{"id":89852,"date":"2021-10-06T17:09:07","date_gmt":"2021-10-06T15:09:07","guid":{"rendered":"http:\/\/www.reunion68.se\/?p=89852"},"modified":"2021-10-06T10:26:23","modified_gmt":"2021-10-06T08:26:23","slug":"15-09-66","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reunion68.se\/?p=89852","title":{"rendered":"Latami handlowa\u0142 skradzionymi po wojnie obrazami. Gdy zmar\u0142, dzie\u0142a Picassa czy Moneta znaleziono w tajnej skrytce"},"content":{"rendered":"

Fot. Archives des Mus\u00e9es Nationaux\/Archives Nationales<\/em><\/span><\/p>\n

\n
\"\"<\/a>Latami handlowa\u0142 skradzionymi po wojnie obrazami. Gdy zmar\u0142, dzie\u0142a Picassa czy Moneta znaleziono w tajnej skrytce<\/a><\/strong><\/span><\/h5>\n

Anna Arno<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Bruno Lohse by\u0142 zaanga\u017cowany w konfiskaty ponad 30 tysi\u0119cy obraz\u00f3w, w wi\u0119kszo\u015bci w\u0142asno\u015bci francuskich \u017byd\u00f3w. To on poleca\u0142 m\u0142odym niemieckim \u017co\u0142nierzom, kt\u00f3re domy maj\u0105 pl\u0105drowa\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci.<\/strong><\/span><\/h4>\n

Max Beckmann zapewne przedstawi\u0142 go w swoim “\u015anie o Monte Carlo”. Na tym obrazie z 1943 roku Bruno Lohse jest jednym z dw\u00f3ch krupier\u00f3w, kt\u00f3rzy wymachuj\u0105 mieczami nad sto\u0142em nakrytym zielonym suknem. Karta, kt\u00f3r\u0105 trzyma w d\u0142oni Lohse, przypomina miniaturowy obraz, a czerwone plamki mog\u0105 oznacza\u0107, \u017ce m\u0119\u017cczyzna ma na d\u0142oniach krew. Postawny, wysportowany, m\u0142ody doktor historii sztuki przed wojn\u0105 zaczyna\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 jako marszand w Berlinie. Syn antynazisty w 1933 roku wst\u0105pi\u0142 do SS. Energiczny, kompetentny zosta\u0142 “cz\u0142owiekiem G\u00f6ringa w Pary\u017cu”.<\/span><\/p>\n

Zatrudniony w Sztabie Operacyjnym Rosenberga [od nazwiska Alfreda Rosenberga, ministra Rzeszy do spraw okupowanych terytori\u00f3w wschodnich] by\u0142 zaanga\u017cowany w akcje pl\u0105drowania prywatnych zbior\u00f3w sztuki nale\u017c\u0105cych do wywo\u017conych do oboz\u00f3w zag\u0142ady \u017byd\u00f3w. Po wojnie sp\u0119dzi\u0142 kilka lat we francuskim wi\u0119zieniu, ale ostatecznie zosta\u0142 uniewinniony.<\/span><\/p>\n

