islamskich ruch\u00f3w zbrojnych. Z tych, a tak\u017ce innych powod\u00f3w po dzie\u0144 dzisiejszy nie okre\u015bla si\u0119 wi\u0119c Falang inaczej ni\u017c jako organizacji faszyzuj\u0105cej b\u0105d\u017a boj\u00f3wek chrze\u015bcija\u0144skich fundamentalist\u00f3w. Z historii konfliktu nag\u0142a\u015bnia si\u0119 za\u015b tak\u017ce prawie wy\u0142\u0105cznie masakr\u0119 w obozach palesty\u0144skich w Sabrze i Szatili, celowo pomijaj\u0105c prawdziw\u0105 genez\u0119 i w\u0142a\u015bciwy przebieg wojny.<\/span><\/div>\n
<\/h5>\n
Pocz\u0105tek \u2013 \u015bw. Maron<\/strong><\/h5>\n

Falangi Liba\u0144skie by\u0142y ugrupowaniem skupiaj\u0105cym przede wszystkim maronit\u00f3w. Aby zrozumie\u0107 nale\u017cycie okoliczno\u015bci powstania omawianej formacji, jej metody oraz determinacj\u0119 koniecznym jest przybli\u017cenie los\u00f3w spo\u0142eczno\u015bci maronickiej. Ich nazwa pochodzi od \u015bw. Marona \u2013 mnicha i pustelnika \u017cyj\u0105cego na prze\u0142omie IV i V w. na terenie patriarchatu Antiochii. Po Jego \u015bmierci na terenie wybudowanego klasztoru zacz\u0119li \u017cy\u0107 Jego uczniowie, daj\u0105c pocz\u0105tek Ko\u015bcio\u0142owi Maronickiemu. Maronici ju\u017c w V w. na skutek spor\u00f3w religijnych w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan bliskowschodnich zacz\u0119li chroni\u0107 si\u0119 przed powsta\u0142ymi na tym tle prze\u015bladowaniami w g\u00f3rach Libanu.Tam te\u017c w trudno dost\u0119pnych rejonach pr\u00f3bowali zachowa\u0107 sw\u0105 odr\u0119bno\u015b\u0107 zar\u00f3wno wobec Cesarstwa Bizantyjskiego, Ko\u015bcio\u0142a konstantynopolita\u0144skiego, jak i wobec narastaj\u0105cego naporu muzu\u0142ma\u0144skich Arab\u00f3w.<\/span><\/p>\n

<\/div>\n

\u015bw. Maron<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Kolejne fale uciekinier\u00f3w przypad\u0142y na pocz\u0105tek VII w. w czasie najazdu Pers\u00f3w i w pierwszej po\u0142owie IX w., kiedy poddani kolejnym ci\u0119\u017ckim prze\u015bladowaniom ze strony muzu\u0142man\u00f3w, maronici w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci ostatecznie schronili si\u0119 w wysokich i trudno dost\u0119pnych g\u00f3rach liba\u0144skich. Dzi\u0119ki kryj\u00f3wkom g\u00f3rskim zdo\u0142ali unikn\u0105\u0107 losu, jaki w tamtym czasie islam zgotowa\u0142 pozosta\u0142ym pomordowanym chrze\u015bcijanom wschodnim. Ta izolacja z czasem pozwoli\u0142a im te\u017c pog\u0142\u0119bi\u0107 w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, czyni\u0105c z nich niemal odr\u0119bny nar\u00f3d z w\u0142asn\u0105 religi\u0105 i kultur\u0105. Wkr\u00f3tce do\u0142\u0105czyli si\u0119 do nich tak\u017ce chrze\u015bcijanie pochodzenia aramejskiego i Fenicjanie \u2013 wszyscy uciekaj\u0105cy przed Arabami. Ale wiek IX to tak\u017ce pocz\u0105tki osadnictwa na tych terenach szyit\u00f3w. Stopniowy nap\u0142yw tej ostatniej grupy nie by\u0142 jednak w stanie zagrozi\u0107 przewadze maronit\u00f3w.<\/span><\/p>\n

W dobie krucjat<\/strong><\/h5>\n
Sytuacja ta trwa\u0142a a\u017c do 1099 roku, kiedy podczas I krucjaty krzy\u017cowcy nawi\u0105zali pierwsze kontakty z maronitami, kt\u00f3rzy w kieruj\u0105cych si\u0119 ku Jerozolimie \u0142acinnikach natychmiast dostrzegli naturalnych sojusznik\u00f3w. W 1109 r. Bejrut zosta\u0142 odbity z r\u0105k muzu\u0142man\u00f3w. Po sukcesach odniesionych przez wojska chrze\u015bcija\u0144skie, gdy tereny obecnego p\u00f3\u0142nocnego Libanu znalaz\u0142y si\u0119 w granicach nowopowsta\u0142ego \u0142aci\u0144skiego hrabstwa Trypolisu, a po\u0142udniowe wesz\u0142y w sk\u0142ad Kr\u00f3lestwa Jerozolimy, maronici ch\u0119tnie wspierali krzy\u017cowc\u00f3w. Wst\u0119powali w szeregi zakon\u00f3w rycerskich oraz wsp\u00f3\u0142pracowali w zakresie obronno\u015bci pa\u0144stwa. Same relacje pomi\u0119dzy maronitami a przybyszami z Europy uk\u0142ada\u0142y si\u0119 wyj\u0105tkowo dobrze, co pozwoli\u0142o im cieszy\u0107 si\u0119 podobnymi prawami i przywilejami.<\/span><\/div>\n
<\/div>\n
W 1182 r. patriarcha maronicki uzna\u0142 zwierzchno\u015b\u0107 Papie\u017ca, zachowuj\u0105c jedynie w\u0142asn\u0105 liturgi\u0119. W ten spos\u00f3b narodzi\u0142a si\u0119 unia Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego i maronickiego. W 1736 r. nast\u0105pi\u0142o formalne zjednoczenie tych dwu Ko\u015bcio\u0142\u00f3w, utrzymuj\u0105ce si\u0119 po dzie\u0144 dzisiejszy.<\/span><\/div>\n
<\/div>\n
W 1291 r. wraz z upadkiem ostatniego garnizonu chrze\u015bcija\u0144skiego w Akce, Liban znalaz\u0142 si\u0119 pod ca\u0142kowitym panowaniem sunnickich Mameluk\u00f3w. Dla maronit\u00f3w nadszed\u0142 okres najci\u0119\u017cszych w historii prze\u015bladowa\u0144. Do tego dosz\u0142y cztery pustosz\u0105ce najazdy mongolskie w latach 1260 \u2013 1303.<\/span><\/div>\n
<\/div>\n
Pod tureckim butem<\/strong><\/h5>\n
Turecki podb\u00f3j Syrii w 1516 r. przyni\u00f3s\u0142 ze sob\u0105 nowe represje. Ich ofiarami sta\u0142y si\u0119 tysi\u0105ce chrze\u015bcijan. Mimo to chrze\u015bcija\u0144skie gminy religijne ros\u0142y w sile. Pocz\u0105wszy od ko\u0144ca XVII w. zwi\u0119kszy\u0142y si\u0119 tak\u017ce w Libanie wp\u0142ywy europejskie, g\u0142\u00f3wnie Francji z\u0142\u0105czonej z maronitami wi\u0119zami kulturalnymi.<\/span><\/div>\n

\"\"Mnich maronita<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Wiek XIX przyni\u00f3s\u0142 ze sob\u0105 okres rywalizacji mi\u0119dzy maronitami a druzami. Druzowie pojawili si\u0119 w Libanie na pocz\u0105tku XI w. Byli arabsk\u0105 sekt\u0105 religijn\u0105, g\u0142osz\u0105c\u0105 boskie pochodzenie znanego z brutalno\u015bci i antychrze\u015bcija\u0144skiej postawy fatymidzkiego kalifa Egiptu al-Hakima (996-1021). To z jego polecenia mi\u0119dzy innymi zniszczono w 1009 r. Gr\u00f3b \u015awi\u0119ty w Jerozolimie. Lepsza pozycja spo\u0142eczna i ekonomiczna, jak\u0105 osi\u0105gn\u0119li maronici i uleganie wp\u0142ywom zachodnim wzbudza\u0142a zazdro\u015b\u0107 i niech\u0119\u0107 druz\u00f3w. Tym bardziej, \u017ce maronici zacz\u0119li dominowa\u0107 w sferze administracyjno-finansowej nawet tam, gdzie stanowili mniejszo\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

Od lat 40-ych XIX w. a\u017c po 1860 r. druzowie organizowali liczne ataki na spo\u0142eczno\u015b\u0107 maronick\u0105. W 1841 r. nast\u0105pi\u0142 pierwszy wi\u0119kszy pogrom ludno\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej. Maronici pr\u00f3bowali szuka\u0107 ratunku u w\u0142adz tureckich, ale te zamiast udzieli\u0107 wsparcia mordowanym chrze\u015bcijanom, dodatkowo jeszcze ograbia\u0142y maronit\u00f3w. Zdarza\u0142o si\u0119, i\u017c same wojska tureckie wsp\u00f3lnie z druzami urz\u0105dza\u0142y pogromy. W 1860 r. druzowie przy wsparciu tureckim zorganizowali najkrwawsz\u0105 masakr\u0119 chrze\u015bcijan. Niekt\u00f3re wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skie zosta\u0142y niemal ca\u0142kowicie unicestwione. Ocenia si\u0119, i\u017c straci\u0142o w\u00f3wczas \u017cycie ok. 20 tys. chrze\u015bcijan, 100 tys. musia\u0142o opu\u015bci\u0107 swe ziemie, a 380 wiosek, 560 ko\u015bcio\u0142\u00f3w i 40 klasztor\u00f3w zosta\u0142o ca\u0142kowicie zburzonych.\u00a0Wywo\u0142a\u0142o to reakcj\u0119 mocarstw europejskich, kt\u00f3re podj\u0119\u0142y interwencj\u0119 wojskow\u0105 i narzuci\u0142y Turkom tzw. Ograniczony statut Libanu obowi\u0105zuj\u0105cy a\u017c do I wojny \u015bw. Wprowadza\u0142 on autonomi\u0119 dla chrze\u015bcijan rz\u0105dzonych od tej pory przez chrze\u015bcija\u0144skiego gubernatora.<\/span><\/p>\n

Ku niepodleg\u0142o\u015bci<\/strong><\/h5>\n
Po upadku Imperium Osma\u0144skiego w 1920 r. tereny Libanu podlega\u0142y mandatowi francuskiemu. Powsta\u0142 tzw. Wielki Liban ze stolic\u0105 w Bejrucie, do kt\u00f3rego przy\u0142\u0105czono okr\u0119gi z przewag\u0105 ludno\u015bci muzu\u0142ma\u0144skiej. Jak wyka\u017c\u0105 lata p\u00f3\u017aniejsze, decyzja o powi\u0119kszeniu pa\u0144stwa mia\u0142a by\u0107 zgubna w skutkach dla chrze\u015bcijan. W nowym bowiem pa\u0144stwie nie byli ju\u017c wi\u0119kszo\u015bci\u0105. Sytuacj\u0119 zacz\u0105\u0142 dodatkowo komplikowa\u0107 wy\u017cszy przyrost naturalny w\u015br\u00f3d muzu\u0142man\u00f3w. Podczas, gdy jeszcze w 1914 r. autonomiczny Liban zamieszkiwa\u0142o 80 proc. chrze\u015bcijan, a muzu\u0142manie stanowili tylko 20 proc. jego mieszka\u0144c\u00f3w, to obecnie chrze\u015bcijanie cho\u0107 byli wci\u0105\u017c wi\u0119kszo\u015bci\u0105, to ich liczba wynosi\u0142a ju\u017c tylko 55 proc. ludno\u015bci.<\/span><\/div>\n

\"\"Maronici buduj\u0105cy ko\u015bci\u00f3\u0142 w g\u00f3rach – ok. 1920 r.<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n

Niestety, proporcje te wraz z up\u0142ywem lat zmienia\u0142y si\u0119 ju\u017c tylko na korzy\u015b\u0107 muzu\u0142man\u00f3w. I tak, wed\u0142ug ostatniego oficjalnie sporz\u0105dzonego przez w\u0142adze liba\u0144skie spisu ludno\u015bci z 1932 roku, chrze\u015bcijanie stanowili ju\u017c jedynie 51 proc. mieszka\u0144c\u00f3w, w tym maronici \u2013 30 proc., grekoprawos\u0142awni \u2013 10 proc., grekokatolicy \u2013 6 proc., pozostali chrze\u015bcijanie \u2013 ok. 6 proc. Muzu\u0142manie liczyli 49 proc. mieszka\u0144c\u00f3w, w tym sunnici \u2013 22 proc., szyici \u2013 20 proc., druzowie \u2013 7 proc. W okresie tym wyczuwalne by\u0142o ju\u017c tak\u017ce napi\u0119cie pomi\u0119dzy maronitami, kt\u00f3rzy z tak wielkim trudem stworzyli swe pa\u0144stwo a sunnitami g\u0142osz\u0105cymi has\u0142a nacjonalizmu syryjskiego, czy szyitami obawiaj\u0105cymi si\u0119 dominacji chrze\u015bcijan.<\/span><\/p>\n

