{"id":84855,"date":"2021-04-01T17:09:54","date_gmt":"2021-04-01T15:09:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=84855"},"modified":"2021-04-01T08:02:04","modified_gmt":"2021-04-01T06:02:04","slug":"08-09-56","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=84855","title":{"rendered":"Polacy w policyjnych mundurach mordowali \u017byd\u00f3w, Polak\u00f3w i Rom\u00f3w"},"content":{"rendered":"

Gubernator Hans Frank (z prawej) przyjmuje meldunek od komendanta oddzia\u0142u polskiej policji (granatowej). W tle widoczni stoj\u0105cy w dwuszeregu polscy policjanci, pa\u017adziernik 1940 r. (Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe)<\/em><\/span><\/p>\n

\n
\"\"<\/a>Polacy w policyjnych mundurach mordowali \u017byd\u00f3w, Polak\u00f3w i Rom\u00f3w<\/a><\/strong><\/span><\/h5>\n

Jacek M\u0142ynarczyk<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Polska policja granatowa zachowa\u0142a przedwojenny personel i struktury. Funkcjonariusze rzadko przechodzili narodowosocjalistyczn\u0105 indoktrynacj\u0119. Nierzadko uwa\u017cali si\u0119 za patriot\u00f3w. Mimo to cz\u0119\u015b\u0107 z nich uleg\u0142a chciwo\u015bci i poczuciu bezkarno\u015bci, prze\u015bladuj\u0105c, szanta\u017cuj\u0105c, a nawet morduj\u0105c \u017byd\u00f3w, Polak\u00f3w i Rom\u00f3w.<\/strong><\/span><\/h4>\n

.<\/p>\n

Niemiecka agresja na Polsk\u0119 we wrze\u015bniu 1939 roku doprowadzi\u0142a do rozk\u0142adu wielu pa\u0144stwowych organizacji i instytucji po podboju tego kraju. Dotyczy\u0142o to tak\u017ce Policji Pa\u0144stwowej, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bciwie przesta\u0142a istnie\u0107, a jej funkcjonariusze w razie mo\u017cliwo\u015bci starali si\u0119 wydosta\u0107 z Polski przez granic\u0119 rumu\u0144sk\u0105.<\/span><\/p>\n

Spo\u015br\u00f3d 17 okr\u0119g\u00f3w policyjnych w przedwojennej Polsce jedynym, kt\u00f3rego pracownicy pozostali na s\u0142u\u017cbie i dalej wykonywali swoje obowi\u0105zki, by\u0142 sto\u0142eczny \u2013 warszawski. By\u0142 to skutek decyzji tamtejszego komendanta, inspektora Mariana Kozielewskiego, kt\u00f3ry, ignoruj\u0105c wydane przez polski rz\u0105d polecenie rozwi\u0105zania wydzia\u0142\u00f3w policyjnych, odda\u0142 si\u0119 do dyspozycji prezydenta Warszawy, Stefana Starzy\u0144skiego, aby utrzyma\u0107 porz\u0105dek w obl\u0119\u017conym mie\u015bcie.<\/span><\/p>\n

Po kapitulacji stolicy 28 wrze\u015bnia 1939 roku wojska niemieckie zezwoli\u0142y warszawskim policjantom na pozostanie na s\u0142u\u017cbie i dalsze noszenie broni. Na apel prezydenta Starzy\u0144skiego funkcjonariusze polskiej policji postanowili pozosta\u0107 w mie\u015bcie i wykonywa\u0107 codzienne obowi\u0105zki pod nadzorem niemieckich okupant\u00f3w. Swoj\u0105 decyzj\u0119 uzasadniali nast\u0119puj\u0105co: warszawska policja b\u0119dzie stanowi\u0142a rodzaj bufora mi\u0119dzy niemieckimi w\u0142adzami okupacyjnymi a sto\u0142eczn\u0105 ludno\u015bci\u0105; b\u0119dzie jedyn\u0105 polsk\u0105 formacj\u0105 w pokonanej Polsce, kt\u00f3ra zachowa bro\u0144 s\u0142u\u017cbow\u0105 \u2013 a to oka\u017ce si\u0119 bardzo wa\u017cne, je\u015bli wybuchnie zbrojne powstanie; za spraw\u0105 wsp\u00f3\u0142pracy z niemieckimi agencjami policyjnymi polscy policjanci zyskaj\u0105 wgl\u0105d w wiele tajnych operacji, co b\u0119dzie nader cenne dla tworz\u0105cego si\u0119 polskiego ruchu oporu; wreszcie istnienie oficjalnej polskiej instytucji w warunkach okupacyjnych wp\u0142ynie uspokajaj\u0105co na ludno\u015b\u0107 i uczyni zno\u015bniejszymi wiele restrykcji i obci\u0105\u017ce\u0144, narzuconych przez niemieckich okupant\u00f3w.<\/span><\/p>\n

Granatowa policja przeciwko Polakom<\/strong><\/h4>\n

Stronie niemieckiej tak\u017ce zale\u017ca\u0142o na utrzymaniu w s\u0142u\u017cbie polskich policjant\u00f3w \u2013 wyszkolonych zawodowc\u00f3w, ponadto znanych miejscowej ludno\u015bci. Ponadto pos\u0142u\u017cenie si\u0119 takimi regularnymi formacjami policyjnymi zapewnia\u0142o optymalne egzekwowanie wszystkich zarz\u0105dze\u0144 i regulacji przez populacj\u0119 podbitych obszar\u00f3w. W pocz\u0105tkach okupacji przewa\u017cy\u0142o to nad wszelkimi zastrze\u017ceniami i oporami natury ideologicznej, gdy\u017c niemieckim oddzia\u0142om policyjnym na polskich obszarach brakowa\u0142o ludzi. Ju\u017c 30 pa\u017adziernika 1939 roku Friedrich Wilhelm Kr\u00fcger, Wy\u017cszy Dow\u00f3dca SS i Policji \u201eWsch\u00f3d\u201d (H\u00f6herer SSund Polizeif\u00fchrer \u201eOst\u201d; HSSPF-Ost), wyda\u0142 nakaz zg\u0142oszenia si\u0119, pod gro\u017ab\u0105 kary w razie odmowy, wszystkim policjantom i oficerom polskiej policji pa\u0144stwowej, kt\u00f3rzy byli na s\u0142u\u017cbie 1 wrze\u015bnia, do odpowiednich niemieckich instytucji okupacyjnych do 10 listopada.<\/span><\/p>\n

