{"id":127261,"date":"2026-02-08T17:09:00","date_gmt":"2026-02-08T15:09:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=127261"},"modified":"2026-02-04T10:30:17","modified_gmt":"2026-02-04T08:30:17","slug":"15-09-110","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=127261","title":{"rendered":"Czy jest suchy chleb dla konia? – 25 lat temu zmar\u0142 Jarema St\u0119powski"},"content":{"rendered":"

Warszawa 1971. Koncert w Teatrze Rozrywki w Centralnym Parku Kultury przy ulicy Leona Kruczkowskiego. Na scenie aktor i piosenkarz Jarema St\u0119powski. Fot. PAP\/Afa Pixx\/Irena Komar<\/em><\/span><\/p>\n

\n

\"\"<\/a>Czy jest suchy chleb dla konia? – 25 lat temu zmar\u0142 Jarema St\u0119powski<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/h3>\n

Pawe\u0142 Tomczyk (PAP)<\/strong><\/span><\/p>\n

\n
11 stycznia 2001 r. zmar\u0142 w Warszawie Jarema St\u0119powski, aktor i piosenkarz – wykonawca m.in. \u201eStatku do M\u0142ocin\u201d, \u201eWarszawskiego taks\u00f3wkarza\u201d, \u201eBallady o jednej Wi\u015bniewskiej\u201d. Widzowie \u201eWojny domowej\u201d zapami\u0119tali go jako zbieracza \u201esuchego chleba dla konia”.<\/strong><\/h5>\n
\n

Chcia\u0142 by\u0107 lekarzem, ale plany pokrzy\u017cowa\u0142a wojna. Podczas okupacji otworzy\u0142 w Warszawie na Wroniej \u201eSk\u0142ad butelek, szmat i starego \u017celastwa\u201d, staj\u0105c si\u0119 prekursorem recyklingu. \u201eZwyk\u0142a szmata, staj\u0105c si\u0119 odpadem bawe\u0142nianym, zyskiwa\u0142a na warto\u015bci chyba nawet trzykrotnie. Wtedy nic si\u0119 nie marnowa\u0142o\u201d – wspomina\u0142 w \u201eRzeczpospolitej\u201d w 1998 roku.<\/span><\/p>\n

Siedzib\u0119 firmy odwiedzi\u0142a raz ciotka St\u0119powskiego, prawdziwa arystokratka. Pierwszy szok prze\u017cy\u0142a, gdy obejrza\u0142a \u201epracownik\u00f3w\u201d popijaj\u0105cych podczas przerwy obiadowej bimberek. Drugi by\u0142 jeszcze wi\u0119kszy. Bowiem gdy po francusku zapyta\u0142a siostrze\u0144ca: \u201ekim s\u0105 ci okropni ludzie?\u201d, us\u0142ysza\u0142a odpowied\u017a – tak\u017ce w j\u0119zyku Moliera: \u201eTo jest spo\u0142ecze\u0144stwo, madame!\u201d. Jednym z kontrahent\u00f3w St\u0119powskiego by\u0142 bowiem Jan Ga\u0142ecki, przewodnicz\u0105cy paryskiego zwi\u0105zku zawodowego ga\u0142ganiarzy, kt\u00f3rego wojna zaskoczy\u0142a w Warszawie.<\/span><\/p>\n

Do szko\u0142y teatralnej zach\u0119ci\u0142 go wsp\u00f3\u0142lokator z pokoju w zakopia\u0144skim sanatorium, gdzie Jarema St\u0119powski leczy\u0142 wyniesion\u0105 z okupacji gru\u017alic\u0119. By\u0142 to Gustaw Holoubek (1923-2008). \u201eTak \u0142adnie m\u00f3wi\u0142. Pomy\u015bla\u0142em sobie: ja te\u017c tak potrafi\u0119!\u201d – wspomina\u0142 St\u0119powski. \u201eWydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce nie mo\u017cna si\u0119 nazywa\u0107 St\u0119powski i nie by\u0107 aktorem. Jarema mia\u0142 fantastyczne poczucie humoru i w\u0142a\u015bnie aktorsk\u0105 wyobra\u017ani\u0119. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce go przekona\u0142em. Czas pokaza\u0142, \u017ce mia\u0142em racj\u0119\u201d – wyja\u015bni\u0142 w 1998 r. \u201eRzeczpospolitej\u201d Gustaw Holoubek.<\/span><\/p>\n