W 1943 r. Liban uzyska\u0142 niepodleg\u0142o\u015b\u0107, a og\u0142oszony w\u00f3wczas tzw. Pakt Narodowy og\u0142asza\u0142 zgod\u0119 chrze\u015bcija\u0144sko-muzu\u0142ma\u0144sk\u0105 w ustroju opartym na konfesyjnym podziale w\u0142adzy. Zak\u0142ada\u0142 on, i\u017c wybory parlamentarne odbywa\u0107 si\u0119 mia\u0142y proporcjonalnie do liczebno\u015bci gmin religijnych w ustanowionych wcze\u015bniej okr\u0119gach wyborczych. Prezydentem i g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cym armii mia\u0142 by\u0107 maronita, premierem sunnita, a przewodnicz\u0105cym parlamentu szyita.<\/span><\/div>\n
<\/div>\n

Pakt, jak wykaza\u0142a jednak przysz\u0142o\u015b\u0107, nie by\u0142 w stanie zachowa\u0107 niewielkiej r\u00f3wnowagi pomi\u0119dzy religijnymi gminami. Sytuacj\u0119 komplikowa\u0142 ponadto powojenny wzrost tendencji panarabskich i lewicowych w\u015br\u00f3d muzu\u0142man\u00f3w liba\u0144skich. Najsilniejszym ugrupowaniem lewicy sta\u0142a si\u0119 za\u0142o\u017cona w 1949 r. przez Kamala D\u017cunbulata \u2013 moskiewskiego laureata leninowskiej nagrody pokoju z roku 1971! \u2013 Post\u0119powa Partia Socjalistyczna, skupiaj\u0105ca g\u0142\u00f3wnie druz\u00f3w. Du\u017cymi wp\u0142ywami cieszyli si\u0119 r\u00f3wnie\u017c komuni\u015bci ze zdelegalizowanej w 1948 r. Komunistycznej Partii Libanu. Lewica zmierza\u0142a do narzucenia Libanowi socjalistycznego nacjonalizmu arabskiego, licz\u0105c na przyst\u0105pienie do nowopowsta\u0142ej unii Egiptu i Syrii w postaci Zjednoczonej Republiki Arabskiej. W 1958 r. ob\u00f3z lewicowy utworzy\u0142 tzw. Front Narodowy, zrzeszaj\u0105cy g\u0142\u00f3wnie druz\u00f3w i sunnit\u00f3w. W tym samym roku grupy te wspierane przez Syri\u0119 i Egipt, d\u0105\u017c\u0105c do zbrojnego obalenia prozachodniego rz\u0105du, zainspirowa\u0142y zamieszki, kt\u00f3re z czasem pocz\u0119\u0142y zmienia\u0107 si\u0119 w konflikt religijny chrze\u015bcijan i muzu\u0142man\u00f3w. Sytuacj\u0119 opanowa\u0142y dopiero poproszone o pomoc przez rz\u0105d liba\u0144ski wojska ameryka\u0144skie i brytyjskie.<\/span><\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

\"\"Oddzia\u0142y Marines w Bejrucie<\/strong>– 1958 r.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Falangi Liba\u0144skie<\/strong><\/h5>\n

W rebelii roku 1958 po stronie rz\u0105dowej i w obronie chrze\u015bcijan wyr\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 po raz pierwszy oddzia\u0142y chrze\u015bcija\u0144skich Falang Liba\u0144skich. Falangi Liba\u0144skie (Al-Kata\u2019ib al-Lubnanijja) by\u0142y pierwotnie chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 prawicow\u0105 organizacj\u0105 sportowo \u2013 militarn\u0105 za\u0142o\u017con\u0105 w 1936 r. przez Pierre\u2019a D\u017cumajjila (1905 \u2013 1984) \u2013 m\u0142odego dzia\u0142acza maronickiego, wychowanka szk\u00f3\u0142 jezuickich i absolwenta francuskiego wydzia\u0142u medycyny w Bejrucie. Pochodzi\u0142 on z rodu, kt\u00f3rego historia si\u0119ga\u0142a a\u017c XVI w. Jego rodzina stale odgrywa\u0142a znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w spo\u0142eczno\u015bci maronickiej. W 1914 r. jego ojciec i wuj zmuszeni byli opu\u015bci\u0107 kraj. Za dzia\u0142alno\u015b\u0107 antytureck\u0105 grozi\u0142a im kara \u015bmierci. D\u017cumajjil nie ukrywa\u0142, \u017ce organizuj\u0105c Falangi by\u0142 pod wra\u017ceniem m\u0142odzie\u017cowych organizacji niemieckich, jakie dane mu by\u0142o ujrze\u0107 podczas Igrzysk Olimpijskich w Berlinie w 1936 r., a tak\u017ce zewn\u0119trznych form w\u0142oskiego faszyzmu. Inspirowa\u0142y Go r\u00f3wnie\u017c idee Falangi hiszpa\u0144skiej. Organizacja zrzesza\u0142a g\u0142ownie maronit\u00f3w, a jej has\u0142em naczelnym by\u0142o \u201eB\u00f3g, Nar\u00f3d, Rodzina\u201d. W przeciwie\u0144stwie do pozosta\u0142ych ugrupowa\u0144 liba\u0144skich tego okresu, Falangi sprzeciwia\u0142y si\u0119 zar\u00f3wno mandatowi francuskiemu, jak i ewentualnym pr\u00f3bom przy\u0142\u0105czenia Libanu do Syrii. G\u0142osi\u0142y has\u0142a pe\u0142nej niepodleg\u0142o\u015bci i liba\u0144skiego nacjonalizmu, zwracaj\u0105c uwag\u0119 na odr\u0119bno\u015b\u0107 etniczn\u0105 narodu liba\u0144skiego od muzu\u0142man\u00f3w. Muzu\u0142manie byli postrzegani przez falangist\u00f3w jako obcy arabscy naje\u017ad\u017acy, eksportuj\u0105cy wrogi islam. Z czasem w reakcji na wzrost wp\u0142yw\u00f3w panarabskich, Falangi si\u0119gn\u0119\u0142y po ideologi\u0119 fenicjanizmu, podkre\u015blaj\u0105cego odmienne \u2013 fenickie korzenie kulturowe i etniczne Liba\u0144czyk\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

\"\"Cz\u0142onkowie Falang Liba\u0144skich – lata 30-te<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

W pierwszym okresie istnienia wp\u0142ywy ugrupowania by\u0142y niewielkie. Liczy\u0142o ono ok. 300 cz\u0142onk\u00f3w. W latach 1937 \u2013 1943 Falangi by\u0142y z kolei zdelegalizowane. Sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 w okresie powojennym. W 1952 r. organizacja ostatecznie przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w parti\u0119 polityczn\u0105. Oficjalnie uznana w 1957 r. by\u0142a ju\u017c wtedy drug\u0105, co do wielko\u015bci si\u0142\u0105 polityczn\u0105 w kraju. Zrzesza\u0142a prawie 40 tys. os\u00f3b. W jej szeregi nap\u0142ywali studenci, uczniowie, przedstawiciele warstw \u015brednich, drobni przedsi\u0119biorcy a tak\u017ce mieszka\u0144cy z pozamiejskich rejon\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich. Pozycja Falang wzros\u0142a po nieudanej rebelii lewicowej z 1958 r. P. D\u017cumajjil w\u00f3wczas ju\u017c do\u015bwiadczony polityk i m\u0105\u017c stanu kilkakrotnie piastowa\u0142 stanowiska ministerialne. W 1960 r. zosta\u0142 wybrany do Zgromadzenia Narodowego. W tym samym roku Falangi mia\u0142y tam 9-osobow\u0105 reprezentacj\u0119. W okresie p\u00f3\u017aniejszym partia cz\u0119sto sprawowa\u0142a samodzielne w\u0142adz\u0119 lub w koalicji z innymi ugrupowaniami.<\/span><\/p>\n

Nadchodz\u0105 Palesty\u0144czycy<\/strong><\/span><\/h5>\n
\n
Po roku 1958 przybra\u0142y na sile czynniki i okoliczno\u015bci destabilizuj\u0105ce sytuacj\u0119 w Libanie. O wi\u0119ksze prawa zacz\u0119li wyst\u0119powa\u0107 rosn\u0105cy liczebnie i silniejsi ekonomicznie sunnici. Szyici coraz liczniejsi, aczkolwiek ubo\u017csi czuli si\u0119 przy tym pokrzywdzeni. Wskutek ni\u017cszego przyrostu naturalnego chrze\u015bcijanie przestali stanowi\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107, a sami maronici utracili pozycj\u0119 najwi\u0119kszej gminy religijnej. Liczba muzu\u0142man\u00f3w si\u0119gn\u0119\u0142a powy\u017cej 60 proc. mieszka\u0144c\u00f3w. Mocniejsza pozycja chrze\u015bcijan w gospodarce (wi\u0119kszo\u015b\u0107 bogatych dzielnic miejskich wraz z bankami liba\u0144skimi nale\u017ca\u0142a do chrze\u015bcijan) i w armii (maronici przewa\u017cali w kadrze oficerskiej) dra\u017cni\u0142a muzu\u0142man\u00f3w. Towarzyszy\u0142y temu nieustaj\u0105ce dzia\u0142ania arabskich ugrupowa\u0144 lewicowych, pr\u0105cych w kierunku \u015bci\u015blejszym zwi\u0105zkom z arabskimi krajami socjalistycznymi, jak i w og\u00f3le z ca\u0142ym obozem socjalistycznym. Opr\u00f3cz tego pojawi\u0142 si\u0119 nowy element burz\u0105cy i tak ju\u017c zachwian\u0105 r\u00f3wnowag\u0119. Byli to Palesty\u0144czycy.<\/span><\/div>\n<\/div>\n

Uciekinierzy palesty\u0144scy (w wi\u0119kszo\u015bci muzu\u0142manie) zacz\u0119li nap\u0142ywa\u0107 do Libanu w wyniku kolejnych wojen arabsko \u2013 izraelskich. Ostatecznie, po zdecydowanej rozprawie kr\u00f3la Jordanii Husajna z ugrupowaniami palesty\u0144skimi w latach 1970 \u2013 1971 i ucieczce tych ostatnich do Libanu, liczba Palesty\u0144czyk\u00f3w osi\u0105gn\u0119\u0142a ok. 300 tys. By\u0142o to blisko 10 proc. liba\u0144skiej ludno\u015bci. Palesty\u0144czycy skupili si\u0119 w obozach dla uchod\u017ac\u00f3w. Wiele z nich powsta\u0142o na obszarach chrze\u015bcija\u0144skich, gdzie Ko\u015bci\u00f3\u0142 maronicki jako pierwszy udzieli\u0142 pomocy uchod\u017acom. Wkr\u00f3tce nowi przybysze przyczynili si\u0119 do wybuchu wojny domowej, w rezultacie kt\u00f3rej rz\u0105dzony przez prawicowych maronit\u00f3w Liban utraci\u0142 niepodleg\u0142o\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

Palesty\u0144skie obozy uchod\u017ac\u00f3w sta\u0142y si\u0119 miejscami rekrutacji i szkolenia bojownik\u00f3w o Palestyn\u0119 zwanych fedainami. Po powstaniu Organizacji Wyzwolenia Palestyny w 1964 r. wydarzenia nabra\u0142y tempa. Palesty\u0144czycy nie mieli zamiaru integrowa\u0107 si\u0119 z Liba\u0144czykami. Traktowali ten kraj wy\u0142\u0105cznie jako tymczasowe miejsce pobytu, a zarazem baz\u0119 wypadow\u0105 w walce z \u017bydami. Popierane przez liba\u0144skich muzu\u0142man\u00f3w \u2013 g\u0142\u00f3wnie sunnit\u00f3w, lewic\u0119 i ruch panarabski, przy jednoczesnym wsparciu Syrii \u2013 oddzia\u0142y fedain\u00f3w rozpocz\u0119\u0142y walk\u0119 z Izraelem. Bojownicy ostrzeliwali p\u00f3\u0142nocn\u0105 Galile\u0119 oraz przedostawali si\u0119 na terytorium Izraela, dokonuj\u0105c zamach\u00f3w bombowych i porwa\u0144. Efektem tego by\u0142y kontruderzenia izraelskie i ofiary w\u015br\u00f3d ludno\u015bci liba\u0144skiej. Zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 chrze\u015bcijan, w tym maronit\u00f3w domaga\u0142a si\u0119 wprowadzenia kontroli nad Palesty\u0144czykami. Apelowa\u0142y o to zw\u0142aszcza Falangi Liba\u0144skie, postrzegaj\u0105c Palesty\u0144czyk\u00f3w za element zagra\u017caj\u0105cy bezpiecze\u0144stwu i integralno\u015bci Libanu. Zawierane z rz\u0105dem liba\u0144skim porozumienia by\u0142y notorycznie \u0142amane przez Jasira Arafata (1929 \u2013 2004) \u2013 przewodnicz\u0105cego\u00a0OWP\u00a0i przyw\u00f3dcy Al-Fatahu.<\/span><\/p>\n

\"\"Jasir Arafat – 1969 r.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Wspomagana finansowo przez arabskie pot\u0119gi naftowe OWP faktycznie kontrolowa\u0142a obozy dla uchod\u017ac\u00f3w (szacuje si\u0119, \u017ce pomoc ta wynosi\u0142a ok. 400 mln. dolar\u00f3w rocznie). By\u0142a \u015bwietnie uzbrojona i wyszkolona. Pomocy finansowej i militarnej udziela\u0142 jej zw\u0142aszcza Irak, Syria i Libia. Dysponuj\u0105cy w\u0142asn\u0105 pras\u0105 i radiem Palesty\u0144czycy urz\u0105dzali drogowe punkty kontrolne oraz wydawali w\u0142asne przepustki. Dochodzi\u0142o do zatrzyma\u0144 obywateli liba\u0144skich. Na porz\u0105dku dziennym by\u0142y zbrojne demonstracje palesty\u0144skie, marsze rewolucyjne, albo huczne pogrzeby tzw. ofiar rewolucji. Sytuacj\u0119 zaostrza\u0142a palesty\u0144ska dzia\u0142alno\u015b\u0107 przest\u0119pcza sprowadzaj\u0105ca si\u0119 do ukrywania na terenie oboz\u00f3w kryminalist\u00f3w, kradzie\u017cy samochod\u00f3w, przemytu czy prowadzenia nielegalnych bar\u00f3w i klub\u00f3w. Zdarza\u0142y si\u0119 porwania ludzi dla okupu oraz wymuszania haracz\u00f3w na mieszka\u0144cach s\u0105siednich okolic.<\/span><\/p>\n