Zarz\u0105dzenie o ustanowieniu Policji Polskiej (PP), zwanej tak\u017ce policj\u0105 granatow\u0105 od koloru jej mundur\u00f3w, zosta\u0142o zatwierdzone przez generalnego gubernatora Hansa Franka 17 grudnia 1939 roku. Zachowano bez zmian wcze\u015bniejsz\u0105 struktur\u0119 organizacyjn\u0105 polskiej policji. Jedyne novum<\/i> stanowi\u0142o to, \u017ce formacja ta utraci\u0142a og\u00f3lnokrajowy charakter i zosta\u0142a przekszta\u0142cona w instytucj\u0119 municypaln\u0105. Up\u0142yn\u0119\u0142o kilka tygodni, nim PP stopniowo obj\u0119to nadzorem niemieckiej Policji Porz\u0105dkowej (Orpo). (…)<\/span><\/p>\n

Jednak liczebno\u015b\u0107 PP stale si\u0119 powi\u0119ksza\u0142a: je\u017celi 31 stycznia 1940 roku w Generalnym Gubernatorstwie by\u0142o 8630 granatowych policjant\u00f3w, to do 1 kwietnia 1942 roku liczba polskich funkcjonariuszy policji wzros\u0142a do 11 291. W latach 1943\u20131944 w PP pracowa\u0142o oko\u0142o 12 500 ludzi.<\/span><\/p>\n

Personel policji granatowej sk\u0142ada\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z pracownik\u00f3w polskiej Policji Pa\u0144stwowej z lat II Rzeczpospolitej. W sumie prawie 35 procent przedwojennych polskich policjant\u00f3w wst\u0105pi\u0142o w szeregi PP, w tym zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych, kt\u00f3rzy przebywali w owym czasie na obszarze Generalnego Gubernatorstwa.<\/span><\/p>\n

Szko\u0142a policji polskiej (granatowej) w Nowym S\u0105czu – fotomonta\u017c sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci. Po lewej stronie gen. Winkler przemawia do policjant\u00f3w podczas uroczysto\u015bci otwarcia szko\u0142y. Po prawej stronie widoczna umieszczona na budynku tablica z napisem ‘Szko\u0142a policji polskiej Generalnego Gubernatorstwa’ i stoj\u0105cy przed budynkiem policjant, pa\u017adziernik 1941 r. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe<\/em><\/span><\/p>\n

Pocz\u0105wszy od 1941 roku, Niemcy wprowadzali wytyczne dotycz\u0105ce akcji selektywnego naboru do PP w celu uzupe\u0142nienia jej sk\u0142adu. Chodzi\u0142o im przede wszystkim o dotarcie do tych wszystkich funkcjonariuszy policji, kt\u00f3rzy w 1939 roku nie pe\u0142nili ju\u017c czynnej s\u0142u\u017cby. Ponadto przyjmowano podoficer\u00f3w przedwojennego wojska polskiego, by\u0142ych posterunkowych i by\u0142ych \u017co\u0142nierzy Korpusu Ochrony Pogranicza. Najch\u0119tniej zatrudniano tych ze znajomo\u015bci\u0105 j\u0119zyka niemieckiego.<\/span><\/p>\n

\n

Kandydaci mieli mie\u0107 od 20 do 30 lat i uko\u0144czone co najmniej cztery klasy szko\u0142y powszechnej.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Poza tym nie mogli by\u0107 notowani, musieli wykaza\u0107 si\u0119 aryjskim pochodzeniem (co dotyczy\u0142o r\u00f3wnie\u017c ich \u017con) i da\u0107 dow\u00f3d swoim proniemieckim przekonaniom politycznym, co ogranicza\u0142o prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce utrzymuj\u0105 kontakty z polskim podziemiem. W zwi\u0105zku z brakiem odpowiedniej liczby ch\u0119tnych w marcu 1943 roku w\u0142adze rozlu\u017ani\u0142y ograniczenia wiekowe, poszukuj\u0105c kandydat\u00f3w od 18. do 45. roku \u017cycia.<\/span><\/p>\n

Od sierpnia w polskoj\u0119zycznej prasie zacz\u0119\u0142y si\u0119 te\u017c ukazywa\u0107 og\u0142oszenia, a w miejscach publicznych rozlepiano odpowiednie plakaty. Ten aktywny werbunek do PP by\u0142 jednocze\u015bnie prowadzony w batalionach pracy i pomocniczych jednostkach obrony przeciwlotniczej. 1 pa\u017adziernika 1941 roku otwarto szko\u0142\u0119 policyjn\u0105 w Nowym S\u0105czu, w dystrykcie krakowskim w Generalnym Gubernatorstwie. Og\u00f3\u0142em zorganizowano tam dziesi\u0119\u0107 kurs\u00f3w dla policjant\u00f3w, trwaj\u0105cych przeci\u0119tnie trzy do czterech miesi\u0119cy; przesz\u0142o przez nie oko\u0142o 3000 s\u0142uchaczy. Ponadto odby\u0142o si\u0119 kilka kurs\u00f3w dla polskich kandydat\u00f3w na oficer\u00f3w oraz dwa kursy dla funkcjonariuszy policji ukrai\u0144skiej. Dzia\u0142alno\u015bci\u0105 tej szko\u0142y kierowa\u0142 folksdojcz, major PP Vinzenz Edler von Strohe (wcze\u015bniej znany jako Wincenty S\u0142oma), a jego zast\u0119pc\u0105 by\u0142 kapitan (p\u00f3\u017aniej major) PP Antoni Pikor. Kadra wyk\u0142adowc\u00f3w sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z 11 oficer\u00f3w PP oraz 24 zawodowych polskich policjant\u00f3w. Kursy prowadzono wed\u0142ug przedwojennych polskich wzor\u00f3w, nieco przykrojonych do niemieckich oczekiwa\u0144, z naciskiem na szkolenie wojskowe i nauk\u0119 niemieckiej terminologii.<\/span><\/p>\n

\n

Sk\u0142ad tej kadry wyk\u0142adowc\u00f3w, z\u0142o\u017conej wy\u0142\u0105cznie z Polak\u00f3w, w du\u017cej mierze wyklucza\u0142 perspektyw\u0119 indoktrynowania s\u0142uchaczy w duchu narodowosocjalistycznym.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

P\u00f3\u017aniej podejmowano niemrawe pr\u00f3by poddawania polskich policjant\u00f3w ideologicznej indoktrynacji w poszczeg\u00f3lnych oddzia\u0142ach, co polega\u0142o na pogadankach z niemieckimi nadzorcami i oficerami \u0142\u0105cznikowymi oraz kr\u00f3tkich obja\u015bnieniach za\u0142\u0105czanych do konkretnych polece\u0144.<\/span><\/p>\n

