{"id":56168,"date":"2017-10-01T17:09:34","date_gmt":"2017-10-01T15:09:34","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=56168"},"modified":"2017-09-29T14:34:02","modified_gmt":"2017-09-29T12:34:02","slug":"29-09-14","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=56168","title":{"rendered":"Dzie\u0144 po odej\u015bciu"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>Dzie\u0144 po odej\u015bciu<\/a><\/strong><\/span><\/h5>\n

MIKA ALMOG
\n<\/strong>T\u0142umaczenie: Danielle Chaimowitz, Aga Zano.
\n<\/strong>Konsultacja: Magdalena W\u00f3jcik<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Szimon Peres. Zdj. Flickr – Government Press Office (GPO)<\/em><\/span><\/p>\n

JESTEM MIKA ALMOG, WNUCZKA SZIMONA PERESA.<\/span><\/p>\n

Nosz\u0119 ten tytu\u0142 od czterdziestu jeden lat i jest dla mnie momentami k\u0142opotliwy. To problem, ale problem \u0142atwy do zlekcewa\u017cenia. Podobnie \u0142atwo lekcewa\u017cy si\u0119 trudno\u015bci, jakich do\u015bwiadcza kto\u015b urodzony w zamo\u017cnej rodzinie albo obdarzony wyj\u0105tkow\u0105 urod\u0105. To jest problem g\u0142\u0119boko zakorzeniony w uprzywilejowanej pozycji \u2013 a przecie\u017c nie ma najmniejszych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce wielu ludzi boryka si\u0119 z du\u017co trudniejszymi wyzwaniami.<\/span><\/p>\n

Mimo wszystko nie\u0142atwo dorasta\u0107 w cieniu postaci o statusie legendy, wchodzi\u0107 w dojrza\u0142o\u015b\u0107 na ziemi niczyjej mi\u0119dzy prywatnym a publicznym. Nie\u0142atwo przej\u0105\u0107 tak konsekwentnie budowane przez lata dziedzictwo i wype\u0142ni\u0107 je w\u0142asn\u0105 tre\u015bci\u0105. Od urodzenia czujesz, \u017ce bez przerwy podlegasz drobiazgowej ocenie: czy zas\u0142ugujesz na swoj\u0105 genetyczn\u0105 spu\u015bcizn\u0119?<\/span><\/p>\n

A oto po\u017cegna\u0142am osob\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a \u017ar\u00f3d\u0142em tego problemu. W\u0142a\u015bnie teraz, kiedy pisz\u0119 s\u0142owa po\u017cegnania, a na moich ramionach spoczywa ci\u0119\u017car tego skromnego przyczynku do zamkni\u0119cia pewnej ery, m\u00f3j problem jest bardziej wyrazisty ni\u017c kiedykolwiek wcze\u015bniej.<\/span><\/p>\n

Zatrzymajmy si\u0119 na chwil\u0119, aby zarysowa\u0107 t\u0142o: ten artyku\u0142 powsta\u0142 dzie\u0144 po odej\u015bciu mojego dziadka. Poniewa\u017c drukarnie nie pracuj\u0105 w \u015bwi\u0119to, a gazet\u0119 drukuje si\u0119 wcze\u015bniej ni\u017c zazwyczaj, musz\u0119 przygotowa\u0107 go dzi\u015b w nocy. Pisz\u0119 wi\u0119c jeden z najtrudniejszych tekst\u00f3w w moim \u017cyciu, mam na to niewiele czasu i nie mog\u0119 pozby\u0107 si\u0119 my\u015bli: Na wczoraj. Oczywi\u015bcie. Jakie to w Twoim stylu, Saba. Dok\u0142adnie jak wtedy, kiedy po\u017cycza\u0142e\u015b mi czterystustronicow\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, a nast\u0119pnego dnia pyta\u0142e\u015b: no, to jak ci si\u0119 podoba\u0142a?<\/span><\/p>\n

Min\u0119\u0142y dwadzie\u015bcia cztery godziny odk\u0105d ziemia nagle p\u0119k\u0142a, tworz\u0105c nieodwracalny podzia\u0142: przed i po.<\/span><\/p>\n

Min\u0119\u0142a doba od chwili, na kt\u00f3r\u0105 nie spos\u00f3b by\u0107 przygotowanym, a ja zbieram od\u0142amki swojego serca i zawijam w smutek po\u017cegnania jak w chusteczk\u0119. Zalewaj\u0105 mnie wspomnienia oraz t\u0119sknota i nie wiem nawet, od czego zacz\u0105\u0107.<\/span><\/p>\n

