{"id":89133,"date":"2021-09-09T17:09:02","date_gmt":"2021-09-09T15:09:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=89133"},"modified":"2021-09-08T15:24:40","modified_gmt":"2021-09-08T13:24:40","slug":"15-09-65","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=89133","title":{"rendered":"Obrazy \u015bmierci, gwa\u0142tu, wyk\u0142uwania oczu sto\u0142ow\u0105 \u0142y\u017ck\u0105. Widzowie wychodzili z kina"},"content":{"rendered":"

‘Malowany ptak’, re\u017c. Vaclav Marhoul (materia\u0142y prasowe)<\/em><\/span><\/p>\n

\n
\"\"<\/a>Obrazy \u015bmierci, gwa\u0142tu, wyk\u0142uwania oczu sto\u0142ow\u0105 \u0142y\u017ck\u0105. Widzowie wychodzili z kina<\/a><\/strong><\/span><\/h5>\n

Krzysztof Kwiatkowski<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

“Malowany ptak” w HBO GO. Ekranizacja s\u0142ynnej powie\u015bci Jerzego Kosi\u0144skiego wywo\u0142uje debat\u0119 na temat nie tylko konsekwencji przemocy, ale te\u017c udzia\u0142u mieszka\u0144c\u00f3w Europy \u015arodkowej w Holocau\u015bcie.<\/strong><\/span><\/h4>\n

.<\/p>\n

Na pokazie filmu w czasie\u00a0festiwalu filmowego w Wenecji w 2019<\/strong><\/span> roku\u00a0<\/a>nie by\u0142o minuty, \u017ceby z seansu kto\u015b nie wyszed\u0142. Obrazy \u015bmierci, gwa\u0142tu, wyk\u0142uwania oczu sto\u0142ow\u0105 \u0142y\u017ck\u0105. \u201eMalowany ptak”<\/strong><\/span><\/a>\u00a0po raz kolejny uzmys\u0142awia skal\u0119 moralnego kataklizmu drugiej wojny \u015bwiatowej.<\/span><\/p>\n

\u2013 Dla\u00a0Kosi\u0144skiego<\/strong><\/span>\u00a0<\/a>przemoc nie by\u0142a jednowymiarowym zjawiskiem \u2013 komentwa\u0142 re\u017cyser \u201eMalowanego ptaka” V\u00e1clav Marhoul. \u2013 Jej kolejne akty pozwala\u0142y mu wyznaczy\u0107 ramy cz\u0142owiecze\u0144stwa.<\/span><\/p>\n

“Malowany ptak” wed\u0142ug Kosi\u0144skiego \u2013 agresja, bo inaczej nie umiej\u0105<\/strong><\/h5>\n

Marhoul tworzy film cichy i minimalistyczny. Dzieli go na kolejne rozdzia\u0142y nazwane imionami ludzi, kt\u00f3rych na swojej drodze spotyka \u017cydowski ch\u0142opiec. Gdy kobieta, kt\u00f3rej dali go na przechowanie jego rodzice, umiera, zostaje zupe\u0142nie sam. Tu\u0142a si\u0119 po omacku z jednym celem: przetrwa\u0107. Idzie na \u015blepo, bez \u017cadnej taktyki ucieczki. Ale przecie\u017c i tak na nic by si\u0119 ona nie zda\u0142a. Jego wygl\u0105d zdradza pochodzenie, z kt\u00f3rym ani przez chwil\u0119 nie jest bezpieczny.<\/span><\/p>\n

Re\u017cyser nie stosuje taryfy ulgowej. Pokazuje skrajny prymitywizm \u015brodkowoeuropejskich wsi. Za inno\u015b\u0107 p\u0142aci si\u0119 tu \u017cyciem. Chyba \u017ce trafi si\u0119 w\u0119drowna szamanka, kt\u00f3ra kupi \u201ema\u0142ego diab\u0142a”.<\/span><\/p>\n

