{"id":125651,"date":"2025-11-09T17:09:00","date_gmt":"2025-11-09T15:09:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=125651"},"modified":"2025-11-07T10:00:23","modified_gmt":"2025-11-07T08:00:23","slug":"09-09-101","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=125651","title":{"rendered":"Przebudzenie w “Lib\u00e9ration”"},"content":{"rendered":"

Christine Angot (\u0179r\u00f3d\u0142o zdj\u0119cia: Wikipedia)<\/em><\/span><\/p>\n

\n

\"\"<\/a>Przebudzenie w “Lib\u00e9ration”<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/h3>\n

Anna Grabowska<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

“Lib\u00e9ration” – gazeta za\u0142o\u017cona przez Sartre\u2019a, symbol buntu, wolnomy\u015blicielstwa oraz lewicowego sumienia Francji. Od p\u00f3\u0142 wieku \u015bwi\u0119ty organ paryskiej inteligencji, kt\u00f3ra z pasj\u0105 walczy\u0142a z Ko\u015bcio\u0142em, z kapitalizmem, z rasizmem, z “imperializmem ameryka\u0144skim”, a od dw\u00f3ch dekad z r\u00f3wnie \u017carliw\u0105 konsekwencj\u0105 – z Izraelem. Dla lewicy jest to wci\u0105\u017c bastion “moralnego niepos\u0142usze\u0144stwa”, chocia\u017c tak naprawd\u0119 ju\u017c od dawna raczej biuletyn poprawno\u015bci ideowej, gdzie my\u015blenie ust\u0105pi\u0142o miejsca odruchom, a ka\u017cda niezgodna nuta brzmi jak odra\u017caj\u0105ce blu\u017anierstwo. A tu nagle 1 listopada 2025 roku, wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b, co jeszcze wczoraj wydawa\u0142o si\u0119 nieprawdopodobne: w gazecie, kt\u00f3ra przez ponad dwie dekady nie wydrukowa\u0142a ani jednego proizraelskiego tekstu, ukaza\u0142 si\u0119 artyku\u0142 Christine Angot.<\/span><\/p>\n

Tekst nosi tytu\u0142 “Antysemityzm na Uniwersytecie Paris-8: kim jeste\u015bcie wy, \u0142ajdacy, kt\u00f3rzy nie pot\u0119pili\u015bcie 7 pa\u017adziernika?” i ju\u017c sam tytu\u0142 brzmi jak policzek wymierzony w jej w\u0142asne \u015brodowisko. Angot, pisarka, feministka, od zawsze uto\u017csamiana z francusk\u0105 lewic\u0105, nagle \u015bmia\u0142a stan\u0105\u0107 po stronie, po kt\u00f3rej w jej kr\u0119gach nie wolno stawa\u0107. Napisa\u0142a wprost: \u017ce milczenie wobec zbrodni Hamasu jest wsp\u00f3\u0142udzia\u0142em, \u017ce antysemityzm wr\u00f3ci\u0142 na uniwersytety, \u017ce nowymi \u0142ajdakami Francji s\u0105 ci, kt\u00f3rzy odwracaj\u0105 wzrok od 7 pa\u017adziernika. To nie jest g\u0142os konserwatystki ani g\u0142os reakcji – to krzyk kobiety, kt\u00f3ra zrozumia\u0142a, \u017ce jej w\u0142asny ob\u00f3z moralnie si\u0119 rozk\u0142ada.<\/span><\/p>\n

Dzisiaj, kiedy s\u0142owo “Izrael” wypowiedziane bez pot\u0119pienia uchodzi za wstr\u0119tn\u0105 prowokacj\u0119, jej felieton brzmi jak manifest odwagi. Oto Angot, jedna z ikon literackiej lewicy wreszcie si\u0119 przebudzi\u0142a. Zrozumia\u0142a, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em choroby nie jest ju\u017c w\u0142adza, lecz uniwersytet i nie nacjonalizm, lecz zwyk\u0142a ideologiczna \u015blepota. To w\u0142a\u015bnie m\u0142odzi, wychowani na has\u0142ach tolerancji, stali si\u0119 bezrefleksyjnymi powielaczami nienawi\u015bci, i to w\u0142a\u015bnie uczelnia, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 \u015bwi\u0105tyni\u0105 rozumu, zamieni\u0142a si\u0119 dzisiaj w megafon fanatyzmu.<\/span><\/p>\n

Francuskie media zareagowa\u0142y tak, jak reaguj\u0105 dzi\u015b wszystkie \u015brodowiska, kt\u00f3re od dawna \u017cyj\u0105 z iluzji moralnej wy\u017cszo\u015bci: oczywi\u015bcie z oburzeniem, z udawan\u0105 ironi\u0105 i z wyuczon\u0105 pogard\u0105. “Lib\u00e9ration” wprawdzie nie odci\u0119\u0142o si\u0119 od w\u0142asnej autorki, tak jak polska “Polityka” od Jana Hartmana ale jej tekst potraktowano jak “emocjonalny eksces”, a nie jak manifest sumienia. W redakcyjnych kuluarach m\u00f3wiono o “afekcie”, “przesadzie” i “zranionej wra\u017cliwo\u015bci”. Na Twitterze, przepraszam, na X – wyla\u0142 si\u0119 ca\u0142y ocean protekcjonalnych komentarzy, gdzie czytam: \u017ce Angot “nie rozumie kontekstu”, \u017ce “powiela izraelsk\u0105 propagand\u0119”, \u017ce “m\u00f3wi jak prawica”. Dziwnie znajome mi frazy. Tak w\u0142a\u015bnie reaguj\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy nie znosz\u0105, gdy oto kto\u015b z ich w\u0142asnego obozu przypomina im, \u017ce moralno\u015b\u0107 nie ma barw partyjnych.<\/span><\/p>\n