W 1946 r. zg\u0142aszaj\u0105c si\u0119 do szko\u0142y teatralnej, przedstawi\u0142 si\u0119: \u201eJarema Junosza-St\u0119powski\u201d. \u201eBy\u0142 ju\u017c taki jeden!\u201d – skomentowa\u0142 Aleksander Zelwerowicz (1877-1955). Przedwojenny aktor, Kazimierz Junosza-St\u0119powski, by\u0142 stryjecznym bratem ojca Jaremy. Wtedy w\u0142a\u015bnie Jarema postanowi\u0142, \u017ce b\u0119dzie odt\u0105d tylko St\u0119powskim.<\/span><\/p>\n

Wed\u0142ug Zelwerowicza, dobry aktor powinien wciela\u0107 si\u0119 w r\u00f3\u017cne osobowo\u015bci, wyzbywaj\u0105c si\u0119 wstydu i nie\u015bmia\u0142o\u015bci. Chc\u0105c zatem od razu wcieli\u0107 w \u017cycie profesorsk\u0105 maksym\u0119, St\u0119powski z koleg\u0105 z roku przebrali si\u0119 kt\u00f3rego\u015b dnia za w\u0142\u00f3cz\u0119g\u00f3w-muzykant\u00f3w i z harmoni\u0105 wsiedli do tramwaju, kt\u00f3rym Zelwerowicz wraca\u0142 do domu. Pijackimi g\u0142osami zacz\u0119li \u015bpiewa\u0107 partyzanckie piosenki, a po sko\u0144czonym \u201erecitalu\u201d obeszli tramwaj z kapeluszem. Zelwerowicz spojrza\u0142 gro\u017anie, ale wrzuci\u0142 sto z\u0142otych. Nast\u0119pnego dnia podczas zaj\u0119\u0107 profesor przem\u00f3wi\u0142: \u201eWidzia\u0142em wczoraj w tramwaju dw\u00f3ch baran\u00f3w graj\u0105cych na harmonii\u201d. \u201eJak my\u015blicie, kto z was m\u00f3g\u0142 wpa\u015b\u0107 na taki idiotyczny pomys\u0142?! Trzeba powiedzie\u0107 jednak, \u017ce zrobili to bardzo dobrze\u201d – podsumowa\u0142.<\/span><\/p>\n

\u201eO swoich student\u00f3w dba\u0142 dos\u0142ownie jak ojciec, regularnie sprawdza\u0142 nawet, czy nie mamy dziurawych but\u00f3w\u201d – wspomina\u0142 St\u0119powski. Kiedy z\u0142ama\u0142 nog\u0119 na nartach i dwa tygodnie sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 na zaj\u0119cia, przez nast\u0119pne dwa Zelwerowicz go nie zauwa\u017ca\u0142. Potem wezwa\u0142 do gabinetu.<\/span><\/p>\n

\u201eGdzie delikwent z\u0142ama\u0142 nog\u0119?\u201d – zapyta\u0142 po d\u0142u\u017cszym milczeniu. \u201eO tutaj panie profesorze – pokaza\u0142em gips pod kolanem\u201d – opowiada\u0142 St\u0119powski. \u201eIdiota! Nie pytam, gdzie z\u0142ama\u0142 nog\u0119, tylko gdzie z\u0142ama\u0142 nog\u0119?\u201d – zdenerwowa\u0142 si\u0119 rektor. \u201eW Zakopanem\u201d – zreflektowa\u0142 si\u0119 student. \u201eD\u0142ug\u00f3w du\u017co narobi\u0142?\u201d – zapyta\u0142 Zelwerowicz i nie czekaj\u0105c na odpowied\u017a si\u0119gn\u0105\u0142 do portfela. \u201e\u0141zy stan\u0119\u0142y mi w oczach. Z\u0142apa\u0142em go za r\u0119k\u0119, chyba chcia\u0142em go w ni\u0105 poca\u0142owa\u0107. Wyrwa\u0142 mi j\u0105. \u00bbNiech nie robi \u017cadnych takich rzeczy, bo go uderz\u0119! Paszo\u0142 won!\u00ab\u201d – wspomina\u0142 aktor.<\/span><\/p>\n

