{"id":129151,"date":"2026-03-23T17:09:00","date_gmt":"2026-03-23T15:09:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=129151"},"modified":"2026-03-23T07:32:20","modified_gmt":"2026-03-23T05:32:20","slug":"26-09-110","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=129151","title":{"rendered":"Instrumentalizacja antysemityzmu, elegancki spos\u00f3b na zamkni\u0119cie ust"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n

\"\"<\/a>Instrumentalizacja antysemityzmu, elegancki spos\u00f3b na zamkni\u0119cie ust<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/h3>\n

Anna Grabowska (Anne Goldschmid)<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

\u201cMahmoud Khalil przypomina mi mojego dawnego przeciwnika z czas\u00f3w studi\u00f3w w latach 80. Pojawia\u0142 si\u0119 w redakcji mojej studenckiej gazety, \u017ceby mnie atakowa\u0107, pisa\u0142 listy do redakcji, skar\u017c\u0105c si\u0119 na moje teksty o sprawach \u017cydowskich i izraelskich, i n\u0119ka\u0142 mnie, gdy spotyka\u0142 mnie na kampusie. By\u0142em m\u0142ody i wci\u0105\u017c si\u0119 uczy\u0142em, wi\u0119c nie mia\u0142em nic przeciwko dyskusjom. Ale m\u00f3j przeciwnik tak naprawd\u0119 nigdy nie dyskutowa\u0142. Wyg\u0142asza\u0142 tyrady o \u017cydowskim spisku maj\u0105cym na celu zdominowanie \u015bwiata i o tym, jak Izrael rzekomo wype\u0142nia \u201eproroctwa\u201d z \u201eProtoko\u0142\u00f3w m\u0119drc\u00f3w Syjonu\u201d. Nie by\u0142em w stanie wtr\u0105ci\u0107 ani s\u0142owa. Kiedy sugerowa\u0142em, \u017ce jego pogl\u0105dy opieraj\u0105 si\u0119 na starych antysemickich stereotypach, rozk\u0142ada\u0142 r\u0119ce i zaprzecza\u0142, \u017ce jest antysemit\u0105. Dzi\u015b oskar\u017cenie brzmi: \u201euzbrajanie antysemityzmu\u201d. Ma to by\u0107 spos\u00f3b na zamkni\u0119cie dyskusji \u2014 ale ma to dzi\u015b tyle samo sensu, co wtedy, gdy by\u0142em na studiach. To spos\u00f3b na zako\u0144czenie debaty, zanim jeszcze si\u0119 zacznie.\u201d<\/em><\/p>\n

Ten fragment, opublikowany przez Howarda Lovy\u2019ego, powinien by\u0107 czytany powoli. Bo to nie jest wspomnienie. To jest diagnoza. I niestety \u2013 diagnoza, kt\u00f3ra przesta\u0142a dotyczy\u0107 jednego ameryka\u0144skiego kampusu, a zacz\u0119\u0142a opisywa\u0107 ca\u0142y Zach\u00f3d.<\/span><\/p>\n

Mechanizm jest prosty, niemal prymitywny, ale w\u0142a\u015bnie dlatego skuteczny. Kiedy\u015b m\u00f3wi\u0142o si\u0119 wprost o \u201cspiskach\u201d. Dzi\u015b nikt rozs\u0105dny nie u\u017cywa ju\u017c takiego j\u0119zyka publicznie, zamiast tego pojawia si\u0119 formu\u0142a bardziej elegancka, bardziej akademicka, czyli zarzut, \u017ce antysemityzm jest \u201cuzbrajany\u201d, \u017ce to narz\u0119dzie, kt\u00f3rym pr\u00f3buje si\u0119 uciszy\u0107 krytyk\u0119. Brzmi subtelniej a w rzeczywisto\u015bci robi dok\u0142adnie to samo. Nie chodzi o to, \u017ceby odpowiedzie\u0107 na zarzut, tylko o to, \u017ceby go uniewa\u017cni\u0107, zanim ktokolwiek zd\u0105\u017cy go rozwin\u0105\u0107. To jest ruch retoryczny, kt\u00f3ry zamyka debat\u0119 w jednym zdaniu. Je\u015bli oskar\u017cenie o antysemityzm jest tylko narz\u0119dziem, to nie trzeba ju\u017c sprawdza\u0107, czy jest zasadne. Wystarczy je odrzuci\u0107 jako element gry.<\/span><\/p>\n