Na uczelniach – cisza. \u017badnej refleksji i \u017cadnego wstydu. Bo przecie\u017c \u0142atwiej jest pisa\u0107 o “izraelskiej agresji” ni\u017c przyzna\u0107, \u017ce antysemityzm powr\u00f3ci\u0142 pod nowym b\u0142yszcz\u0105cym szyldem: w j\u0119zyku walki o “sprawiedliwo\u015b\u0107”, w sloganach o “dekolonizacji”, w transparentach, kt\u00f3re maj\u0105 twarz wsp\u00f3\u0142czucia a nios\u0105 s\u0142owa nienawi\u015bci. Angot to zobaczy\u0142a. Zobaczy\u0142a, \u017ce pod pozorem empatii rodzi si\u0119 nowa nienawi\u015b\u0107, i mia\u0142a odwag\u0119 nazwa\u0107 j\u0105 po imieniu.<\/span><\/p>\n

Nie znalaz\u0142a si\u0119 wi\u0119c po stronie prawicy, jak pr\u00f3bowali jej to wm\u00f3wi\u0107. Znalaz\u0142a si\u0119 zwyczajnie po stronie ludzkiej przyzwoito\u015bci, kt\u00f3rej od dawna nikt ju\u017c we francuskiej lewicy nie broni. Jej g\u0142os nie jest zdrad\u0105 – to ratunek dla tradycji, kt\u00f3ra zapomnia\u0142a, \u017ce humanizm bez prawdy staje si\u0119 wy\u0142\u0105cznie fars\u0105.<\/span><\/p>\n

Bo mo\u017ce w\u0142a\u015bnie na tym polega dzi\u015b prawdziwa odwaga? Nie w tym, \u017ceby krzycze\u0107 razem z t\u0142umem, ale by powiedzie\u0107 jedno zdanie, nawet kiedy wszyscy milcz\u0105. Christine Angot zrobi\u0142a to, co kiedy\u015b robili ludzie my\u015bl\u0105cy: stan\u0119\u0142a naprzeciw w\u0142asnego plemienia. W \u015bwiecie, gdzie lewica woli broni\u0107 oprawc\u00f3w, byle nie przyzna\u0107 racji Izraelowi, ona przypomnia\u0142a, \u017ce moralno\u015b\u0107 nie jest i nie by\u0142a kwesti\u0105 sympatii politycznych, tylko pewnych granic, kt\u00f3rych nie wolno przekroczy\u0107.<\/span><\/p>\n

I to w\u0142a\u015bnie dlatego uwa\u017cam, \u017ce jej tekst w Lib\u00e9ration by\u0142 jak uderzenie w kryszta\u0142owy kielich, tak – p\u0119k\u0142, ale zabrzmia\u0142 czysto. Od tej chwili nikt w tym pi\u015bmie nie mo\u017ce ju\u017c udawa\u0107, \u017ce nie wie, co si\u0119 sta\u0142o 7 pa\u017adziernika. Nie mo\u017ce, chyba \u017ce chce by\u0107 jednym z tych, kt\u00f3rych Angot nazwa\u0142a po imieniu: \u0142ajdakami.<\/span><\/p>\n

\n

Anna Grabowska<\/strong>\u00a0\u2013 urodzona i mieszkaj\u0105ca we Francji wspania\u0142a syjonistka z solidnymi polskimi i \u017cydowskimi korzeniami. Autorka udzieli\u0142a pozwolenia na publikacj\u0119 niekt\u00f3rych wpis\u00f3w z jej Facebooka w \u201eListach z naszego sadu\u201d.<\/em><\/span><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

Zawarto\u015b\u0107 publikowanych artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nie reprezentuje pogl\u0105d\u00f3w ani opinii Reunion’68,<\/em>
\nani te\u017c webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyra\u017anie zaznaczone.
\nTwoje uwagi, linki, w\u0142asne artyku\u0142y lub wiadomo\u015bci prze\u015blij na adres:
\n<\/em>webmaster@reunion68.com<\/span><\/a><\/em><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Christine Angot (\u0179r\u00f3d\u0142o zdj\u0119cia: Wikipedia) Przebudzenie w “Lib\u00e9ration” Anna Grabowska “Lib\u00e9ration” – gazeta za\u0142o\u017cona przez Sartre\u2019a, symbol buntu, wolnomy\u015blicielstwa oraz lewicowego sumienia Francji. Od p\u00f3\u0142 wieku \u015bwi\u0119ty organ paryskiej inteligencji, kt\u00f3ra z pasj\u0105 walczy\u0142a z Ko\u015bcio\u0142em, z kapitalizmem, z rasizmem, z “imperializmem ameryka\u0144skim”, a od dw\u00f3ch dekad z r\u00f3wnie \u017carliw\u0105 konsekwencj\u0105 – z Izraelem. Dla […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[33,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/125651"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=125651"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/125651\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":125690,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/125651\/revisions\/125690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=125651"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=125651"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=125651"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}