Na honorowym miejscu w mieszkaniu St\u0119powskiego wisia\u0142a dedykacja na programie do sztuki \u201ePan Inspektor przyszed\u0142\u201d wystawianej w Warszawie w 1948 roku: \u201eMojemu przysz\u0142emu koledze. Panu Jaremie Junoszy St\u0119powskiemu, spadkobiercy wielkiego imienia i godnemu kandydatowi do grona ludzi teatru ten arkusik naszego \u017cycia podpisuje oddany Zelwerowicz\u201d.<\/span><\/p>\n

Po drugim roku studi\u00f3w St\u0119powski skonfliktowa\u0142 si\u0119 z Janem Kreczmarem (1908-72), zast\u0119pc\u0105 Zelwerowicza. \u201eSzyfman wystawia\u0142 w Teatrze Polskim \u00bbDziady\u00ab i ca\u0142a szko\u0142a mia\u0142a w nich statystowa\u0107. Bardzo\u015bmy si\u0119 tym uradowali, bowiem \u017cyli\u015bmy w\u00f3wczas bardzo biednie, a tu kroi\u0142y si\u0119 pieni\u0105dze. Niekt\u00f3rzy koledzy na to konto ju\u017c si\u0119 nawet zad\u0142u\u017cyli\u201d – wspomina\u0142. \u201eAle Kreczmar postanowi\u0142, \u017ce studenci nie mog\u0105 dosta\u0107 tych pieni\u0119dzy ot tak, po prostu, do r\u0119ki, \u017ce musz\u0105 zosta\u0107 przeznaczone na jaki\u015b cel. Postanowili\u015bmy zaprotestowa\u0107 a ja zosta\u0142em wydelegowany do negocjacji. Pr\u00f3bowa\u0142em przekona\u0107 Kreczmara, ale si\u0119 upar\u0142. \u00bbStudenci nie mog\u0105 zarabia\u0107, w g\u0142owach wam si\u0119 poprzewraca!\u00ab. Zdenerwowa\u0142 mnie, a pysk po okupacji mia\u0142em przecie\u017c niewyparzony, wi\u0119c wygarn\u0105\u0142em: \u00bbPan ma pensj\u0119 w teatrze i w szkole, zarabia pan w radiu, \u017cona te\u017c ma pensj\u0119. Komu tu si\u0119 w g\u0142owie przewraca?\u00ab\u201d – opowiada\u0142 St\u0119powski. Kreczmar dostrzeg\u0142 w tym kr\u00f3tkim monologu studenta wyra\u017ane \u201ewady wymowy\u201d, kt\u00f3re – w po\u0142\u0105czeniu z \u201eniew\u0142a\u015bciwym stosunkiem do szko\u0142y\u201d – przynios\u0142y studentowi powa\u017cne k\u0142opoty.<\/span><\/p>\n

Jarema St\u0119powski wyst\u0119powa\u0142 w teatrach w \u015awidnicy, Bia\u0142ymstoku, \u0141odzi. W Bia\u0142ymstoku, w\u00f3wczas – pocz\u0105tku lat 50. – re\u017cyserowali Erwin Axer (1917-2012), Janusz Warnecki (1895-1970), Stanis\u0142aw Daczy\u0144ski (1892-1964), Karol Borowski (1886-1968). Tam zagra\u0142 swoj\u0105 najlepsz\u0105 rol\u0119 dramatyczn\u0105 – Jana Kazimierza w \u201eMazepie\u201d S\u0142owackiego. W \u0142\u00f3dzkim Teatrze Satyryk\u00f3w \u201esztuki roz\u015bmieszania\u201d uczy\u0142 si\u0119 od Jadwigi Andrzejewskiej (1915-77). W kilku filmach m.in. – \u201ePo\u017cegnaniach\u201d, \u201eGodzinach nadziei\u201d, \u201eDeszczowym lipcu\u201d – zagra\u0142 ca\u0142kiem powa\u017cne, wcale nie komediowe role. Jednak \u201ekultowym\u201d okaza\u0142 si\u0119 epizod w telewizyjnym serialu \u201eWojna domowa\u201d – widzowie zapami\u0119tali go jako domokr\u0105\u017cc\u0119, zbieracza \u201esuchego chleba dla konia\u201d.<\/span><\/p>\n