HISTORYK JONATHAN PETROPOULOS<\/strong> pozna\u0142 Lohsego w ostatniej dekadzie jego \u017cycia (zmar\u0142 w 2007 roku w wieku 96 lat). Prowadzi\u0142 gr\u0119 w kotka i myszk\u0119 z nazistowskim weteranem, kt\u00f3ry jako doradca do spraw sztuki spokojnie do\u017cywa\u0142 swoich dni w wype\u0142nionym obrazami monachijskim mieszkaniu. Ta historia pe\u0142na jest meandr\u00f3w, ciemnych zau\u0142k\u00f3w, niedopowiedze\u0144, fa\u0142szywych dokument\u00f3w, wybielanej przesz\u0142o\u015bci i nieczystych transakcji. Lohse prowadzi\u0142 uczonego do ulubionych knajpek. Pokazywa\u0142 dokumenty ze swego “bohaterskiego okresu”, fotografie i listy od G\u00f6ringa, kt\u00f3rego do ko\u0144ca \u017cycia powa\u017ca\u0142, traktowa\u0142 jak “zast\u0119pczego ojca”. S\u0119dziwy Lohse nieomal codziennie jak relikwi\u0119 wyci\u0105ga\u0142 not\u0119, kt\u00f3r\u0105 marsza\u0142ek napisa\u0142 kr\u00f3tko przed \u015bmierci\u0105 w Norymberdze. G\u00f6ring zapewnia\u0142 w niej, \u017ce jego podw\u0142adny wielokrotnie prosi\u0142 o zwolnienie go z paryskich obowi\u0105zk\u00f3w i powr\u00f3t na front. W dodatku zosta\u0142 powo\u0142any do wojska i tylko wykonywa\u0142 rozkazy.<\/p>\n

<\/span><\/p>\n

\"\"FOT. COLLECTION OF JONATHAN PETROPOULOS<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Taka by\u0142a g\u0142\u00f3wna linia obrony Lohsego (podobna do argument\u00f3w s\u0105dzonego w Jerozolimie Adolfa Eichmanna). Tymczasem Lohse by\u0142 zaanga\u017cowany w konfiskaty ponad 30 tysi\u0119cy obraz\u00f3w, w wi\u0119kszo\u015bci w\u0142asno\u015bci francuskich \u017byd\u00f3w. To on poleca\u0142 m\u0142odym niemieckim \u017co\u0142nierzom, kt\u00f3re domy maj\u0105 pl\u0105drowa\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci. Wiedzia\u0142, co czeka\u0142o ich w\u0142a\u015bcicieli. Nie ma dowod\u00f3w na to, \u017ce Lohse sam mordowa\u0142.<\/span><\/p>\n

\n

Ale pono\u0107 przechwala\u0142 si\u0119 niemieckiemu oficerowi, \u017ce \u017cydowskich w\u0142a\u015bcicieli likwidowa\u0142 “w\u0142asnymi r\u0119kami”.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

BRUNO LOHSE WSP\u00d3\u0141TWORZY\u0141 POT\u0118\u017bN\u0104, PRYWATN\u0104 KOLEKCJ\u0118 Hermanna G\u00f6ringa.<\/strong><\/span>
\nPo cichu robi\u0142 w\u0142asne interesy. Przez kilkadziesi\u0105t lat po wojnie handlowa\u0142 kradzionymi obrazami. Po jego \u015bmierci w 2007 roku w tajnej skrytce w szwajcarskim banku znaleziono obrazy warte kilkadziesi\u0105t milion\u00f3w dolar\u00f3w \u2013 w\u015br\u00f3d nich dzie\u0142a Picassa, Moneta i Renoira.<\/span><\/p>\n

\"\"FOT. ARCHIVES DES MUS\u00c9ES NATIONAUX\/ARCHIVES NATIONALES<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

Zachowa\u0142a si\u0119 fotografia, na kt\u00f3rej Bruno Lohse wraz z Hermannem G\u00f6ringiem przegl\u0105daj\u0105 album o Rembrandcie. Lohse z u\u015bmiechem spogl\u0105da na swojego skupionego, w\u0142adczego mentora. Panowie zajmuj\u0105 biuro w Jeu de Paume. To opr\u00f3\u017cnione przed wej\u015bciem Niemc\u00f3w w 1940 roku paryskie muzeum zosta\u0142o przez okupanta wykorzystane jako g\u0142\u00f3wny magazyn sztuki zagrabionej. Przez cztery lata cz\u0142onkowie Sztabu Operacyjnego Rosenberga przyjmowali ci\u0119\u017car\u00f3wki pe\u0142ne cennych przedmiot\u00f3w: rozpakowywali kartony, oceniali warto\u015b\u0107 dzie\u0142, katalogowali je i wysy\u0142ali do Niemiec lub przeznaczali na sprzeda\u017c na miejscu.<\/span><\/p>\n

