{"id":23249,"date":"2015-07-10T17:09:23","date_gmt":"2015-07-10T15:09:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=23249"},"modified":"2015-07-09T17:11:24","modified_gmt":"2015-07-09T15:11:24","slug":"23249","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=23249","title":{"rendered":"Ksiazki – “Reporterka. Rozmowy z Hann\u0105 Krall”"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>Ksiazki – “Reporterka. Rozmowy z Hann\u0105 Krall”<\/a><\/strong><\/span><\/h5>\n

Aleksandra Lipczak, lipiec 2015<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

\"Ok\u0142adka
\nNie wiadomo (o ile nie zerknie si\u0119 do przypis\u00f3w), kto pyta, nie wiadomo, do kogo akurat m\u00f3wi przepytywana autorka. Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce to nie problem, ale specyficzny urok tej “brikola\u017cowej” ksi\u0105\u017cki. Wywiad-rzeka z Hann\u0105 Krall przeprowadzony przez 82 osoby to zaskakuj\u0105co poch\u0142aniaj\u0105ca lektura.<\/strong><\/span><\/p>\n

To przedsi\u0119wzi\u0119cie mog\u0142o zako\u0144czy\u0107 si\u0119 tak sobie. Jacek Antczak, wroc\u0142awski dziennikarz, reporter i wyk\u0142adowca, znaj\u0105c op\u00f3r Hanny Krall<\/span> wobec pomys\u0142u udzielenia przez ni\u0105 wywiadu-rzeki, postanowi\u0142 zmontowa\u0107 go z istniej\u0105cych materia\u0142\u00f3w. Hanna Krall ju\u017c go przecie\u017c w zasadzie udzieli\u0142a \u2013 tylko \u017ce nie jednemu, a kilkudziesi\u0119ciu dziennikarzom i nie “jednorazowo”, ale na prze\u0142omie wielu lat. Antczak wpad\u0142 wi\u0119c na pomys\u0142, \u017ceby przejrze\u0107 archiwum i z istniej\u0105cych rozm\u00f3w skomponowa\u0107 jedn\u0105, w rozmiarze XXL. I cho\u0107 pomys\u0142 by\u0142 nieco ryzykowny, powi\u00f3d\u0142 si\u0119 bardzo dobrze.<\/span><\/p>\n

Perfekcyjnie zmontowany z pyta\u0144 osiemdziesi\u0119ciu rozm\u00f3wc\u00f3w dialog \u2013 “autoryzowany” przez sam\u0105 przepytywan\u0105, z kt\u00f3r\u0105 Antczak wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 podczas tworzenia ksi\u0105\u017cki – to opowie\u015b\u0107 sp\u00f3jna, g\u0142\u0119boko intryguj\u0105ca i daj\u0105ca wgl\u0105d w warsztat, wra\u017cliwo\u015b\u0107, ogl\u0105d \u015bwiata i spos\u00f3b my\u015blenia zupe\u0142nie niezwyk\u0142ej pisarki\/reporterki\/postaci jak\u0105 jest Hanna Krall.<\/span><\/p>\n

Pierwsze wydanie ksi\u0105\u017cki ukaza\u0142o si\u0119 w 2007 roku (Wydawnictwo Rosner i Wsp\u00f3lnicy), ale Agora odda\u0142a w r\u0119ce czytelnik\u00f3w i czytelniczek wydanie poszerzone, uaktualnione i opatrzone licznymi fotografiami.<\/span><\/p>\n

“Reporterka<\/strong>” to ksi\u0105\u017cka stworzona po to, by j\u0105 obficie cytowa\u0107.<\/span><\/p>\n

“Trzeba pisa\u0107 tylko o tym, co jest warte zapisania, o czym trzeba ZAWIADOMI\u0106 ludzi, nie, co jest potrzebne autorowi lub bohaterowi”.<\/em><\/span><\/p>\n

“Ludzie opisuj\u0105cy \u015bwiat to swego rodzaju sztafeta, jedni przychodz\u0105 po drugich i opisuj\u0105 t\u0119 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3ra jest im dana, ten \u015bwiat, na kt\u00f3ry natrafili”.<\/em><\/span><\/p>\n

“Ale kiedy reporta\u017c ma by\u0107 czym\u015b wa\u017cnym, to trzeba go przepu\u015bci\u0107 przez siebie jak przez tunel. Nie ma innej drogi, wok\u00f3\u0142 tego tunelu nie ma objazdu”.<\/em><\/span><\/p>\n

