Wystawa główna – wielkie otwarcie 28 października 2014 r.

Wystawa główna to podróż przez 1000 lat historii Żydów polskich – od średniowiecza do współczesności. Zwiedzający poznają odpowiedzi na pytania: jak Żydzi pojawili się w Polsce? W jaki sposób nasz kraj stał się centrum żydowskiej diaspory i domem największej społeczności żydowskiej na świecie? Jak przestał nim być i jak odradza się tu życie żydowskie?

Wystawa składa się z ośmiu galerii, które na powierzchni ponad 4000 m2 opowiadają o kulturze i dziedzictwie polskich Żydów, z których czerpią Polska i świat. W galeriach przedstawiamy kolejne etapy w historii: od legend o przybyciu Żydów na te ziemie, przez pierwsze ich osadnictwo, rozwój kultury, różnorodności społecznej, religijnej i politycznej, burzliwe wydarzenia sprzed wieków i czas Zagłady, aż do współczesności.

Prezentujemy tysiąc lat współistnienia Żydów i Polaków. Mówimy o współpracy, współzawodnictwie i konfliktach, autonomii, integracji i asymilacji. Nie unikamy trudnych tematów, ale wydobywamy też jasne karty wspólnej historii.

Czytaj wiecej … MHŻP

“Więcej Żydów zginęło z rąk Polaków niż zostało przez nich uratowanych”

Autor: Marcin Dzierżanowski

Co do tego, że w czasie wojny więcej Żydów zginęło z rąk Polaków niż zostało przez nich uratowanych, raczej nie ma wątpliwości – uważa prof. Andrzej Żbikowski z Żydowskiego Instytutu Historycznego. W rozmowie z “Wprost” zaznacza jednak, że “żadnych liczb nie zaryzykuje”. – Trudno powiedzieć, czy z rąk polskich zginęło 50 tys., 100 tys. czy może 150 tysięcy Żydów – mówi.

Profesor kwestionuje też powojenne ustalenia, że Polacy w czasie Holokaustu uratowali 100 tys. Żydów. – To zdecydowanie zbyt optymistyczna liczba. W raporcie szefa Komisji Historycznej Centralnego Komitetu Żydów w Lublinie czytamy, że na całej Lubelszczyźnie, Rzeszowszczyźnie i Białostocczyźnie uratowało się 6,5 tys. osób narodowości żydowskiej. W skali kraju mogła to być zatem liczba kilkunastu, góra 20 tysięcy – ocenia.

W rozmowie z “Wprost” jeden z najwybitniejszych polskich znawców Holokaustu odnosi się do kontrowersji, jakie wywołała w Sejmie uchwała z okazji 70. rocznicy buntu w Treblince. W czasie obrad komisji kultury posłowie PiS forsowali projekt, w którym na siedem akapitów aż cztery poświęcone były Polakom pomagającym Żydom. – Ponad 330 Polaków zamordowano, często z rodzinami, za tę pomoc, i to nie tylko w postaci przechowywania, ale też przekazania żywności czy wody. 100 medali Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata przyznano przez Instytut Jad Waszem tylko mieszkańcom okolic Treblinki, z powiatu węgrowsko-sokołowskiego – przekonywał poseł Arkadiusz Czartoryski (PiS). Prof. Żbikowski całkowicie kwestionuje tę tezę. – Szczerze mówiąc, w ogóle nie kojarzę Polaków z okolic Treblinki, którzy oddali życie za ratowanie Żydów z tamtejszego obozu. Bardziej prawdopodobna wydaje mi się sytuacja, w której Niemcy kogoś zabili, bo znaleźli u niego pochodzące od Żydów złoto. W końcu, zgodnie z nazistowskim prawem, zrabowane kosztowności należały do skarbu Rzeszy – wyjaśnia.

Czytaj dalej … Wprost

Ćwierć miliona gości przez rok w Muzeum Historii Żydów Polskich

Otwarty rok temu gmach Muzeum Historii Żydów Polskich odwiedziło już prawie 250 tys. osób. To zaskakują
co dużo, zważywszy, że nie można tu jeszcze zobaczyć wystawy stałej

Zaprojektowany przez fińskich architektów budynek na Muranowie otwarto dla publiczności 19 kwietnia 2013 r. – w 70. rocznicę wybuchu powstania w warszawskim getcie. Przez pierwszy weekend tysiące osób stały w długich kolejkach, żeby wejść do środka i zachwycić się architekturą gmachu, ale też przeżyć rozczarowanie widokiem pustych sal, bo w przestronnych wnętrzach nie było jeszcze żadnej wystawy. Dopiero miesiąc później ożyła sala wystaw czasowych. Zorganizowano w niej wtedy pierwszą ekspozycję – “Listy od tych, co daleko” – stworzoną w oparciu o przedwojenne amatorskie filmy z polskich miast i miasteczek zamieszkanych przez społeczność żydowską. Na główną atrakcję muzeum – multimedialną wystawę opowiadającą o tysiącu lat obecności Żydów na polskich ziemiach – trzeba jeszcze poczekać. Jej uroczyste otwarcie ma nastąpić dopiero 28 października 2014 r.

Czytaj wiecej tu G .Wyborcza

Młodzieńcze lata Artura Schneidera to książka, która właśnie ukazała się nakładem wydawnictwa Norbertinum.

Wspomnienia Artura Schneidera są żywym obrazem środowiska młodych Żydów polskich w okresie międzywojennym. Dzieciństwo i młodość autora zostały rzucone na szersze tło żydowskiego Krakowa i działalności polskich środowisk syjonistycznych. W tej bardzo osobistej relacji tętni niełatwym życiem przedwojenny krakowski Kazimierz, odsłania się ideowe podłoże syjonistycznych organizacji młodzieżowych, kształtujących charaktery i postawy tych, którzy wkrótce mieli dźwigać na sobie brzemię Holokaustu. Jest to unikalny zapis nadziei i dążeń młodych Żydów polskich, poddanych w czasie wojny największej w dziejach ludzkości próbie.

Czytaj wiecej tu … Młodzieńcze lata