W latach 70-tych obozy palesty\u0144skie sta\u0142y si\u0119 nawet miejscem, gdzie schronienie znale\u017ali cz\u0142onkowie lewackiej \u201emi\u0119dzynarod\u00f3wki terrorystycznej\u201d. Swoje umiej\u0119tno\u015bci doskonalili tam terrory\u015bci z Czerwonych Brygad, Frakcji Czerwonej Armii a tak\u017ce Japo\u0144skiej Czerwonej Armii. Wszystko to wywo\u0142ywa\u0142o u zachowawczo zorientowanej chrze\u015bcija\u0144skiej cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa liba\u0144skiego niepok\u00f3j i niech\u0119\u0107. Wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142o dochodzi\u0107 do star\u0107 pomi\u0119dzy Palesty\u0144czykami a usi\u0142uj\u0105cymi zaprowadzi\u0107 porz\u0105dek liba\u0144skimi wojskami, si\u0142ami bezpiecze\u0144stwa i falangistami.<\/span><\/p>\n

\"\"Lata 70-te. Wojsko na ulicach.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Widz\u0105c, jak wielkim zagro\u017ceniem sta\u0142a si\u0119 obecno\u015b\u0107 palesty\u0144ska, maronici starali si\u0119 nak\u0142oni\u0107 rz\u0105d do energiczniejszej akcji zbrojnej. Nieudane pr\u00f3by podporz\u0105dkowania fedain\u00f3w podj\u0119te przez armi\u0119 liba\u0144sk\u0105 utwierdzi\u0142y jedynie falangist\u00f3w w przekonaniu, \u017ce kraj, a przynajmniej jego chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, trzeba b\u0119dzie ratowa\u0107 poprzez walk\u0119 zbrojn\u0105. Falangi Liba\u0144skie zacz\u0119\u0142y wi\u0119c samodzielnie organizowa\u0107 obozy \u0107wiczebne, zwi\u0119ksza\u0107 liczebno\u015b\u0107 swej milicji oraz gromadzi\u0107 ci\u0119\u017csz\u0105 bro\u0144. W przeciwie\u0144stwie do swych rywali chrze\u015bcijanie nie mogli liczy\u0107 na zagraniczn\u0105 pomoc. \u015arodki pieni\u0119\u017cne pochodzi\u0142y zazwyczaj z prywatnych funduszy. Pocz\u0105wszy od 1973 r. pewnego wsparcia w postaci szkole\u0144 i l\u017cejszej broni udziela\u0142a armia liba\u0144ska.<\/span><\/p>\n

Eskalacja konfliktu<\/strong><\/h5>\n

W marcu 1970 r. w chrze\u015bcija\u0144skim miasteczku Kahhaleh dosz\u0142o do pierwszej powa\u017cniejszej wymiany ognia mi\u0119dzy falangistami a Palesty\u0144czykami. Zdarzenie mia\u0142o miejsce podczas przejazdu przez miasto uzbrojonego palesty\u0144skiego konwoju samochodowego. Fedaini zmierzali w\u00f3wczas do Damaszku, chc\u0105c pogrzeba\u0107 tam jednego ze swoich komendant\u00f3w. Nied\u0142ugo po tym, w miejscowo\u015bci Dikwaneh palesty\u0144skie komando dokona\u0142o ataku na lokalne biuro Falang i uprowadzi\u0142o na kr\u00f3tko m\u0142odszego syna Pierre\u2019a D\u017cumajjila \u2013 Bashira.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0Oddzia\u0142 Palesty\u0144czyk\u00f3w.<\/strong><\/span><\/em><\/p>\n

W kwietniu 1973 r. uj\u0119to w Bejrucie grupy zamachowc\u00f3w palesty\u0144skich. Terrory\u015bci przygotowywali zamach bombowy na lotnisko i ameryka\u0144sk\u0105 ambasad\u0119. W odpowiedzi na to, fedaini uprowadzili dw\u00f3ch \u017co\u0142nierzy. Falangi\u015bci wsp\u00f3lnie z oddzia\u0142ami wojska liba\u0144skiego usi\u0142owali podda\u0107 kontroli grupy fedain\u00f3w, co wywo\u0142a\u0142o ich zbrojny op\u00f3r. Rok p\u00f3\u017aniej w stolicy wybuch\u0142y ostre walki pomi\u0119dzy falangistami a Palesty\u0144czykami. W ich wyniku \u015bmier\u0107 ponios\u0142o ponad 150 os\u00f3b. Na pocz\u0105tku 1975 r. w drugim, co do wielko\u015bci mie\u015bcie liba\u0144skim Tyrze, koszary armii zosta\u0142y ostrzelane rakietami z pobliskiego obozu palesty\u0144skiego.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"Bejrut 1976 r. W \u015brodku od lewej: William Hawi – tw\u00f3rca pierwszych regularnych formacji falangistowskich, Pierre D\u017cumajjil – przyw\u00f3dca Falang.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Napi\u0119cie umiej\u0119tnie podsyca\u0142a r\u00f3wnie\u017c lewica liba\u0144ska. W lutym 1975 r. w portowym mie\u015bcie Sajda komuni\u015bci wykorzystali protesty miejscowych rybak\u00f3w, doprowadzaj\u0105c do krwawych zamieszek. Jednak\u017ce burza nadesz\u0142a dopiero 13 kwietnia tego roku, kiedy rankiem w chrze\u015bcija\u0144skim wschodnim Bejrucie, grupa wychodz\u0105cych z ko\u015bcio\u0142a falangist\u00f3w zosta\u0142a ostrzelana przez jad\u0105cych samochodem Palesty\u0144czyk\u00f3w. Zgin\u0119\u0142y cztery osoby, w tym dw\u00f3ch cz\u0142onk\u00f3w Falang. W\u015br\u00f3d nich \u015bmier\u0107 poni\u00f3s\u0142 \u2013 Joseph Abou Assi \u2013\u00a0ciesz\u0105cy si\u0119 du\u017c\u0105 popularno\u015bci\u0105 wysokiej rangi dzia\u0142acz falangistowski, odpowiedzialny za ochron\u0119 \u015bcis\u0142ego kierownictwa ugrupowania. Tego samego dnia w po\u0142udnie pojawi\u0142 si\u0119 w okolicy autobus z uzbrojonymi Palesty\u0144czykami. Przybysze prowokacyjnie przemierzali ulice. Falangi\u015bci w odwecie zaatakowali pojazd. W wyniku ataku zgin\u0119\u0142o 26 Palesty\u0144czyk\u00f3w. W nocy Palesty\u0144czycy rozpocz\u0119li ostrza\u0142 wschodniego Bejrutu z u\u017cyciem mo\u017adzierzy. Nast\u0119pny dzie\u0144 przyni\u00f3s\u0142 kolejne ataki palesty\u0144skie. Zgin\u0119\u0142o 35 os\u00f3b. 15 kwietnia rozgorza\u0142 w mie\u015bcie na dobre pomi\u0119dzy obiema stronami pojedynek artyleryjski. Starcia falangist\u00f3w i Palesty\u0144czyk\u00f3w rozszerzy\u0142y si\u0119 na ca\u0142y kraj i wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142y przybiera\u0107 form\u0119 walk chrze\u015bcija\u0144sko \u2013 muzu\u0142ma\u0144skich.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Inspekcja oddzia\u0142u Falang. Przegl\u0105du dokonuje Bashir D\u017cumajjil (syn Pierre’a D\u017cumajjila) w asy\u015bcie Williama Hawi’ego.<\/strong><\/p>\n

Sytuacja by\u0142a tak napi\u0119ta, \u017ce niejednokrotnie zwyk\u0142a ostrzejsza wymiana zda\u0144 mi\u0119dzy uzbrojonymi przedstawicielami rywalizuj\u0105cych formacji doprowadza\u0142a do wybuchu walk na wi\u0119ksz\u0105 skal\u0119. Niekiedy zwyk\u0142e incydenty dawa\u0142y pocz\u0105tek gwa\u0142townym konfrontacjom. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o, kiedy w wyniku sprzeczki, jaka mia\u0142a miejsce po wypadku samochodowym z udzia\u0142em muzu\u0142ma\u0144skiego kierowcy z Trypolisu i chrze\u015bcijanina z pobliskiego miasteczka Zgharta, zastrzelono tego pierwszego. Natychmiast po zdarzeniu w Trypolisie uzbrojeni muzu\u0142manie zacz\u0119li porywa\u0107 chrze\u015bcijan przyby\u0142ych ze Zgharty. W rezultacie chrze\u015bcijanie zainstalowali blokady drogowe na obrze\u017cach Trypolisu i r\u00f3wnie\u017c przyst\u0105pili do zatrzymywania muzu\u0142man\u00f3w. Nast\u0119pne dni przynios\u0142y w mie\u015bcie ataki palesty\u0144skie na oddzia\u0142y wojskowe oraz porwania grekoprawos\u0142awnych duchownych. Atakowano i grabiono r\u00f3wnie\u017c domy nale\u017c\u0105ce do chrze\u015bcijan. Walczono te\u017c w Tyrze i mie\u015bcie Zahle (45 km. na wsch\u00f3d od Bejrutu). Wraz z nasileniem star\u0107 wojuj\u0105ce milicje by\u0142y zasilane przez swych wsp\u00f3\u0142wyznawc\u00f3w \u2013 uciekinier\u00f3w z wojska.<\/span><\/p>\n

Opr\u00f3cz Falang, kt\u00f3re do walki skierowa\u0142y ok. 10 tys. swych cz\u0142onk\u00f3w, stron\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 konfliktu reprezentowa\u0142y inne ugrupowania. By\u0142y to: powsta\u0142e w 1968 r. zbrojne skrzyd\u0142o Narodowej Partii Liberalnej Kamila Szamuna \u2013 tzw. Tygrysy (licz\u0105ce ok. 3,5 tys. bojownik\u00f3w), najbardziej radykalni, wzywaj\u0105cy do zupe\u0142nej likwidacji Palesty\u0144czyk\u00f3w \u2013 \u201eStra\u017cnicy Cedr\u00f3w\u201d (ok. 1000 cz\u0142onk\u00f3w), Brygada Marada \u2013 osobista 3,5 tysi\u0119czna milicja maronickiego prezydenta Sulajmana Farand\u017cijji oraz 200 \u2013 osobowy oddzia\u0142 ugrupowania Tanzim (Organizacja). Ta ostatnia formacja powsta\u0142a jeszcze na pocz\u0105tku lat 70-tych. By\u0142a radykaln\u0105 prawicow\u0105 organizacj\u0105 nacjonalistyczn\u0105 za\u0142o\u017con\u0105 przez m\u0142odych oficer\u00f3w armii liba\u0144skiej. Wszystkie te grupy w 1976 r. utworzy\u0142y prawicowy ob\u00f3z konserwatywny pod nazw\u0105 Front Liba\u0144ski. Poparcia tej formacji udzieli\u0142 sam patriarcha maronicki. Z czasem pozosta\u0142e chrze\u015bcija\u0144skie gminy religijne \u2013 grekokatolicy, Ormianie (za wyj\u0105tkiem grekoprawos\u0142awnych) do\u0142\u0105czy\u0142y z w\u0142asnymi milicjami do prawicy chrze\u015bcija\u0144skiej. Og\u00f3\u0142em chrze\u015bcijanie zdo\u0142ali wystawi\u0107 ok. 18 tys. cz\u0142onk\u00f3w zbrojnych milicji. Warto wspomnie\u0107, \u017ce wraz z nat\u0119\u017ceniem walk, w szeregi Falang nap\u0142ywali tak\u017ce ochotnicy z zachodniej Europy. Najwi\u0119cej ich pochodzi\u0142o z Francji. Byli to przewa\u017cnie cz\u0142onkowie narodowo \u2013 rewolucyjnego \u201eOrdre Nouveau\u201d\u00a0(Nowy Porz\u0105dek).<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Francuscy ochotnicy z “Ordre Nouveau” podczas walk w Bejrucie.<\/strong><\/h5>\n
\n
Tymczasem muzu\u0142manie przeciwstawili chrze\u015bcijanom tzw. Front Post\u0119powy, kt\u00f3ry skupia\u0142 rozmaite lewicowe zbrojne organizacje, \u0142\u0105cz\u0105ce najcz\u0119\u015bciej marksizm z arabskim nacjonalizmem. Znalaz\u0142y si\u0119 tam: milicja druz\u00f3w z Post\u0119powej Partii Socjalistycznej (ok. 5 tys. boj\u00f3wkarzy), radykalne organizacje palesty\u0144skie nale\u017c\u0105ce do OWP (Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny \u2013 Naczelne Dow\u00f3dztwo, Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny), szyicka milicja Amal oraz sunnicka milicja Al-Murabitum (ok.3 tys. cz\u0142onk\u00f3w), a tak\u017ce obie partie Baas (Partia Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego) \u2013 proiracka i prosyryjska (licz\u0105ce po 3 tys. bojownik\u00f3w). Swoje oddzia\u0142y Stra\u017cy Ludowej mia\u0142a tak\u017ce Komunistyczna Partia Libanu (blisko 5 tys. cz\u0142onk\u00f3w). Na uwag\u0119 zas\u0142uguje jeden z koalicjant\u00f3w Frontu, czyli Syryjska Partia Ludowa powsta\u0142a jeszcze w 1932 r. Hymn partii \u201eSyria, Syria ponad wszystko\u201d \u015bpiewany by\u0142 na melodi\u0119 niemieckiego hymnu narodowego.<\/span><\/div>\n<\/div>\n