Piosenki warszawskiego folkloru zacz\u0105\u0142 \u015bpiewa\u0107 pod wp\u0142ywem Stanis\u0142awa Grzesiuka (1918-63), z kt\u00f3rym chcieli otworzy\u0107 Kabaret Starej Warszawy. Poznali si\u0119 w \u201ePodwieczorku przy mikrofonie\u201d, gdzie St\u0119powski m\u00f3wi\u0142 wiechowskie monologi. Niestety, przedwczesna \u015bmier\u0107 Grzesiuka udaremni\u0142a te zamiary. Wtedy szef \u201ePodwieczorku\u2026\u201d Roman Sadowski (1914-79) zaproponowa\u0142 mu \u015bpiewanie piosenek warszawskich przedmie\u015b\u0107. \u015apiewanie traktowa\u0142 amatorsko i jako \u201eamator\u201d dorobi\u0142 si\u0119 dw\u00f3ch Z\u0142otych P\u0142yt, co w czasach PRL oznacza\u0142o sprzedanie co najmniej 125 tys. du\u017cych kr\u0105\u017ck\u00f3w. By\u0142 laureatem drugiej – za \u201eSzemrane tango\u201d (1969) – i si\u00f3dmej – za \u201eKsi\u0119\u017cyc frajer\u201d (1970) – Z\u0142otej P\u0142yty w historii polskiej muzyki. Pierwsz\u0105, w 1968 r. otrzyma\u0142 Czes\u0142aw Niemen, za \u201eDziwny jest ten \u015bwiat\u201d.<\/span><\/p>\n

W 1971 r. jury festiwalu opolskiego chcia\u0142o przyzna\u0107 nagrod\u0119 \u201eSzpilek\u201d St\u0119powskiemu \u201eza dobry gust w doborze repertuaru\u201d; redakcja satyrycznego tygodnika uzna\u0142a to za horrendalne, wycofa\u0142a nagrod\u0119 i poza konkursem przyzna\u0142a j\u0105 Tadeuszowi Chyle. W tym samym czasie w opolskiej restauracji Hotelowej specjalno\u015bci\u0105 zak\u0142adu by\u0142 \u201eKurczak a\u2019la Jarema St\u0119powski\u201d z m\u0142odymi kartofelkami, pieczarkami z patelni i sa\u0142atk\u0105 z pomidor\u00f3w za nieca\u0142e 47 z\u0142.<\/span><\/p>\n

Ryszard Marek Gro\u0144ski (1939-2018), cytuj\u0105c w \u201eSzpilkach\u201d fragmenty tekst\u00f3w piosenek, nazwa\u0142 St\u0119powskiego \u201eideologiem taniego zbawienia i umys\u0142owej samowystarczalno\u015bci\u201d. \u201eNie podaj\u0119 nazwisk autor\u00f3w cytowanych tekst\u00f3w. Nierzadko s\u0105 to autorzy utalentowani i fachowi. Dlaczego wi\u0119c tak pisz\u0105? Sytuacja si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142a. To nie oni stwarzaj\u0105 St\u0119powskiego. To on ich stwarza\u201d – pisa\u0142 Gro\u0144ski, mianuj\u0105c tym samym St\u0119powskiego \u201estw\u00f3rc\u0105\u201d Agnieszki Osieckiej – kt\u00f3ra napisa\u0142a \u201eKsi\u0119\u017cyc frajer\u201d, Wojciecha M\u0142ynarskiego (\u201eStatek do M\u0142ocin\u201d, \u201eBomba w g\u00f3r\u0119\u201d, \u201eTaks\u00f3wkarz warszawski\u201d) i Jerzego Ficowskiego (\u201eSzlifierz warszawski\u201d).<\/span><\/p>\n

\u201eNawi\u0105zanie do estetyki no\u017cowniczej wyda\u0142o mi si\u0119 po prostu przesad\u0105\u201d – powiedzia\u0142 w 1998 r. Gro\u0144ski \u201eRzeczpospolitej\u201d. Jego zdaniem \u201eknajacka podkultura\u201d by\u0142a celowo propagowana przez \u015bwie\u017co nasta\u0142\u0105 ekip\u0119 gierkowsk\u0105. \u201eTo by\u0142 \u00bbo\u017cywczy\u00ab, \u00bbozdrowie\u0144czy\u00ab nurt specyficznie pojmowanej \u00bbkultury ludowej\u00ab, skierowany przeciwko zwyk\u0142ej kulturze: studenckiej, \u017cywej, kabaretowej estradowej. Nie \u017cadne Przybory\u2026 Starsi Panowie czy Egida, tylko w\u0142a\u015bnie taka granda. Oszala\u0142y populizm mia\u0142 by\u0107 odpowiedzi\u0105 na inteligenck\u0105 rozrywk\u0119. Dobry aktor sta\u0142 si\u0119 nie\u015bwiadomie sztandarem w brudnych r\u0119kach\u201d – wyja\u015bni\u0142.<\/span><\/p>\n

