‘Blood Thirsty Baby Killers’: Extremist Anti-Israel Activism Surging on US College Campuses, New Report Finds

Dion J. Pierre

Protesters outside Harvard’s convocation, September 4, 2023, Cambridge, Massachusetts. Alex Bernat

Anti-Israel activists on US college campuses embraced a strategy of vilifying Zionists and supporting terrorism against the Jewish state during the 2022-2023 academic school year, according to a new report.

The Anti-Defamation League (ADL), a Jewish civil rights group, on Wednesday released the latest version of its annual report tracking anti-Israel activism on US campuses. The report tallied 665 campus anti-Israel incidents during the 2022-2023 academic year — nearly double the number of incidents from the prior school year.

While not all the incidents were necessarily antisemitic, many were antisemitic “in intent or in effect,” according to the report, which added that they collectively “contribute to a more hostile campus environment” for Jewish students.

“Every year, young Jewish people go to college with the hope that their Jewish identities, including their connection to the Jewish state, will be welcome on campus,” ADL CEO Jonathan Greenblatt said in a statement. “This sense of community is increasingly at risk as concerning anti-Israel incidents increase. University leaders must respond effectively to this hatred so that Jewish students feel safe.”

The report cited several examples of anti-Israel activism harming Jews on campus. In one such instance, Georgetown University co-sponsored a conference featuring British academic David Miller, who Bristol University fired as a professor for harassing Jewish students. He has accused the “Zionist movement” of “grooming Jewish kids.”

In another case cited by the ADL report, Harvard University’s Palestine Solidarity Committee erected a so-called “apartheid wall.” Separately, during a City University of New York (CUNY) Law School commencement speech, a graduate demonized Israel and charged that Jewish money determines the positions taken by administrators on Israel.

Support for terrorism was also common on college campuses. According to the report, the anti-Israel group Students for Justice in Palestine (SJP) expressed on at least 10 occasions admiration for Leila Khaled, a member of the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP), a US-designated terror group. She is known for previously hijacking two planes.

Other SJP chapters at the University of Texas, Dallas, New York University Law School, and the University of Massachusetts posted violent images containing PLFP’s logo and guns. In January, the University of Chicago’s SJP chapter honored Khairy Alqam — who murdered seven Israeli civilians exiting a synagogue in Jerusalem — in a collage titled “Honoring the Martyrs.”

“Many expressions of support for violence/terror were accompanied by the slogan that ‘[armed] resistance is justified when the people are occupied,’ which is often used by activists to promote all violence against Israel, even against civilians, which they argue is a noble cause in the anti-colonial struggled, despite Jews (like Palestinians) being native and indigenous to the land,” the report states, noting that classical antisemitic tropes are also used to attack the Jewish state.

In April, for example, an unknown person wrote “You blood thirsty baby killers” on a flyer promoting an Israel Independence Day party at Pomona College.

Philanthropic support for the pro-Palestinian campus movement can be substantial, the ADL noted, citing a $20,000 donation that the Sparkplug Foundation, a left-wing nonprofit organization, granted SJP in 2022. Other organizations have also provided money and even logistical resources such as American Muslims for Palestine and Palestine Legal, which is generously funded by Tides Foundation, a pioneer in activist investment.

As The Algemeiner has previously reported, a growing alignment of large, left-leaning philanthropic organizations with the Boycott, Divestment, and Sanctions (BDS) movement against Israel is fueling the latter’s growth on American college campuses.

Jewish Voice for Peace (JVP), a left-wing anti-Israel organization that promotes the BDS movement, has received $480,000 from the Rockefeller Brothers Fund, a philanthropic foundation whose endowment is valued at $1.27 billion, since 2017, according to a report by the higher education nonprofit National Association of Scholars in April. Meanwhile, the Tides Foundations has given the group $75,000 since 2019. Between 2014 and 2015 alone, JVP brought in over half a million dollars in grants.

ADL’s report comes amid a nationwide surge in antisemitic incidents on college campuses across the US, a problem that it and other organizations have closely tracked, flagging a significant increase in displays of both traditional antisemitism — discrimination against Jews based on religion or race — and anti-Zionism targeting Jewish students over their support for Israel.

Just last week, a student and anti-Israel activist at Harvard University interrupted a convocation ceremony held by the school, shouting at Harvard College Dean Rakesh Khurana, “Here’s the real truth — Harvard supports, upholds, and invests in Israeli apartheid, and the oppression of Palestinians!”

Another Ivy League school, the University of Pennsylvania, is scheduled to host an event this month featuring a gamut of anti-Zionist activists who have promoted antisemitic tropes and called for violence against Israel.