\"\"Szyici z milicji Amal.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Wiele lokalnych boj\u00f3wek muzu\u0142ma\u0144skich przyjmowa\u0142o te\u017c w swe szeregi zwyk\u0142ych kryminalist\u00f3w. P\u00f3\u017aniej szeregi marksistowskich b\u0105d\u017a palesty\u0144skich formacji zasilali r\u00f3wnie\u017c m\u0142odzi aktywi\u015bci lewaccy z zachodniej Europy. Znudzeni dotychczasowymi formami walki politycznej, kontestuj\u0105cy dobrobyt kapitalistyczny oraz zafascynowani ide\u0105 rewolucji \u2013 cz\u0142onkowie \u201enowej lewicy\u201d wyros\u0142ej na fali protest\u00f3w studenckich \u2013 ruszali na Bliski Wsch\u00f3d, by wzi\u0105\u0107 udzia\u0142w bezpo\u015brednich dzia\u0142aniach militarnych.<\/span><\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

Wszystkie muzu\u0142ma\u0144skie milicje liczy\u0142y razem ok. 25 tys. ludzi i mia\u0142y znaczn\u0105 przewag\u0119 w uzbrojeniu i sprz\u0119cie wojskowym. Dotyczy\u0142o to zw\u0142aszcza strony palesty\u0144skiej, kt\u00f3ra ju\u017c w momencie wybuchu wojny dysponowa\u0142a ci\u0119\u017ck\u0105 artyleri\u0105 (107 mm., 122 mm., 130 mm., 155 mm.) i czo\u0142gami ( T34, T54, T55). Sprz\u0119t ten by\u0142 w wi\u0119kszo\u015bci pochodzenia sowieckiego.<\/span><\/p>\n

Piek\u0142o wojny<\/strong><\/h5>\n

Od chwili wybuchu pierwszych walk strona muzu\u0142ma\u0144ska walczy\u0142a z wyj\u0105tkow\u0105 brutalno\u015bci\u0105 i okrucie\u0144stwem. We wrze\u015bniu 1975 r. palesty\u0144skie oddzia\u0142y zaj\u0119\u0142y i zniszczy\u0142y dwie chrze\u015bcija\u0144skie wioski na p\u00f3\u0142nocy Libanu. Wielu mieszka\u0144c\u00f3w zosta\u0142o zabitych. Nie oszcz\u0119dzono nawet trzech s\u0119dziwych zakonnik\u00f3w. Najstarszy spo\u015br\u00f3d nich mia\u0142 93 lata. Skala islamskich zbrodni by\u0142a tak du\u017ca, \u017ce dochodzi\u0142o nawet do sytuacji, kiedy ksi\u0105dz chwyta\u0142 za karabin. Istnieje relacja ameryka\u0144skiego fotoreportera, kt\u00f3ry widzia\u0142 i uwieczni\u0142 na zdj\u0119ciu m\u0142odego duchownego strzelaj\u0105cego do bojownik\u00f3w muzu\u0142ma\u0144skich. Ksi\u0105dz ten zareagowa\u0142 tak po tym, jak ujrza\u0142 swoj\u0105 wie\u015b zniszczon\u0105 przez islamist\u00f3w. Widz\u0105c p\u0142on\u0105cy ko\u015bci\u00f3\u0142, kap\u0142an si\u0119gn\u0105\u0142 po bro\u0144 i wsp\u00f3lnie z falangistami ostrzeliwa\u0142 wycofuj\u0105cych si\u0119 muzu\u0142man\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"\"liba\u0144skie si\u0142y bezpiecze\u0144stwa – Bejrut 1975 r.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Na ulicach Bejrutu rozgrywa\u0142y si\u0119 i\u015bcie dantejskie sceny. W maju 1975 r. w zem\u015bcie za \u015bmier\u0107 poleg\u0142ego towarzysza, Palesty\u0144czycy na jednym ze swych punkt\u00f3w kontrolnych zatrzymali, po czym z zimn\u0105 krwi\u0105 zastrzelili 30 chrze\u015bcijan. Jedno ze \u015bwiadectw opowiada o tym jak schwytanemu falangi\u015bcie fedaini przymocowali wok\u00f3\u0142 szyi wi\u0105zk\u0119 dynamitu. Pojmany ze skr\u0119powanymi z ty\u0142u r\u0119koma, z zadziwiaj\u0105cym spokojem i godno\u015bci\u0105 oczekiwa\u0142 na \u015bmier\u0107. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej wybuch rozerwa\u0142 ofiar\u0119 na strz\u0119py. W pa\u017adzierniku tego roku lewicowi boj\u00f3wkarze i m\u0142odzie\u017c palesty\u0144ska z oboz\u00f3w zaatakowali centrum Bejrutu, dokonuj\u0105c licznych morderstw, gwa\u0142t\u00f3w i grabie\u017cy mienia. W wyniku rzezi dziennie gin\u0119\u0142o ok. 50 os\u00f3b. Na ulicach pozosta\u0142y okaleczone cia\u0142a kobiet i m\u0119\u017cczyzn. Przy okazji atakuj\u0105cy zdo\u0142ali zaj\u0105\u0107 najwy\u017cszy budynek Bejrutu \u2013 40 pi\u0119trowy \u201eMurr Tower\u201d. Zniszczenia obj\u0119\u0142y r\u00f3wnie\u017c dzielnic\u0119 handlow\u0105. Sta\u0142a si\u0119 ona obiektem serii zamach\u00f3w bombowych przeprowadzonych przez palesty\u0144skie grupy wyszkolone w Syrii. Syria popiera\u0142a Palesty\u0144czyk\u00f3w oraz liba\u0144sk\u0105 lewic\u0119 i ju\u017c na samym pocz\u0105tku konfliktu wys\u0142a\u0142a do Libanu dwutysi\u0119czn\u0105 formacj\u0119 fedain\u00f3w pod nazw\u0105 As-Sa’iqa ( Piorun).<\/span><\/p>\n

\"\"W szeregach Falang walczy\u0142y te\u017c kobiety. Na zdj\u0119ciu: oddzia\u0142 kobiecy Falang Liba\u0144skich w trakcie walk o Centrum Bejrutu. XI 1975 r.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

6 grudnia w Bejrucie odnaleziono cia\u0142a czterech falangist\u00f3w. Zostali oni zastrzeleni a ich zw\u0142oki por\u0105bano siekierami. By\u0142 to rezultat zamachu przeprowadzonego przez boj\u00f3wk\u0119 muzu\u0142ma\u0144sk\u0105. Po\u015br\u00f3d zabitych by\u0142 mi\u0119dzy innymi jeden z szef\u00f3w biura Falang ds. wojskowo\u015bci i logistyki. Na wie\u015b\u0107 o morderstwie, ojciec jednej z ofiar, kt\u00f3ry straci\u0142 ju\u017c kilka tygodni wcze\u015bniej innego syna, w rozpaczy zacz\u0105\u0142 zabija\u0107 muzu\u0142man\u00f3w. Okrutna \u015bmier\u0107 towarzyszy wstrz\u0105sn\u0119\u0142a maronitami. Falangi\u015bci kierowani z\u0142o\u015bci\u0105 i pragnieniem odwetu, na zorganizowanych szybko punktach kontrolnych identyfikowali muzu\u0142man\u00f3w, a nast\u0119pnie ich zabijali. Cz\u0119\u015b\u0107 falangist\u00f3w uda\u0142a si\u0119 do portu. Tam ich kule dosi\u0119g\u0142y muzu\u0142ma\u0144skich pracownik\u00f3w dokowych. Pr\u00f3by zdyscyplinowania bojownik\u00f3w spe\u0142z\u0142y na niczym. Dow\u00f3dcy chrze\u015bcija\u0144scy byli bezradni. W zachodniej cz\u0119\u015bci miasta muzu\u0142manie odpowiedzieli tym samym. Ich punkty kontroli wy\u0142apywa\u0142y chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c byli rozstrzeliwani. Og\u00f3\u0142em w dniu tym zgin\u0119\u0142o ponad 200 os\u00f3b.<\/span><\/p>\n

Dzia\u0142ania wojenne<\/strong><\/h5>\n

W pierwszym etapie wojny wojska maronickie kontrolowa\u0142y g\u00f3ry liba\u0144skie, wschodni Bejrut i pas wybrze\u017ca na p\u00f3\u0142noc od niego. Palesty\u0144ski plan zak\u0142ada\u0142 po\u0142\u0105czenie wszystkich oboz\u00f3w uchod\u017ac\u00f3w (w mi\u0119dzyczasie sta\u0142y si\u0119 one prawdziwymi bastionami wojskowymi) znajduj\u0105cych si\u0119 we wschodnim Bejrucie z pozosta\u0142ymi i okr\u0105\u017cenie w ten spos\u00f3b chrze\u015bcijan. W obliczu takiego zagro\u017cenia w styczniu 1976 r. milicje chrze\u015bcija\u0144skie przypu\u015bci\u0142y atak na obozy palesty\u0144skie we wschodnim i p\u00f3\u0142nocnym mie\u015bcie. 14 stycznia zosta\u0142 zdobyty ob\u00f3z Dabajja, gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 o\u015brodek wywiadowczy oraz baza szkoleniowa. Dwa obozy \u2013 D\u017cisr al-Basza i Tall Az-Zatar \u2013 znalaz\u0142y si\u0119 w obl\u0119\u017ceniu. Falangi\u015bci realizowali w ten spos\u00f3b element w\u0142asnej taktyki. Polega\u0142a ona na likwidacji obszar\u00f3w\/enklaw zamieszkanych przez przeciwnik\u00f3w i przej\u0119cia nad nimi kontroli. Tereny te w przysz\u0142o\u015bci mia\u0142y stanowi\u0107 jednolite okr\u0119gi wchodz\u0105ce w sk\u0142ad liba\u0144skiej federacji.<\/span><\/p>\n

\"\"Falangi\u015bci.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Tymczasem w Bejrucie w zastraszaj\u0105cym tempie przybywa\u0142o ofiar i rannych. Sta\u0142ym elementem zmaga\u0144 miejskich sta\u0142y si\u0119 walki z u\u017cyciem samochod\u00f3w typu \u201epick-up\u201d. Stoj\u0105cy w tego typie poje\u017adzie za kabin\u0105 pasa\u017cersk\u0105 strzelec, w spos\u00f3b charakterystyczny obs\u0142ugiwa\u0142 karabin maszynowy (najcz\u0119\u015bciej radzieckiej produkcji). Ca\u0142a sztuka polega\u0142a na tym, by podczas ulicznych rajd\u00f3w zachowa\u0107 r\u00f3wnowag\u0119, odpowiednio balansuj\u0105c cia\u0142em. To balansowanie w trakcie jazdy spowodowa\u0142o, \u017ce strzelc\u00f3w tych okre\u015blano mianem narciarzy wodnych.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Walki uliczne w Bejrucie.<\/strong><\/p>\n

\"\"Zachodni Bejrut – 1976 r.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

18 stycznia 1976 r. falangi\u015bci oraz ich sprzymierze\u0144cy po zaci\u0119tych trzydniowych walkach, zdobyli bejruck\u0105 dzielnic\u0119 Karantina kontrolowan\u0105 przez OWP. Broni\u0105cy si\u0119 do ko\u0144ca Palesty\u0144czycy odrzucili propozycj\u0119 kapitulacji i ewakuacji cywili. Ostatni fedaini zgin\u0119li otoczeni w miejscowej fabryce mebli. Na skutek walk i powsta\u0142ego chaosu zgin\u0119\u0142o ok. tysi\u0105ca os\u00f3b. Niekt\u00f3rzy milicjanci chrze\u015bcija\u0144scy maj\u0105cy wci\u0105\u017c w pami\u0119ci masakry sprzed czterech miesi\u0119cy, dopu\u015bcili si\u0119 wtedy licznych zab\u00f3jstw na palesty\u0144skich cywilach. Pozosta\u0142e 20 tys. przesz\u0142o do zachodniej cz\u0119\u015bci stolicy.<\/span><\/p>\n

W tym samym czasie arabski ob\u00f3z lewicowy odrzuci\u0142 propozycj\u0119 reformy systemu konfesyjnego wysuni\u0119t\u0105 przez maronickiego prezydenta, oferuj\u0105c\u0105 muzu\u0142manom r\u00f3wne prawa. Sta\u0142o si\u0119 jasne, i\u017c muzu\u0142manie razem z Palesty\u0144czykami zmierzali do likwidacji maronit\u00f3w i utworzenia z Libanu pa\u0144stwa wy\u0142\u0105cznie muzu\u0142ma\u0144skiego.<\/span><\/p>\n