Na chwil\u0119 odrywam d\u0142o\u0144 od klawiatury i g\u0142adz\u0119 blat biurka. Stary, laminowany stolik. Czterdzie\u015bci lat sta\u0142 w kuchni moich dziadk\u00f3w. Jeden dotyk i ju\u017c wiem, co napisa\u0107 najpierw. Wprawdzie pisz\u0119 o nim, ale zaczn\u0119 od niej.<\/span><\/p>\n

Sp\u0119dza\u0142am z dziadkami szabat. Le\u017ca\u0142am na dywanie w salonie i kartkowa\u0142am gazet\u0119 w poszukiwaniu cotygodniowych zagadek dla dzieci. Wtem zauwa\u017cy\u0142am satyryczny obrazek: g\u0142ow\u0119 mojego dziadka dorysowano do zgarbionego cia\u0142a starszej pani, siedz\u0105cej na \u0142awce i robi\u0105cej na drutach. Nie mam poj\u0119cia, jaki by\u0142 kontekst \u2013 pami\u0119tam tylko oburzenie, jakie mnie ogarn\u0119\u0142o. By\u0142o co\u015b wulgarnego w tym rysunku, g\u0142owa m\u0119\u017cczyzny na ciele staruszki. Wybuch\u0142am p\u0142aczem. Sonia \u2013 a w\u0142a\u015bciwie Sasa, jak nazywa\u0142a j\u0105 ca\u0142a rodzina odk\u0105d ja, pierwsza wnuczka, zacz\u0119\u0142am m\u00f3wi\u0107 i przekr\u0119ca\u0107 s\u0142owo \u201esawta\u201d (hebr. babcia) \u2013 przybieg\u0142a do mnie z kuchni, przera\u017cona. Gdy upewni\u0142a si\u0119, \u017ce nie sta\u0142a mi si\u0119 fizyczna krzywda i zrozumia\u0142a przyczyn\u0119 moich \u0142ez, wsta\u0142a, wzi\u0119\u0142a gazet\u0119 i kaza\u0142a mi i\u015b\u0107 za sob\u0105.<\/span><\/p>\n

Posz\u0142y\u015bmy do kuchni. Posadzi\u0142a mnie przy stoliku, kt\u00f3ry trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej sta\u0142 si\u0119 moim biurkiem i roz\u0142o\u017cy\u0142a na nim gazet\u0119.<\/span><\/p>\n

\u2013 S\u0142uchaj mnie teraz uwa\u017cnie \u2013 powiedzia\u0142a, wskazuj\u0105c palcem na karykatur\u0119. \u2013 To nie jest tw\u00f3j dziadek. To jest Szimon Peres. On nale\u017cy do wszystkich. Tak postanowi\u0142, \u017ceby m\u00f3c robi\u0107 bardzo wa\u017cne rzeczy dla naszego kraju. Tw\u00f3j dziadek to Saba Szimon, kt\u00f3ry teraz myje r\u0119ce i zaraz przyjdzie do nas na obiad.<\/span><\/p>\n

I w\u0142a\u015bnie wtedy, z idealnym wyczuciem czasu, dziadek wszed\u0142 do kuchni w szortach i koszulce i usiad\u0142 na swoim zwyk\u0142ym miejscu. Sasa zamkn\u0119\u0142a gazet\u0119 i od\u0142o\u017cy\u0142a j\u0105 na bok.<\/span><\/p>\n

\u2013 No, Miku\u015b, to teraz podaj, prosz\u0119, serwetki.<\/span><\/p>\n

Babcia bardzo rygorystycznie przestrzega\u0142a manier przy stole i uwa\u017ca\u0142a papierowe serwetki za barbarzy\u0144ski wynalazek. Przy jedzeniu korzystali\u015bmy wy\u0142\u0105cznie z tych, kt\u00f3re sama uszy\u0142a i codziennie zmienia\u0142a. Mi\u0119dzy posi\u0142kami \u2013 je\u015bli serwetki by\u0142y wci\u0105\u017c czyste \u2013 mia\u0142am za zadanie zwija\u0107 je i wk\u0142ada\u0107 w grube drewniane pier\u015bcienie, na kt\u00f3rych Saba wygrawerowa\u0142 na polecenie babci inicja\u0142y ka\u017cdego cz\u0142onka rodziny.<\/span><\/p>\n

Posz\u0142am do koszyka z serwetkami i wyj\u0119\u0142am trzy: Sz, S i M.<\/span><\/p>\n

