Pakistańskie przepisy o bluźnierstwie: tak drakońskie i arbitralne, że nawet sędziowie obawiają się o własne życie


Pakistańskie przepisy o bluźnierstwie: tak drakońskie i arbitralne, że nawet sędziowie obawiają się o własne życie

Robert Spencer


To absurdalna sytuacja, która zagraża wszystkim mieszkańcom Pakistanu, ale nie da się jej naprawić, ponieważ każda próba zreformowania przepisów o bluźnierstwie doprowadzi do zamieszek. Islamscy radykałowie uznają taką zmianę za niezgodną z islamem i poleje się krew. Dlatego wszyscy żyją z dnia na dzień w strachu, mając nadzieję, że nikomu nie przyjdzie do głowy oskarżyć ich o bluźnierstwo. Już samo takie oskarżenie wystarczy, by wywołać zamieszki i doprowadzić do zabójstw. Brak dowodów nie ma żadnego znaczenia.

Sardar Mushtaq Gill na łamach „Pakistan Christian Post” 5 listopada 2026 r. w artykule pod tytułem „Pakistańskie przepisy o bluźnierstwie rzucają cień strachu na wymiar sprawiedliwości: nawet sędziowie obawiają się o własne życie” pisał:

„Islamabad, Pakistan: Nadużywanie przepisów o bluźnierstwie stanowi poważny problem z punktu widzenia praw człowieka, zagrażający nie tylko osobom oskarżonym, lecz także sędziom, prawnikom, świadkom i ludziom dochodzącym sprawiedliwości. Kiedy nawet sędziowie obawiają się o własne życie podczas rozpatrywania spraw związanych z bluźnierstwem, ujawnia to głęboko niepokojącą atmosferę zastraszenia, jaka otacza postępowania sądowe w Pakistanie. Żadne prawo nie powinno stawać się narzędziem prześladowań, osobistych porachunków ani niesprawiedliwości. Państwo musi chronić wszystkich uczestników postępowań sądowych i zapewnić niezależne sprawowanie wymiaru sprawiedliwości, bez strachu i nacisków z zewnątrz.”

Sardar Mushtaq Gill, znany obrońca praw człowieka i prawnik, założyciel oraz dyrektor ds. rzecznictwa międzynarodowego organizacji LEAD Ministries, wyraził głębokie zaniepokojenie alarmującymi wypowiedziami sędziego Sądu Najwyższego w Islamabadzie, Sardara Ejaza Ishaqa Khana, dotyczącymi zagrożeń dla bezpieczeństwa sędziów i świadków uczestniczących w sprawach o bluźnierstwo w Pakistanie.

Gill stwierdził, że uwagi sędziego ujawniają głęboko niepokojącą rzeczywistość: atmosfera strachu otaczająca pakistańskie przepisy o bluźnierstwie osiągnęła taki poziom, że nawet przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości obawiają się o własne życie podczas wykonywania swoich konstytucyjnych i sądowych obowiązków.

Podkreślił, że kiedy sami sędziowie nie czują się bezpiecznie podczas rozpatrywania szczególnie delikatnych spraw, rodzi to poważne pytania o niezależność sądownictwa, praworządność oraz zdolność państwa do zagwarantowania ochrony zwykłym obywatelom, którym postawiono zarzuty na podstawie przepisów o bluźnierstwie.

Podczas niedawnej rozprawy przed dwuosobowym składem orzekającym, w którym zasiadali sędziowie Sardar Ejaz Ishaq Khan i Khadim Hussain Soomro, sąd rozpatrywał apelacje wniesione przez osoby skazane w sprawie o bluźnierstwo i zawiesił wykonanie orzeczonych wobec nich kar do czasu dalszego postępowania.

Najbardziej niepokojącym momentem rozprawy było szczere wyznanie sędziego Sardara Ejaza Ishaqa Khana dotyczące gróźb pod jego adresem i strachu, jakiego doświadczał podczas rozpatrywania spraw związanych z bluźnierstwem.