Na artystyczne \u0142owy Hermann G\u00f6ring przyje\u017cd\u017ca\u0142 prywatnym poci\u0105giem. Popijaj\u0105c szampana, marsza\u0142ek Rzeszy ogl\u0105da\u0142 prezentowane mu skarby. Najlepsze k\u0105ski przesy\u0142a\u0142 do swojej rezydencji Carinhall pod Berlinem. Za pierwszym razem wybra\u0142 \u201eCh\u0142opca w czerwonej czapce” Rembrandta, \u015bwie\u017co zrabowanego z kolekcji Rothschild\u00f3w. Po wojnie przes\u0142uchiwana przez aliant\u00f3w sekretarka G\u00f6ringa pr\u00f3bowa\u0142a wyt\u0142umaczy\u0107, dlaczego nie p\u0142aci\u0142 za zakupy: rzekomo pyta\u0142 o ceny, ale nigdy nie otrzyma\u0142 odpowiedzi. Lohse by\u0142 G\u00f6ringowi oddany i gorliwie zaspokaja\u0142 jego apetyt. Z Jeu de Paume wynosi\u0142 p\u0142\u00f3tna Bonnarda, Matisse\u2019a, Renoira czy Utrilla. Lohse \u201eprzygarnia\u0142” te\u017c dzie\u0142a sztuki nowoczesnej, kt\u00f3re nie mie\u015bci\u0142y si\u0119 w estetyce G\u00f6ringa. Zapewne znaczna cz\u0119\u015b\u0107 jego dzia\u0142alno\u015bci wolnego strzelca obejmowa\u0142a dzie\u0142a sztuki, kt\u00f3r\u0105 nazi\u015bci kwalifikowali jako zdegenerowan\u0105.<\/span><\/p>\n

\"\"FOT. PAUL REYNOLDS \/ MEDIADRUMWORLD.C\/EAST NEWS \/ PAUL REYNOLDS \/ MEDIADRUMWORLD.C<\/span><\/em><\/span><\/span><\/p>\n

O TYM, CO DZIA\u0141O SI\u0118 W JEU DE PAUME<\/strong>, jakie dzie\u0142a by\u0142y tam gromadzone, jak i dok\u0105d wywo\u017cone, wiemy przede wszystkim z zapisk\u00f3w Rose Valland. Zaanga\u017cowana w ruch oporu kuratorka pozosta\u0142a na stanowisku i po kryjomu notowa\u0142a straty. Nie zdradzaj\u0105c swojej znajomo\u015bci niemieckiego, pods\u0142uchiwa\u0142a rozmowy kierowc\u00f3w, magazynier\u00f3w i stra\u017cnik\u00f3w. Szpiegowa\u0142a nieomal bezczelnie, w bia\u0142y dzie\u0144: swoje zapiski zawsze mog\u0142a t\u0142umaczy\u0107 pasj\u0105 dla sztuki. Po wojnie Valland znalaz\u0142a si\u0119 w trudnej sytuacji: cho\u0107 nara\u017ca\u0142a \u017cycie w konspiracji, mog\u0142a zosta\u0107 oskar\u017cona o kolaboracj\u0119. O jej uczciwo\u015bci i zas\u0142ugach m\u00f3g\u0142 za\u015bwiadczy\u0107 tylko Jacques Jaujard, dyrektor Luwru, kt\u00f3ry powierzy\u0142 jej t\u0119 misj\u0119. Po d\u0142u\u017cszych pertraktacjach Valland udost\u0119pni\u0142a swoje zapiski Jamesowi Rorimerowi z Monuments Men \u2013 brygady do ratowania zabytk\u00f3w. Dzi\u0119ki nim Amerykanie odnale\u017ali schowki wype\u0142nione zrabowanymi dzie\u0142ami. Tajne magazyny mie\u015bci\u0142y si\u0119 mi\u0119dzy innymi w bawarskim zamku Neuschwanstein oraz w styryjskiej kopalni soli w Altaussee.<\/span><\/p>\n