I w tym miejscu wracamy do Lovy\u2019ego. Jego przeciwnik z lat 80. nie chcia\u0142 rozmawia\u0107, chcia\u0142 dominowa\u0107 przestrze\u0144, zag\u0142uszy\u0107, zasypa\u0107 s\u0142owami, nie dopu\u015bci\u0107 do odpowiedzi. Dzisiejsza wersja tej samej postawy jest bardziej wyrafinowana, ale cel pozostaje identyczny: nie dopu\u015bci\u0107 do rozmowy, tylko j\u0105 uprzedzi\u0107 i zamkn\u0105\u0107.<\/span><\/p>\n

Europa zna ten mechanizm a\u017c za dobrze. Wystarczy przyjrze\u0107 si\u0119 debatom w Pary\u017cu, Berlinie czy Londynie. Wystarczy zobaczy\u0107, jak szybko ka\u017cda pr\u00f3ba nazwania antysemityzmu ko\u0144czy si\u0119 oskar\u017ceniem o jego instrumentalizacj\u0119. Jak b\u0142yskawicznie ci\u0119\u017car dowodu zostaje odwr\u00f3cony. Jak to nie autor s\u0142\u00f3w musi si\u0119 t\u0142umaczy\u0107 tylko ten, kto je obna\u017ca.<\/span><\/p>\n

I dok\u0142adnie ten sam schemat widzimy dzi\u015b w Polsce. W moich dw\u00f3ch ostatnich tekstach pokazywa\u0142am co\u015b, co wielu pr\u00f3buje zignorowa\u0107: ludzie zaczynaj\u0105 swoje wypowiedzi od deklaracji \u2013 \u201cnie jestem antysemit\u0105\u201d \u2013 a nast\u0119pnie buduj\u0105 narracj\u0119, kt\u00f3ra systematycznie pomija kluczowe fakty, selekcjonuje informacje i uk\u0142ada z nich w\u0142asn\u0105, zamkni\u0119t\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Rzeczywisto\u015b\u0107 wygodn\u0105, sp\u00f3jn\u0105, ale niekoniecznie prawdziw\u0105.<\/span><\/p>\n

To nie jest przypadek. To jest konstrukcja.<\/span><\/p>\n

Bo je\u015bli usuwa si\u0119 z obrazu pewne elementy, je\u015bli nie m\u00f3wi si\u0119 o tym, co burzy tez\u0119, to nie trzeba ju\u017c niczego t\u0142umaczy\u0107. Wystarczy powtarza\u0107 w\u0142asn\u0105 wersj\u0119 wydarze\u0144. A kiedy kto\u015b pr\u00f3buje j\u0105 zakwestionowa\u0107, pojawia si\u0119 natychmiastowa obrona: \u201cto pr\u00f3ba uciszenia\u201d, \u201cto nadu\u017cycie\u201d, \u201cto w\u0142a\u015bnie ta weaponizacja\u201d \u2013 (instrumentalizacja). I w tym momencie ko\u0142o si\u0119 zamyka. To jest moment, w kt\u00f3rym debata publiczna przestaje by\u0107 debat\u0105, a zaczyna by\u0107 gr\u0105 si\u0142. Kto pierwszy narzuci ram\u0119, ten wygrywa. A \u201cweaponizacja antysemityzmu\u201d jest dzi\u015b jedn\u0105 z najskuteczniejszych ram, bo daje iluzj\u0119 moralnej wy\u017cszo\u015bci. Pozwala m\u00f3wi\u0107: \u201cto nie ja mam problem, to wy pr\u00f3bujecie mnie uciszy\u0107\u201d. I w tej jednej formule mie\u015bci si\u0119 wszystko: uniewinnienie, odwr\u00f3cenie r\u00f3l i zamkni\u0119cie dyskusji.<\/span><\/p>\n

Nieprzypadkowo w tym samym czasie pojawia si\u0119 co\u015b jeszcze: odmowa nazwania rzeczy po imieniu. Je\u015bli kto\u015b nie potrafi pot\u0119pi\u0107 oczywistej przemocy, ale potrafi godzinami m\u00f3wi\u0107 o kontek\u015bcie, strukturach i narracjach, to nie jest to przypadek. To jest wyb\u00f3r, i ten wyb\u00f3r m\u00f3wi wi\u0119cej ni\u017c wszystkie deklaracje.<\/span><\/p>\n