Odwołując się do swoich doświadczeń z rozpatrywania skargi konstytucyjnej Noor Fatimy, dotyczącej sprawy o bluźnierstwo, sędzia ujawnił, że każdego dnia obawiał się, iż ktoś może wejść na salę rozpraw, zastrzelić go i po prostu wyjść.

Zauważył, że zasiadanie w składzie orzekającym bez odczuwania strachu stało się niezwykle trudne, i przyznał, że obawy o bezpieczeństwo zniechęcają sędziów do rozpatrywania apelacji w tak delikatnych sprawach. Zaznaczył ponadto, że gdyby okoliczności na to pozwalały, byłby gotów rozpatrywać te sprawy samodzielnie.

Sędzia zakwestionował również zdolność państwa do zapewnienia odpowiedniej ochrony sędziom i świadkom, zwracając uwagę, że wielu sędziów straciło życie.

W innej niepokojącej wypowiedzi miał wyrazić obawę, że otwarte mówienie o tych sprawach może doprowadzić do wszczęcia przeciwko niemu kolejnego postępowania dyscyplinarnego…


Link do oryginału: https://jihadwatch.org/2026/11/pakistans-blasphemy-laws-so-draconian-and-arbitrary-that-even-judges-fear-for-their-lives

Jihad Watch, 6 listopada 2026


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


How China Weaponizes Jew-Hate


How China Weaponizes Jew-Hate

Robert Williams


  • Using both its profitable blockbuster social media app TikTok and the nonprofit networks of Shanghai-based American citizen Neville Roy Singham and his wife Jodie Evans (founder of Code Pink), China has been able to foment Jew-hatred and unrest on the streets not only of the United States but also the United Kingdom.
  • Notably, the Chinese-funded People’s Forum is out to end not only Israel but also America. At the 2024 People’s Conference for Palestine, the organization’s Forum executive director Manolo De Los Santos, who advocates for Cuba, also called for the complete destruction of the United States: “We have to bring down this empire with one million cuts, and those one million cuts have to come from every sector of struggle in this room.”
  • According to the US House Ways and Means Committee: “Evidence suggests that The People’s Forum and Code Pink have been funded and influenced by Mr. [Neville Roy] Singham and the communist Chinese government, both of which are foreign principals.”
  • Historian Dara Horn suggests that tyrants and totalitarian regimes, to maintain or gain further power, promote the “Big Lie” of Hitler’s Minister of Propaganda Joseph Goebbels that the Jews are “evil.” Evil in what way? Just fill in the blank with whatever you like, like a Rorschach test.
  • It probably helps to select a target that would rather just be left alone under its fig tree, a target disinclined to retaliate – as China already succeeded in doing by oppressing the peaceful Tibetans and enslaving and torturing the Uyghurs.
  • Now China has lit upon the Jews, who do not even live there, but who, as author and documentary filmmaker Pierre Rehov pointed out, are politically useful.
  • “These lies are all part of the foundational Big Lie: that antisemitism itself is righteous. If the Jews are collectively evil and have no right to exist, resistance against them is not only moral, it is good!… The only thing that varies is what you value the most. Say you’re a religious Christian, then you are lied to that Jews are destroying Christianity, or that they killed Christ. Say you’re a human rights activist, then Israel’s the world’s worst violator of human rights, and it doesn’t matter that you’re being told this by the Islamic Republic of Iran.” — Dara Horn, interview, Times of Israel, September 3, 2026.

Using both its profitable blockbuster social media app TikTok and the nonprofit networks of Shanghai-based American citizen Neville Roy Singham and his wife Jodie Evans (founder of Code Pink), China has been able to foment Jew-hatred and unrest on the streets not only of the United States but also the United Kingdom. Pictured: The headquarters of ByteDance, the parent company of TikTok, in Beijing, China. (Photo by Greg Baker/AFP via Getty Images)

China’s role in funding Jew-hate — and whipping up unrest in the United States through local non-profits abusing their tax-exempt status — is finally coming to light thanks to a two-year investigation by the US House of Representatives Committee on Ways and Means. The probe began in 2024 and has been investigating how countless foreign actors have been able to wield foreign influence through the use of local tax-exempt non-profits.