\u201eO to samo mo\u017cna by oskar\u017cy\u0107 Wiecha. Znam kilka program\u00f3w telewizyjnych i os\u00f3b, kt\u00f3re skuteczniej propaguj\u0105 chamstwo\u201d – broni\u0142 St\u0119powskiego w rozmowie z \u201eRzeczpospolit\u0105\u201d Wies\u0142aw Michnikowski. A Jeremi Przybora przypomnia\u0142, \u017ce St\u0119powski by\u0142 pierwszym i \u015bwietnym wykonawc\u0105 piosenki \u201eZimy \u017cal\u201d utrzymanej w zupe\u0142nie innej poetyce.<\/span><\/p>\n

\u201eTo tak, jakby powiedzie\u0107, \u017be Leopold Tyrmand publikuj\u0105c \u00bbZ\u0142ego\u00ab promowa\u0142 sto\u0142eczny p\u00f3\u0142\u015bwiatek kryminalny\u201d – oceni\u0142 Jerzy Ficowski (1924-2006), kt\u00f3ry pisz\u0105c \u201edla chleba\u201d tekst \u201eSzlifierza\u201d nie wiedzia\u0142 nawet, \u017ce wykonawc\u0105 piosenki b\u0119dzie w\u0142a\u015bnie St\u0119powski. Zarzuty Gro\u0144skiego nazwa\u0142 \u201eabsurdalnymi\u201d.<\/span><\/p>\n

Swoimi piosenkami St\u0119powski cz\u0119\u015bciej jednak wzrusza\u0142 ni\u017c gorszy\u0142. \u201ePo wyst\u0119pie w Londynie przyszed\u0142 starszy pan, marynarz na emigracji: \u00bbMusi pan przyj\u015b\u0107 do mojego pubu. Tam co prawda siedz\u0105 sami Anglicy, ale oni w k\u00f3\u0142ko s\u0142uchaj\u0105 pa\u0144skiej Rudej Ma\u0144ki, kt\u00f3r\u0105 mam w szafie graj\u0105cej. Musia\u0142em im j\u0105 przet\u0142umaczy\u0107\u2026 Jak si\u0119 dzi\u015b dowiedzieli, \u017ce pan jest w Londynie, kazali mi nie wraca\u0107 bez pana\u00ab\u201d – wspomina\u0142 aktor.<\/span><\/p>\n

Takie sceny powtarza\u0142y si\u0119 cz\u0119sto, w Podkowie Le\u015bnej \u015bpiewa\u0142 \u201eCyrk na Ordynackiej\u201d. \u201ePodchodzi do mnie starzec o posturze Podbipi\u0119ty i zaczyna p\u0142aka\u0107: \u00bbpan \u015bpiewa\u0142 o Garkowience, kt\u00f3ry walczy\u0142 z Czarn\u0105 Mask\u0105. To ja by\u0142em Czarn\u0105 Mask\u0105\u00ab\u201d – opowiada\u0142 St\u0119powski w \u201eRzeczpospolitej\u201d.<\/span><\/p>\n