W PP pos\u0142ugiwano si\u0119 prawie wy\u0142\u0105cznie j\u0119zykiem polskim. W kontaktach z niemieckimi w\u0142adzami polscy funkcjonariusze korzystali z us\u0142ug t\u0142umaczy, kt\u00f3rzy t\u0142umaczyli tak\u017ce wszystkie oficjalne dokumenty. Uleg\u0142o to zmianie dopiero w trakcie 1942 roku, gdy w\u0142adze okupacyjne wzmog\u0142y naciski na polskich policjant\u00f3w, aby ci uczyli si\u0119 niemieckiego i pos\u0142ugiwali si\u0119 nim na co dzie\u0144. Poczynaj\u0105c od 1943 roku, niemiecki sta\u0142 si\u0119 obowi\u0105zkowym j\u0119zykiem we wszelkich kontaktach z niemieckimi zwierzchnikami. W czasie s\u0142u\u017cbowych inspekcji wszystkie polecenia i rozkazy mia\u0142y by\u0107 wydawane po niemiecku.<\/span><\/p>\n

Granatowa kolaboracja<\/strong><\/h4>\n

Pocz\u0105tkowo g\u0142\u00f3wne obowi\u0105zki PP obejmowa\u0142y typowe zadania policyjne, powi\u0105zane z misj\u0105 utrzymania porz\u0105dku publicznego: s\u0142u\u017cb\u0119 wartownicz\u0105 w r\u00f3\u017cnych instytucjach okupacyjnych, np. w s\u0105dach podczas przes\u0142ucha\u0144 i rozpraw, kierowanie ruchem drogowym i ulicznym, egzekucj\u0119 rozmaitych zarz\u0105dze\u0144, np. przepis\u00f3w sanitarno-higienicznych, ochron\u0119 urz\u0119dnik\u00f3w administracji cywilnej w kontaktach z petentami, towarzyszenie r\u00f3\u017cnym jednostkom niemieckiej policji i asystowanie im podczas wykonywanych zada\u0144, takich jak pilnowanie aresztant\u00f3w itp. Z czasem polskich policjant\u00f3w coraz cz\u0119\u015bciej wykorzystywano do dzia\u0142a\u0144 granicz\u0105cych z kolaboracj\u0105. Ju\u017c w czasie jednej z narad w 1940 roku Bruno Streckenbach, Dow\u00f3dca Policji Bezpiecze\u0144stwa (BdS) w Generalnym Gubernatorstwie, powiedzia\u0142 Hansowi Frankowi, \u017ce PP nale\u017cy u\u017cy\u0107 przeciwko polskiej ludno\u015bci:<\/span><\/p>\n

\n

\u201eNasze do\u015bwiadczenia z Policj\u0105 Polsk\u0105 s\u0105 stosunkowo dobre. [\u2026] Niezb\u0119dne jest, a\u017ceby ci polscy policjanci znali ludzi i bezwarunkowo wydawali ich nam, r\u0119ce, kt\u00f3ra ich karmi\u201d.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Mi\u0119dzy innymi zadania policji granatowej, kt\u00f3re rych\u0142o wykroczy\u0142y poza proste wykonywanie obowi\u0105zk\u00f3w i przeobrazi\u0142y si\u0119 w jawne prze\u015bladowania ludno\u015bci, obejmowa\u0142y dochodzenie w sprawie r\u00f3\u017cnych przest\u0119pstw gospodarczych. Policjanci cz\u0119sto wykazywali si\u0119 nadgorliwo\u015bci\u0105 w zabieraniu produkt\u00f3w rolnych, tzw. kontyngent\u00f3w \u017cywno\u015bci, na wsiach i w zwalczaniu szmuglu, co powodowa\u0142o, \u017ce ludzie nie dojadali, i zas\u0142uguje na miano otwartej kolaboracji z okupantem. Do tej samej kategorii wypada zaliczy\u0107 konfiskaty nielegalnych towar\u00f3w oraz wy\u0142udzenia od chrze\u015bcija\u0144skich Polak\u00f3w i \u017byd\u00f3w, aresztowanych w powi\u0105zaniu z wykroczeniami gospodarczymi, w istocie z oczywistym zamiarem przyw\u0142aszczenia ich pieni\u0119dzy i innych d\u00f3br<\/span>.<\/p>\n

Polski policjant (granatowy) podczas kierowania ruchem ulicznym, pa\u017adziernik 1940 r. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe<\/em><\/span><\/p>\n

Praktyki takie sta\u0142y si\u0119 coraz cz\u0119stsze po utworzeniu zamkni\u0119tych dzielnic \u017cydowskich w licznych miejscowo\u015bciach, gdy\u017c sytuacja bytowa \u017byd\u00f3w by\u0142a jeszcze gorsza od tej b\u0119d\u0105cej udzia\u0142em Polak\u00f3w. Zgodnie z raportem polskiego podziemia:<\/span><\/p>\n

\u201ePo powstaniu gett zdeprawowanie mundurowych [granatowych policjant\u00f3w] przybra\u0142o najbardziej prymitywne formy. Wsp\u00f3\u0142udzia\u0142 w szmuglu, przemycanie \u017byd\u00f3w za mury getta [i] wy\u0142udzanie pieni\u0119dzy od uciekinier\u00f3w to tylko niekt\u00f3re z ich \u017ar\u00f3de\u0142 nieuczciwych dochod\u00f3w. Ten proceder ograbiania ka\u017cdego, kto wpad\u0142 im w \u0142apy, sta\u0142 si\u0119 tak powszechny, \u017ce nawet Niemcy to dostrzegli i wydali odno\u015bne instrukcje w lipcowym ok\u00f3lniku dla kierownictwa [polskiej policji]\u201d. (…)<\/span><\/p>\n

Niemieccy okupanci \u2013 a zatem i PP \u2013 przywi\u0105zywali szczeg\u00f3lne znaczenie do kwestii czarnego rynku. Aby nad nim zapanowa\u0107, organizowali \u201enaloty\u201d na sklepy i magazyny i likwidowali bazary. Polscy policjanci dostawali \u015bcis\u0142e polecenia w sprawie tego, ilu handlarzy trzeba zatrzyma\u0107, by wywi\u0105za\u0107 si\u0119 z narzuconych limit\u00f3w. Pomimo tej presji ze strony niemieckich zwierzchnik\u00f3w pr\u00f3by likwidacji pok\u0105tnego handlu niewiele przynios\u0142y.<\/span><\/p>\n