One of the main powers is China. Using both its profitable blockbuster social media app TikTok (here, here , here and here) and the nonprofit networks of Shanghai-based American citizen Neville Roy Singham and his wife Jodie Evans (founder of Code Pink), China has been able to foment Jew-hatred and unrest on the streets not only of the United States but also the United Kingdom.

Steven Richards wrote of Singham in September 2026:

“He is the primary sponsor of a network of organizations: The People’s Forum, BreakThrough News and Tricontinental: Institute for Social Research. House and Senate investigators have documented extensive financial and leadership ties between the groups and Singham as well as Singham’s close relationship with the Chinese Communist Party (CCP). Public 990 filings – IRS forms for tax-exempt groups – cited by the committee show The People’s Forum alone received over $20 million from Singham and Evans from 2017 to 2022.”

Singham, according to the New York Times, “works closely with the Chinese government media machine and is financing its propaganda worldwide.” He does so through a web of organizations and in a mix of “progressive advocacy with Chinese government talking points.”

The People’s Forum was a primary organizer of the large Times Square pro-Hamas rally on October 8, 2023, as well as countless rallies and other “actions” in the weeks, months and years that followed. Those events include the November 4, 2023 National March on Washington, numerous “Shut it Down for Palestine” action days, and pro-Hamas activities on US campuses. More recently, the People’s Forum has been involved in anti-ICE activity.

The People’s Forum is a leading member (“convenor“) of the Shut it Down for Palestine Coalition, which is, in the words of Influence Watch, “an advocacy and activism coalition focused on disrupting or halting the activity of political offices, businesses, and workplaces that fund, invest in, collaborate with, or otherwise support the State of Israel.”

The People’s Forum is also co-organizing the now bi-annual conference, “People’s Conference for Palestine,” which has featured numerous Arab terrorists, including Wissam Rafidi, a member of the terrorist group Popular Front for the Liberation of Palestine.

Notably, the Chinese-funded People’s Forum is out to end not only Israel but also America. At the 2024 People’s Conference for Palestine, the organization’s Forum executive director Manolo De Los Santos, who advocates for Cuba, also called for the complete destruction of the United States: “We have to bring down this empire with one million cuts, and those one million cuts have to come from every sector of struggle in this room.”

According to the US House Ways and Means Committee:

“Evidence suggests that The People’s Forum and Code Pink have been funded and influenced by Mr. [Neville Roy] Singham and the communist Chinese government, both of which are foreign principals.”

Code Pink has been a central participant in and organizer of a multitude of pro-Hamas and anti-Israel actions, including the National March on Washington for Palestine in November 2023. The March featured the organization’s co-founder, Medea Benjamin and its “Palestine organizer” Nour Jaghama as speakers.

Code Pink has been , in addition, a central player in multiple “Shut it Down for Palestine” and “Rise up for Gaza” action days, “commemorations” of the October 7 Hamas atrocities as “one year of genocide/resistance.” Code Pink has also taken to disrupting congressional hearings, targeting politicians to pressure them to go against Israel and supporting pro-Hamas activism on campus, such as running a “Gaza Summer School,” stirring up unrest and disrupting college campuses (see here and here for examples).

Code Pink has also expanded its operations to the UK, where the organization, according to a recent report in The Telegraph, “encourages activists to join mass pro-Palestinian marches and has organised demonstrations at the Ministry of Defence as well as the London office of an arms company.”

Luke de Pulford of Britain’s Inter-Parliamentary Alliance on China said in response to the findings:

“We have to be honest – the UK is under siege from China and practically defenceless on the battlefield. The CCP is engaged in a whole-of-state effort to manipulate narratives abroad, to sow division and chaos… Communist Party academics call this kind of activity unrestricted warfare: seeking advantage through non-military means, and they’re very good at it. We have yet to even recognise this acute threat, let alone defend ourselves appropriately.”

The UK Home Office has launched an investigation into the matter.

If it were not so chilling, it might even have been mocked: China, a ruthless Communist regime lording it over 1.4 billion people, taking part in a war on the Jewish people and their tiny state, Israel, the size of New Jersey — by weaponizing antisemitism to foment division and civil unrest in the West.