Wspomnienia Rose Valland zainspirowa\u0142y mi\u0119dzy innymi nominowany do Oscara film \u201ePoci\u0105g ” z 1964 roku z Burtem Lancasterem i Jeanne Moreau. Historia transportu, kt\u00f3rym zrabowane skarby mia\u0142y wyjecha\u0107 do Niemiec, jest prawdziwa \u2013 tyle \u017ce w rzeczywisto\u015bci mniej by\u0142o akcji i wybuch\u00f3w \u2013 cz\u0142onkowie ruchu oporu zatrzymali go wcze\u015bnie (nie wyjecha\u0142 nawet za rogatki Pary\u017ca). Rzeczywisto\u015b\u0107 bywa jednak bardziej fantastyczna ni\u017c fikcja: akcj\u0105 przechwycenia poci\u0105gu w Aulnay-sous-Bois kierowa\u0142 oficer Alexandre Rosenberg. Kiedy \u017co\u0142nierze otwierali palety z towarem, by\u0142 przej\u0119ty i poruszony: jego oczom ukazywa\u0142y si\u0119 dzie\u0142a dawnych mistrz\u00f3w i impresjonist\u00f3w. Niekt\u00f3re z nich zna\u0142 od dziecka. Pochodzi\u0142y ze zbior\u00f3w jego ojca Paula Rosenberga, jednego z najwi\u0119kszych francuskich kolekcjoner\u00f3w dzie\u0142 sztuki. W sierpniu 1944 roku Hitler czu\u0142, \u017ce przegrywa wojn\u0119. Planowa\u0142 spalenie Pary\u017ca, a ostatnimi poci\u0105gami ewakuowa\u0142 zrabowane dzie\u0142a sztuki. Po wojnie Bruno Lohse twierdzi\u0142, \u017ce razem z genera\u0142em Cholitzem przeciwstawia\u0142 si\u0119 rozkazom F\u00fchrera i przypisywa\u0142 sobie zas\u0142ugi uratowania stolicy Francji przed unicestwieniem. W rzeczywisto\u015bci Lohse opu\u015bci\u0142 Pary\u017c przed wej\u015bciem Amerykan\u00f3w. Kiedy go aresztowali w Bawarii, mia\u0142 przy sobie ksi\u0105\u017ck\u0119 o Joannie d\u2019Arc \u2013 zawczasu dba\u0142 o sw\u00f3j wizerunek kulturalnego, zanurzonego we francuskiej kulturze Europejczyka.<\/span><\/p>\n

Historia dzie\u0142 sztuki, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 wojennymi zak\u0142adnikami, zainspirowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c George\u2019a Clooneya. W filmie \u201eObro\u0144cy skarb\u00f3w” (2014) skupi\u0142 si\u0119 na dzia\u0142aniach Monuments Men. Rose Valland zagra\u0142a Cate Blanchett. I tym razem temat zosta\u0142 po hollywoodzku podkolorowany (Valland, czuwa nad dzie\u0142ami sztuki i po kryjomu podkochuje si\u0119 w jednym z oficer\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci by\u0142a zwi\u0105zana z kobiet\u0105).<\/span><\/p>\n