\"PolskiPolski policjant (granatowy) zatrzymuje m\u0119\u017cczyzn\u0119 wskakuj\u0105cego do jad\u0105cego tramwaju, marzec 1940 r.<\/span> Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Do innych zada\u0144 PP, kt\u00f3re nierzadko prowadzi\u0142y do nadu\u017cywania w\u0142adzy, nale\u017ca\u0142 przymusowy nab\u00f3r polskich robotnik\u00f3w do pracy w Niemczech. Pocz\u0105tkowo funkcjonariusze PP mieli doprowadza\u0107 wskazane osoby z list nazwisk sporz\u0105dzanych przez Urz\u0105d Pracy (Arbeitsamt) do punkt\u00f3w zbiorczych. Po pewnym czasie policjanci musieli ju\u017c urz\u0105dza\u0107 \u201eob\u0142awy\u201d, aby dostawi\u0107 wyznaczon\u0105 liczb\u0119 ludzi do rob\u00f3t w Rzeszy. (…)<\/span><\/p>\n

Za niew\u0105tpliwy akt kolaboracji trzeba uzna\u0107 udzia\u0142 polskich policjant\u00f3w w egzekucjach i akcjach terrorystycznych przeciwko ludno\u015bci. Takie egzekucje zacz\u0119\u0142y si\u0119 w Warszawie na pocz\u0105tku 1941 roku. 12 lutego PP rozstrzela\u0142a kobiet\u0119 podejrzewan\u0105 o zabicie folksdojcza. Latem 1941 roku inna jednostka PP rozstrzela\u0142a 12 Polak\u00f3w, u kt\u00f3rych znaleziono bro\u0144.<\/span><\/p>\n

\n

W po\u0142owie listopada 1941 roku dosz\u0142o do pierwszej masowej egzekucji w warszawskim getcie; 32 polskim policjantom rozkazano wtedy rozstrzela\u0107 o\u015bmiu \u017byd\u00f3w.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Wobec licznych protest\u00f3w zg\u0142aszanych przez funkcjonariuszy PP 21 marca 1942 roku Gerhard Winkler, BdO w Generalnym Gubernatorstwie, wyda\u0142 og\u00f3lny zakaz wykorzystywania PP do przeprowadzania egzekucji. I chocia\u017c wspomniany zakaz ograniczy\u0142 liczb\u0119 podobnych incydent\u00f3w w nast\u0119pnych tygodniach i miesi\u0105cach, to nadal si\u0119 one zdarza\u0142y. P\u00f3\u017aniej polscy policjanci wielokrotnie bywali wykorzystywani do asystowania w egzekucjach albo rozkazywano im osobi\u015bcie likwidowa\u0107 wi\u0119\u017ani\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"Pom\u015bcimyPom\u015bcimy Pawiak<\/span> Wikimedia Commons<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Przeprowadzanie egzekucji by\u0142o dzia\u0142aniem w tak oczywisty spos\u00f3b wymierzonym przeciwko polskiej ludno\u015bci, \u017ce co rusz dochodzi\u0142o do przypadk\u00f3w odmowy rozstrzelania schwytanych Polak\u00f3w lub \u017byd\u00f3w przez polskich policjant\u00f3w (np. w Opolu Lubelskim 23 pa\u017adziernika 1942 roku). O presji wywieranej na polskich funkcjonariuszy oraz niebezpiecze\u0144stwach zwi\u0105zanych z podobn\u0105 niesubordynacj\u0105 \u015bwiadczy\u0107 mo\u017ce zdarzenie, kt\u00f3re mia\u0142o miejsce w Lesie Kabackim na po\u0142udnie od Warszawy. Tam polscy policjanci odm\u00f3wili rozstrzelania wi\u0119\u017ani\u00f3w z os\u0142awionego wi\u0119zienia na Pawiaku. Dw\u00f3ch z tych funkcjonariuszy od razu skazano na \u015bmier\u0107, a pozosta\u0142ych ostatecznie zmuszono do uczestniczenia w egzekucji.<\/span><\/p>\n

Granatowa policja mordowa\u0142a \u017byd\u00f3w<\/strong><\/h4>\n

Udzia\u0142 policji granatowej w prze\u015bladowaniach \u017byd\u00f3w nie ogranicza\u0142 si\u0119 jedynie do uczestnictwa w egzekucjach \u017cydowskich ofiar. Wkr\u00f3tce po og\u0142oszeniu 15 pa\u017adziernika 1941 roku \u201edrugiej dyrektywy o ograniczeniu prawa sta\u0142ego pobytu w Generalnym Gubernatorstwie\u201d Viktor Pesch, Komendant Policji Porz\u0105dkowej (KdO) w dystrykcie warszawskim, wyda\u0142 zarz\u0105dzenie jednoznaczne w swojej tre\u015bci:<\/span><\/p>\n

\u201eDla zapewnienia wprowadzenia powy\u017cszej dyrektywy w Generalnym Gubernatorstwie, w przysz\u0142o\u015bci w razie pr\u00f3b ucieczek z getta ka\u017cdy pol.[ski] policjant ma u\u017cy\u0107 broni palnej, tak\u017ce przeciwko kobietom i m\u0142odocianym. Ponadto, jak podkre\u015bla\u0142em w wielokrotnie wydawanych zarz\u0105dzeniach, jest to g\u0142\u00f3wne zadanie Policji Pol.[skiej]\u201d.<\/span><\/p>\n

Powy\u017cszy cytat wskazuje, \u017ce nie by\u0142a to pierwsza inicjatywa tego rodzaju podj\u0119ta przez KdO.<\/span><\/p>\n

\n

Wedle Pescha, pilnuj\u0105c obr\u0119bu getta, patrole Policji Porz\u0105dkowej, a zw\u0142aszcza podlegaj\u0105cej jej PP, powinny by\u0142y uczyni\u0107 z samorzutnego mordowania \u017cydowskich uciekinier\u00f3w standardow\u0105 praktyk\u0119 w dystrykcie warszawskim.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Policja granatowa bywa\u0142a te\u017c cz\u0119sto wykorzystywana podczas akcji \u201eReinhard\u201d, gdy w ca\u0142ym Generalnym Gubernatorstwie przyst\u0105piono do likwidowania \u017cydowskich dzielnic i osiedli, a ich mieszka\u0144c\u00f3w albo rozstrzeliwa\u0142y na miejscu niemieckie oddzia\u0142y policyjne, albo te\u017c wywo\u017cono ich do oboz\u00f3w zag\u0142ady (takich, jak Be\u0142\u017cec, Sobib\u00f3r, Treblinka i Majdanek) i tam mordowano.<\/span><\/p>\n