As observers of this sad situation, we ought to at least ask why one of the world’s most powerful and populous countries is behaving in this manner.

In her recent book, The Final Solution to the Jewish Question — a follow-up to her non-fiction bestseller Why People Love Dead Jews — historian Dara Horn suggests that tyrants and totalitarian regimes, to maintain or gain further power, promote the “Big Lie” of Hitler’s Minister of Propaganda Joseph Goebbels that the Jews are “evil.” Evil in what way? Just fill in the blank with whatever you like, like a Rorschach test.

It probably helps to select a target that would rather just be left alone under its fig tree, a target disinclined to retaliate – as China already succeeded in doing by oppressing the peaceful Tibetans and enslaving and torturing the Uyghurs.

Now China has lit upon the Jews, who do not even live there, but who, as author and documentary filmmaker Pierre Rehov pointed out, are politically useful.

“The through line of antisemitism for thousands of years has been the denial of truth and the promotion of lies,” Horn recently remarked in an interview.

“These lies range in scope from conspiracy theories to Holocaust denial to the blood libel to the currently popular claims that Zionism is racism, that Jews are settler colonialists, and that Jewish civilization isn’t native to the land of Israel. These lies are all part of the foundational Big Lie: that antisemitism itself is righteous. If the Jews are collectively evil and have no right to exist, resistance against them is not only moral, it is good!

“Today, the Big Lie is… in every era, every social circle. The only thing that varies is what you value the most. Say you’re a religious Christian, then you are lied to that Jews are destroying Christianity, or that they killed Christ. Say you’re a human rights activist, then Israel’s the world’s worst violator of human rights, and it doesn’t matter that you’re being told this by the Islamic Republic of Iran.”

So far, for China at least, these capers seem to be working rather well.


Robert Williams is based in the United States.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Nie chcieli oglądać butów projektantki z Izraela. Studenci ASP zmusili uczelnię, by odwołała wystawę

Gmach główny Akademii Sztuk Pięknych przy Krakowskim Przedmieściu (Fot. Bartosz Bobkowski / Agencja Wyborcza.pl)


Nie chcieli oglądać butów projektantki z Izraela. Studenci ASP zmusili uczelnię, by odwołała wystawę

Magda Roszkowska 


Na Wydziale Wzornictwa warszawskiej ASP odwołano wystawę butów autorstwa projektantki z Izraela. Przeciw byli studenci, którzy uważają, że to wspieranie zbrodniczego reżimu. Z kolei wykładowcy nie chcą, by władze uczelni kierowały się emocjami, a nie wiedzą.

Studenci Wydziału Wzornictwa stołecznej Akademii Sztuk Pięknych o przyjeździe Shelly Satat-Kombor wiedzieli od co najmniej trzech tygodni. W jej autorskich warsztatach projektowania butów część studentów miała uczestniczyć w ramach obowiązkowych zajęć. Pozostali mogli zgłosić się dobrowolnie.

Shelly Satat-Kombor jest twórczynią studia obuwniczego CoupleOf, projektantką i wykładowczynią uczelni Bezalel w Jerozolimie. Do niedawna kierowała tamtejszym Wydziałem Biżuterii i Mody. Warszawskie ASP pierwszy raz odwiedzała w 2021 roku. Teraz przyjechała na dwudniowe warsztaty w ramach międzynarodowej wymiany Erazmus+.

– Zwykle, gdy nasz wydział odwiedzają twórcy z innych uczelni, ich prace prezentujemy w niewielkiej gablocie na parterze – relacjonuje osoba związana z uczelnią, która chce zachować anonimowość. 18 i 19 listopada wydział planował w niej pokazać dziesięć par butów autorstwa Shelly Satat-Kombor

Ta pani w izraelskiej telewizji opowiadała o symbolice biżuterii wojennej

Kilka dni przed planowanym otwarciem, Wydział Wzornictwa zaprosił na wystawę.

– Zobaczyłam ten wpis i mnie zmroziło. Nasza akademia powinna wspierać ofiary, organizować wystawy ukraińskim i palestyńskim twórcom – mówi mi studentka grafiki, która pod postem o planowanej wystawie umieściła krytyczny komentarz.