Tak naprawd\u0119 bohaterowie nie m\u00f3wi\u0105 \u017cadnym konkretnym j\u0119zykiem. Autorzy filmu zmieszali s\u0142owacki, czeski, polski, rosyjski, tworz\u0105c \u2013 jak sami to nazywaj\u0105- s\u0142owia\u0144skie esperanto. Ale ekranizacja prozy Kosi\u0144skiego oddaje krajobraz, kt\u00f3ry wy\u0142ania si\u0119 z naukowych bada\u0144\u00a0Jana Tomasza Grossa<\/a>,\u00a0Barbary Engelking<\/a>,<\/strong><\/span> Jana Grabowskiego.<\/span><\/p>\n

Wenecja 2019. K\u0142\u00f3tnia o Romana Pola\u0144skiego. \u015awiatowa premiera “Oficera i szpiega”<\/a><\/strong><\/span><\/p>\n

Mit o masowym ratowaniu \u017byd\u00f3w przez mieszka\u0144c\u00f3w regionu jest fikcj\u0105. Owszem, zdarza\u0142y si\u0119 heroiczne czyny. Ale by\u0142a te\u017c agresja niewynikaj\u0105ca tylko ze strachu przed okupantem. Kolejni ludzie zadaj\u0105 ch\u0142opcu rany z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w. Bo jest \u017bydem, bo nie wype\u0142nia ich polece\u0144 wystarczaj\u0105co dok\u0142adnie, bo wy\u017cywaj\u0105 si\u0119 na nim za w\u0142asne niespe\u0142nienia. Bo inaczej nie umiej\u0105.<\/span><\/p>\n

Podobne ciosy zadaj\u0105 sobie nawzajem. Jest w tym filmie ca\u0142y katalog przemocy: mordy, gwa\u0142ty, tortury. Ch\u0142op katuje \u017con\u0119, kiedy wydaje mu si\u0119, \u017ce po\u017c\u0105dliwie spojrza\u0142a na parobka. Kozacy pal\u0105 ca\u0142e wsie, zabijaj\u0105c m\u0119\u017cczyzn i gwa\u0142c\u0105c kobiety.<\/span><\/p>\n

Trzy godziny cios\u00f3w w \u017co\u0142\u0105dek<\/strong><\/h5>\n

A kamera wci\u0105\u017c patrzy w oczy ch\u0142opca, kt\u00f3ry nasi\u0105ka z\u0142em, wyzbywa si\u0119 wra\u017cliwo\u015bci, buduje wok\u00f3\u0142 siebie pancerz. Przestaje m\u00f3wi\u0107. Bo s\u0105 granice tego, co mo\u017ce znie\u015b\u0107 psychika. Wstrz\u0105saj\u0105cy w \u201eMalowanym ptaku” jest obraz sieroci\u0144ca. To ju\u017c koniec wojny. Po podw\u00f3rku przy niewielkim budynku biegaj\u0105 o\u015bmio-, dziesi\u0119cio-, dwunastolatkowie. Ale przecie\u017c \u017caden z nich nie jest ju\u017c dzieckiem.<\/span><\/p>\n

W przeciwie\u0144stwie do \u201eSyna Szaw\u0142a” Laszlo Nemesa \u201eMalowany ptak” nie wnosi du\u017co nowego do wizji Holocaustu. Ale jest perfekcyjnie zrobionym filmem, kt\u00f3ry porusza do g\u0142\u0119bi. To nie tylko opowie\u015b\u0107 o czasach wojny. Tak\u017ce o tym, czego ju\u017c nie ma na ekranie: p\u00f3\u017aniejszym \u017cyciu bohatera. O baga\u017cu, z jakim w \u017cycie wchodzi\u0142o ca\u0142e pokolenie. Bo jak cokolwiek zbudowa\u0107, kiedy rzeczywisto\u015b\u0107 pozbawi\u0142a ludzi wszelkich fundament\u00f3w normalno\u015bci?<\/span><\/p>\n

.<\/p>\n

\n
\n
\n