W 1967 r. wsp\u00f3lnie z Lidi\u0105 Korsak\u00f3wn\u0105, Halin\u0105 Kunick\u0105 i Kazimierzem Brusikiewiczem wyst\u0119powa\u0142 w Izraelu. \u201eCzu\u0142o si\u0119 ju\u017c w powietrzu wojn\u0119, by\u0142a mobilizacja, w gazetach by\u0142y apele do obcokrajowc\u00f3w, aby jak najszybciej opuszczali Izrael, a my nie mieli\u015bmy bilet\u00f3w powrotnych na samolot. Co znalaz\u0142o swoje odbicie w gazetowych tytu\u0142ach: \u00bbWszyscy nas opuszczaj\u0105, a polski teatr gra dalej\u00ab\u201d – powiedzia\u0142 St\u0119powski. Ostatni wyst\u0119p szczeg\u00f3lnie wbi\u0142 mu si\u0119 w pami\u0119\u0107. \u201eWidownia wype\u0142niona by\u0142a m\u0142odymi lud\u017ami w mundurach. Kiedy tylko od\u015bpiewali\u015bmy prolog, oni nam przerwali wstaj\u0105c i skanduj\u0105c po polsku: \u00bb\u017byje Polska! Niech \u017byje polski teatr!\u00ab\u201d – wspomina\u0142. \u201eNast\u0119pnego dnia dostali\u015bmy bilety. Kiedy ju\u017c po powrocie oddawali\u015bmy paszporty, w Pagarcie nakazano nam zapomnie\u0107, \u017ce byli\u015bmy na wyst\u0119pach w Izraelu. \u00bb\u017badnych wywiad\u00f3w, morda w kube\u0142!\u00ab\u201d – doda\u0142 aktor.<\/span><\/p>\n

W 1973 r. wyst\u0105pi\u0142 na \u015bniadaniu op\u0142atkowym u prymasa Polski Stefana Wyszy\u0144skiego. \u201eM\u00f3wi\u0142em tam jaki\u015b Wiechowski monolog. W jaki\u015b czas potem naskoczy\u0142 na mnie niespodziewanie sekretarz wolskiej organizacji partyjnej, gdzie jako \u00bbCh\u0142opak z Woli\u00ab cz\u0119sto \u015bpiewa\u0142em w fabrykach: po co\u015bcie tam chodzili?\u2026 Bo mnie zaprosi\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. U was, na zaproszenie robotnik\u00f3w Wary\u0144skiego, te\u017c wyst\u0119powa\u0142em za darmo\u201d – wspomina\u0142 St\u0119powski.<\/span><\/p>\n

Pod koniec \u017cycia szwankuj\u0105ce zdrowie zmusi\u0142o Jarem\u0119 St\u0119powskiego do rezygnacji z regularnych wyst\u0119p\u00f3w. Nie opublikowa\u0142 – w przeciwie\u0144stwie do wielu koleg\u00f3w po fachu – wspomnie\u0144. Na polski teatr ucze\u0144 Zelwerowicza patrzy\u0142 dosy\u0107 krytycznie. \u201eAlbo ja ju\u017c jestem zupe\u0142nie g\u0142uchy ze staro\u015bci, albo ci dzisiejsi aktorzy nie potrafi\u0105 wyra\u017anie m\u00f3wi\u0107. U Zelwerowicza, kt\u00f3remu wcale nie zale\u017ca\u0142o, by szko\u0142a by\u0142a koniecznie \u00bbwy\u017csza\u00ab, a jego pensja profesorska, nie dostawa\u0142o si\u0119 tytu\u0142u \u00bbmagistra dusz ludzkich\u00ab. Aktor mia\u0142 by\u0107 dla publiczno\u015bci, a nie odwrotnie\u201d – komentowa\u0142.<\/span><\/p>\n

Jarema St\u0119powski zmar\u0142 11 stycznia 2001 r. w Warszawie, spoczywa na Starych Pow\u0105zkach.<\/span><\/p>\n<\/div>\n

\n
\n
\n
\n

Zawarto\u015b\u0107 publikowanych artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nie reprezentuje pogl\u0105d\u00f3w ani opinii Reunion’68,<\/em>
\nani te\u017c webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyra\u017anie zaznaczone.
\nTwoje uwagi, linki, w\u0142asne artyku\u0142y lub wiadomo\u015bci prze\u015blij na adres:
\n<\/em>webmaster@reunion68.com<\/span><\/a><\/em><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Warszawa 1971. Koncert w Teatrze Rozrywki w Centralnym Parku Kultury przy ulicy Leona Kruczkowskiego. Na scenie aktor i piosenkarz Jarema St\u0119powski. Fot. PAP\/Afa Pixx\/Irena Komar Czy jest suchy chleb dla konia? – 25 lat temu zmar\u0142 Jarema St\u0119powski Pawe\u0142 Tomczyk (PAP) 11 stycznia 2001 r. zmar\u0142 w Warszawie Jarema St\u0119powski, aktor i piosenkarz – wykonawca […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[33,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/127261"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=127261"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/127261\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":127370,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/127261\/revisions\/127370"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=127261"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=127261"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=127261"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}