Wyjaśnia: – Sprawdziłam, że w 2024 roku ta pani udzielała wywiadu izraelskiej telewizji i opowiadała o symbolicznym znaczeniu biżuterii wojennej tj. o satynowej wstążce, którą Izraelczycy nosili na ubraniach. To mnie wzburzyło. Zwróciłam się do Samorządu Studentów ASP z prośbą o interwencję.

Niebawem post Wydziału Wzornictwa zniknął z platformy społecznościowej.

W poniedziałek, 17 listopada, dzień przed planowanym otwarciem wystawy, Samorząd Studencki napisał do rektora: „W obliczu dramatu ludności cywilnej oraz kryzysu humanitarnego w Strefie Gazy uważamy, że międzynarodowa współpraca kulturalna i akademicka wymaga dziś szczególnej wrażliwości oraz refleksji etycznej. Publiczne uczelnie artystyczne współtworzą przestrzeń dialogu społecznego, dlatego dobór zapraszanych twórców oraz instytucji partnerskich ma dla naszej społeczności duże znaczenie. (…) Bardzo prosimy o rezygnację z organizacji wspomnianego wydarzenia oraz o wstrzymanie się od dalszej współpracy z instytucjami reprezentującymi Państwo Izrael”.

Od osoby z Wydziału Wzornictwa słyszę, że studenci zagrozili organizacją pikiety pod gablotą z butami, jeśli wystawa dojdzie do skutku.

Na apel tego samego dnia odpowiedziała prorektor Barbara Kowalewska. Poleciła odwołać wystawę, a także poinformowała o zawieszeniu współpracy w ramach międzyuczelnianej wymiany studentów i wykładowców warszawskiej ASP z uczelniami z Izraela.


WIKIPEDIA

Barbara Kowalewska – polska projektantka wnętrz, prorektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Życiorys

Barbara Kowalewska ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych im. Wojciecha Gersona w Warszawie ze specjalizacją wystawiennik. W 1995 uzyskała dyplom magistra sztuki na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W trakcie II roku odbyła staż w Paryżu. W 2008 doktoryzowała się na podstawie stworzonego pod kierunkiem Henryki Noskiewicz-Gałązki dzieła Expo – styl, tradycja, technika. Wpływ rozwoju techniki na wyraz plastyczny przestrzeni wystawienniczych[1]. W 2015 habilitowała się na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, przedstawiając pracę Pawilon rzeźb oraz Kolekcja wilanowska. Kontynuacja 1993–2011[2][1].

W 1998 rozpoczęła pracę na macierzystym wydziale. Od 2014 prodziekan ds. studiów niestacjonarnych, zaś od 2016 ds. studentów studiów stacjonarnych. Prorektor ASP ds. studenckich i jakości kształcenia w kadencji 2020–2024[3].

Laureatka II nagrody w konkursie na projekt wnętrza pawilonu Polski na Expo 2005 w Aichi w Japonii[4].

W 2024 została odznaczona Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[5].


– Oburza mnie ta decyzja. Nie możemy stosować odpowiedzialności zbiorowej. Akademia jest miejscem wymiany wolnej myśli. Zajmujemy się designem i sztuką, a Shelly Satat-Kombor przyjechała, by podzielić się z nami swoją wiedzą. Nie możemy ulegać dyktatowi ludzi, którzy wiedzę o świecie czerpią z internetowych nagłówków – żali się osoba związana z wydziałem.

Decyzja została wymuszona przez żądania studentów spoza wydziału

We wtorek 18 listopada stanowisko w tej sprawie wydał dziekan Wydziału Wzornictwa, prof. Grzegorz Niwiński. W liście do pracowników i rektora napisał, że wystawę odwołano z powodów bezpieczeństwa, a także z troski o dobre samopoczucie Shelly Satat-Kombor.