Rze\u017a w Damur<\/strong><\/h5>\n

Sytuacja maronit\u00f3w zacz\u0119\u0142a si\u0119 pogarsza\u0107. Poza przyby\u0142ymi z Syrii palesty\u0144skimi fedainami, do walk przyst\u0105pi\u0142 oficjalnie palesty\u0144ski Al-Fatah. Opr\u00f3cz tego ob\u00f3z muzu\u0142ma\u0144ski powi\u0119kszy\u0142a tzw. Arabska Armia Libanu z\u0142o\u017cona z by\u0142ych \u017co\u0142nierzy armii liba\u0144skiej pod przyw\u00f3dztwem sunnickiego oficera. 21 stycznia 1976 r. pod naporem tych\u017ce oddzia\u0142\u00f3w wspieranych przez najemnik\u00f3w z Iranu, Pakistanu, Afganistanu i Libii, pad\u0142o chrze\u015bcija\u0144skie miasto Damur po\u0142o\u017cone 20 km. na po\u0142udnie od stolicy. Miasta broni\u0142o jedynie dwustu mieszka\u0144c\u00f3w wyposa\u017conych w bro\u0144 my\u015bliwsk\u0105 (wielu z nich by\u0142o m\u0142odymi ch\u0142opcami) i dwudziestu przeszkolonych milicjant\u00f3w. Podczas walk Palesty\u0144czycy zabronili ekipom Czerwonego Krzy\u017ca wjazdu po rannych.<\/span><\/p>\n

\"\"Masakra w Damur. Palesty\u0144czycy zatrzymuj\u0105 mieszka\u0144c\u00f3w.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Po wkroczeniu za\u015b do miasta oddzia\u0142y muzu\u0142ma\u0144skie z okrzykami \u201eAllah akbar\u201d dokona\u0142y licznych i okrutnych rzezi, zabijaj\u0105c og\u00f3\u0142em 582 chrze\u015bcijan. Cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142 okaleczono, odcinaj\u0105c im ko\u0144czyny. Wiele kobiet zosta\u0142o zgwa\u0142conych. Zwyci\u0119zcy rozstrzeliwali cywil\u00f3w pod \u015bcianami dom\u00f3w, nie oszcz\u0119dzaj\u0105c przy tym dzieci. Domostwa nast\u0119pnie wysadzano. Napastnicy zbezcze\u015bcili miejscowy cmentarz, wykopuj\u0105c trumny i wyrzucaj\u0105c z nich ludzkie szcz\u0105tki. Wed\u0142ug niekt\u00f3rych \u017ar\u00f3de\u0142, uszkodzony przez nich ko\u015bci\u00f3\u0142 s\u0142u\u017cy\u0142 potem za \u201epalesty\u0144ski warsztat samochodowy\u201d oraz strzelnic\u0119. Pozostali przy \u017cyciu chrze\u015bcijanie zd\u0105\u017cyli wcze\u015bniej opu\u015bci\u0107 miasto drog\u0105 morsk\u0105.<\/span><\/p>\n

\"\"Damur. I 1976 r. Palesty\u0144czycy nad jedn\u0105 ze swych ofiar.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n


\n<\/strong>\"\"Zamordowani chrze\u015bcijanie w Damur.<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n

Po wszystkim, Damur przekszta\u0142cono w palesty\u0144sk\u0105 twierdz\u0119. Cz\u0119\u015b\u0107 historyk\u00f3w uwa\u017ca, \u017ce na czele szturmu na miasteczko sta\u0142 wysokiej rangi przyw\u00f3dca palesty\u0144ski zwany Abu Musa. Niekt\u00f3rzy jednak twierdz\u0105, i\u017c dow\u00f3dc\u0105 ataku na miasto i koordynatorem masakry by\u0142\u00a0Zuheir Mohsen \u2013 przyw\u00f3dca palesty\u0144skiej formacji As-Sa’iqa. Mohsen, zwany odt\u0105d \u201eRze\u017anikiem z Damur\u201d nie cieszy\u0142 si\u0119 jednak zbyt d\u0142ugo sw\u0105 s\u0142aw\u0105. Trzy lata p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 zamordowany w Cannes we Francji.<\/span><\/p>\n

21 marca 1976 r. w Bejrucie specjalne palesty\u0144skie komando wyposa\u017cone w pojazdy opancerzone przy wsparciu sojusznik\u00f3w zdo\u0142a\u0142o opanowa\u0107 27-pi\u0119trowy hotel \u201eHoliday Inn\u201d \u2013 silny punkt oporu Falang. Mimo tego, kilkudziesi\u0119ciu falangistom uda\u0142o si\u0119 uciec podziemnym przej\u015bciem. Muzu\u0142manie zaj\u0119ci \u015bwi\u0119towaniem zwyci\u0119stwa zostali nast\u0119pnego dnia zaskoczeni przez kontratak chrze\u015bcijan i budynek z powrotem trafi\u0142 w r\u0119ce Falang. Dopiero kilkudniowe ataki pozwoli\u0142y na ostateczne wyparcie falangist\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"\"Bejrut. III 1976 r. Po zdobyciu “Holiday Inn”. Muzu\u0142manie bezczeszcz\u0105 zw\u0142oki zabitego falangisty.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Przez nast\u0119pne dni rozgorza\u0142y zaci\u0119te walki o Centrum i dzielnic\u0119 portow\u0105. Budynki przechodzi\u0142y z r\u0105k do r\u0105k. Zwyci\u0119ski poch\u00f3d formacji muzu\u0142ma\u0144sko-palesty\u0144skich uda\u0142o si\u0119 zatrzyma\u0107 dzi\u0119ki pomocy, jak\u0105 Falangi otrzyma\u0142y od przyby\u0142ych chrze\u015bcija\u0144skich \u017co\u0142nierzy armii liba\u0144skiej. Dostarczyli oni woz\u00f3w bojowych oraz ci\u0119\u017ckiej artylerii. Od tej pory Bejrut podzieli\u0142 si\u0119 na muzu\u0142ma\u0144sk\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zachodni\u0105 i wschodni\u0105 nale\u017c\u0105c\u0105 do chrze\u015bcijan. Ten umowny podzia\u0142 zachowa\u0142 si\u0119 a\u017c do ko\u0144ca wojny. Mi\u0119dzy dwoma rejonami przebiega\u0142a \u201estrefa niczyja\u201d. Opustosza\u0142y i zniszczony walkami pas terenu odgradzaj\u0105cy obie strony konfliktu z czasem pokry\u0142 si\u0119 ro\u015blinno\u015bci\u0105. Przyczyni\u0142o si\u0119 to do okre\u015blania go mianem \u201ezielonej linii\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\"Falangista.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

W marcu formacje liba\u0144skiej lewicy muzu\u0142ma\u0144skiej wraz z Palesty\u0144czykami rozpocz\u0119\u0142y ofensyw\u0119 na po\u0142o\u017cone w centrum kraju pasmo g\u00f3rskie. Tereny od wiek\u00f3w nale\u017c\u0105ce do chrze\u015bcijan, w tym wioski i klasztory sta\u0142y si\u0119 obiektem atak\u00f3w arabskich marksist\u00f3w i fedain\u00f3w. Rozgorza\u0142y walki o usytuowane na wsch\u00f3d od Bejrutu miasto Kahaleh. Zdobycie miejscowo\u015bci pozwoli\u0142oby na swobodne wkroczenie do stolicy od wschodu. \u015awiadome tego zagro\u017cenia prawicowe oddzia\u0142y stawi\u0142y zaci\u0119ty op\u00f3r. Miejscowo\u015b\u0107 zosta\u0142a ostrzelana ogniem artyleryjskim z okolicznych wzg\u00f3rz, po czym milicje druzyjskie przeprowadzi\u0142y szturm. Mimo przewagi wroga, w ci\u0119\u017ckich walkach (nierzadko wr\u0119cz) maronici zdo\u0142ali odeprze\u0107 przeciwnik\u00f3w. Obro\u0144cy na obrze\u017cach miasta ustawili barykady i wykopali g\u0142\u0119bokie rowy. Rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 obl\u0119\u017cenie miasteczka. Chocia\u017c zgin\u0119\u0142o du\u017co chrze\u015bcijan a liczba rannych stale ros\u0142a, oddzia\u0142y maronickie nadal trwa\u0142y na pozycjach. Napastnikom nie pomog\u0142y, ani przyby\u0142e liczne posi\u0142ki, ani codziennie prowadzony przez nich ci\u0119\u017cki ostrza\u0142 z u\u017cyciem armat, mo\u017adzierzy i dzia\u0142ek przeciwlotniczych (ogniem na wprost). Po tygodniu nawa\u0142y ogniowej, wsparcia oblegaj\u0105cym udzieli\u0142y jednostki komandos\u00f3w palesty\u0144skich. Nast\u0105pi\u0142 kolejny szturm. Gdzieniegdzie Palesty\u0144czykom uda\u0142o si\u0119 prze\u0142ama\u0107 lini\u0119 obrony, ale ostatecznie po krwawych starciach, w kt\u00f3rych udzia\u0142 wzi\u0119li nawet mieszka\u0144cy \u2013 cywile, wr\u00f3g zosta\u0142 wyparty. Miasto zosta\u0142o ocalone.<\/span><\/p>\n

\u00a0\"\"
\n<\/strong><\/p>\n

Falangi\u015bci w ko\u015bciele.<\/strong><\/h5>\n

Mimo tych sukces\u00f3w, przewaga militarna obozu muzu\u0142ma\u0144skiego zapowiada\u0142a rych\u0142\u0105 pora\u017ck\u0119 milicji chrze\u015bcija\u0144skich. Niespodziewana pomoc nadesz\u0142a w postaci interweniuj\u0105cej na pro\u015bb\u0119 prezydenta liba\u0144skiego Syrii i wsparcia ze strony prowadz\u0105cego z Palesty\u0144czykami wojn\u0119 Izraela. Wkraczaj\u0105cy Syryjczycy liczyli przy tej okazji na realizacj\u0119 swojego odwiecznego planu stworzenia Wielkiej Syrii oraz podporz\u0105dkowanie niepokornych Palesty\u0144czyk\u00f3w. Syria niepokoi\u0142a si\u0119, i\u017c ewentualne zwyci\u0119stwo fedain\u00f3w mo\u017ce sprowokowa\u0107 w tym rejonie wi\u0119ksze uderzenie \u017cydowskie.<\/span><\/p>\n

W kwietniu, a nast\u0119pnie w czerwcu 1976 r. do Libanu wkroczy\u0142y wojska syryjskie, kt\u00f3re natychmiast powstrzyma\u0142y marsz Palesty\u0144czyk\u00f3w. Jednocze\u015bnie Syryjczycy przekazali oddzia\u0142om maronit\u00f3w pewn\u0105 ilo\u015b\u0107 broni. Izrael natomiast wprowadzi\u0142 blokad\u0119 port\u00f3w liba\u0144skich, kt\u00f3rymi muzu\u0142manie otrzymywali bro\u0144 i amunicj\u0119 oraz zorganizowa\u0142 i wyszkoli\u0142 du\u017c\u0105 jednostk\u0119 liba\u0144sk\u0105, kt\u00f3ra nied\u0142ugo po tym walczy\u0142a ju\u017c po stronie chrze\u015bcijan.<\/span><\/p>\n

\"\"Bejrut. Posterunek jednej z milicji muzu\u0142ma\u0144skich.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Obl\u0119\u017cenie Tall Az-Zatar<\/strong><\/h5>\n

29 lipca falangi\u015bci zdobyli kolejny ob\u00f3z palesty\u0144ski \u2013 D\u017cisr al-Basza, a 12 sierpnia po uwa\u017canych za jedne z najci\u0119\u017cszych walk tej wojny pad\u0142 oblegany od pocz\u0105tku roku Tall Az-Zatar. Powsta\u0142y w 1948 r. ob\u00f3z uchod\u017ac\u00f3w Tall Az-Zatar mie\u015bci\u0142 si\u0119 we wschodnim Bejrucie i by\u0142 najwi\u0119kszym oraz najlepiej umocnionym obozem palesty\u0144skim. Posiada\u0142 silne fortyfikacje, bunkry i wiele podziemnych tuneli. Jego artyleria skutecznie razi\u0142a ogniem obszary chrze\u015bcija\u0144skie. Ob\u00f3z obejmowa\u0142 terytorium o powierzchni ok. 185 hektar\u00f3w i podzielony by\u0142 na pi\u0119\u0107 sekcji zarz\u0105dzanych przez poszczeg\u00f3lne frakcje OWP. Broni\u0142o go ok. 2,5 tys. fedain\u00f3w przemieszanych z ludno\u015bci\u0105 cywiln\u0105 w liczbie ok. 15 tys. W walkach u\u017cyto artylerii, czo\u0142g\u00f3w, mo\u017adzierzy oraz wyrzutni rakiet. Sami Palesty\u0144czycy posiadali ci\u0119\u017ck\u0105 artyleri\u0119, rakiety typu ziemia-powietrze, ziemia-ziemia oraz dzia\u0142ka przeciwlotnicze.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Obl\u0119\u017cenie Tall Az-Zatar. Chrze\u015bcijanie w natarciu.<\/strong><\/h5>\n

Pierwszy atak na fortyfikacje palesty\u0144skie nast\u0105pi\u0142 22 czerwca. W szturmie wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 \u2013 500 bojownik\u00f3w \u201eTygrys\u00f3w\u201d (Narodowa Partia Liberalna), 500 Stra\u017cnik\u00f3w Cedr\u00f3w, 300 \u017co\u0142nierzy z formacji Tanzim i 100 \u2013 osobowa grupa z tzw. Maroun Khoury Group (MKG). Nazwa ostatniego ugrupowania wywodzi\u0142a si\u0119 od nazwiska za\u0142o\u017cyciela antykomunistycznego zrzeszenia studenckiego \u2013 Liba\u0144skiego Ruchu M\u0142odzie\u017cowego. By\u0142 nim Bashir Maroun Khoury. Po wybuchu wojny organizacja ta przy\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 do walk, wystawiaj\u0105c w\u0142asn\u0105 kilkusetosobow\u0105 milicj\u0119. Ci m\u0142odzi \u017co\u0142nierze w trakcie licznych i ci\u0119\u017ckich boj\u00f3w zyskali sobie s\u0142aw\u0119 prawdziwych weteran\u00f3w. S\u0142yn\u0119li z odwagi, zawzi\u0119to\u015bci ale te\u017c i brutalno\u015bci.<\/span><\/p>\n