“(\u2026) powiedzia\u0142am, \u017ce tego za du\u017co jest na \u017cycie, ale za ma\u0142o na literatur\u0119” (to o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry przyszed\u0142 jej opowiedzie\u0107 sw\u00f3j okupacyjny los: “Tu ucieka\u0142em, tam strzelali”).<\/em><\/span><\/p>\n

“Nie podoba mi si\u0119 spos\u00f3b prowadzenia rozmowy przez pytania, jak w wywiadzie. Je\u017celi pytam, to po to, by\u015bmy razem zastanowili si\u0119 nad odpowiedzi\u0105. Albo by\u015bmy razem uznali, \u017ce odpowiedzi nie znamy, \u017ce pytanie jest dla nas za trudne”.<\/em><\/span><\/p>\n

\"Hanna

Hanna Krall, fot. Jan Rolke \/ Forum<\/p><\/div>\n

W “Reporterce<\/strong>” Hanna Krall opowiada o spotkaniu z Markiem Edelmanem, kt\u00f3ry mia\u0142 jej sprawdzi\u0107 tekst o pionierskiej operacji wszczepienia bypass\u00f3w. O kartkach, kt\u00f3re zostawia\u0142 jej w drzwiach Krzysztof Kie\u015blowski<\/span>. O kolacji z Kie\u015blowskim i Stuhrem w Krakowie i trwaj\u0105cej do rana rozmowie o dziadkach i przodkach, podczas kt\u00f3rej ona sama milcza\u0142a. Co z kolei da\u0142o pocz\u0105tek “Sublokatorce<\/strong>“. O czarniutkiej dziewczynce z wielkimi oczami, kt\u00f3ra przewija si\u0119 przez wiele jej reporta\u017cy i ksi\u0105\u017cek. O dopisywaniu sceny do “Makbeta<\/strong>” na pro\u015bb\u0119 Krzysztofa Warlikowskiego<\/span>. O listach i telefonach od ludzi, kt\u00f3rzy potem znale\u017ali si\u0119 w jej ksi\u0105\u017ckach. O ludziach z Rio de Janeiro, Toronto i Iowa, kt\u00f3rzy do Ameryki zabrali “Kocki, Przysuchy, jaki\u015b Tykocin, jaki\u015b Otwock, i w nich pozosta\u0142y na zawsze”. O \u015bwiecie, kt\u00f3ry kiedy\u015b by\u0142 ca\u0142o\u015bci\u0105 i o najg\u0142\u0119bszym sensie swojego pisarstwa: “Miewam czasami dojmuj\u0105ce, fizyczne uczucie, jakby kiedy\u015b istnia\u0142 pe\u0142ny, ca\u0142kowity obraz, na kt\u00f3rym by\u0142o wszystko. P\u00f3\u017aniej ten obraz si\u0119 rozproszy\u0142. Od czasu do czasu znajduj\u0119 cz\u0105steczki, kt\u00f3re do siebie pasuj\u0105”.<\/span><\/p>\n

Cho\u0107 “Reporterka<\/strong>” z\u0142o\u017cona jest z tak wielu osobnych rozm\u00f3w o r\u00f3\u017cnej tonacji, Jackowi Antczakowi uda\u0142o si\u0119 stworzy\u0107 opowie\u015b\u0107 bez widocznych szw\u00f3w. A mo\u017ce raczej: opowie\u015b\u0107, gdzie drobiazgi, o kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119 od czasu do czasu potkn\u0105\u0107 (nag\u0142a zmiana p\u0142ci pytaj\u0105cych, pewne powt\u00f3rzenia) dodaj\u0105 tylko specyficznego uroku tej ksi\u0105\u017cce. Z rozmowy wy\u0142ania si\u0119 pe\u0142en, nasycony i zniuansowany obraz pisarstwa Hanny Krall \u2013 mistrzyni, reporterki zro\u015bni\u0119tej ze swoim zawodem, o kt\u00f3rym \u2013 jak si\u0119 okazuje na niemal ka\u017cdej stronie “Reporterki<\/strong>” – opowiada r\u00f3wnie zajmuj\u0105co jak pisze. “To jest cudowne w tym zawodzie \u2013 siedzie\u0107, s\u0142ucha\u0107, dziwi\u0107 si\u0119” \u2013 m\u00f3wi Hanna Krall. W innym momencie stwierdza: “Ludzie oczekuj\u0105, \u017ce reporter wyt\u0142umaczy sens ich los\u00f3w. Nie mog\u0105 uwierzy\u0107, \u017ce nie dowiedz\u0105 si\u0119. Nie tutaj w ka\u017cdym razie. Nie teraz. Nie ode mnie”.<\/span><\/p>\n