Zdaniem dziekana, decyzja została wymuszona przez żądania studentów spoza wydziału i nie jest popierana przez kadrę. Napisał też, że nie należy kierować się zasadą odpowiedzialności zbiorowej, a słuszny gniew studentów nie został w tej sytuacji właściwie zaadresowany, ponieważ Shelly Satat-Kombor reprezentuje szkołę progresywną, w której studiują również Palestyńczycy. Co więcej, projektantka nie wypowiada się publicznie w sprawach politycznych, natomiast w swojej pracy kieruje się humanistycznymi i ekologicznymi wartościami, które są bliskie warszawskiej uczelni.

Zapytałam rektora o to, dlaczego zdecydował się odwołać wystawę izraelskiej projektantki. W jego imieniu odpowiedział Kanclerz Michał Leszczyński: „Przedmiotowa współpraca została zainicjowana przez Wydział Wzornictwa ASP w Warszawie. Natomiast Rektor, biorąc pod uwagę fakt, iż Samorząd Studentów jest ustawowym reprezentantem całej społeczności studenckiej, a jego stanowisko w sprawach etycznych, także dotyczących współpracy międzynarodowej, zasługuje na poważne traktowanie, podjął decyzję uwzględniającą ten głos”.

Mimo odwołania wystawy, zapowiedziano, że projektantka poprowadzi drugi dzień autorskich warsztatów na Wydziale Wzornictwa.


Redagowała Joanna Dzikowska


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Amerykanie zabierają samoloty z kolejnej brytyjskiej bazy. Boją się Iranu

10.11.2026, ewakuacja amerykańskich samolotów z bazy Mildenhall w Suffolk w Wielkiej Brytanii (Fot. REUTERS/Hannah Mckay)


Amerykanie zabierają samoloty z kolejnej brytyjskiej bazy. Boją się Iranu

Marta Urzędowska


Amerykańskie tankowce zostały ewakuowane z drugiej już bazy w Wielkiej Brytanii z powodu “zagrożenia ze strony Iranu”. Jednocześnie Izraelczycy nie przestają namawiać Amerykanów do kolejnego ataku na irańskie cele.

Informację, że amerykańskie samoloty ewakuowano z brytyjskiej bazy z powodu zagrożenia ze strony Iranu, podaje „Wall Street Journal”.  

Chodzi o amerykańskie tankowce, przeniesione z brytyjskiej bazy Królewskich Sił Powietrznych Mildenhall w Suffolk, w Anglii. Samoloty zostały ewakuowane w ostatni poniedziałek (9.11).

Tankowce przeniesiono do Niemiec. Wzrosło zagrożenie terrorystyczne?

Dwa tankowce, które korzystały z bazy Mildenhall, zostały rano przekierowane do Niemiec. Jak podają źródła dziennika, później tego samego dnia także kilka innych jednostek stacjonujących w bazie zostało przeniesionych – częściowo także do Niemiec, ale też innych, niewymienionych miejsc.

Jak informują źródła dziennika, Amerykanie poważnie obawiają się zagrożenia ze strony Iranu, choć dziennik nie podaje, o jakie zagrożenie chodzi. Nie jest też jasne czy pojawiło się ono nagle i ma charakter natychmiastowy, czy raczej chodzi o ogólne zabezpieczenia związane z wojną z Iranem.

Jednocześnie cytowani przez dziennik urzędnicy potwierdzają, że Stany Zjednoczone podniosły poziom ochrony w dwóch bazach RAF Mildenhall i RAF Lakenheath, wykorzystywanych przez amerykańskie siły, do poziomu wprowadzanego, gdy wywiad wskazuje, że prawdopodobne jest zagrożenie terrorystyczne.  

Nie pierwszy raz w ostatnich tygodniach Amerykanie zmniejszają swoją obecność w Wielkiej Brytanii. W październiku Pentagon odesłał do USA bombowce B-1 z bazy RAF Fairford w południowo-zachodniej Anglii, w hrabstwie Gloucestershire. Powód był podobny – jak opisywał w tym czasie „Wall Street Journal”, Amerykanie bali się irańskiego spisku, zabicia amerykańskich pilotów i zaatakowania samolotów za pomocą dronów i innej broni.