Tall Az-Zatar. Falangista ostrzeliwuje pozycje palesty\u0144skie.<\/strong><\/h5>\n

Po ci\u0119\u017ckich walkach atakuj\u0105cy zdobyli pierwsze przycz\u00f3\u0142ki na terenie obozu. Wkr\u00f3tce do szturmuj\u0105cych przy\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 100 falangist\u00f3w. Oblegaj\u0105cy kilkakrotnie proponowali kapitulacj\u0119 Palesty\u0144czykom z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 ewakuacji ludno\u015bci cywilnej, ale ci za ka\u017cdym razem odmawiali. Ich przyw\u00f3dca Arafat domaga\u0142 si\u0119 od swych bojownik\u00f3w walki do ko\u0144ca i uczynienia z tego miejsca \u201edrugiego Stalingradu\u201d. Zabrania\u0142 ewakuacji cywil\u00f3w, licz\u0105c na krwawy bilans walk i du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 ofiar. Chcia\u0142 w ten spos\u00f3b odnie\u015b\u0107 swoisty sukces propagandowy i pokaza\u0107 \u015bwiatu, \u201eilu niewinnych Palesty\u0144czyk\u00f3w\u201d ginie od kul chrze\u015bcijan. Tymczasem ju\u017c po zdobyciu poprzedniego obozu w D\u017cisr al-Basza, maronici starali si\u0119 przestrzega\u0107 zasady, aby w podobnych przypadkach przeprowadza\u0107 bezpieczn\u0105 ewakuacj\u0119 os\u00f3b cywilnych, zapewni\u0107 pomoc Czerwonego Krzy\u017ca i obecno\u015b\u0107 niezale\u017cnych obserwator\u00f3w dla unikni\u0119cia gwa\u0142t\u00f3w. Odrzucaj\u0105c negocjacje Arafat \u015bwiadomie skazywa\u0142 swych palesty\u0144skich braci na \u015bmier\u0107.<\/span><\/p>\n

\"\"Bojownicy chrze\u015bcija\u0144scy w czasie bitwy o Tall Az-Zatar.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Podczas zaci\u0119tych star\u0107 Palesty\u0144czykom uda\u0142o si\u0119 nawet przerwa\u0107 pier\u015bcie\u0144 obl\u0119\u017cenia. Uczyni\u0142y to ich posi\u0142ki przyby\u0142e z zewn\u0105trz. Przez powsta\u0142y korytarz zdo\u0142ano dostarczy\u0107 do obozu amunicj\u0119 i bro\u0144 (w tym wielolufowe wyrzutnie rakietowe). Oddzia\u0142y chrze\u015bcija\u0144skie szybko jednak zlikwidowa\u0142y luk\u0119 i ponownie zacie\u015bni\u0142y p\u0119tl\u0119 dooko\u0142a obozu. Walkom o Tall Az-Zatar towarzyszy\u0142y ci\u0119\u017ckie boje z u\u017cyciem artylerii o miasta po\u0142o\u017cone na p\u00f3\u0142noc od Bejrutu. Tam w\u0142a\u015bnie ruszy\u0142a ofensywa muzu\u0142ma\u0144ska. Sytuacja sta\u0142a si\u0119 na tyle alarmuj\u0105ca, \u017ce chrze\u015bcijanie przerzucili w nowy rejon walk spor\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 oddzia\u0142\u00f3w zaj\u0119tych szturmowaniem obozu. Szybkie kontruderzenie chrze\u015bcijan odepchn\u0119\u0142o oddzia\u0142y muzu\u0142man\u00f3w. Dzi\u0119ki temu uratowano wielu mieszka\u0144c\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich wiosek przed rozpocz\u0119tymi ju\u017c przez Palesty\u0144czyk\u00f3w pogromami. Aby zapewni\u0107 sobie sukces w operacji zdobycia Tall Az-Zatar, si\u0142y Frontu Liba\u0144skiego postanowi\u0142y nie dopu\u015bci\u0107 do ponownego zagro\u017cenia na p\u00f3\u0142nocy kraju i ruszy\u0142y do kontrofensywy. Wojska palesty\u0144skie zosta\u0142y zmuszone do opuszczenia swych poprzednich pozycji i wycofa\u0142y si\u0119 a\u017c do Trypolisu. Bojownicy chrze\u015bcija\u0144scy mogli teraz powr\u00f3ci\u0107 do walk o ob\u00f3z. Uczynili to w sam\u0105 por\u0119, bo w mi\u0119dzyczasie Palesty\u0144czycy zdo\u0142ali przedosta\u0107 si\u0119 do s\u0105siaduj\u0105cej z obozem dzielnicy Nabaa, zamieszkanej w wi\u0119kszo\u015bci przez muzu\u0142man\u00f3w. Na tym terenie okopa\u0142y si\u0119 ju\u017c wcze\u015bniej arabskie boj\u00f3wki lewicowe, sk\u0105d prowadzi\u0142y ogie\u0144 w kierunku nacieraj\u0105cych na ob\u00f3z chrze\u015bcijan. Tam jednak marksi\u015bci napotkali na silny op\u00f3r ze strony Ormian z antykomunistycznej Partii Tashnak.<\/span><\/p>\n

\"\"Szturm na dzielnic\u0119 Nabaa.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Oddzia\u0142y prawicy chrze\u015bcija\u0144skiej przyst\u0105pi\u0142y do ponownego szturmu. Atakuj\u0105cych wspar\u0142a kolejna setka falangist\u00f3w. Du\u017c\u0105 przeszkod\u0105 w opanowaniu ca\u0142ego Tall Az-Zatar sta\u0142 si\u0119 olbrzymi kompleks fabryczny stoj\u0105cy w samym centrum obozu nieopodal ostatniego podziemnego bunkra-twierdzy OWP. Stamt\u0105d fedaini ostrzeliwali atakuj\u0105cych przy pomocy karabin\u00f3w maszynowych i wyrzutni rakiet.<\/span><\/p>\n

W trakcie walk 13 sierpnia podczas inspekcji grupy bojownik\u00f3w, od kuli snajpera zgin\u0105\u0142 William Hawi (1908 \u2013 1976) \u2013 tw\u00f3rca pierwszych regularnych oddzia\u0142\u00f3w falangistowskich oraz oboz\u00f3w szkoleniowych. Hawi niemal od pocz\u0105tku nale\u017ca\u0142 do Falang. Jego \u017cyciow\u0105 pasj\u0105 by\u0142 sport. Gra\u0142 mi\u0119dzy innymi w football oraz w tenisa. By\u0142 wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem klubu sportowego Al Salam Club w chrze\u015bcija\u0144skiej dzielnicy Bejrutu Achrafieh. W\u0142a\u015bnie na zawodach sportowych pozna\u0142 Pierr’a D\u017cumajjila \u2013 za\u0142o\u017cyciela Falang. Za jego namow\u0105 wst\u0105pi\u0142 do ugrupowania w 1937 r. Szybko da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako \u015bwietny organizator. Zainteresowanie sportem sprawi\u0142o, \u017ce w latach 50-tych zosta\u0142 przewodnicz\u0105cym Biura Rekrutacyjnego i Departamentu Bezpiecze\u0144stwa Sportu i Mobilizacji Falang. W 1961 r. stan\u0105\u0142 na czele pierwszej regularnej jednostki zbrojnej partii. Dwa lata p\u00f3\u017aniej z jego inicjatywy powsta\u0142y pierwsze oddzia\u0142y specjalne. W 1973 r. Hawi utworzy\u0142 szko\u0142\u0119 wojskow\u0105 i rozpocz\u0105\u0142 nadz\u00f3r nad organizacj\u0105 o\u015brodk\u00f3w treningowych.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Obl\u0119\u017cenie Tall Az-Zatar. William Hawi w otoczeniu falangist\u00f3w.<\/strong><\/h5>\n

W czasie wojny liba\u0144skiej kierowa\u0142 wi\u0119kszo\u015bci\u0105 powa\u017cniejszych operacji wojskowych. Chaos i okrucie\u0144stwo wojny sk\u0142oni\u0142y go nawet do sformowania jednostek porz\u0105dkowych, czuwaj\u0105cych nad bezpiecze\u0144stwem cywili i strzeg\u0105cych mienia. Stale przebywaj\u0105cy w\u015br\u00f3d swych podkomendnych, zwany przez nich \u201eSzefem\u201d, poleg\u0142 na wysuni\u0119tym odcinku walk.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tall Az-Zatar. William Hawi w\u015br\u00f3d swych podkomendnych.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Tymczasem ukryci w podziemnym systemie obronnym fedaini nadal walczyli. Zdecydowana przewaga chrze\u015bcijan oraz wyj\u0105tkowa zawzi\u0119to\u015b\u0107 walk zmusi\u0142a pozosta\u0142ych cywilnych mieszka\u0144c\u00f3w do podj\u0119cia pr\u00f3b opuszczenia obozu. Dzi\u0119ki mediacjom Czerwonego Krzy\u017ca uda\u0142o si\u0119 kilkakrotnie og\u0142osi\u0107 zawieszenie broni. Pozwoli\u0142o to ewakuowa\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107 cywili (ok. 90%). Ale du\u017ce straty oraz wizja nadci\u0105gaj\u0105cej kl\u0119ski przyczyni\u0142y si\u0119 do tego, \u017ce broni\u0105cy si\u0119 te\u017c zacz\u0119li rozwa\u017ca\u0107 pomys\u0142 kapitulacji. Niestety, rozkazy palesty\u0144skich komendant\u00f3w docieraj\u0105ce drog\u0105 radiow\u0105 by\u0142y wci\u0105\u017c nieub\u0142agane. Przyw\u00f3dcy OWP nakazywali \u201ewalczy\u0107 do ko\u0144ca\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Falangi Liba\u0144skie atakuj\u0105 Tall Az-Zatar.<\/strong><\/h5>\n

Sytuacja obro\u0144c\u00f3w sta\u0142a si\u0119 beznadziejna, kiedy chrze\u015bcijanie zdobyli s\u0105siedni\u0105 dzielnic\u0119 Nabaa. Stacjonuj\u0105ce tam oddzia\u0142y arabskiej lewicy zosta\u0142y w wyniku gwa\u0142townego ataku ca\u0142kowicie unicestwione. Obecnie blisko 2000 \u017co\u0142nierzy liba\u0144skiej prawicy walczy\u0142o o Tall Az-Zatar. Nacieraj\u0105cy zdo\u0142ali opanowa\u0107 na pewien czas po\u0142o\u017con\u0105 w g\u0142\u0119bi obozu siedzib\u0119 Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny. Jednak\u017ce silny ogie\u0144 Palesty\u0144czyk\u00f3w zmusi\u0142 chrze\u015bcijan do odwrotu. Chrze\u015bcija\u0144scy dow\u00f3dcy zaapelowali o ochotnik\u00f3w do ostatecznego szturmu. Kiedy zbli\u017cono si\u0119 do ostatniego podziemnego schronu, atakuj\u0105cy wpadli w zasadzk\u0119 przygotowan\u0105 przez fedain\u00f3w. Obro\u0144cy zapalili zgromadzone przy wej\u015bciu do podziemi liczne zbiorniki z benzyn\u0105 i rop\u0105. Wskutek wybuchu i po\u017caru zgin\u0119\u0142a niemal po\u0142owa szturmuj\u0105cych. Mimo to, chrze\u015bcijanie wdarli si\u0119 do tuneli. Rozgorza\u0142y walki w podziemnym kompleksie obronnym. Po oko\u0142o dwudziestu minutach bastion pad\u0142. Palesty\u0144ska forteca po 52 dniach obl\u0119\u017cenia zosta\u0142a zdobyta. Przez nast\u0119pne dwa dni przy pomocy ci\u0119\u017ckiego sprz\u0119tu resztki obozu zr\u00f3wnano z ziemi\u0105.<\/span><\/p>\n

Straty poniesione podczas batalii by\u0142y powa\u017cne. Samych bojownik\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich poleg\u0142o ponad czterystu. Po stronie palesty\u0144skiej zgin\u0119\u0142o ok. 2 tys. os\u00f3b, 4000 tys. by\u0142o rannych. P\u00f3\u017aniej propaganda lewicowa zarzuca\u0142a \u017co\u0142nierzom chrze\u015bcija\u0144skim, \u017ce dopu\u015bcili si\u0119 zorganizowanej masakry na pozosta\u0142ych przy \u017cyciu Palesty\u0144czykach, ale by\u0142a to nieprawda. Dochodzi\u0142o do pojedynczych przypadk\u00f3w egzekucji i zn\u0119cania si\u0119 nad pokonanymi, ale wszytko to mia\u0142o wymiar odosobnionych incydent\u00f3w, wpisuj\u0105cych si\u0119 niestety w specyfik\u0119 bliskowschodniego krwawego konfliktu historycznego pomi\u0119dzy dwoma wyznaniami. Palesty\u0144czyk\u00f3w zabijano bez rozkazu. Czyni\u0142y to jednak osoby, albo pami\u0119taj\u0105ce masakr\u0119 w Damur, albo ci, kt\u00f3rych krewni byli wcze\u015bniej bestialsko zamordowani przez muzu\u0142man\u00f3w. Wielu Palesty\u0144czyk\u00f3w zgin\u0119\u0142o zreszt\u0105 od ostrza\u0142u artyleryjskiego, w tym nawet ich w\u0142asnego \u2013 prowadzonego spoza obozu w spos\u00f3b celowo nieprecyzyjny. Kanonierzy z OWP celowali rzekomo w rejony, gdzie toczy\u0142y si\u0119 walki, a tymczasem ich pociski spada\u0142y w\u015br\u00f3d cywili, kt\u00f3rzy chcieli opu\u015bci\u0107 ob\u00f3z. Ofiary te starano si\u0119 nast\u0119pnie przypisa\u0107 atakuj\u0105cym.<\/span><\/p>\n