“Reporterka<\/strong>” to doskona\u0142e towarzystwo do lektury “Dowod\u00f3w na istnienie<\/strong>” albo “Ta\u0144ca na cudzym weselu<\/strong>“. Rodzaj stworzonego z ogromn\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105 przewodnika, kt\u00f3ry pomo\u017ce z wi\u0119ksz\u0105 uwa\u017cno\u015bci\u0105 wst\u0119powa\u0107 we wszech\u015bwiat jej koronkowego (okre\u015blenie Justyny Sobolewskiej) pisarstwa. Uchwyci\u0107 istot\u0119 przenikaj\u0105cego go prze\u015bwiadczenia o istnieniu Wielkiego Scenarzysty, kt\u00f3ry nieprzypadkowo uk\u0142ada ludzkie losy tak a nie inaczej. B\u0119d\u0105cego “drog\u0105 do pustki, do bia\u0142ych miejsc, do milczenia”. I stanowi\u0105cego nieucz\u0119szczan\u0105 \u2013 a wi\u0119c najciekawsz\u0105 \u2013 drog\u0119 do spraw ostatecznych. Pozwoli zajrze\u0107 za kulisy (czasem bardzo intymne), przyjrze\u0107 si\u0119 jej relacji z bohaterami, dowiedzie\u0107 wi\u0119cej o tym, jak dochodzi\u0142a do reporterskiej subtelnej maestrii.<\/span><\/p>\n

O tym, jak wyczerpuj\u0105cy materia\u0142 zawiera, \u015bwiadczy anegdota przytaczana w postcriptum przez Paw\u0142a Go\u017ali\u0144skiego o tym, jak “Reporterka” uratowa\u0142a go z tarapat\u00f3w, kiedy okaza\u0142o si\u0119, \u017ce autorka nie przyjedzie na spotkanie, kt\u00f3re mia\u0142 prowadzi\u0107. Ksi\u0105\u017cka Jacka Antczaka pozwoli\u0142a mu odpowiedzie\u0107 na pytania nurtuj\u0105ce publiczno\u015b\u0107 nawet mimo nieobecno\u015bci pisarki.<\/span><\/p>\n

Mimo odpowiedzi udzielonej na jakie\u015b 560 pyta\u0144, jaka\u015b Hanna Krall jednak wymkn\u0119\u0142a si\u0119 82 dziennikarzom i dziennikarkom. Ta prywatna, przywo\u0142uj\u0105ca wspomnienie czarnow\u0142osej dziewczynki, t\u0119 “ma\u0142\u0105, kt\u00f3r\u0105 do\u015b\u0107 dobrze zna\u0142a”. M\u00f3wi o sobie w “Reporterce<\/strong>” poprzez opowie\u015bci o swoich bohaterach, przyjacio\u0142ach, pracy i czasach, w kt\u00f3rych przysz\u0142o jej \u017cy\u0107, ale \u2013 podobnie jak w swoich reporta\u017cach \u2013 unika osobistych wyzna\u0144, wspomnie\u0144. “Moim zawodem jest nie wiedzie\u0107” \u2013 cytuje Krzysztofa Kie\u015blowskiego. “Ja mam poczucie, \u017ce moim zawodem jest dowiadywanie si\u0119”. I o tym w\u0142a\u015bnie \u2013 o “dowiadywaniu si\u0119”, o reporterze, reporta\u017cu i czytelniku – jest “Reporterka<\/strong>“, nie o biografii.<\/span><\/p>\n

Aleksandra Lipczak, lipiec 2015<\/span><\/p>\n

Jacek Antczak<\/strong>, “Reporterka. Rozmowy z Hann\u0105 Krall<\/strong>“<\/em><\/span>
\nWydawnictwo Agora, 2015<\/em><\/span>
\nliczba stron: 240<\/em><\/span>
\nISBN: 9788326822223<\/em><\/span><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com<\/a><\/span><\/span><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ksiazki – “Reporterka. Rozmowy z Hann\u0105 Krall” Aleksandra Lipczak, lipiec 2015 Nie wiadomo (o ile nie zerknie si\u0119 do przypis\u00f3w), kto pyta, nie wiadomo, do kogo akurat m\u00f3wi przepytywana autorka. Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce to nie problem, ale specyficzny urok tej “brikola\u017cowej” ksi\u0105\u017cki. Wywiad-rzeka z Hann\u0105 Krall przeprowadzony przez 82 osoby to zaskakuj\u0105co poch\u0142aniaj\u0105ca lektura. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[26,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23249"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=23249"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23249\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23269,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23249\/revisions\/23269"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=23249"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=23249"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=23249"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}