Niepokoj\u0105ce jest jednak jak szybko ta logika zosta\u0142a przyj\u0119ta jako co\u015b normalnego. Jak \u0142atwo wesz\u0142a do g\u0142\u00f3wnego nurtu, do medi\u00f3w, do uniwersytet\u00f3w. Jak wielu ludzi \u2013 inteligentnych, wykszta\u0142conych \u2013 zacz\u0119\u0142o j\u0105 powtarza\u0107, jakby by\u0142a oczywisto\u015bci\u0105. A przecie\u017c sprawa jest prosta, je\u015bli odrzuci\u0107 ca\u0142y ten retoryczny dym, albo rozmawiamy o faktach, albo uciekamy w konstrukcje, kt\u00f3re maj\u0105 nas przed faktami chroni\u0107. Albo potrafimy nazwa\u0107 nienawi\u015b\u0107, kiedy j\u0105 widzimy, albo b\u0119dziemy j\u0105 bez ko\u0144ca relatywizowa\u0107, a\u017c stanie si\u0119 \u201cjedn\u0105 z wielu perspektyw\u201d.<\/span><\/p>\n

Lovy przypomina co\u015b, co powinno by\u0107 banalne, \u017ce mo\u017cna zmieni\u0107 s\u0142owa, ale nie zmieni si\u0119 rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 te s\u0142owa pr\u00f3buj\u0105 zakry\u0107. I \u017ce czasem najwi\u0119kszym luksusem w debacie publicznej nie jest prawo do m\u00f3wienia, tylko zdolno\u015b\u0107 do powiedzenia: sprawdzam.<\/span><\/p>\n

Bo bez tego zostaje ju\u017c tylko monolog, kt\u00f3ry nigdy nie jest niewinny.<\/span><\/p>\n

\n

\u0179r\u00f3d\u0142o:<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n

\n
\n
\n
\n
Howard Lovy<\/span>6d<\/span><\/em><\/span><\/div>\n
\n
\n
\n

Mahmoud Khalil<\/strong> reminds me of a nemesis of mine from when I was in college in the ’80s. He would show up at my school newspaper to attack me, write letters to the editor complaining about my coverage of Jewish and Israeli issues, and harass me when he saw me on campus.<\/em><\/span><\/p>\n

I was young and still learning, so I didn’t mind arguing the issues. Bu\u2026<\/em><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n
https:\/\/jewishinsider.com\/…\/mahmoud-khalil…\/<\/a><\/strong><\/em><\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

Od redakcji \u201eList\u00f3w z naszego sadu\u201d<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

W 1960 roku \u00f3wczesny redaktor naczelny \u201eWi\u0119zi\u201d, Tadeusz Mazowiecki<\/strong> wyg\u0142osi\u0142<\/a> w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej wyk\u0142ad pod tytu\u0142em \u201dAntysemityzm ludzi \u0142agodnych i dobrych<\/strong>\u201d. Tekst tego wyk\u0142adu nale\u017cy do kanonu lektur tych Polak\u00f3w, kt\u00f3rych interesuje i przera\u017ca zjawisko antysemityzmu. Mazowiecki pisa\u0142 w nim mi\u0119dzy innymi, \u017ce \u201eMi\u0119dzynarodowy zasi\u0119g antysemityzmu \u015bwiadczy o tym, \u017ce odbiega on swoim charakterem od zwyk\u0142ych konflikt\u00f3w narodowo\u015bciowych.\u201d M\u00f3wi\u0142 w tym wyk\u0142adzie m. in.: Antysemit\u00f3w w\u015br\u00f3d nas nie ma. Nikt, poza jednym czy drugim fanatykiem, do takiej nazwy dzi\u015b si\u0119 nie przyzna. Zawsze zreszt\u0105 ludzie \u0142agodni i dobrzy m\u00f3wili: \u201eAntysemit\u0105, to ja nie jestem, pot\u0119piam tego rodzaju postaw\u0119, \u2026ale ci \u017bydzi.\u201d<\/em><\/span><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

Zawarto\u015b\u0107 publikowanych artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nie reprezentuje pogl\u0105d\u00f3w ani opinii Reunion’68,<\/em>
\nani te\u017c webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyra\u017anie zaznaczone.
\nTwoje uwagi, linki, w\u0142asne artyku\u0142y lub wiadomo\u015bci prze\u015blij na adres:
\n<\/em>webmaster@reunion68.com<\/span><\/a><\/em><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Instrumentalizacja antysemityzmu, elegancki spos\u00f3b na zamkni\u0119cie ust Anna Grabowska (Anne Goldschmid) \u201cMahmoud Khalil przypomina mi mojego dawnego przeciwnika z czas\u00f3w studi\u00f3w w latach 80. Pojawia\u0142 si\u0119 w redakcji mojej studenckiej gazety, \u017ceby mnie atakowa\u0107, pisa\u0142 listy do redakcji, skar\u017c\u0105c si\u0119 na moje teksty o sprawach \u017cydowskich i izraelskich, i n\u0119ka\u0142 mnie, gdy spotyka\u0142 mnie na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[33,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/129151"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=129151"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/129151\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":129162,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/129151\/revisions\/129162"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=129151"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=129151"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=129151"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}