Roz\u0142o\u017cyli\u015bmy sobie serwetki na kolanach. Sasa poda\u0142a na obiad kurczaka z wczoraj, sma\u017conego, jak on lubi\u0142. Saba jad\u0142 kurczaka r\u0119kami (mia\u0142 na to pozwolenie, bo \u201enawet kr\u00f3lowa angielska je kurczaka r\u0119kami\u201d).<\/span><\/p>\n

Babcia u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do mnie, jakby m\u00f3wi\u0142a: \u201eTeraz rozumiesz?\u201d.<\/span><\/p>\n

Nie mia\u0142am nawet sze\u015bciu lat, ale zrozumia\u0142am.<\/span><\/p>\n

Premier Szimon Peres w makiecie kokpitu my\u015bliwskiego Lavi w siedzibie Israel Aerospace Industries, 1985 r. Zdj. Flickr \u2013 Government Press Office (GPO)<\/em><\/span><\/p>\n

Gdy dorasta\u0142am, m\u00f3j dziadek by\u0142 dla mnie tym kim\u015b, kto \u0107wiczy codziennie pi\u0119\u0107 minut w \u0142azience. W radiu nadawali wiadomo\u015bci, a informacjom akompaniowa\u0142y jego kla\u015bni\u0119cia nad g\u0142ow\u0105 po ka\u017cdym wyskoku. Dziadek by\u0142 tym kim\u015b, kto potrafi pokroi\u0107 jednego bajgla na dziesi\u0119\u0107 cienkich kromek, kto co rano wypija \u0142y\u017ck\u0119 soku z cytryny, kto zawsze wstaje przede mn\u0105. Nawet je\u015bli budzi\u0142am si\u0119 o sz\u00f3stej rano \u2013 on ju\u017c od godziny siedzia\u0142 w kuchni z herbat\u0105 i czterema r\u00f3\u017cnymi gazetami na stole. M\u00f3j dziadek Peres urz\u0105dza\u0142 ze mn\u0105 zawody na najlepszy \u017cart (owszem, zdarza\u0142o mi si\u0119 wygrywa\u0107).<\/span><\/p>\n

A na pytanie: \u201eJaki z niego dziadek?\u201d odpowiada\u0142am zazwyczaj: \u201eTaki sam jak tw\u00f3j, tylko bardziej zapracowany\u201d.<\/span><\/p>\n

Jednak w miar\u0119 jak dorasta\u0142am, mur obronny zbudowany przez babci\u0119 stawa\u0142 si\u0119 coraz ni\u017cszy \u2013 a mo\u017ce to ja ros\u0142am. Powoli, stopniowo zaczyna\u0142am rozumie\u0107, \u017ce ten podzia\u0142: prywatne versus publiczne, moje versus wszystkich, nie jest tak naprawd\u0119 mo\u017cliwy. Poniewa\u017c nie istnieje.<\/span><\/p>\n

Moja m\u0142odo\u015b\u0107 przypada\u0142a na czas od po\u0142owy lat 80. do po\u0142owy lat 90. \u2013 burzliwe i pe\u0142ne zmian lata dla Szimona Peresa i dla rz\u0105du jedno\u015bci narodowej. To by\u0142y lata walki z inflacj\u0105 i stabilizowania ekonomii. To by\u0142y czasy sekretnych krok\u00f3w ku Porozumieniom z Oslo i pokazywania ich \u015bwiatu.<\/span><\/p>\n

Dla mnie to te\u017c by\u0142y burzliwe lata \u2013 bo by\u0142am nastolatk\u0105.<\/span><\/p>\n

Jak ka\u017cda nastolatka mia\u0142am \u015bwi\u0119te prawo wierzy\u0107, \u017ce ca\u0142y \u015bwiat kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 mnie. Przechodzi\u0142am oczekiwany ode mnie okres buntu. To czas, w kt\u00f3rym powstaje i rozkwita to\u017csamo\u015b\u0107.<\/span><\/p>\n

