{"id":16688,"date":"2015-03-23T19:08:08","date_gmt":"2015-03-23T17:08:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=16688"},"modified":"2015-03-23T12:15:13","modified_gmt":"2015-03-23T10:15:13","slug":"dz-teatr-png","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=16688","title":{"rendered":"W\u0142osy trzeba mie\u0107 blond"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>W\u0142osy trzeba mie\u0107 blond<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/h5>\n

Jacek Tomczuk Newsweek Polska<\/strong><\/span><\/p>\n

\n
\"\"

Irena Solska w 1933 r.<\/em><\/span><\/p><\/div>\n

“Kryj\u00f3wka” – re\u017c. Pawe\u0142 Passini – neTTheatre w Lublinie<\/strong><\/span><\/p>\n

Ona ukrywa\u0142a \u017byd\u00f3w, nara\u017caj\u0105c si\u0119 na \u015bmier\u0107. Jej wnuk donosi\u0142 Niemcom. Ona prze\u017cy\u0142a, on zosta\u0142 zastrzelony przez AK. Wojenne losy wybitnej polskiej aktorki Ireny Solskiej s\u0105 wci\u0105\u017c pe\u0142ne tajemnic.<\/strong><\/span><\/p>\n

Grudzie\u0144 2014, strych na warszawskim Powi\u015blu. Wsz\u0119dzie we\u0142na, w najrozmaitszej formie: laki, swetry, koce. Najwi\u0119cej jest nici, rozpi\u0119te na wysoko\u015bci metra nad pod\u0142og\u0105 tworz\u0105 wielk\u0105 paj\u0119czyn\u0119. Za chwil\u0119 na strychu zacznie si\u0119 spektakl “Hideout\/Kryj\u00f3wka”. Re\u017cyser Pawe\u0142 Passini m\u00f3wi o wielkim bohaterstwie i r\u00f3wnie wielkim milczeniu, jakie je przez lata otacza\u0142o. – Polusia wiele opowiada\u0142a o kobiecie, kt\u00f3ra jej pomog\u0142a, kiedy wysz\u0142a z getta. Dopiero kiedy studiowa\u0142em w Akademii Teatralnej, ta historia wr\u00f3ci\u0142a, skojarzy\u0142em fakty, to by\u0142a Solska. TA Irena Solska. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nikt nie wie, co robi\u0142a w czasie wojny najwi\u0119ksza polska aktorka XX wieku, kt\u00f3ra gra\u0142a Rachel\u0119 w “Weselu” Wyspia\u0144skiego czy Joasa w “S\u0119dziach”.<\/span><\/p>\n

Warszawa, stycze\u0144 1943 roku, Apolonia Starzec wysz\u0142a z getta, by si\u0119 ukry\u0107 po aryjskiej stronie. Mia\u0142a prawdziw\u0105 kenkart\u0119 na nazwisko Zofia Dzi\u00f3b\u0142owska i w\u0142osy pofarbowane na platynowo. – My\u015bli pan, \u017ce jestem \u017byd\u00f3wk\u0105? – odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i krzykn\u0119\u0142a prosto w twarz granatowemu policjantowi, kt\u00f3ry od d\u0142u\u017csze go czasu za ni\u0105 szed\u0142. Spu\u015bci\u0142 wzrok i przeprosi\u0142.<\/span><\/p>\n

Nie mia\u0142a mieszkania ani pracy, przypadkowo spotka\u0142a na ulicy znajom\u0105 z getta. “Dosta\u0142am adres: Mokot\u00f3w, ul. Pu\u0142awska nr 114, r\u00f3g Malczewskiego, parter” – wspomina\u0142a 50 lat p\u00f3\u017aniej. Mieszkanie by\u0142o na zapleczu sklepu. Ma\u0142e, skromnie urz\u0105dzone – pok\u00f3j, kuchnia, \u0142azienka i ubikacja. \u0141azienka pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 sk\u0142adu we\u0142ny.<\/span><\/p>\n

Otworzy\u0142a jej siwa, wysoka, szczup\u0142a kobieta. Mia\u0142a szlachetny profil, pi\u0119kn\u0105 d\u0142ug\u0105 szyj\u0119, wspania\u0142e w\u0142osy i silne objawy choroby Parkinsona. “M\u00f3wi\u0142a z aktorsk\u0105 manier\u0105 – troch\u0119 podobnie do Niny Andrycz i Ireny Eichler\u00f3wny. Troch\u0119 mnie to pocz\u0105tkowo dziwi\u0142o i zaskakiwa\u0142o, ale przyzwyczai\u0142am si\u0119. W jej wydaniu nie wydawa\u0142o mi si\u0119 to \u015bmieszne ani dziwne. Po prostu by\u0142a wspania\u0142\u0105 aktork\u0105, kt\u00f3ra \u017cy\u0142a scen\u0105 tak\u017ce poza scen\u0105” – wspomina\u0142a po wojnie Apolonia Starzec.<\/span><\/p>\n

Kobiet\u0105, kt\u00f3ra otworzy\u0142a drzwi, by\u0142a Irena Solska.<\/span><\/p>\n

Dr\u017cenie g\u0142osu<\/strong><\/span><\/p>\n

By\u0142a gwiazd\u0105 M\u0142odej Polski, prze\u0142omu XIX i XX wieku, muz\u0105 Wyspia\u0144skiego, m\u0142odzie\u0144cz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 Witkacego. Malowali j\u0105 Wycz\u00f3\u0142kowski, Wyspia\u0144ski, Walery Eljasz-Radzikowski. By\u0142a u szczytu aktorskich mo\u017cliwo\u015bci, kiedy dopad\u0142a j\u0105 choroba Parkinsona.<\/span><\/p>\n