\"\"Si\u0142y Liba\u0144skie<\/strong><\/h5>\n

We wrze\u015bniu 1976 r. Falangi wraz z innymi prawicowymi ugrupowaniami zbrojnymi oraz z walcz\u0105cymi do tej pory osobno milicjami pozosta\u0142ych gmin chrze\u015bcija\u0144skich utworzy\u0142y Si\u0142y Liba\u0144skie. Na ich czele stan\u0105\u0142 przyw\u00f3dca Falang Baszir D\u017cumajjil (1947 \u2013 1982) \u2013 m\u0142odszy syn za\u0142o\u017cyciela organizacji Pierre\u2019a D\u017cumajjili. Baszir D\u017cumajjil uko\u0144czy\u0142 prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie \u015bw. J\u00f3zefa w Bejrucie. Zosta\u0142 adwokatem i otworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 kancelari\u0119. Cz\u0142onkiem Falang zosta\u0142 ju\u017c w 1962 r. W 1970 r. na kr\u00f3tko zosta\u0142 uprowadzony przez palesty\u0144skie komando. Rok p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 inspektorem falangistowskich oddzia\u0142\u00f3w wojskowych. B\u0119d\u0105c przyw\u00f3dc\u0105 Si\u0142 Liba\u0144skich potrafi\u0142 uczyni\u0107 z nowopowsta\u0142ej formacji \u015bwietnie zorganizowane i skuteczne zbrojne rami\u0119 prawicy chrze\u015bcija\u0144skiej. Przydatne okaza\u0142y si\u0119 tu jego odwaga, charyzma i talent organizatorski. Pod koniec wojny Si\u0142y Liba\u0144skie liczy\u0142y prawie 30 tys. \u017co\u0142nierzy!<\/span><\/p>\n

\"\"Bashir Dzumajjil w mundurze falangisty.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

M\u0142ody D\u017cumajjil by\u0142 politykiem nietuzinkowym. Posiada\u0142 spor\u0105 wiedz\u0119 i przenikliwy umys\u0142. Surowo ocenia\u0142 postaw\u0119 zachodniej Europy i Stan\u00f3w Zjednoczonych wobec trudnej sytuacji liba\u0144skich chrze\u015bcijan. Gani\u0142 zachodnie rz\u0105dy za ich bierno\u015b\u0107 w obliczu tragedii, jak\u0105 bliskowschodnim chrze\u015bcijanom zgotowali muzu\u0142manie. W jednym ze swych wyst\u0105pie\u0144 publicznych powiedzia\u0142: \u201eEuropa i USA nie s\u0105 w stanie strawi\u0107 obecno\u015bci chrze\u015bcijan w tym zak\u0105tku \u015bwiata poniewa\u017c jest to przeszkoda dla wi\u0119kszo\u015bci ich aspiracji w tym regionie (…) Amerykanie i zach\u00f3d nie poj\u0119li faktu, \u017ce chrze\u015bcijanie Orientu reprezentuj\u0105 ich ostatni\u0105 lini\u0119 obrony przeciw terrorowi, \u015blepemu fundamentalizmowi, przeciw tym, kt\u00f3rzy staraj\u0105 si\u0119 zniszczy\u0107 wszystkie warto\u015bci ich cywilizacji i kultury. Dzi\u015b chc\u0105 nas sprzeda\u0107 za rzek\u0119 ropy.\u201d O samym za\u015b \u015bwiecie zachodnim m\u00f3wi\u0142, \u017ce okazuje oznaki dekadencji w sferze polityki i moralno\u015bci.<\/span><\/p>\n

Walki z Syryjczykami<\/strong><\/h5>\n

Wkr\u00f3tce Si\u0142y Liba\u0144skie zacz\u0119\u0142y odnosi\u0107 znaczne sukcesy, co spowodowa\u0142o, \u017ce zaniepokojona Syria zmieni\u0142a front i popar\u0142a lewic\u0119 palesty\u0144sk\u0105. Grudzie\u0144 1977 r. przyni\u00f3s\u0142 pierwsze starcia w Bejrucie pomi\u0119dzy Syryjczykami a Si\u0142ami Liba\u0144skimi. D\u017cumajjil w syryjskiej obecno\u015bci wojskowej dostrzeg\u0142 nowe zagro\u017cenie dla Libanu. By\u0142 pewien, i\u017c jedyn\u0105 si\u0142\u0105, kt\u00f3ra by\u0142a w stanie wyprze\u0107 nowych okupant\u00f3w i zmieni\u0107 losy wojny na korzy\u015b\u0107 chrze\u015bcijan by\u0142 Izrael. Szybko nawi\u0105zano wsp\u00f3\u0142prac\u0119. Izrael przekaza\u0142 maronitom znaczne \u015brodki pieni\u0119\u017cne i sprz\u0119t wojskowy (w tym czo\u0142gi M-50 Sherman, M-48 Patton). Przeszkoli\u0142 bojownik\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich oraz skierowa\u0142 do wschodniego Bejrutu wywiadowc\u00f3w i doradc\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"\"Oddzia\u0142 Si\u0142 Liba\u0144skich.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

W lecie dosz\u0142o do wybuchu najci\u0119\u017cszych walk pomi\u0119dzy Si\u0142ami Liba\u0144skimi a \u017co\u0142nierzami syryjskimi. W czerwcu 1978 r. Syryjczycy porwali, a nast\u0119pnie zastrzelili 30 mieszka\u0144c\u00f3w czterech chrze\u015bcija\u0144skich wiosek po\u0142o\u017conych w Dolinie Bekaa (30 km. na wsch\u00f3d od Bejrutu). Natychmiast rozgorza\u0142y walki. Wojska syryjskie rozpocz\u0119\u0142y morderczy ostrza\u0142 chrze\u015bcija\u0144skiego wschodniego Bejrutu. Na dzielnice mieszkalne spad\u0142 \u015bmierciono\u015bny grad pocisk\u00f3w armatnich i rakiet. Maronici stawili zaci\u0119ty op\u00f3r. Odparto ataki zar\u00f3wno syryjskich jednostek piechoty, jak i oddzia\u0142\u00f3w zmechanizowanych.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Falangi\u015bci w walkach o Bejrut.<\/strong><\/h5>\n

Nieprzyjacielowi uda\u0142o si\u0119 wkroczy\u0107 do Bejrutu dopiero po otrzymaniu posi\u0142k\u00f3w. Syryjskie kolumny pancerne wjecha\u0142y do miasta. Wybuch\u0142y za\u017carte walki uliczne. Mimo przewagi atakuj\u0105cych w ludziach i sprz\u0119cie, oddzia\u0142y prawicowe zadawa\u0142y przeciwnikowi znaczne straty. Straty te okaza\u0142y si\u0119 na tyle znaczne, \u017ce Syryjczycy przerwali natarcie. Nast\u0119pnie za\u015b w obawie przed interwencj\u0105 izraelsk\u0105 wycofali si\u0119.<\/span><\/p>\n

\"\"\u017co\u0142nierze Si\u0142 Liba\u0144skich odpoczywaj\u0105 w przerwie walk.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

W mi\u0119dzyczasie dosz\u0142o do nieporozumie\u0144 wewn\u0105trz obozu prawicowego, w wyniku kt\u00f3rych Falangi Baszira D\u017cumajjili podporz\u0105dkowa\u0142y sobie si\u0142\u0105 Brygad\u0119 Marada Farand\u017cijji oraz milicj\u0119 \u201eTygrys\u00f3w\u201d. Obecnie Falangi ca\u0142kowicie kontrolowa\u0142y Si\u0142y Liba\u0144skie.<\/span><\/p>\n

Nieco wcze\u015bniej \u2013 w marcu 1978 r. w odpowiedzi na nasilaj\u0105ce si\u0119 ataki palesty\u0144skie do po\u0142udniowego Libanu wkroczy\u0142 Izrael. Palesty\u0144czycy zostali czasowo wyparci. Tamtejsi chrze\u015bcijanie od lat walcz\u0105cy z fedainami przychylnie odebrali interwencj\u0119 \u017cydowsk\u0105. Wycofuj\u0105cy si\u0119 w czerwcu Izraelczycy wyposa\u017cyli miejscowe milicje chrze\u015bcijan w bro\u0144 i \u015brodki, co znacznie wzmocni\u0142o powo\u0142an\u0105 do \u017cycia na tych rejonach 3- tys. chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 Armi\u0119 Po\u0142udniowego Libanu. Jej za\u0142o\u017cycielem by\u0142 Saad Haddad \u2013 grekokatolik, prawicowy major armii liba\u0144skiej.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Falangi\u015bci w trakcie modlitwy.<\/strong><\/h5>\n

Chaos wojny domowej wzmog\u0142y nasilaj\u0105ce si\u0119 walki pomi\u0119dzy samymi formacjami muzu\u0142ma\u0144skimi. Walczyli ze sob\u0105 mi\u0119dzy innymi: sk\u0142\u00f3ceni Palesty\u0144czycy, propalesty\u0144scy sunnici i prosyryjscy szyici oraz druzowie.<\/span><\/p>\n

Grudzie\u0144 1980 r. przyni\u00f3s\u0142 kolejn\u0105 konfrontacj\u0119 mi\u0119dzy Syryjczykami a Si\u0142ami Liba\u0144skimi. Tym razem walki toczy\u0142y si\u0119 o chrze\u015bcija\u0144skie miasto Zahle (45 km. na wsch\u00f3d od Bejrutu). Najpierw miejscowo\u015b\u0107 ostrzelali Palesty\u0144czycy. Nast\u0119pnie do miasta usi\u0142owa\u0142 wkroczy\u0107 patrol syryjski. Zgin\u0119\u0142o 5 Syryjczyk\u00f3w (w tym jeden major). Pod os\u0142on\u0105 artylerii i przy wsparciu czo\u0142g\u00f3w Syryjczycy zaatakowali Zahle. Ale niewielki garnizon chrze\u015bcija\u0144ski zdo\u0142a\u0142 odeprze\u0107 wszystkie ataki. Str\u0105cono nawet dwa syryjskie \u015bmig\u0142owce. W kwietniu 1981 r. nieprzyjaciel ponownie uderzy\u0142. Podczas pr\u00f3by zaj\u0119cia pobliskich wzniesie\u0144 Syryjczycy stracili 3 pojazdy opancerzone. Nie mog\u0105c opanowa\u0107 miejscowo\u015bci, Syryjczycy oblegli j\u0105 i przyst\u0105pili do ostrza\u0142u. U\u017cyli w tym celu ci\u0119\u017ckiej artylerii i radzieckich wyrzutni rakietowych typu Grad. Do miasta z pomoc\u0105 zdo\u0142a\u0142 przedrze\u0107 si\u0119 100 \u2013 osobowy oddzia\u0142 Si\u0142 Liba\u0144skich. Wkr\u00f3tce walki przenios\u0142y si\u0119 na okoliczne wzg\u00f3rza, gdzie zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 ufortyfikowa\u0107 milicja chrze\u015bcija\u0144ska.<\/span><\/p>\n

\"\"Posterunek Si\u0142 Liba\u0144skich w g\u00f3rach.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Syryjczycy za pomoc\u0105 artylerii, samolot\u00f3w i \u015bmig\u0142owc\u00f3w usi\u0142owali zniszczy\u0107 posterunki maronit\u00f3w. Gdy to si\u0119 nie powiod\u0142o, przeprowadzili szereg operacji desantowych z u\u017cyciem helikopter\u00f3w. Do boju rzucili jednostki specjalne oraz spadochroniarzy. Dosz\u0142o do niezwykle zaci\u0119tych bezpo\u015brednich walk. Ostatecznie podpisano rozejm. Zhale ocala\u0142o a determinacja i odwaga chrze\u015bcijan sprawi\u0142y, \u017ce Syryjczycy zaprzestali ju\u017c podobnych atak\u00f3w na miasta chrze\u015bcija\u0144skie. Bilans by\u0142 krwawy. Opr\u00f3cz wielu zabitych w batalii bojownik\u00f3w, zgin\u0119\u0142o 223 cywil\u00f3w, a 765 by\u0142o rannych. Miasto uleg\u0142o zniszczeniu.<\/span><\/p>\n

\"\"Bashir D\u017cumajjil odznacza weterana walk o Zhale.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

W 1982 r. do Libanu wkroczy\u0142y wojska izraelskie. Rozpoczynaj\u0105c inwazj\u0119, \u017bydzi chcieli rozbi\u0107 Organizacj\u0119 Wyzwolenia Palestyny i wesprze\u0107 spo\u0142eczno\u015b\u0107 maronick\u0105. Inwazj\u0119 izraelsk\u0105 poparli nawet szyici z po\u0142udnia kraju, kt\u00f3rzy mieli ju\u017c dosy\u0107 samowoli fedain\u00f3w. Kolumny izraelskie otoczy\u0142y Bejrut, wdaj\u0105c si\u0119 w walk\u0119 z armi\u0105 syryjsk\u0105.Po ci\u0119\u017ckich walkach Palesty\u0144czycy ulegli.\u00a0W wyniku negocjacji ustalono, \u017ce fedaini opuszcz\u0105 Liban.We wrze\u015bniu wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich ewakuowa\u0142a si\u0119 drog\u0105 morsk\u0105.<\/span><\/p>\n