Z byciem wnuczk\u0105 Szimona Peresa jest taki problem: ten tytu\u0142 zwykle wchodzi do pokoju przede mn\u0105 i wychodzi po mnie. A ja chcia\u0142am wchodzi\u0107 pierwsza, sama, i decydowa\u0107, czy jemu te\u017c pozwol\u0119 wej\u015b\u0107. Nie chodzi\u0142o nawet o m\u00f3j stosunek do dziadka (cho\u0107 w naszych trudnych latach by\u0142 skomplikowany), bo zawsze go kocha\u0142am. Widzia\u0142am, jaki b\u00f3l sprawiaj\u0105 mu zatrute strza\u0142y posy\u0142ane ku niemu ze wszystkich stron. Cierpia\u0142 on i Sasa, kt\u00f3ra zawsze by\u0142a i b\u0119dzie mi tak bliska, \u017ce nie znajduj\u0119 s\u0142\u00f3w, by to wyrazi\u0107. W ko\u0144cu wi\u0119c postanowi\u0142am odsun\u0105\u0107 si\u0119 od dziadka. Na pytania o niego reagowa\u0142am z\u0142o\u015bci\u0105. A kiedy sko\u0144czy\u0142am dwadzie\u015bcia lat, spakowa\u0142am dwie walizki i odsun\u0119\u0142am si\u0119 najdalej, jak mog\u0142am, a\u017c do Nowego Jorku. Pojecha\u0142am tam na studia. I nagle: cisza. Absolutna anonimowo\u015b\u0107. Moje panie\u0144skie nazwisko \u2013 Walden \u2013 jest ameryka\u0144skie. M\u00f3wi\u0119 z ameryka\u0144skim akcentem, bo jako dziecko sp\u0119dzi\u0142am dwa lata w Bostonie. I sta\u0142o si\u0119, by\u0142am wreszcie sama w pokoju.<\/span><\/p>\n

Jednak on mi nie odpu\u015bci\u0142 i przywl\u00f3k\u0142 si\u0119 za mn\u0105 a\u017c do Nowego Jorku. Jasne, by\u0142 te\u017c ministrem spraw zagranicznych. Jednak to chyba do\u015b\u0107 oczywiste, \u017ce przyjecha\u0142 do Nowego Jorku i Waszyngtonu tylko po to, \u017ceby mnie dr\u0119czy\u0107? Zupe\u0142nie oczywiste.<\/span><\/p>\n

Ale Saba to Saba i kiedy przyje\u017cd\u017ca do Nowego Jorku, i zaprasza ci\u0119 na kolacj\u0119, to przecie\u017c idziesz. Znajdujesz jego pok\u00f3j w hotelu i kiedy ju\u017c stoisz pod drzwiami, s\u0142yszysz jego g\u0142os:<\/span><\/p>\n

\u2013 Jona! Mika ju\u017c jest?<\/span><\/p>\n

A ona odpowiada:<\/span><\/p>\n

\u2013 Ju\u017c nied\u0142ugo. Dam zna\u0107, jak tylko przyjdzie.<\/span><\/p>\n

Wchodzisz do pokoju, a on si\u0119 cieszy na tw\u00f3j widok. I okazuje si\u0119, \u017ce ty te\u017c si\u0119 cieszysz.<\/span><\/p>\n

Przez lata studi\u00f3w na New York University \u017cadnego cz\u0142onka rodziny nie widywa\u0142am tak cz\u0119sto, jak dziadka. Zabiera\u0142 mnie na r\u00f3\u017cne wydarzenia ONZ i kongresu. Zacz\u0105\u0142 wtedy tradycj\u0119, kt\u00f3ra przetrwa\u0142a dwadzie\u015bcia lat: pokazywa\u0142 mi przem\u00f3wienie, kt\u00f3re mia\u0142 wyg\u0142osi\u0107, i prosi\u0142 o komentarz. Przedstawia\u0142am swoje uwagi, nic wielkiego, r\u00f3\u017cnica jednego s\u0142owa tu czy tam, ale on s\u0142ucha\u0142 i robi\u0142 notatki. A kiedy podczas wyst\u0105pienia dochodzi\u0142 do tego jednego s\u0142owa, kt\u00f3re ja doda\u0142am, czu\u0142am, jak przepe\u0142nia mnie duma.<\/span><\/p>\n

We wrze\u015bniu 1995 roku towarzyszy\u0142am mu w Bia\u0142ym Domu na ceremonii podpisania Porozumie\u0144 z Oslo. By\u0142o bardzo elegancko jak na hollywoodzkim filmie. Specjalnie na t\u0119 okazj\u0119 kupi\u0142am szary kostium \u2013 sp\u00f3dnica by\u0142a za kr\u00f3tka, ale u\u015bwiadomi\u0142am to sobie dopiero po wej\u015bciu. Pozna\u0142am Billa i Hillary Clinton\u00f3w, Ala Gore\u2019a i wielu innych.<\/span><\/p>\n

Kiedy Saba stan\u0105\u0142 na scenie, s\u0142ucha\u0142am jego s\u0142\u00f3w i patrzy\u0142am na wymieniane u\u015bciski d\u0142oni, a\u017c nagle u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce jestem podekscytowana z innego powodu ni\u017c przed wej\u015bciem. W jednej chwili przesta\u0142o chodzi\u0107 o presti\u017c ca\u0142ego wydarzenia, a zacz\u0119\u0142o mie\u0107 znaczenie to, co rozgrywa si\u0119 na moich oczach. Zrozumia\u0142am nagle te \u201ebardzo wa\u017cne rzeczy\u201d, kt\u00f3rymi zajmuje si\u0119 m\u00f3j dziadek. Jego praca \u2013 praca jego \u017cycia \u2013 to sprawia\u0107, by niemo\u017cliwe stawa\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe.<\/span><\/p>\n

