Archive | October 2019

Israeli Documentary About Hunting, Breeding, Wildlife Conservation Wins Emmy

Israeli Documentary About Hunting, Breeding, Wildlife Conservation Wins Emmy

JNS.org


A scene from the trailer for “Trophy.” Photo: Screenshot.

JNS.org – An Israeli documentary won an Emmy for Outstanding Nature Documentary at the 2019 News and Documentary Emmys, which were announced in New York earlier this week.

“Trophy” examines the controversial sport of animal hunting, breeding and wildlife conservation industries in the United States and Africa, and discusses whether the industry can ensure the survival of endangered species, according to The Jerusalem Post.

The documentary was produced by Israeli cable network, YES Docu, in association with other companies, and was distributed by CNN.

It was co-produced by Alon Schwarz, the brother of the film’s Israeli co-director, Shaul Schwarz, and edited by Halil Efrat.

YES previously won Emmy documentary awards for “Google Baby” in the Outstanding Science and Technology Programming category in 2011 and “Forever Pure,” about the Beitar Jerusalem soccer team’s extremist fans, for Outstanding Politics and Government Documentary in 2018.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Skąd się brał opór w czasach Holokaustu. Obejrzyj wykład Mariana Turskiego

Skąd się brał opór w czasach Holokaustu. Obejrzyj wykład Mariana Turskiego

REDAKCJA


Autor: Leszek Zych / Polityka

Co dawało siłę ludziom stawiającym opór: potrzeba walki o godność czy nadzieja na dalsze życie? Na te pytania odpowiadał Marian Turski, przewodniczący Rady Muzeum Polin, kierownik działu historycznego „Polityki”.

Czy żydowski opór cywilny w czasach Holokaustu był w ogóle możliwy? Co dawało siłę ludziom stawiającym opór: potrzeba walki o godność czy nadzieja na dalsze życie? Na te pytania odpowiadał Marian Turski, przewodniczący Rady Muzeum Polin, kierownik działu historycznego „Polityki”, posiłkując się własnymi doświadczeniami konspiracji w getcie.

Skąd brać siłę, by stawiać opór

Najbardziej bezbronna część społeczeństwa, sparaliżowana terrorem i głodem – czy jest w ogóle w stanie wykrzesać opór? Opór to znaczy ustrzec przynajmniej jakąś część przed eksterminacją. Opór to znaczy zachować nadzieję, wolę przeżycia, wolę walki i godność. I – w miarę możliwości – przygotować tych, co przeżyją, do w miarę aktywnego życia w Polsce, w Izraelu, w jakimkolwiek miejscu na świecie.

Marian Turski wzbogacił tekst wykładu doświadczeniem własnym z udziału w konspiracji gettowej. Zachęcamy do wysłuchania:


Wykład jest częścią międzynarodowej konferencji naukowej „Żydzi w walce z nazistowskimi Niemcami podczas II wojny światowej”.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Konkurs Piosenek Agnieszki Osieckiej i Narodowe Czytanie w mińskim ZPB

Konkurs Piosenek Agnieszki Osieckiej i Narodowe Czytanie w mińskim ZPB

Z Mińska Justyna Prus (PAP)


Agnieszka Osiecka. Fot. PAP/CAF/R. Okoński

Konkurs Piosenek Agnieszki Osieckiej zorganizował w niedzielę miński oddział Związku Polaków na Białorusi. Dzień wcześniej w siedzibie organizacji odbyła się sesja Narodowego Czytania, w czasie którego czytano „Katarynkę” Bolesława Prusa.

„Agnieszka Osiecka była nie tylko niesamowitą artystką, ale również bardzo ciekawą postacią. Chcemy poznawać jej twórczość, czytać teksty, śpiewać piosenki” – powiedziała PAP Helena Marczukiewicz, przewodnicząca mińskiego oddziału Związku Polaków na Białorusi, nieuznawanego przez białoruskie władze.

„Dla mnie osobiście było swojego rodzaju zaskoczeniem, jak wiele piosenek Osieckiej znam, nawet nie wiedząc, że to ona była autorką słów” – dodała Marczukiewicz. „Są wśród nich utwory wesołe i lekkie, ale także bardzo głębokie i wzruszające. Warto przypominać je na Białorusi i po frekwencji widać, że miejscowi Polacy kochają Osiecką tak samo jak nasi rodacy w Polsce” – podkreśliła.