PP bra\u0142a udzia\u0142 w deportacjach \u017byd\u00f3w z nast\u0119puj\u0105cych miast w Generalnym Gubernatorstwie: Jas\u0142o, Jordan\u00f3w, Miech\u00f3w, Mielec, Przemy\u015bl, Radomy\u015bl Wielki, Rzesz\u00f3w, Tarn\u00f3w, Wieliczka, Wolbrom i \u017bmigr\u00f3d w dystrykcie krakowskim; Cz\u0119stochowa, J\u0119drzej\u00f3w, Kielce, Ko\u0144skie, \u0141ag\u00f3w, Opat\u00f3w, Ostrowiec, Piotrk\u00f3w Trybunalski, Radom, Radomsko, Starachowice, Tar\u0142\u00f3w i Tomasz\u00f3w Mazowiecki w dystrykcie radomskim; Ka\u0142uszyn, Legionowo, Mi\u0144sk Mazowiecki, Radzymin, Rembert\u00f3w, Siedlce, Sobolew, Soko\u0142\u00f3w Podlaski, Stoczek i Warszawa w dystrykcie warszawskim; Bia\u0142a Podlaska, Hrubiesz\u00f3w, Lubart\u00f3w, \u0141\u0119czna, \u0141omazy, \u0141uk\u00f3w, Szczebrzeszyn i Tomasz\u00f3w Lubelski w dystrykcie lubelskim.<\/span><\/p>\n

Podczas akcji deportacyjnych z osiedli \u017cydowskich PP zazwyczaj obstawia\u0142a granice getta, lecz czasem tak\u017ce przeszukiwa\u0142a \u017cydowsk\u0105 miejscowo\u015b\u0107 b\u0105d\u017a dzielnic\u0119. Nie wszyscy policjanci zachowywali si\u0119 wtedy przyzwoicie, jak zapisa\u0142 w swoim dzienniku pewien polski lekarz ze Szczebrzeszyna w dystrykcie lubelskim bezpo\u015brednio po wyw\u00f3zce \u017byd\u00f3w z tamtejszego getta:<\/span><\/p>\n

\n

Dzisiaj dzia\u0142aj\u0105 \u201enasi\u201d \u017candarmi i granatowi policjanci, kt\u00f3rym kazano zabija\u0107 na miejscu ka\u017cdego z\u0142apanego \u017byda. Rozkaz ten wykonuj\u0105 bardzo gorliwie.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Od rana zwo\u017c\u0105 furmankami z r\u00f3\u017cnych stron miasta, a najwi\u0119cej z \u017cydowskiej dzielnicy zwanej \u00bbZaty\u0142y\u00ab trupy zabitych \u017byd\u00f3w. Na kirkucie kopi\u0105 du\u017ce do\u0142y i tam grzebi\u0105 [zamordowanych]. W ci\u0105gu ca\u0142ego dnia wynajdywano \u017byd\u00f3w w najrozmaitszych kryj\u00f3wkach. Rozstrzeliwano ich na miejscu lub odprowadzano na kirkut i tam zabijano\u201d.<\/span><\/p>\n

Zaraz po deportacjach wszystkie niemieckie oddzia\u0142y policyjne mia\u0142y rozkaz przeprowadzania ob\u0142aw na tych \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy ukrywali si\u0119 lub uciekali. PP tak\u017ce anga\u017cowano do tych akcji znanych historykom pod okre\u015bleniem z czas\u00f3w wojennych jako \u201epolowania na \u017byd\u00f3w\u201d. 13 marca 1943 roku w dystrykcie warszawskim Ferdinand von Sammern-Frankenegg, lokalny Dow\u00f3dca SS i Policji (SSPF), wyda\u0142 ok\u00f3lnik na temat likwidacji \u017byd\u00f3w ukrywaj\u0105cych si\u0119 w tym okr\u0119gu: \u201eDo tego zadania nale\u017cy wyznaczy\u0107 g\u0142\u00f3wnie s\u0142u\u017cby specjalne, Policj\u0119 Polsk\u0105 i wszelkich dost\u0119pnych informator\u00f3w\u201d.<\/span><\/p>\n

Podobne rozporz\u0105dzenia zosta\u0142y wydane r\u00f3wnie\u017c w pozosta\u0142ych dystryktach, tak wi\u0119c zasadniczo w ca\u0142ym Generalnym Gubernatorstwie PP mia\u0142a obowi\u0105zek \u015bcigania \u017byd\u00f3w i zabijania ich na miejscu. W dystrykcie lubelskim utworzono tzw. policyjne grupy tropicieli (Rollkommandos) w celu wyszukiwania \u017byd\u00f3w w r\u00f3\u017cnych kryj\u00f3wkach w tamtym regionie.<\/span><\/p>\n

Szczeg\u00f3lnie z\u0142\u0105 s\u0142aw\u0119 zdoby\u0142y takie oddzia\u0142y policjant\u00f3w w powiecie miechowskim w dystrykcie krakowskim. Formalnie znajdowa\u0142y si\u0119 one pod komend\u0105 porucznika Baumgartnera, ale faktycznie dowodzi\u0142 nimi jego zast\u0119pca, folksdojcz Kazimierz Nowak. Jednostka ta sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z 10 niemieckich i 80 polskich policjant\u00f3w. Przez trzy miesi\u0105ce, poczynaj\u0105c od 2 lutego 1943 roku, oddzia\u0142 ten terroryzowa\u0142 okoliczne wsie, prowadz\u0105c gor\u0105czkowe poszukiwania ukrywaj\u0105cych si\u0119 tam \u017byd\u00f3w i Rom\u00f3w, a tak\u017ce ekspedycje karne przeciwko tym wioskom, o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0142o si\u0119, \u017ce wspomagaj\u0105 zbrojne podziemie albo ukrywaj\u0105 uciekinier\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\n