Utracone nadzieje<\/strong><\/h5>\n

23 sierpnia 1982 r. parlament liba\u0144ski na prezydenta wybra\u0142 przyw\u00f3dc\u0119 obozu chrze\u015bcija\u0144skiego, dowodz\u0105cego milicj\u0105 falangistowsk\u0105 \u2013 Baszira D\u017cumajjila. Szans\u0119 umocnienia si\u0119 obozu maronit\u00f3w pogrzeba\u0142 udany zamach bombowy na prezydenta elekta przeprowadzony 14 wrze\u015bnia w g\u0142\u00f3wnej kwaterze Falang. Wraz z nim zgin\u0119\u0142o 20 os\u00f3b. Sprawca zamachu, jak wykaza\u0142o \u015bledztwo dzia\u0142a\u0142 z polecenia syryjskiego wywiadu. Po \u015bmierci D\u017cumajjili parlament na prezydenta wybra\u0142 jego starszego brata Amina D\u017cumajjila. Jednak nowy prezydent by\u0142 ju\u017c przeciwny bliskim sojuszom z Izraelitami.<\/span><\/p>\n

Dzie\u0144 po zamachu do zachodniego Bejrutu wkroczy\u0142y oddzia\u0142y izraelskie. Ich marsz zatrzyma\u0142y grupy bojownik\u00f3w palesty\u0144skich, kt\u00f3rzy prowadzili ogie\u0144 z u\u017cyciem lekkiej broni automatycznej oraz r\u0119cznych granatnik\u00f3w przeciwpancernych. Strza\u0142y pochodzi\u0142y z palesty\u0144skich oboz\u00f3w dla uchod\u017ac\u00f3w w Sabrze i Szatili. 16 wrze\u015bnia w porozumieniu z dow\u00f3dztwem izraelskim do oboz\u00f3w z misj\u0105 unieszkodliwienia fedain\u00f3w i odszukania ukrytych tam magazyn\u00f3w broni wkroczyli cz\u0142onkowie Si\u0142 Liba\u0144skich pod dow\u00f3dztwem Eljasa Hobejki (1956 \u2013 2002). Oficjalnie uwa\u017ca si\u0119, i\u017c to w\u0142a\u015bnie kierowani \u017c\u0105dz\u0105 zemsty po niedawnym zamachu na swego przyw\u00f3dc\u0119, falangi\u015bci w trakcie dwudniowej akcji dopu\u015bcili si\u0119 licznych okrutnych zab\u00f3jstw ludno\u015bci cywilnej. Czerwony Krzy\u017c okre\u015bli\u0142 liczb\u0119 ofiar na 800 os\u00f3b. Dzi\u015b wiadomo, \u017ce ofiar by\u0142o wi\u0119cej, a masakra przeprowadzona zosta\u0142a za wiedz\u0105 i zgod\u0105 Izraelczyk\u00f3w. By\u0107 mo\u017ce nawet i na sam rozkaz \u00f3wczesnego izraelskiego ministra obrony Ariela ( bzdura nie ma na to dowodow )<\/span> Sharona.<\/strong> Tajemnic\u0119 mo\u017ce m\u00f3g\u0142by ujawni\u0107 dowodz\u0105cy akcj\u0105 Eljas Hobejka, gdyby nie to, \u017ce zgin\u0105\u0142 w zamachu bombowym w 2002 r.<\/span><\/p>\n

\"\"Po masakrze w Sabrze i Szatili.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Warto jednak wspomnie\u0107 o tym, \u017ce pewne \u017ar\u00f3d\u0142a podaj\u0105 informacj\u0119, i\u017c wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015b\u0107 za mord na palesty\u0144skich cywilach mog\u0105 ponosi\u0107 dowiezione przez Izraelczyk\u00f3w grupy by\u0142ych falangist\u00f3w z miasteczka Damur. Osobnicy ci, okre\u015blaj\u0105cy si\u0119 mianem \u201eBrygady Damur\u201d mogli by\u0107 w\u00f3wczas na us\u0142ugach izraelskiego wywiadu. Niekt\u00f3rzy z kolei za sprawc\u00f3w masakry uwa\u017caj\u0105 zbrojny oddzia\u0142 szyit\u00f3w z po\u0142udnia Libanu. Niejasno\u015bci mno\u017c\u0105 te\u017c opowie\u015bci o tym, i\u017c cz\u0119\u015b\u0107 sprawc\u00f3w porozumiewa\u0142a si\u0119 w j\u0119zyku hebrajskim, a tak\u017ce nosi\u0142a na sobie nieoznakowane mundury. Po masakrze odkryto w obozach wiele podziemnych bunkr\u00f3w i tuneli pe\u0142nych uzbrojenia i \u0142adunk\u00f3w wybuchowych.<\/span><\/p>\n

\u00a0\"\"Si\u0142y Liba\u0144skie – 1982 r.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Nied\u0142ugo po tym, kolejne wydarzenia uczyni\u0142y sytuacj\u0119 milicji falangistowskich jeszcze trudniejsz\u0105. Wybuch\u0142y nowe walki mi\u0119dzy Si\u0142ami Liba\u0144skimi a muzu\u0142ma\u0144skimi szyitami oraz druzami. W 1983 r. druzowie z Post\u0119powej Partii Socjalistycznej przypu\u015bcili niespodziewany atak na g\u00f3rzysty region Shouf (na po\u0142udniowy wsch\u00f3d od Bejrutu). Chrze\u015bcijanie zmuszeni zostali do odwrotu. Kolejne miejscowo\u015bci wpada\u0142y w r\u0119ce atakuj\u0105cych. W mie\u015bcie Bhamdoun poleg\u0142o 150 falangist\u00f3w. Druzowie zamordowali tam 200 mieszka\u0144c\u00f3w. Wszystkim podci\u0119to gard\u0142a. Ziemie, kt\u00f3re ju\u017c raz w 1860 r. sp\u0142yn\u0119\u0142y obficie krwi\u0105 chrze\u015bcijan, ponownie sta\u0142y si\u0119 \u015bwiadkiem zbrodni pope\u0142nianych przez druz\u00f3w. Druzowie naje\u017cd\u017cali chrze\u015bcija\u0144skie wioski, zabijaj\u0105c mieszka\u0144c\u00f3w. W jednej z wiosek zastrzelili 64 chrze\u015bcijan. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich zosta\u0142a zamordowana w lokalnym ko\u015bciele. Og\u00f3\u0142em zgin\u0119\u0142o ok. 1500 chrze\u015bcijan. 62 wioski zosta\u0142y zniszczone. Te okrutne zbrodnie prowokowa\u0142y chrze\u015bcijan do odwetu. W ramach zemsty \u017co\u0142nierze maroniccy opanowali miejscowo\u015b\u0107, gdzie zabito 58 druz\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/strong><\/p>\n

Pojazd opancerzony Si\u0142 Liba\u0144skich. Na przodzie widoczny symbol formacji – krzy\u017c.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Wraz ze stopniowym wycofywaniem oddzia\u0142\u00f3w izraelskich, mala\u0142y szanse falangist\u00f3w na sukces militarny. W 1985 r. izraelskie wojska wycofa\u0142y si\u0119 ostatecznie z Libanu z wyj\u0105tkiem po\u0142udniowej strefy buforowej. Pojawi\u0142 si\u0119 tak\u017ce nowy przeciwnik na liba\u0144skiej arenie walk. W 1982 r. z inspiracji Iranu powsta\u0142 szyicki Hezbollah, a w 1986 r. do Libanu powr\u00f3cili fedaini Arafata.<\/span><\/p>\n

Fina\u0142<\/strong><\/h5>\n

W 1984 r. zmar\u0142 Pierre D\u017cumajjil tw\u00f3rca Falang. Rok p\u00f3\u017aniej dosz\u0142o do kolejnych spor\u00f3w wewn\u0119trznych w Si\u0142ach Liba\u0144skich. Ich kierownictwo obj\u0105\u0142 Eljas Hobejka zwolennik pobytu si\u0142 syryjskich. Wywo\u0142a\u0142o to walki w\u015br\u00f3d cz\u0142onk\u00f3w ugrupowania. W rezultacie na czele Si\u0142 Liba\u0144skich stan\u0105\u0142 odsuni\u0119ty wcze\u015bniej zagorza\u0142y przeciwnik Syrii Samir D\u017cad\u017ca.<\/span><\/p>\n

Z czasem maronici, a zw\u0142aszcza m\u0142odsi dow\u00f3dcy milicji, wchodz\u0105cych w sk\u0142ad Si\u0142 Liba\u0144skich dostrzegli brak jakichkolwiek szans na przywr\u00f3cenie chrze\u015bcija\u0144skich rz\u0105d\u00f3w w Libanie. Przewaga obozu muzu\u0142ma\u0144skiego by\u0142a nie do pokonania. Po ci\u0119\u017ckich i wyczerpuj\u0105cych walkach, przy \u00f3wczesnym uk\u0142adzie si\u0142, (Syryjczycy okupowali 60 proc. terytorium) chrze\u015bcijanie uznali, \u017ce sukcesem jest sama kontrola w\u0142asnych gmin religijnych, gdzie funkcjonowa\u0142 na dobre chrze\u015bcija\u0144ski odr\u0119bny aparat administracyjno \u2013 gospodarczy. Falangi\u015bci i ich sojusznicy pozostali osamotnieni bez jakichkolwiek perspektyw na prze\u0142om w wyniszczaj\u0105cym kraj konflikcie. Pragmatyzm nakazywa\u0142 przyst\u0105pi\u0107 do rozm\u00f3w aby unikn\u0105\u0107 dalszych strat. Ide\u0119 porozumienia forsowa\u0142 przyw\u00f3dca Falang Liba\u0144skich Georges Sa\u2019ada. Zaowocowa\u0142o to podpisaniem w 1989 r. przez parlament liba\u0144ski tzw. Karty Zgody Narodowej, kt\u00f3ra formalnie ko\u0144czy\u0142a uprzywilejowan\u0105 pozycj\u0119 maronit\u00f3w w Libanie. W\u0142adza wykonawcza prezydenta maronity zosta\u0142a powa\u017cnie os\u0142abiona, a stanowiska w parlamencie przydzielono w r\u00f3wnym stopniu chrze\u015bcijanom i muzu\u0142manom. Sam za\u015b Liban uznano oficjalnie za \u201ekraj arabski\u201d. Formacja Si\u0142 Liba\u0144skich zaakceptowa\u0142a porozumienie. Walki pomi\u0119dzy milicjami usta\u0142y w 1990 r., a w 1991 r. pod wp\u0142ywem nacisk\u00f3w syryjskich rozwi\u0105za\u0142y si\u0119 wszystkie milicje zbrojne, \u0142\u0105cznie z milicj\u0105 Falang Liba\u0144skich. Niestety zawarta w 1991 r. dodatkowa umowa rz\u0105du liba\u0144skiego z Syri\u0105 uczyni\u0142a z Libanu faktyczny syryjski protektorat. Spowodowa\u0142o to, \u017ce Falangi Liba\u0144skie stan\u0119\u0142y w opozycji do tej umowy, nie zgadzaj\u0105c si\u0119 prosyryjsk\u0105 polityk\u0105 rz\u0105du.<\/span><\/p>\n

Mimo fiaska plan\u00f3w Falang o restauracji rz\u0105d\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich i du\u017cej emigracji chrze\u015bcijan \u2013 efektu wojny i prze\u015bladowa\u0144 Syrii, wyznawcy tej religii stanowi\u0105 w Libanie nadal spory odsetek mieszka\u0144c\u00f3w. Jest ich tam blisko 40 proc.<\/span><\/p>\n

\n

[ webmaster]<\/strong> To wlasnie tych Arafatowskich kompanow z PLO ktorzy mordowali w Libanie Chrzescijan – Olof Palme zaczal sprowadzac do Szwecji.<\/em><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

Zawarto\u015b\u0107 publikowanych artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nie reprezentuje pogl\u0105d\u00f3w ani opinii Reunion’68,<\/em>
\nani te\u017c webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyra\u017anie zaznaczone.
\nTwoje uwagi, linki, w\u0142asne artyku\u0142y lub wiadomo\u015bci prze\u015blij na adres:
\n<\/em>webmaster@reunion68.com<\/span><\/a><\/em><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Falangi Liba\u0144skie – w obronie chrze\u015bcija\u0144stwa M. M. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 oficjalnych opracowa\u0144 i funkcjonuj\u0105cych w obiegu opinii na temat Falang Liba\u0144skich jest na og\u00f3\u0142 krzywdz\u0105ca dla tego ugrupowania. Najcz\u0119\u015bciej powodem tego jest podszyta lewicowym spojrzeniem niech\u0119\u0107, czy wr\u0119cz wrogo\u015b\u0107 do nich, jako do organizacji podkre\u015blaj\u0105cej swe chrze\u015bcija\u0144skie korzenie. Ale falangi\u015bci nie ciesz\u0105 si\u0119 te\u017c dobr\u0105 s\u0142aw\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[26,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/116027"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=116027"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/116027\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":116052,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/116027\/revisions\/116052"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=116027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=116027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=116027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}