Świat Turowicza 2018. Wobec zagłady cz. 1

   Kluby “Tygodnika Powszechnego”

Marsz ONR rozwiązany. “Za flagi i koszulki propagujące ustrój totalitarny”

wkk, wot

Warszawa po wyzwoleniu

O rozwiązaniu marszu ONR zdecydował urząd miasta. “O godzinie 17.27 rozwiązane zostało zgromadzenie w związku z naruszeniem przepisów karnych. Uczestnicy mieli flagi i koszulki z symboliką nawiązującą do organizacji propagujących ustrój totalitarny” – poinformował rzecznik ratusza Bartosz Milczarczyk.

Muzyczna Scena Klubokawiarni Babel

12 sierpnia (niedziela) godz.15:00 (KLUBOKAWIARNIA BABEL, ul. Próżna 5) 

Koncert „Gdybym był bogaczem”

Serdecznie zapraszamy na drugą odsłonę cyklu koncertów „Sceny muzycznej Klubokawiarni Babel”.

Tegoroczny cykl zainaugurujemy 12 sierpnia koncertem „Gdybym był bogaczem” w wykonaniu: Joanny Stefańskiej – Matraszek i Ireneusza Miczki, którym towarzyszyć będzie Janusz Tylman.

Koncert „Gdybym był bogaczem”

W wykonaniu:

• Joanny STEFAŃSKIEJ-MATRASZEK – sopran
• Ireneusza MICZKI – baryton
• Janusza TYLMANA – fortepian

W programie: przeboje muzyki klasycznej, musicalu oraz standardy muzyki rozrywkowej

Janusz Tylman – kompozytor, pianista, twórca muzyki filmowej, teatralnej oraz musicali. Absolwent Akademii Muzycznej w Warszawie. W latach 2001–2005 uczestniczył w programie TVP2 Śpiewające fortepiany, gdzie jako pianista zasiadał przy czarnym fortepianie. Od 2007 był trenerem wokalnym w programie telewizji Polsat „Jak oni śpiewają”. Jest autorem muzyki do filmów, spektakli teatralnych, programów telewizyjnych i estradowych, a także musicali, wystawianych w polskich teatrach, a także w Stanach Zjednoczonych oraz Szwecji. Skomponował setki piosenek dla dorosłych i dla dzieci.

Joanna Stefańska-Matraszek – sopran. Ukończyła studia na wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Warszawie. Podczas studiów rozpoczęła współpracę z Warszawską Operą Kameralną, z którą jest związana do dziś. Współpraca z WOK zaowocowała debiutem w operze „Wesele Figara” Mozarta rolą Zuzanny, oraz udziałem w festiwalach: Mozartowskim, Rossiniego, Oper Barokowych, Oper Staropolskich. W tym czasie brała udział w licznych koncertach oratoryjno-kantatowych, miedzy innymi Requiem, Msza G-dur Mozarta, Magnificat, Weihnachtsoratorium Bacha, Messe Solennele, Stabat Mater Rossiniego. Równolegle z muzyką operową wykonuje również repertuar musicalowy i operetkowy. Koncertowała w wielu krajach Europy między innymi we Francji, Wielkiej Brytanii, Niemczech, krajach Beneluksu, Hiszpanii, Skandynawii oraz poza Europą w Japoni, Libanie, na Wyspach Kanaryjskich. W roku 2013 otrzymała stopień doktora sztuk muzycznych w dziedzinie wokalistyka.

Ireneusz Miczka – baryton. Ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Technikę wokalną doskonalił na międzynarodowych kursach wokalnych. Wykształcony klasycznie nie ogranicza się tylko do muzyki poważnej. Aktywność zawodowa i pasje Ireneusza Miczki wykraczają poza sceny operowe. Artysta ujmuje pięknie brzmiącym, ciepłym głosem i naturalnością.