W konkursie wzięło udział ok. 100 artystów związanych z ZPB, pochodzących z różnych miejscowości na Białorusi. Grand Prix festiwalu zdobyła Bożena Worono z Lidy, która na co dzień studiuje dziennikarstwo w Warszawie. Zaśpiewała piosenkę „Mówiłam żartem”.

„W sumie zebrało się ok. 300 osób. Jest to jednak dopiero początek, takie próbne przedsięwzięcie, które zorganizowaliśmy własnymi siłami” – powiedziała Marczukiewicz. Jak dodała, wierzy, że w przyszłości uda się zwiększyć zasięg imprezy.

W sobotę w siedzibie ZPB w Mińsku odbyło się spotkanie w ramach Narodowego Czytania, organizowanego w Polsce i za granicą pod patronatem pary prezydenckiej.

W Mińsku w tym roku była to już kolejna edycja Narodowego Czytania – we wrześniu tradycyjnie imprezę organizował Instytut Polski w Mińsku.

Jana Kłakiewicz, prezes oddziału ZPB w Stołpcach, reprezentująca również Stowarzyszenie Nauczycieli Polskich przy ZPB, mówiła w sobotę, że to spotkanie celowo zorganizowano trochę później, żeby mogło w nim uczestniczyć jak najwięcej osób z różnych oddziałów Związku.

„Czytaliśmy +Katarynkę+. Nowele pozytywistyczne nie należą może do utworów lekkich i łatwych, ale nie są długie i dzięki temu łatwiej radzą sobie z nimi osoby, które dopiero uczą się języka polskiego” – powiedziała Marczukiewicz.

„My bardzo lubimy tę akcję; to dobry sposób promocji polskiej literatury” – dodała.

Z Mińska Justyna Prus (PAP)


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Polish Song of Jemenite Jews

Polish Song of Jemenite Jews

Olga Mieleszczuk



Composers: Henoch Kohn, Moshe Wileński,
Hebrew lyrics: Natan Alterman
Vocal: Olga Mieleszczuk,
Lira: Boaz Galili,
Saz: Ittai Binnun,
video: Marcin Koźlinski
arrangement: Olga Mieleszczuk

Two combined songs “a la orientale”,one was sung by Hanka Ordonówna in Warsaw in 30-thies and second by Soshana Damari in late 40-thies in Tel Aviv. Both written by Polish composers, inspired by Jemen Jews folklore. Great example of orientalism.

Composer of the first one Henoch Kohn came from Lodz and was part of artistic group Yung Yidish. He composed music to the famous movie The Dybbuk based on the celebrated play of the same name by S. Ansky.
Second was written by Moshe Wileński, who left Warsaw already in 30-thies and immigrated to Palestine. Together with Natan Alterman – also from Warsaw – they created first Hebrew cabaret Li-La-Lo (For me, for her, for you), which was inspired by cabarets from Warsaw.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Zamienione w broń palestyńskie dzieci

Zamienione w broń palestyńskie dzieci

Frimet i Arnold Roth
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


A young Palestinian girl attacks ‘Israeli soldiers’ with a knife in a play held in Gaza as part of the ‘Palestine Festival for Children and Education,’ April 2016 (Channel 2 news)

Doniesienie Israel National News: W czwartek po południu izraelska policjantka ofiarą ataku nożowego na Starym Mieście Jerozolimy.Atak na tę kobietę jest traktowany jako zamach terrorystyczny, Jej rany są stosunkowo niegroźne (jak na rany zadane nożem); przewieziono ją na leczenie do ośrodka medycznego Szaare Zedek w Jerozolimie.

Inni policjanci, którzy byli na miejscu powstrzymali nożownika przez powalenie go na ziemię (nie zastrzelenie, nie pobicie), zabrali go do aresztu. Izraelski Channel 13 News pokazuje klip wideo [tutaj] i mówi, że napastnikiem jest trzynastoletni palestyńsko-arabski chłopiec.Trzynastoletni!

Kolejne dziecko zamienione w broń. Życie w niepojęty sposób zdewaluowane i zagrożone, że będzie zmarnowane zanim się naprawdę rozpocznie.

Times of Israel opisując to dziecko-zamachowca, pisze, że około godziny 16 podszedł do grupki policjantów przy Bramie Łańcucha (po hebrajsku: Sza’ar Haszalszelet) na Wzgórzu Świątynnym, powyżej terenu Ściany Zachodniej. Wyciągnął nóż i próbował dźgnąć kogokolwiek, kogo mógł dosięgnąć. Każdy Żyd nadawał się na ofiarę.