Speakers listed on the event’s itinerary include Islamic University of Gaza professor Refaat Alareer, who said in 2018, “Are most Jews evil? Of course they are.” Another listed speaker, Palestinian researcher Salman Abu Sitta, previously said during an interview that “Jews were hated in Europe because they played a role in the destruction of the economy in some of the countries, so they would hate them.”

Roger Waters, the former Pink Floyd frontman, is also a scheduled speaker. In recent years he has made comments about “Jewish power” and compared Israel to Nazi Germany. In May, during a concert held in Berlin, he performed in what looked like a Nazi SS officer uniform. A projection that played during the concert also compared Holocaust victim Anne Frank to Palestinian journalist Shireen Abu Akleh — who was accidentally shot and killed last year while covering an Israeli military raid in the West Bank — and the show was deemed as “deeply offensive to Jewish people.”

The surge in anti-Israel activism on campus has seemingly contributed to the growing alarm that Jewish students are feeling about antisemitism. A striking 57 percent of Jewish students reported witnessing or experiencing an act of antisemitism either on campus or in the general public, according to a recent survey conducted by market research firm Ipsos and released by the World Jewish Congress and Jewish on Campus, a nonprofit organization. Meanwhile, 84 percent of the students said they fear that antisemitism in the US poses a threat to the country.

Follow Dion J. Pierre @DionJPierre.

Oczywiste jest, że prezydent Biden nie ma większego zamiaru dotrzymania swoich powtarzających się zobowiązań o zapobieżeniu uzbrojenia w broń nuklearną Iranu, niż Obama. Biden pogodził się z nieuchronnością zdobycia bomby przez Teheran i opowiada się za polityką powstrzymywania opartą głównie na ugłaskaniu ajatollahów, zakamuflowanym jako porozumienie nuklearne. (Zdjęcie: iStock)

Każda umowa z Iranem wymaga zgody Kongresu

Richard Kemp Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Iran jest w zasadzie państwem na progu wejścia w posiadanie broni nuklearnej, które wzbogaciło wystarczającą ilość uranu, by zbudować wiele bomb atomowych w ciągu kilku tygodni, jednocześnie ciężko pracując nad ich uzbrojeniem w ramach czasowych, które są jak dotąd nieznane, ale prawdopodobnie w wynoszą mniej niż rok.

Wiele z tego wydarzyło się podczas prezydentury Joe Bidena. Kiedy prezydent Donald Trump wycofał się z wadliwej umowy nuklearnej JCPOA prezydenta Baracka Obamy, wzbogacanie uranu w Iranie wynosiło poniżej 5%, a Trump utrzymał je na tym poziomie dzięki kampanii sankcji “maksymalnego nacisku”. Ajatollahowie bali się Trumpa i nie chcieli go kusić do działań kinetycznych, a strach ten wzmocniło jego celowe zabicie międzynarodowego terrorysty i przywódcy Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej Kasema Soleimaniego w 2020 roku.

Kiedy rok później Biden wkroczył do Białego Domu, niczego nie pragnął bardziej, niż wskrzeszenia JCPOA w ramach obsesyjnego niszczenia wszystkiego, co zrobił Trump (z wyjątkiem opuszczenia Afganistanu) wraz z determinacją jego i odziedziczonego po Obamie personelu przywrócenia spuścizny ich byłego szefa. Co więcej, Biden postanowił niewolniczo powrócić do błędnej strategii Obamy polegającej na zmianie równowagi sił na Bliskim Wschodzie, by dać przewagę Iranowi. Złagodził więc sankcje i wyraźnie pokazywał, że zrobiłby prawie wszystko, by zawrzeć umowę.

Konsekwencją było wzbogacenie uranu z 5% do 60%, z częścią do 84%, według podejrzeń MAEA – na granicy poziomu potrzebnego do produkcji bomb.

Biden był tak skupiony na zdobyciu porozumienia, że pozwolił Moskwie przejąć inicjatywę w negocjacjach międzynarodowych, a jego plany przewidywały nawet przejęcie przez Rosję kontroli nad wysoko wzbogaconym uranem w Iranie. Wszystko to, gdy Putin grozi Zachodowi własną bronią nuklearną i pustoszy Ukrainę, podczas gdy amerykańscy podatnicy wydają miliardy dolarów, by mu przeciwdziałać.

Teraz Biden jest podobno bliski “mini-umowie” lub “nie-umowie”, w ramach której Iran zgadza się zamrozić dalsze wzbogacanie, być może uwolnić kilku amerykańskich zakładników i łaskawie zgodzić się na zaprzestanie atakowania amerykańskich kontrahentów w Syrii i Iraku. “Zamrożenie” najwyraźniej oznacza niewzbogacanie więcej uranu powyżej 60%, krótki skok do czystości na poziomie produkcji broni. Porównaj to ze złą umową JCPOA, która ograniczyła wzbogacenie do 3,67%.