Tak\u017ce Bruno Lohse insynuowa\u0142, \u017ce niepozorna Valland nieszcz\u0119\u015bliwie si\u0119 w nim kocha\u0142a. Po wojnie g\u0142\u00f3wnie przez jej zeznania przesiedzia\u0142 w wi\u0119zieniu pi\u0119\u0107 lat. Nie wiadomo, dlaczego ostatecznie Lohse zosta\u0142 uniewinniony. Pobiera\u0142 nawet odszkodowanie dla by\u0142ych wi\u0119\u017ani\u00f3w wojennych. W procesie denazyfikacyjnym zosta\u0142 zaklasyfikowany jako \u201ewsp\u00f3\u0142pod\u0105\u017caj\u0105cy”, m\u00f3g\u0142 wi\u0119c wr\u00f3ci\u0107 do przedwojennej aktywno\u015bci w \u015bwiecie sztuki. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z kilkoma marszandami w Niemczech i Szwajcarii, z kt\u00f3rymi \u0142\u0105czy\u0142a go nazistowska przesz\u0142o\u015b\u0107. Koncentrowa\u0142 si\u0119 na dzie\u0142ach, kt\u00f3re nie kusi\u0142y jego prze\u0142o\u017conego. G\u00f6ring (zreszt\u0105 podobnie jak Hitler) nie interesowa\u0142 si\u0119 impresjonistami: wybiera\u0142 g\u0142\u00f3wnie malarstwo holenderskie, flamandzkie i niemieckie oraz rokokowe francuskie akty. Lohse (jak ca\u0142a grupa zwi\u0105zanych z nazistami marszand\u00f3w) przyw\u0142aszcza\u0142 sobie obrazy, kt\u00f3re w tajemnicy sprzedawa\u0142. Chciwo\u015b\u0107 by\u0142a w nim silniejsza ni\u017c ideologia: nie pogardza\u0142 \u201esztuk\u0105 zdegenerowan\u0105”. Zapewne wybra\u0142 sobie te\u017c \u201epami\u0105tki” z kolekcji z Neuschwanstein, do 1943 roku ponad 300 obraz\u00f3w \u2013 w\u015br\u00f3d nich dzie\u0142a Rubensa, van Dycka i Jana Steena. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 obraz\u00f3w zosta\u0142o przeznaczonych dla samego Hitlera, kt\u00f3ry planowa\u0142 umieszczenie ich w swoim ob\u0142\u0119dnym F\u00fchrermuseum. Ponad 170 dzie\u0142 z tego zbioru po wojnie zosta\u0142o uznanych za zaginione. Niekt\u00f3re z nich do dzi\u015b wyp\u0142ywaj\u0105 na rynku\u2026<\/span><\/p>\n

LOSY \u017bYDOWSKICH KOLEKCJONER\u00d3W<\/strong> zwykle by\u0142y przes\u0105dzone, zanim Lohse pojawia\u0142 si\u0119 na horyzoncie. Kilka razy przyczyni\u0142 si\u0119 do uratowania \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy byli mu przydatni. Osobi\u015bcie interweniowa\u0142 u G\u00f6ringa w sprawie wybitnego historyka sztuki Maxa Jakoba Friedl\u00e4ndera. Uczony zachowa\u0142 swoje mieszkanie z bogat\u0105 bibliotek\u0105, a Lohse postara\u0142 si\u0119 nawet o to, by nie musia\u0142 nosi\u0107 gwiazdy Dawida. Certyfikat autentyczno\u015bci z podpisem Friedl\u00e4ndera by\u0142 na wag\u0119 z\u0142ota. Nie wiadomo, jak bardzo naciska\u0142 na niego Lohse. Jak cz\u0119sto strach za\u0107miewa\u0142 spojrzenie konesera. Lohse by\u0142 raczej chciwym oportunist\u0105 ni\u017c zacietrzewionym nazist\u0105<\/span>.<\/p>\n

\n

By\u0142 te\u017c sprawnym k\u0142amc\u0105, kt\u00f3ry dba\u0142 o w\u0142asny wizerunek. Po wojnie wr\u00f3ci\u0142 do aktywno\u015bci rynku sztuki.<\/strong><\/p>\n<\/blockquote>\n