Mia\u0142a 30 lat, gdy w 1905 roku w listach do znajomych i rodziny po raz pierwszy wspomina\u0142a o dziwnych dr\u017ceniach cia\u0142a i leczeniu u neurolog\u00f3w. Objawy okresowo mija\u0142y. Nasilenie choroby nast\u0105pi\u0142o po roku 1918, kiedy przesz\u0142a gryp\u0119 hiszpank\u0119. – Wtedy nie by\u0142o lek\u00f3w na opanowanie dr\u017cenia. Mia\u0142a wi\u0119c dr\u017cenia g\u0142owy, kr\u0119gos\u0142upa. Tak \u017ce musia\u0142a si\u0119 o co\u015b opiera\u0107. Do tego dochodzi\u0142o najgorsze – dr\u017cenie g\u0142osu, kt\u00f3re ca\u0142kowicie j\u0105 wykluczy\u0142o z zawodu. Bardzo d\u0142ugo stara\u0142a si\u0119 wyst\u0119powa\u0107, zmaga\u0142a si\u0119 z chorob\u0105 na scenie. Stawa\u0142a na przyk\u0142ad w ten spos\u00f3b, \u017ce opiera\u0142a g\u0142ow\u0119 o dekoracj\u0119, \u017ceby opanowa\u0107 to dr\u017cenie – m\u00f3wi Lidia Kuchtowna, biografka aktorki.<\/span><\/p>\n

Ostatni raz Solska wyst\u0105pi\u0142a w 1938 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie jako wdowa w “Balladynie”. – Wojna zasta\u0142a j\u0105 ju\u017c nie na scenie, ale z wysok\u0105 pozycj\u0105 moraln\u0105 w \u015brodowisku aktorskim – m\u00f3wi Kucht\u00f3wna.<\/span><\/p>\n

Solska mia\u0142a na utrzymaniu c\u00f3rk\u0119 i wnuka. By mia\u0142a z czego \u017cy\u0107, przyjaciele zorganizowali dla niej przydzia\u0142 spirytusu z Monopolu Spirytusowego, kt\u00f3ry przys\u0142ugiwa\u0142 artystom jako rodzaj zado\u015b\u0107uczynienia za przy\u0142\u0105czenie si\u0119 do bojkotu scen teatralnych. “Ubrana w d\u0142ugi szary p\u0142aszcz, w butach, z plecakiem na ramionach, z kosturem w r\u0119ce, w chustce jaskrawej na g\u0142owie, siwa, ju\u017c nie ruda. By\u0142a tak niezwyk\u0142a, przykuwaj\u0105ca uwag\u0119, \u017ce przechodnie odwracali si\u0119 za ni\u0105, uderzeni jej wygl\u0105dem, jej ca\u0142\u0105 oryginaln\u0105 sylwetk\u0105” – pisa\u0142 o niej pisarz Jerzy Zawieyski w 1939 roku.<\/span><\/p>\n

\"\"

polecil: Vlady Rozenbaum<\/em><\/span><\/p><\/div>\n

We\u0142na za spirytus<\/strong><\/span><\/p>\n

Tamtego styczniowego dnia 1943 roku Irena Solska nie zadaje Apolonii Starzec \u017cadnych pyta\u0144. Za to sama opowiada, czym si\u0119 zajmuje: zorganizowa\u0142a rodzaj sp\u00f3\u0142dzielni – sprzeda\u0142a przydzia\u0142 spirytusu, kupi\u0142a we\u0142n\u0119 i zacz\u0119\u0142a pomaga\u0107 \u017conom internowanych oficer\u00f3w. Przyzwyczajone do tego, \u017ce obs\u0142uguje je s\u0142u\u017cba, teraz by\u0142y bliskie postradania zmys\u0142\u00f3w, ale i \u015bmierci g\u0142odowej. Solska wymy\u015bli\u0142a spos\u00f3b, \u017ceby zarabia\u0142y i przesta\u0142y my\u015ble\u0107 o swoich nieobecnych m\u0119\u017cach: nam\u00f3wi\u0142a je na zakup warsztat\u00f3w tkackich i zaj\u0119cie si\u0119 r\u0119kodzie\u0142em. Sama siedz\u0105c przy telefonie, prowadzi\u0142a – u\u017cywaj\u0105c dzisiejszej terminologii – dzia\u0142alno\u015b\u0107 marketingow\u0105. Reklamowa\u0142a towar, przyjmowa\u0142a zam\u00f3wienia, organizowa\u0142a dostaw\u0119 do odbiorc\u00f3w.<\/span><\/p>\n

Czytaj dalej tu: W\u0142osy trzeba mie\u0107 blond<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com<\/a><\/span><\/span><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0142osy trzeba mie\u0107 blond Jacek Tomczuk Newsweek Polska “Kryj\u00f3wka” – re\u017c. Pawe\u0142 Passini – neTTheatre w Lublinie Ona ukrywa\u0142a \u017byd\u00f3w, nara\u017caj\u0105c si\u0119 na \u015bmier\u0107. Jej wnuk donosi\u0142 Niemcom. Ona prze\u017cy\u0142a, on zosta\u0142 zastrzelony przez AK. Wojenne losy wybitnej polskiej aktorki Ireny Solskiej s\u0105 wci\u0105\u017c pe\u0142ne tajemnic. Grudzie\u0144 2014, strych na warszawskim Powi\u015blu. Wsz\u0119dzie we\u0142na, w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16688"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=16688"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16688\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16693,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16688\/revisions\/16693"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=16688"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=16688"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=16688"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}