W zamian praktycznie za nic, Teheran otrzymałby początkowe uwolnienie zamrożonych aktywów w wysokości 20 miliardów dolarów, a być może kolejne setki miliardów, a także zobowiązanie USA do nienakładania dalszych sankcji ani podejmowania rezolucji przeciwko Iranowi w Radzie Bezpieczeństwa ONZ lub Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA).

Ta umowa “zamrożenie za odmrożenie” nie ma żadnego sensu, zwłaszcza z Iranem, krajem, który ma historię łamania warunków JCPOA, nie wspominając już o udokumentowanych naruszeniach podpisanego przez siebie traktatu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej.

Biorąc pod uwagę długą historię przemocy Iranu w całym regionie i na całym świecie, administracja nie może wskazać na żadne oznaki zreformowanego, bardziej pokojowego nastawienia reżimu, co mogłoby stanowić uzasadnienie dla tezy, że można z nim rozmawiać jak z cywilizowanym krajem.

Wręcz przeciwnie. W chwili pisania tego tekstu drony dostarczone przez Iran są ponownie wystrzeliwane na ludność cywilną Ukrainy, czyniąc Teheran współsprawcą wielu zbrodni wojennych. Ajatollahowie nadal dostarczają Rosji zabójcze drony o specjalnie zwiększonej śmiercionośności i współpracują z Moskwą nad budową nowej fabryki, aby produkować je na jeszcze większą skalę. Umowa na dostawę pocisków balistycznych jest w przygotowaniu. Wszystko to łamie warunki istniejącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ popierającej JCPOA.

W kraju ajatollahowie bezlitośnie tłumią powszechne protesty przeciwko łamaniu praw człowieka i brutalnym represjom wobec irańskich kobiet. Tymczasem kilka tygodni temu pełnomocnik Iranu, Islamski Dżihad, wystrzelił 1500 pocisków, dostarczonych lub sfinansowanych przez Teheran, przeciwko ludności cywilnej Izraela: to są kolejne zbrodnie wojenne.

Iran, zdecydowany na zadanie śmierci i zniszczenia wiodącemu sojusznikowi Ameryki na Bliskim Wschodzie, nadal pracuje w Syrii nad budową bazy do ataku na Izrael i uzupełnia wiele tysięcy sztuk śmiercionośnej broni w Libanie, jak również popycha swojego pełnomocnika, Hezbollah, do prowokacji w terenie. W Judei i Samarii irańscy agenci podsycają przemoc, dostarczają broń i fundusze oraz podżegają młodych Arabów do przeprowadzania ataków terrorystycznych na Izraelczyków.

Lista naprawdę jest długa. Jest to pozytywny dowód na ciągłe gwałtowne zamiary Iranu, które umożliwi i napędzi ogromny zastrzyk gotówki, który proponuje Biden. Część tych pieniędzy zostanie oczywiście skierowana do irańskiego programu broni jądrowej.

Każdy rozsądny człowiek zapyta: o co tu chodzi? Po pierwsze, Biden rozpaczliwie pragnie czegoś, co mógłby przedstawić Amerykanom jako zwycięstwo jego polityki zagranicznej przed wyborami w przyszłym roku. Z pewnością takie zwycięstwo jest mu potrzebne po upokorzeniu USA i NATO katastrofalnym wycofaniem się z Afganistanu. Ten pokaz żałosnej słabości był kluczowym czynnikiem w ośmieleniu rosyjskiego prezydenta, Władimira Putina do rozpoczęcia w zeszłym roku inwazji na pełną skalę na Ukrainę.

Biden stoi także przed możliwością dalszych niepowodzeń swojej polityki, jeśli Ukraina nie będzie w stanie pokonać rosyjskiej potęgi wojskowej pomimo ogromnej pomocy USA. Wie, że jeśli Kijów nie zwycięży, część odpowiedzialności za to będzie spoczywać na jego barkach, biorąc pod uwagę kropelkową dostawę broni, kiedy zalanie Ukrainy bronią było nie tylko konieczne, ale także możliwe. Będzie to oznaczać kolejną porażkę dla USA i NATO za jego kadencji.

Dodajmy do tego błędną ocenę sytuacji na Bliskim Wschodzie przez Bidena: nie tylko ustępstwa wobec Iranu, ale także rozdrażnione i obraźliwe traktowanie Arabii Saudyjskiej, co otworzyło drogę Komunistycznej Partii Chin do zajęcie roli głównego regionalnego gracza.