Oddzia\u0142 Nowaka zamordowa\u0142 w tym okresie oko\u0142o 300 os\u00f3b.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Po rozwi\u0105zaniu tej jednostki Nowak wraz 50 granatowymi policjantami wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w niemieckiej \u201eakcji pacyfikacyjnej\u201d we wsiach Nasiechowice, Poja\u0142owice i Zagaje Zarogowskie, podczas kt\u00f3rej wraz z 75 \u017candarmami, 100 niemieckimi policjantami i 15 cz\u0142onkami tajnej policji zabili oni w ci\u0105gu zaledwie godziny ponad 100 ludzi. Podobne oddzia\u0142y likwidacyjne PP powsta\u0142y te\u017c w Cz\u0119stochowie i Radomiu (w dystrykcie radomskim) i wyruszy\u0142y na poszukiwania \u017cydowskich uciekinier\u00f3w, ukrywaj\u0105cych si\u0119 od czasu deportacji w lasach i w\u015br\u00f3d ludno\u015bci wiejskiej. Zw\u0142aszcza jednostka z Radomia wyr\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 nadgorliwo\u015bci\u0105, w ci\u0105gu kilku tygodni morduj\u0105c oko\u0142o 40 \u017byd\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"PolskiPolski policjant (granatowy) podczas kierowania ruchem ulicznym w Krakowie. Widoczny r\u00f3wnie\u017c policjant przeprowadzaj\u0105cy przez ulic\u0119 kobiet\u0119 i m\u0119\u017cczyzn\u0119, lipiec 1941 r.<\/span> Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Zaanga\u017cowanie cz\u0119\u015bci policji granatowej w niemieck\u0105 okupacyjn\u0105 tyrani\u0119 i udzia\u0142 w ob\u0142awach na \u017byd\u00f3w, akcjach antypartyzanckich oraz terrorystycznych \u201epacyfikacjach\u201d na polskiej wsi doprowadzi\u0142o do tego, \u017ce policjanci kolaboruj\u0105cy z okupantem cz\u0119sto padali ofiar\u0105 atak\u00f3w i zamach\u00f3w. Wedle oficjalnych niemieckich statystyk funkcjonariusze PP byli szczeg\u00f3lnie nara\u017ceni na \u015bmier\u0107 w trakcie wykonywania s\u0142u\u017cbowych obowi\u0105zk\u00f3w: w samym tylko 1942 roku w Generalnym Gubernatorstwie \u015brednio co cztery dni gin\u0105\u0142 polski policjant. Zachowane dane statystyczne wskazuj\u0105, \u017ce w zaledwie trzymiesi\u0119cznym okresie w 1944 roku postrzelono \u015bmiertelnie 186 policjant\u00f3w i zraniono kolejnych 73.<\/span><\/p>\n

Granatowi policjanci w konspiracji<\/strong><\/h4>\n

Z drugiej strony wypada podkre\u015bli\u0107, \u017ce r\u00f3wnocze\u015bnie bardzo wielu polskich policjant\u00f3w wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0142o z r\u00f3\u017cnymi instytucjami polskiego ruchu oporu. Zar\u00f3wno Rz\u0105d Polski na uchod\u017astwie, jak i wi\u0119kszo\u015b\u0107 ugrupowa\u0144 podziemnych (z wyj\u0105tkiem prosowieckich komunist\u00f3w) milcz\u0105co godzili si\u0119 z faktem utworzenia PP z by\u0142ych pracownik\u00f3w przedwojennej Policji Pa\u0144stwowej. Dla wi\u0119kszo\u015bci oficer\u00f3w wy\u017cszej rangi oraz zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci etatowych funkcjonariuszy PP oczywista by\u0142a potrzeba infiltrowania niemieckich struktur policyjnych i przekazywania informacji na ich temat polskim organizacjom podziemnym. W pierwszych miesi\u0105cach okupacji wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskich policjant\u00f3w razem z komendantem PP inspektorem (podpu\u0142kownikiem) Marianem Kozielewskim i jego szefem sztabu majorem Boles\u0142awem Buyko utrzymywa\u0142a kontakty osobiste z kierownictwem wielu nowo utworzonych organizacji ruchu oporu. Powi\u0105zania te uleg\u0142y zerwaniu, gdy 7 maja 1940 roku, w przeddzie\u0144 uderzenia na Francj\u0119<\/a>, Belgi\u0119, Holandi\u0119 i Luksemburg, Niemcy prewencyjnie zaaresztowali ca\u0142e szefostwo warszawskiej policji \u2013 69 polskich funkcjonariuszy.<\/span><\/p>\n

\n

Niekt\u00f3rzy z nich zostali szybko zwolnieni i powr\u00f3cili na swoje stanowiska, inni za\u015b zeszli do podziemia.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Po kilkumiesi\u0119cznym pobycie w obozie koncentracyjnym Auschwitz (w O\u015bwi\u0119cimiu) Kozielewski wr\u00f3ci\u0142 do Warszawy i zaj\u0105\u0142 si\u0119 tworzeniem tajnej organizacji policyjnej w ramach powstaj\u0105cego Polskiego Pa\u0144stwa Podziemnego. Wspomniana organizacja, znana jako Pa\u0144stwowy Korpus Bezpiecze\u0144stwa (PKB), stanowi\u0142a organ policyjny polskiego podziemia i podlega\u0142a Departamentowi Spraw Wewn\u0119trznych Delegatury Rz\u0105du RP na Kraj. W pa\u017adzierniku 1943 roku w sk\u0142ad PKB wchodzi\u0142o 8400 ludzi, w tym 300 oficer\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142o 2040 granatowych policjant\u00f3w oraz 110 oficer\u00f3w PP. Zgodnie z szacunkami polskiego historyka Marka Gettera do organizacji tej nale\u017celi w 1940 roku co drugi oficer PP i co sz\u00f3sty z polskich przedwojennych funkcjonariuszy policji. (…)<\/span><\/p>\n

\"Szko\u0142aSzko\u0142a policji polskiej (granatowej) w Nowym S\u0105czu. Widoczni stoj\u0105cy na placu w dwuszeregach policjanci, pa\u017adziernik 1941 r.<\/span> Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Wydaje si\u0119, \u017ce ta dzia\u0142alno\u015b\u0107 podziemna nie usz\u0142a uwagi w\u0142adz niemieckich. (…) Z poszczeg\u00f3lnych dystrykt\u00f3w nap\u0142ywa\u0142y liczne meldunki o niepewno\u015bci PP: w czasie narady w\u0142adz okupacyjnych w po\u0142owie grudnia 1941 roku dr Eberhardt Sch\u00f6ngarth, dow\u00f3dca Policji Bezpiecze\u0144stwa w Generalnym Gubernatorstwie, poinformowa\u0142 zebranych, \u017ce \u201ew Krakowie musieli\u015bmy nawet ukara\u0107 polskich pracownik\u00f3w policji za powi\u0105zania z ruchem oporu\u201d. W listopadzie 1941 roku kontrola \u201estanu bezpiecze\u0144stwa\u201d w ca\u0142ej PP w dystrykcie radomskim przywiod\u0142a Niemc\u00f3w do nader nieweso\u0142ych wniosk\u00f3w:<\/span><\/p>\n