Po ceremonii i obiedzie wyszli\u015bmy z Bia\u0142ego Domu i wsiedli\u015bmy do oficjalnego samochodu, kt\u00f3ry czeka\u0142 na zewn\u0105trz. Usiedli\u015bmy naprzeciwko siebie. Konw\u00f3j ruszy\u0142 w stron\u0119 hotelu, p\u0119dz\u0105c przez ulice Waszyngtonu na sygnale. Dziadek opar\u0142 si\u0119 na siedzeniu, a ja pochyli\u0142am ku niemu, po\u0142o\u017cy\u0142am d\u0142o\u0144 na jego d\u0142oni i powiedzia\u0142am:<\/span><\/p>\n

\u2013 Saba, jestem z ciebie strasznie dumna.<\/span><\/p>\n

A on si\u0119 szeroko u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/span><\/p>\n

Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej wybra\u0142am si\u0119 z wizyt\u0105 do Izraela. Pojecha\u0142am z rodzicami i rodze\u0144stwem na wycieczk\u0119 do Jordanu. Po ratyfikacji umowy pokojowej mogli\u015bmy odwiedzi\u0107 Amman, Petr\u0119, Midb\u0119 \u2013 z izraelskimi paszportami. Flagi Izraela wisia\u0142y w oknach wszystkich sklep\u00f3w \u2013 w\u0142a\u015bciciele byli szcz\u0119\u015bliwi, \u017ce mog\u0105 powita\u0107 now\u0105 fal\u0119 turyst\u00f3w. W hotelowym lobby spotkali\u015bmy Palesty\u0144czyk\u00f3w z Jafy, Ramle i Hajfy, r\u00f3wnie podekscytowanych co my.<\/span><\/p>\n

A kiedy weszli\u015bmy na g\u00f3r\u0119 Nebo, m\u00f3j ojciec \u2013 lekarz, kt\u00f3rego po wojnie sze\u015bciodniowej wys\u0142ano na misj\u0119 do Doliny Jordanu \u2013 stan\u0105\u0142 ze \u0142zami w oczach, zapatrzony na izraelsk\u0105 stron\u0119. Pr\u00f3bowa\u0142 nam wyja\u015bni\u0107, jak niepoj\u0119ta jest ta chwila, jak niewiarygodne jest, \u017ce sp\u0119dzamy rodzinne wakacje w\u0142a\u015bnie na tej g\u00f3rze.<\/span><\/p>\n

Podziwiaj\u0105c widok, powiedzia\u0142:<\/span><\/p>\n

\u2013 Mo\u017ce dla waszych dzieci to nie b\u0119dzie nic specjalnego.<\/span><\/p>\n

A ja zn\u00f3w pomy\u015bla\u0142am o moim dziadku, kt\u00f3ry pomaga sprawia\u0107, \u017ce niemo\u017cliwe staje si\u0119 mo\u017cliwe.<\/span><\/p>\n

Wr\u00f3ci\u0142am do Nowego Jorku pe\u0142na wiary i nadziei.<\/span><\/p>\n

Szimon Peres rozmawia z jednym z nauczycieli na trawniku przed kolegium Sde Boker, 1986 r. Zdj. Flickr \u2013 Government Press Office (GMO)<\/span><\/em><\/p>\n

Czytaj dalej tu: <\/span>Dzie\u0144<\/span> po odej\u015bciu<\/a><\/strong><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com<\/a><\/span><\/strong><\/span><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzie\u0144 po odej\u015bciu MIKA ALMOG T\u0142umaczenie: Danielle Chaimowitz, Aga Zano. Konsultacja: Magdalena W\u00f3jcik Szimon Peres. Zdj. Flickr – Government Press Office (GPO) JESTEM MIKA ALMOG, WNUCZKA SZIMONA PERESA. Nosz\u0119 ten tytu\u0142 od czterdziestu jeden lat i jest dla mnie momentami k\u0142opotliwy. To problem, ale problem \u0142atwy do zlekcewa\u017cenia. Podobnie \u0142atwo lekcewa\u017cy si\u0119 trudno\u015bci, jakich do\u015bwiadcza […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[26,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/56168"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=56168"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/56168\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":56222,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/56168\/revisions\/56222"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=56168"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=56168"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=56168"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}