To jest część historii. Druga część to pragnienie Bidena, by zniwelować izraelskie działania przeciwko irańskiemu programowi nuklearnemu. Jerozolima cofnęła ten program o być może dziesięć lat dzięki wysoce skutecznej kampanii cyberwojny, sabotażu i (podobno) ukierunkowanym zabójstwom naukowców nuklearnych. Izrael, bardziej niż jakikolwiek inny kraj, nie może sobie pozwolić na to, by Iran stał się państwem uzbrojonym w broń nuklearną. Stanowi bowiem główny cel ataku Teheranu. Jerozolima nie może ryzykować z reżimem, który wielokrotnie deklarował swój zamiar wymazania Izraela z powierzchni ziemi i wypracowuje środki by tego dokonać.

Biden obawia się, że jeśli dojdzie do kryzysu, Izrael rozpocznie poważny atak na irańskie obiekty nuklearne. Jego domniemana nowa umowa ma na celu skomplikowanie procesu decyzyjnego Jerozolimy, w tym kalkulacje prawdopodobnych konsekwencji geopolitycznych. Bardzo to podobne do myślenia Obamy z JCPOA.

Oczywiste jest, że Biden nie ma większego zamiaru dotrzymywać swoich powtarzających się zobowiązań uniemożliwienia Iranowi uzbrojenia się w broń nuklearną, niż Obama. Podobnie jak jego poprzednik z Partii Demokratycznej, Biden pogodził się z nieuchronnością posiadania bomby przez Teheran i opowiada się za polityką powstrzymywania, opartą głównie na ugłaskiwaniu ajatollahów, zakamuflowanym jako porozumienie nuklearne. Oznacza to nic innego jak kapitulację przed irańskim szantażem.

Mimo wszystkich plotek i przecieków, a nawet publicznych pomruków najwyższego przywódcy Iranu Alego Chameneiego, administracja Bidena utrzymuje, że formalnego traktatu nie ma na stole. To domniemane zastrzeżenie zdecydowanie sugeruje plan dojścia do nieformalnego porozumienia z Iranem, które nie wymagałoby zatwierdzenia przez Kongres: nie byłoby niczego na piśmie i być może zostałoby nazwane “spotkaniem umysłów” lub jakkolwiek inaczej.

Na nieszczęście dla administracji Bidena Kongres uchwalił Ustawę o przeglądzie umowy nuklearnej z Iranem (INARA) z 2015 r., przy silnym poparciu ponadpartyjnym, właśnie po to, by uniknąć takiej sztuczki.

Kongresman Michael McCaul (R-Texas), przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów, napisał w liście do Bidena z 15 czerwca 2023 r.:

“INARA została uchwalona przy silnym ponadpartyjnym poparciu, aby zapewnić Kongresowi nadzór nad polityką USA dotyczącą irańskiego programu nuklearnego… Ta definicja wyjaśnia, że każde porozumienie z Iranem, nawet nieformalne, wymaga przedstawienia go Kongresowi… Wzywam administrację, by pamiętała, że prawo USA wymaga, aby wszelkie umowy, układy lub porozumienia z Iranem były przedkładane Kongresowi zgodnie z INARA”. [Podkreślenie dodane.]

Kongres nie powinien tolerować pomijania jego konstytucyjnych uprawnień, cynicznie uzurpowanych w ten sposób. Nadszedł czas, aby głos zabrali ci kongresmeni po obu stronach politycznego podziału, którzy przysięgli, że nie pozwolą Teheranowi zdobyć broni nuklearnej. Powinni zrobić wszystko, co w ich mocy, aby zmusić Bidena do ujawnienia sytuacji oraz mocno nalegać na sankcje ONZ przeciwko Iranowi zgodnie z warunkami JCPOA.

Poza niewypowiedzianym potencjałem destrukcyjnym, zastanów się, do jakiego stopnia zachodni przywódcy zostali zastraszeni przez pobrzękiwanie nuklearną szabelką Putina. Nie tylko Izraelowi grozi kolejna terrorystyczna dyktatura z bronią jądrową, ale całemu regionowi i światu.

Strona tytułowa magazynu Al-Kaidy Ummah Wahidah („Jeden naród”) z 10 września 2022 r., / przedstawiająca następstwa ataku na Pentagon z 11 września.

22 lata od 9/11 i napięcie wciąż narasta – dżihadyści czekają na kolejną szansę

Steven Stalinsky

*Steven Stalinsky jest dyrektorem wykonawczym MEMRI