Chocia\u017c latami nie m\u00f3g\u0142 wje\u017cd\u017ca\u0107 do Stan\u00f3w Zjednoczonych, mia\u0142 tam bliskie kontakty zawodowe. Jednym z jego korespondent\u00f3w by\u0142 Th\u00e9odore Rousseau, g\u0142\u00f3wny kurator Metropolitan Museum, ale te\u017c dawny cz\u0142onek Monuments Men, kt\u00f3ry go przes\u0142uchiwa\u0142 po wojnie. Lohse spotyka\u0142 si\u0119 na kolacjach z nim i jego kochank\u0105 Berthe David-Weill. Ona p\u0142aci\u0142a i wszyscy zapominali o tym, \u017ce nie tak dawno Lohse pl\u0105drowa\u0142 jej rodzinn\u0105 kolekcj\u0119. Nie ma dowod\u00f3w na to, \u017ce Rousseau kiedykolwiek kupi\u0142 od Lohsego jakie\u015b dzie\u0142o sztuki. Wiadomo, \u017ce wykorzystywa\u0142 go jako \u017ar\u00f3d\u0142o poufnych informacji. Niewykluczone te\u017c, \u017ce kurator przymyka\u0142 oko na podejrzane proweniencje, za swoje g\u0142\u00f3wne zadanie uwa\u017caj\u0105c wzbogacanie kolekcji Metropolitan. Lohse by\u0142 charyzmatyczn\u0105 i szkodliw\u0105 osob\u0105, a kontakty z nim naznaczy\u0142y wszystkich, kt\u00f3rzy si\u0119 z nim zetkn\u0119li. Wykiwa\u0142 nawet swojego biografa.<\/span><\/p>\n

W 2000 roku Jonathan Petropoulos zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w poszukiwanie obrazu Camille\u2019a Pissarra skradzionego z wiede\u0144skiej kolekcji Fischer. By\u0142 dumny, kiedy z pomoc\u0105 asystenta Lohsego, marszanda Pietera Grieberta, zlokalizowa\u0142 obraz w prywatnej fundacji w Liechtensteinie, i zaskoczony, kiedy si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce w\u0142a\u015bcicielem fundacji jest Lohse. Petropoulos wielokrotnie dawa\u0142 Lohsemu do zrozumienia, \u017ce pot\u0119pia jego dzia\u0142ania z okresu drugiej wojny \u015bwiatowej. Lohse nie pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 broni\u0107. Wspomnienie tych czas\u00f3w wywo\u0142ywa\u0142o na jego twarzy b\u0142ogi u\u015bmiech.<\/span><\/p>\n

\n

Tekst pochodzi z magazynu “Wysokie Obcasy Extra” nr 9 (111)\/2021. Pa\u017adziernikowy numer w sprzeda\u017cy<\/b><\/i><\/p>\n

\n
\n
\n
\n

Zawarto\u015b\u0107 publikowanych artyku\u0142\u00f3w i materia\u0142\u00f3w nie reprezentuje pogl\u0105d\u00f3w ani opinii Reunion’68,<\/em>
\nani te\u017c webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyra\u017anie zaznaczone.
\nTwoje uwagi, linki, w\u0142asne artyku\u0142y lub wiadomo\u015bci prze\u015blij na adres:
\n<\/em>webmaster@reunion68.com<\/span><\/a><\/em><\/strong><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fot. Archives des Mus\u00e9es Nationaux\/Archives Nationales Latami handlowa\u0142 skradzionymi po wojnie obrazami. Gdy zmar\u0142, dzie\u0142a Picassa czy Moneta znaleziono w tajnej skrytce Anna Arno Bruno Lohse by\u0142 zaanga\u017cowany w konfiskaty ponad 30 tysi\u0119cy obraz\u00f3w, w wi\u0119kszo\u015bci w\u0142asno\u015bci francuskich \u017byd\u00f3w. To on poleca\u0142 m\u0142odym niemieckim \u017co\u0142nierzom, kt\u00f3re domy maj\u0105 pl\u0105drowa\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci. Max Beckmann zapewne […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[26,24],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/89852"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=89852"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/89852\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":89878,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/89852\/revisions\/89878"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=89852"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=89852"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reunion68.se\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=89852"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}