Irańskie zagrożenie wywołała wojna. Teheran: Nie ma żadnych negocjacji

Amerykanie boją się irańskich zagrożeń, bo od pół roku są z Iranem w stanie wojny. Rozpętali ją w lutym, razem z Izraelem przez sześć tygodni bombardując irańskie cele, zabijając ważnych przywódców politycznych i wojskowych i poważnie uszczuplając irański arsenał pocisków. W odpowiedzi Irańczycy zbombardowali arabskich sojuszników USA w regionie i zablokowali ważną dla transportu ropy cieśninę Ormuz, co wywindowało ceny surowca.

Choć od wiosny na miejscu nie dochodzi do większych starć, do tej pory nie udało się wypracować trwałego porozumienia, bo żadna ze stron nie chce pójść na ustępstwa – Amerykanie nie zgadzają się na zniesienie sankcji gospodarczych i zmniejszenie swojej obecności w regionie, Irańczycy natomiast nie zamierzają rezygnować z programu nuklearnego.

W efekcie na miejscu panuje pat, cieśnina Ormuz, choć częściowo odblokowana, pozostaje niebezpieczna, bo Irańczycy regularnie strzelają do pływających nią jednostek, co utrudnia eksport arabskiej ropy i nie pozwala rynkom się uspokoić.

W ostatnich dniach Teheran zaostrzył retorykę. – Czas skończyć z fabrykowaniem fałszywych doniesień o rzekomych negocjacjach – stwierdził szef irańskiej rady do spraw bezpieczeństwa Mohsen Rezaei. – Najwyższa pora, by Amerykanie ustąpili i dostosowali się do naszych warunków – dodał.

Kongresmeni poinformowani o zagrożeniach. Izrael prze do nowej ofensywy

Sytuacji nie rozjaśniają wypowiedzi Donalda Trumpa, który w ostatnich tygodniach na zmianę stwierdza, że nowe ataki na Iran są bardzo prawdopodobne, albo że jest wręcz przeciwnie.

W ostatni poniedziałek (9.11) stwierdził, że „podjęcie działań wojennych nie wydaje się konieczne”, choć zastrzegł jednocześnie, że na wypadek, gdyby do nich doszło, USA są „uzbrojone i gotowe”. Tego samego dnia tzw. „Ósemka”, czyli najważniejsi liderzy polityczni i szefowie komisji wywiadu w Kongresie, którzy dostają najbardziej tajne briefingi, zostali poinformowani o nowym irańskim zagrożeniu – informuje dziennik.

Irańczycy wprost stwierdzają, że jakikolwiek nowy atak oznaczałby zdecydowany odwet, który tym razem wyszedłby poza Bliski Wschód.

O kontynuowaniu wojny z Iranem nie przestają marzyć Izraelczycy – izraelskie władze, które uznają Iran za regionalnego arcywroga, od początku były przeciwne przerywaniu jej po sześciu tygodniach. Dziś, jak informuje „Financial Times”, premier Benjamin Netanjahu codziennie dzwoni do Trumpa, namawiając go do wznowienia ataków.

“Netanjahu dzwoni do niego codziennie, choć ci, którzy nie chcą wojny – zarówno w Białym Domu, jak i poza nim – starają się z tym walczyć, mówią prezydentowi, żeby nie eskalował i poważnie traktował negocjacje”, cytuje Financial Times osobę znającą szczegóły sprawy.

Izraelczykowi się spieszy, bo nie zostało mu dużo czasu. W Izraelu w ub. tygodniu odbyły się wybory parlamentarne, w których jego sojusz nie zdobył większości koniecznej do dalszego samodzielnego rządzenia. W tej chwili jego polityczny rywal, Gadi Eisenkot, próbuje stworzyć nowy rząd, na co ma sześć tygodni. Jeśli mu się uda – Netanjahu przestanie być premierem.

W ostatni poniedziałek Trump spotkał się z katarskim premierem Muhammadem bin Abd ar-Rahmanem at-Tanim, który mediuje w konflikcie z Iranem. „Katar, Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Bahrajn, Kuwejt i inne państwa wolałyby utrzymania status quo”,  napisał po spotkaniu w swoim serwisie Truth Social, wyjaśniając, że on również woli utrzymać sankcje na Iran, niż rozpoczynać kolejne ataki.