\u201eM\u00f3wiono ju\u017c o tym na naradach Dow\u00f3dc\u00f3w SS i Policji w dystrykcie radomskim, \u017ce polscy oficerowie zatrudnieni w Policji Polskiej najcz\u0119\u015bciej dzia\u0142aj\u0105 z polskimi [podziemnymi] organizacjami wojskowymi. Zwr\u00f3c\u0119 uwag\u0119 na najbardziej ra\u017c\u0105cy przyk\u0142ad: jak uda\u0142o si\u0119 ustali\u0107, z siedmiu oficer\u00f3w polskiej policji w Radomiu, sze\u015bciu przez d\u0142u\u017cszy czas odgrywa\u0142o czo\u0142ow\u0105 rol\u0119 w tamtejszej nielegalnej organizacji. Sytuacja w innych miastach i wsiach tego dystryktu jest podobna\u201d.<\/span><\/p>\n

Informowano te\u017c z wielkim zaniepokojeniem, \u017ce \u201ena prawie ka\u017cdym polskim posterunku policyjnym i w ka\u017cdym okr\u0119gu cz\u0142onkowie nielegalnych organizacji prowadz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105, szkodliw\u0105 dla niemieckich interes\u00f3w\u201d. Od 1944 roku zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 polskich policjant\u00f3w by\u0142a uwa\u017cana przez Niemc\u00f3w za ludzi niewiarygodnych, a ich \u015brodowisko by\u0142o bardzo powa\u017cnie infiltrowane przez podziemie. Skutkowa\u0142o to podejmowaniem krok\u00f3w odwetowych.<\/span><\/p>\n

Jak czytamy w jednym z raport\u00f3w podziemia: \u201ePocz\u0105wszy od 6-go dnia tego miesi\u0105ca, Gestapo przeprowadza aresztowania cz\u0142onk\u00f3w granatowej policji\u201d. 7 stycznia 1943 roku rozstrzelano wszystkich polskich policjant\u00f3w z posterunku PP w \u017barnowcu w powiecie miechowskim (w dystrykcie krakowskim), rozbrojonych wcze\u015bniej przez komunistyczn\u0105 partyzantk\u0119. Do analogicznego zdarzenia dosz\u0142o te\u017c w Warszawie. W lutym 1943 roku policja wyda\u0142a tam zarz\u0105dzenie, w kt\u00f3rym poinformowano jednoznacznie, \u017ce utrata broni s\u0142u\u017cbowej b\u0119dzie usprawiedliwiona tylko w przypadku \u015bmierci polskiego policjanta, a zranieni funkcjonariusze policji, kt\u00f3rzy utrac\u0105 bro\u0144, zostan\u0105 po rekonwalescencji poci\u0105gni\u0119ci do odpowiedzialno\u015bci tak samo jak ci, kt\u00f3rzy nie stawili oporu pr\u00f3buj\u0105cym rozbroi\u0107 ich napastnikom.<\/span><\/p>\n

\n

Po wybuchu Powstania Warszawskiego wszyscy cz\u0142onkowie PP z Komisariat\u00f3w XVI (Mokot\u00f3w), XXI (Wola) i XXV (Br\u00f3dno) zostali rozstrzelani przez niemieckie oddzia\u0142y szturmowe w ramach odwetu.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Jak twierdzi Adam Hempel, polski ekspert w dziedzinie historii PP, og\u00f3\u0142em oko\u0142o 10\u201315 procent granatowych policjant\u00f3w albo znalaz\u0142o si\u0119 w obozach koncentracyjnych, albo zgin\u0119\u0142o z r\u0105k Niemc\u00f3w<\/span><\/p>\n

\"WarszawskieWarszawskie getto na pocz\u0105tku 1941 r. Polski granatowy policjant w towarzystwie \u017cydowskiego funkcjonariusza kontroluj\u0105 przechodni\u00f3w. W podleg\u0142ej Niemcom policji podczas okupacji s\u0142u\u017cy\u0142o kilkana\u015bcie tysi\u0119cy Polak\u00f3w<\/span> Fot. AKG-Images<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Granatowa policja – polska formacja w s\u0142u\u017cbie niemieckich okupant\u00f3w<\/strong><\/h4>\n

Wreszcie bardzo typowe dla zdemoralizowanej cz\u0119\u015bci PP by\u0142o n\u0119kanie i prze\u015bladowanie populacji \u017cydowskiej, odizolowanej od reszty polskiego spo\u0142ecze\u0144stwa i de facto wyj\u0119tej spod prawa przez w\u0142adze okupacyjne.<\/span><\/p>\n

\n

Wszystko to sprawia\u0142o, \u017ce ludno\u015b\u0107 Generalnego Gubernatorstwa odnosi\u0142a si\u0119 do PP jako instytucji z nienawi\u015bci\u0105 i strachem.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Spo\u015br\u00f3d wszystkich organ\u00f3w policyjnych w GG w\u0142a\u015bnie granatowa policja ponios\u0142a najdotkliwsze straty w trakcie pe\u0142nienia obowi\u0105zk\u00f3w s\u0142u\u017cbowych. W istocie nadzwyczaj trudno o oszacowanie \u201estopnia\u201d, w jakim kolaborowali z okupantem polscy policjanci. Wed\u0142ug Adama Hempela, bazuj\u0105cego na danych zebranych przez polski ruch podziemny, za kolaborant\u00f3w mo\u017cna uzna\u0107 do 10 procent granatowych policjant\u00f3w i pracownik\u00f3w polskiej policji kryminalnej. W literaturze historycznej dominuje pogl\u0105d, \u017ce zawodowi, przedwojenni policjanci decydowali si\u0119 znacznie rzadziej na otwart\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z okupantami. Wielu nowych policjant\u00f3w kierowa\u0142o si\u0119 jednak czysto egoistycznymi pobudkami. W rezultacie obni\u017cenia standard\u00f3w moralnych wynikaj\u0105cego z codziennej walki o prze\u017cycie w warunkach okupacji oraz braku zawodowej etyki ci ostatni cz\u0119\u015bciej ulegali niecnym pokusom. (…)<\/span><\/p>\n