Spodziewamy się, że zostanie kolejnym pokazowym dzieckiem w apelach przemysłu rzekomych organizacji praw człowieka, by Izrael przestał aresztować dzieci. (Czy przeczytają to co tu piszę członkowie Amnesty International?)

Dzień wcześniej, w środę, izraelska kobieta została dźgnięta nożem w innym akcie arabskiego terroryzmu wobec Izraelczyków, w pobliżu ruchliwego skrzyżowania Maccabim/Szilat na drodze 443. To jest duża szosa, która biegnie między Jerozolimą a lotniskiem.

Strona internetowa i24News informuje, że kobieta stała na przystanku autobusowym, który przylega do głównego wjazdu do miasta Modi’in. Cokolwiek to znaczy, ten przystanek autobusowy jest wewnątrz Zielonej Linii, którą często – i całkowicie błędnie – nazywa się granicą 1967 roku. (Jest to po prostu linia zawieszenia broni, nic więcej.)

Doniesienia w wiadomościach arabskich, jakie widzieliśmy, głoszą swoim czytelnikom, że był to atak na osadników w jakimś okupowanym miejscu. To jest silnie działający gatunek podżegania do nienawiści, zbyt dobry, by pominąć go przez kłopotanie się sprawdzaniem faktów.

Izraelska ofiara otrzymała pomoc medyczną na miejscu i została przewieziona do ośrodka medycznego Tel Haszomer w Tel Awiwie. Jej stan, według informacji z  Czerwonej Gwiazdy Dawida, określono jako lekki do średnio poważnego.

Znaleźliśmy materiał filmowy z kamery bezpieczeństwa na arabskiej witrynie informacyjnej (treść niemal z pewnością pochodzi z izraelskiego źródła):

14-letni palestyńsko-arabski chłopiec został aresztowany na miejscu. Tak, 14-letni! Kolejne dziecko zamienione w broń. Kto mówi, że palestyńsko-arabski system edukacyjny nie produkuje niczego godnego uwagi?

Zamiana dzieci w broń przez palestyńsko-arabskich despotów skierowana na dzieci ich ludności jest tym, co nas oburza. Dlatego też tak często się tym zajmujemy. Kliknij tutaj, tam są nasze wcześniejsze posty o tym haniebnym i od lat trwającym zjawisku.


Rodzice zamordowanej przez terrorystów z Hamsu 15-letniej Malki Roth. Ich córka została zamordowana 9 sierpnia 2001 roku podczas zamachu na restaurację  Sbarro.  W zamachu samobójczym zginęło wówczas 15 cywilów, w tym 7 dzieci, 130 osób zostało rannych.

Frimet i Arnold Roth od wielu lat prowadzą stronę internetową This Ongoing War

Państwo Frimet i Arnold Roth założyli również fundację imienia swojej córki. Fundacja ta zajmuje się pomocą dla dzieci żydowskich, muzułmańskich i chrześcijańskich.


Od redakcji „Listów z naszego sadu”

Zbitka palestyńsko-arabski może wydawać się rażąca. Autorzy wielokrotnie pisali, iż początkowo określenie „Palestyńczyk” odnosiło się wyłącznie do żydowskich mieszkańców Mandatu Palestyńskiego, natomiast Arabowie obrażali się za nazywanie ich Palestyńczykami. Instytucje mające w nazwie słowo „Palestyna”  były nieodmiennie żydowskie. Była „Palestine Post”, żydowska gazeta w języku angielskim (dzisiejsza „Jerusalem Post”), Palestine Opera i wiele innych. Jest jednak w przypadku arabskich dzieci-terrorystów również inny powód dla takiej zbitki, mianowicie to, że praktyka zamieniania dzieci w broń jest rozpowszechniona w całym świecie arabskim. To wychowanie do morderczej nienawiści, podżeganie dzieci do aktów terroryzmu, militaryzacja oświaty jest widoczna nie tylko w Gazie i na Zachodnim Brzegu. Spotykamy ją nie tylko w wielu krajach arabskich, ale również w Islamskiej Republice Iranu. Wyrządzane przez tę „oświatę” szkody psychiczne pozostają zazwyczaj na resztę życia. Nielicznym jednostkom udaje się wyjść z tego psychicznego okaleczenia.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com