Jest laureatem I nagrody na III Ogólnopolskim Konkursie Moniuszkowskim w Łodzi, zdobywcą II nagrody na II Konkursie Polskiej Muzyki Wokalnej w Katowicach, laureatem IV-go Konkursu Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie. Jest także finalistą XXXV Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Antonina Dvoraka w Karlovych Varach oraz zdobywcą nagrody dla wyróżniającego się barytona na III Ogólnopolskim Konkursie Wykonawstwa Muzyki Operetkowej i Musicalowej w Krakowie.
Zadebiutował partią Figara w Cyruliku sewilskim na scenie Gliwickiego Teatru Muzycznego w 2002 roku. Jego występ spotkał się z najlepszymi recenzjami krytyków muzycznych a spektakl w reżyserii Jacka Chmielnika został uznany za jedno z najlepszych współczesnych wykonań dzieła G. Rossiniego. Z Gliwickim Teatrem Muzycznym związany jest do dziś występując spektaklach operowych, operetkowych i musicalowych. Od 2006 roku współpracuje z Operą Wrocławską, od 2010 z Operą Śląską w Bytomiu. Jako solista związany był z Zespołem Śpiewaków Miasta Katowice „Camerata Silesia”.

Szeroki repertuar obejmujący także pieśni i oratoria prezentuje na koncertach w kraju i za granicą. Jest częstym gościem festiwali muzycznych m.in. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Wokalnej „Viva il Canto” w Cieszynie, Europejskiego Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy, Festiwalu im. Adama Didura w Sanoku, Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego im. Krystyny Jamroz w Busku-Zdroju. Koncertuje z duetem fortepianowym – Czesław Majewski i Janusz Tylman. Na swoim koncie ma nagrania dla Telewizji Polskiej, realizacje płytowe oraz DVD.

Więcej informacji: https://www.facebook.com/events/481625422302716/

 Następny koncert już 2 września. Wystąpią: Chris Schittulli, Bogdan Hołownia oraz Robert Murakowski.
Na wszystkie koncerty wstęp wolny.
Zrealizowano dzięki dotacji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

Serdecznie zapraszamy do KLUBOKAWIARNI BABEL od wtorku do niedzieli w godz. 12:00 -22:00.

Znajdź nas na Facebooku:Muzyczna Scena Klubokawiarni Babel  https://www.facebook.com/KlubokawiarniaBabel/

Państwo zabrało czy Żydzi porzucili

Izabela Kacprzak

Budynek w Tarnowskich Górach państwo przejęło w 1965 r. Od lat 90. jest on w rękach ZUS

Starosta kontra gmina żydowska. Wyrok sprzed pół wieku jako argument, by nie zwracać majątku.

W 2011 r. po skandalach związanych z nieprawidłowościami w handlu gruntami rząd i episkopat zlikwidowały działającą od 20 lat Komisję Majątkową dla Kościoła Katolickiego. Przyznawała ona rekompensaty za majątek zabrany (niezgodnie z prawem) w czasach PRL. Wciąż jednak przy Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji istnieją pozostałe komisje regulacyjne działające na wzór Komisji Majątkowej – m.in. do spraw gmin wyznaniowych żydowskich. I to właśnie do niej złożono najwięcej wniosków – 5504.

Wśród nich jest wniosek Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Katowicach w sprawie zwrotu nieruchomości w Tarnowskich Górach (koło Gliwic). Jak wynika z dokumentów, o przedwojennym majątku gmina dowiedziała się z kroniki miasta na początku poprzedniej dekady i złożyła wniosek o jej zwrot. Przed wojną w budynku przy ul. Górniczej 4 przy Rynku mieściła się łaźnia rytualna, prowadzono tam też działalność charytatywną i oświatową. Nie ulega wątpliwości, że gmina żydowska była właścicielem nieruchomości od września 1887 r. i że od lutego 1965 r. do dziś jest nim Skarb Państwa. W końcu lat 90. ubiegłego wieku nieruchomość, a właściwie jej resztki, zajął ZUS.