Polska policja granatowa stanowi\u0142a jedyn\u0105 krajow\u0105 formacj\u0119 na okupowanym wschodzie zachowan\u0105 w zasadzie bez zmian, je\u015bli chodzi o jej personel i struktury z czas\u00f3w przedwojennych.<\/span><\/p>\n

Ponadto \u2013 w odr\u00f3\u017cnieniu od lokalnych formacji policyjnych na Bia\u0142orusi czy Ukrainie \u2013 by\u0142a mundurow\u0105, polsk\u0105 organizacj\u0105 policyjn\u0105 pozostaj\u0105c\u0105 w s\u0142u\u017cbie niemieckich okupant\u00f3w na terytorium Generalnego Gubernatorstwa. I cho\u0107 dostosowa\u0142a si\u0119 do zada\u0144 i polityki Niemc\u00f3w w okupowanej Polsce, to w\u0142a\u015bciwie nie utraci\u0142a swego polskiego charakteru. Istnia\u0142a za cichym przyzwoleniem polskiego rz\u0105du na uchod\u017astwie oraz wy\u0142aniaj\u0105cego si\u0119 ruchu podziemnego w okupowanym kraju, zachowuj\u0105c przedwojenne polskie mundury, m\u00f3wi\u0105c g\u0142\u00f3wnie po polsku w czasie wykonywania codziennych obowi\u0105zk\u00f3w, a tak\u017ce dzia\u0142aj\u0105c wed\u0142ug nieco tylko zmodyfikowanych regulamin\u00f3w policyjnych z czas\u00f3w II Rzeczpospolitej.<\/span><\/p>\n

\"PolskiPolski znaczek z 1938 r. z wizerunkiem J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego i nadrukiem poczty Generalnego Gubernatorstwa z 1940 r.<\/span> <\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Mimo \u017ce okupanci pocz\u0105tkowo uznawali PP (Policj\u0119 Polsk\u0105) za organizacj\u0119 przeznaczon\u0105 prawie wy\u0142\u0105cznie do rutynowych zada\u0144 policyjnych, to z czasem sta\u0142a si\u0119 ona \u2013 tak jak wszystkie formacje kolaboracyjne w okupowanych krajach wschodnioeuropejskich \u2013 coraz bardziej zaanga\u017cowana w niemieck\u0105 polityk\u0119 prze\u015bladowa\u0144 i terroru, wymierzon\u0105 nie tylko przeciwko grupom mniejszo\u015bciowym, ale tak\u017ce ludno\u015bci polskiej, a wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie to cz\u0119sto wykracza\u0142o poza granice tradycyjnie pojmowanej jawnej kolaboracji. I dzia\u0142o si\u0119 tak mimo faktu, \u017ce w szeregach PP s\u0142u\u017cyli w wi\u0119kszo\u015bci do\u015bwiadczeni zawodowi policjanci. W przedwojennej Polsce uczestniczyli w \u017cyciu spo\u0142ecznym i nierzadko uwa\u017cali si\u0119 za patriot\u00f3w. Pomimo ich uleg\u0142o\u015bci wobec niemieckich okupant\u00f3w, rzadko przechodzili jak\u0105kolwiek narodowosocjalistyczn\u0105 indoktrynacj\u0119. Czynny udzia\u0142 w represjonowaniu s\u0142abszych liczebnie grup ludno\u015bci i uciskanych mniejszo\u015bci, takich jak \u017bydzi, Syntowie i Romowie, wzm\u00f3g\u0142 si\u0119 w trakcie okupacji.<\/span><\/p>\n

\n

I cho\u0107 niewielka cz\u0119\u015b\u0107 polskich policjant\u00f3w uczestniczy\u0142a w zbrodniczych akcjach, to te mia\u0142y straszliwy charakter, zw\u0142aszcza w wi\u0119kszych miastach.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 nale\u017c\u0105cych do PP wsp\u00f3\u0142sprawc\u00f3w zbrodni nie musia\u0142a bra\u0107 sobie do serca narodowosocjalistycznej ideologii, tylko ulega\u0142a chciwo\u015bci i podobnym egoistycznym sk\u0142onno\u015bciom oraz poczuciu bezkarno\u015bci, prze\u015bladuj\u0105c, szanta\u017cuj\u0105c, a nawet morduj\u0105c. Zamiast zapewnia\u0107 swoim rodakom jak\u0105\u015b ochron\u0119 przed niemieck\u0105 policj\u0105, korzystali ze swej uprzywilejowanej pozycji, by wzbogaca\u0107 si\u0119 kosztem innych.<\/span><\/p>\n

\n

* dr Jacek M\u0142ynarczyk<\/b> – historyk, adiunkt w Katedrze Historii Nowo\u017cytnej i Kraj\u00f3w Niemieckich w Instytucie Historii i Archiwistyki na Uniwersytecie Miko\u0142aja Kopernika w Toruniu<\/i><\/span><\/p>\n

Powy\u017cszy fragment pochodzi z ksi\u0105\u017cki \u201eWaffen SS\u201d Jochena Boehleara, Roberta Gerwartha i Jacka M\u0142ynarczyka (Znak Horyzont). \u015ar\u00f3dtytu\u0142y pochodz\u0105 od redakcji.<\/i><\/span><\/p>\n

\"Jochen<\/span>Jochen Boehler, Robert Gerwarth, Jacek M\u0142ynarczyk, ‘Waffen SS’<\/span> Fot. Znak Horyzont<\/span><\/span><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

Zawarto\u015b\u0107 publikowanych artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nie reprezentuje pogl\u0105d\u00f3w ani opinii Reunion’68,<\/em>
\nani te\u017c webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyra\u017anie zaznaczone.
\nTwoje uwagi, linki, w\u0142asne artyku\u0142y lub wiadomo\u015bci prze\u015blij na adres:
\n<\/em>webmaster@reunion68.com<\/span><\/a><\/em><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gubernator Hans Frank (z prawej) przyjmuje meldunek od komendanta oddzia\u0142u polskiej policji (granatowej). W tle widoczni stoj\u0105cy w dwuszeregu polscy policjanci, pa\u017adziernik 1940 r. (Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe) Polacy w policyjnych mundurach mordowali \u017byd\u00f3w, Polak\u00f3w i Rom\u00f3w Jacek M\u0142ynarczyk Polska policja granatowa zachowa\u0142a przedwojenny personel i struktury. Funkcjonariusze rzadko przechodzili narodowosocjalistyczn\u0105 indoktrynacj\u0119. Nierzadko uwa\u017cali si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[26,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/84855"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=84855"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/84855\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":84870,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/84855\/revisions\/84870"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=84855"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=84855"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=84855"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}