Redagowała Alicja Lehmann


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


UK sanctions on Israel sets a dangerous precedent, exposes British double standards – editorial


UK sanctions on Israel sets a dangerous precedent, exposes British double standards – editorial

JPOST EDITORIAL


British Foreign Secretary Ed Miliband announced a reset in relations with Israel in September, including tougher measures targeting settlements in the West Bank. / (photo credit: Dan Kitwood/Getty Images)

Relations between the United Kingdom and Israel suffered another troubling blow on Tuesday, as Britain announced sanctions against eight Israeli construction and development companies operating in the West Bank.

More concerning than the immediate economic consequences is the precedent London is setting, and its potential implications for Israeli businesses and citizens beyond those named.

The sanctions, including asset freezes and director disqualifications, are intended to disrupt settlement construction. Announced shortly before the final deadlines for the controversial E1 settlement tender, they send a message to Israel’s government: Settlement expansion will carry an international price.

UK Foreign Secretary Ed Miliband framed the decision as part of Britain’s commitment to preserving a two-state solution. But where does this policy end?

If construction companies can be sanctioned for their involvement in settlements, what about the banks financing them, the suppliers providing materials, or businesses providing essential services? The distinction between targeting specific companies and imposing wider economic pressure on Israeli institutions could become increasingly difficult to maintain.

Jewish Israeli settlers are seen at a compound of eight houses near the Palestinian city of Jericho in the West Bank, November 5, 2026. (credit: CHAIM GOLDBERG/FLASH90)

Britain owes Israel an explanation for double standards

Britain also owes Israel an explanation of the standard it is applying. In September, its government told Parliament it had no plans to introduce additional trade sanctions against northern Cyprus, emphasizing economic engagement between the island’s two communities. Britain’s own guidance warns that property there may belong to Greek Cypriots displaced in 1974, whose ownership rights remain legally recognized.

London understands the problems of displacement and contested property. Why does it favor economic engagement in one unresolved territorial conflict while expanding sanctions against businesses in another?

Its earlier explanation makes that question more pressing. Asked in July about its different treatment of Israeli and Turkish settlers, the British government said Israeli sanctions responded to specific acts of violence or repeated incitement. Tuesday’s measures extend to companies for their involvement in settlement construction. That broader justification demands an explanation of how Britain intends to apply the same principles elsewhere. The conflicts have different histories and legal circumstances. London must explain why those differences warrant such different economic responses.

There is little reason, meanwhile, to believe these sanctions will achieve their political objective.

Ideological drivers unlikely to be halted by British sanctions

The ideological forces driving settlement expansion are unlikely to change course because Britain freezes several companies’ assets. Those most committed to expanding settlements will interpret the move as further evidence that Israel cannot rely on its traditional allies, reinforcing their determination to press ahead.

London risks strengthening those who argue that international criticism should simply be ignored, while making diplomatic engagement on the West Bank more difficult.

The inclusion of Tzav 9 for obstructing humanitarian aid deliveries to Gaza raises a separate issue. The broader announcement should nevertheless remind Israel that it cannot dismiss growing international concern over the West Bank.

Jewish extremist violence against Palestinians, inconsistent law enforcement, and the increasingly permissive environment in which some attacks occur carry serious diplomatic consequences.

Israel cannot expect its allies to indefinitely overlook violence and policies that undermine prospects for a political solution. Nor should it allow extremists to define its international standing.

The next Israeli government must confront Jewish violence seriously, ensure equal law enforcement, and pursue diplomatic engagement. It must also defend Israel’s legitimate security interests and insist that its allies apply consistent standards.

Britain should understand that sanctions are a blunt instrument. Punishing companies is unlikely to persuade the settlement movement to abandon its ambitions and risks a broader confrontation with Israeli society. Preserving a two-state solution requires sustained diplomacy and a credible understanding of Israeli security concerns.

Israel must address the conduct that makes such measures increasingly attractive to its historic allies. London must explain why economic engagement remains its prescription elsewhere, while Israeli businesses face expanding penalties.

Jerusalem has responsibilities in its own backyard. Britain has a responsibility to demonstrate that its principles hold beyond the West Bank.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com