Poza tym w sprawie nic już nie jest jasne. Nie zachowały się żadne dokumenty i zdjęcia pokazujące, w jakim stanie państwo przejęło majątek. Mimo to w 2014 r. na zlecenie gminy żydowskiej rzeczoznawca wycenił jego wartość na prawie 2,7 mln zł, z czego samego gruntu, na którym stoi budynek ZUS, tylko na 158 tys. zł. Uznał, że budynek był w dobrym stanie. Na jakiej podstawie, skoro nie ma jego zdjęć archiwalnych sprzed pół wieku?

Ten szacunek (tzw. operat) i starosta, i ZUS zakwestionowali jako nierzetelny. Rzeczoznawca po krytycznych uwagach obniżył szacowaną wartość nieruchomości o ok. 500 tys. zł.

ZNALEZIONE W ARCHIWUM

Sprawa nie jest prosta, gdyż aby wycenić roszczenia gminy żydowskiej, trzeba oszacować stan majątku utraconego na dzień 11 maja 1997 r. – dzień wejścia w życie ustawy o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich, na podstawie której zwraca się majątki. ZUS znalazł dowody świadczące o tym, że łaźni i jatki w tym czasie już nie było – zostały wcześniej zburzone. Gmina żydowska ograniczyła więc swoje roszczenia – dotyczą teraz działki mniejszej o 190 m kw. Nadal jednak żądała zwrotu kamienicy.

Starosta w sierpniu ubiegłego roku zlecił wykonanie operatu innemu specjaliście, który wycenił utracony majątek na 1 mln 867 tys. zł (prawie milion mniej niż rzeczoznawca strony żydowskiej). Na tej podstawie zaproponował też gminie żydowskiej inny budynek, ale ta odrzuciła propozycję. Staroście zarzuciła przewlekanie postępowania i w marcu tego roku zażądała od komisji regulacyjnej, by ta wydała orzeczenie bez zgody tarnogórskiego urzędnika. Byłoby ono niepodważalne.

Gmina nie wiedziała jednak, że starosta wtedy już zmienił zdanie w kwestii rekompensat – na jeszcze gorsze dla niej. Prowadzący sprawę urzędnik starostwa powiatowego znalazł w archiwum sądu liczne informacje o wyroku z 1964 r., które w ogóle stawiają pod znakiem zapytania roszczenie wobec Skarbu Państwa. „Przejęta nieruchomość nie została bowiem przejęta przez organy państwa po zakończeniu II wojny światowej, a jedynie nabyta w drodze zasiedzenia z uwagi na fakt jej opuszczenia przez właścicieli” – czytamy w piśmie starosty do komisji regulacyjnej.

Z wyroku z 1964 r. wynika, że szukano właścicieli przez ogłoszenia, podupadającą nieruchomością zajmował się kurator sądowy, a właściciel nie starał się o jej przywrócenie. Nieruchomość po wojnie miała też obciążoną hipotekę (na 50 tys. marek niemieckich) na rzecz Kasy Prowizji Śląsk, co zdaniem starosty Burdziaka może wskazywać na powód porzucenia majątku po wojnie.

– Właściciel nie został go pozbawiony na mocy dekretów wywłaszczeniowych, są więc podstawy, by odrzucić wniosek gminy żydowskiej – wskazuje.

Podważył też operat – uznał, że w tej sytuacji budynki pożydowskie zostałyby zburzone z powodu złego stanu technicznego, nie można więc wliczać ich wartości przy obecnej wycenie. Zdaniem Burdziaka gdyby komisja uznała jednak roszczenia gminy, nowy operat powinien wykonać biegły sądowy, a nie zwykły rzeczoznawca.

KTO MIAŁ TO ODZYSKAĆ?

Włodzimierz Kac, przewodniczący Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Katowicach, jest oburzony postawą starosty. – Jak można zarzucać gminie żydowskiej, że dobrowolnie porzuciła swój majątek zabrany przecież przez niemieckie, nazistowskie władze okupacyjne w 1940 r. i że nie starała się go odzyskać po zakończeniu wojny? – pyta.