W zeszły miesiącu kontrolowany przez Hamas Palestyński Urząd Zarządzania Ziemią w Strefie Gazy “usunął” trzy domy, zrównał buldożerami około 30 dunamów (30 tysięcy metrów kwadratowych) ziemi rolnej i zawiadomił kilku farmerów, że skonfiskuje ich ziemię w celu rozbudowy przejścia granicznego Rafah do Egiptu. Na zdjęciu: wojownicy Hamasu na przejściu granicznym Rafah w Gazie, 1 lutego 2021 roku. (zdjęcie: Said Khatib/AFP via Getty Images)

Łamanie praw człowieka, o którym nikt nie mówi

Khaled Abu Toameh
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

3 stycznia 2021 roku kontrolowany przez Hamas Palestyński Urząd Zarządzania Ziemią w Strefie Gazy “usunął” trzy domy – w jednym z nich mieszkała trójosobowa rodzina – i zniszczył buldożerami około 30 dunamów (30 tysięcy metrów kwadratowych) ziemi rolnej w osiedlu as-Salam na zachód od przejścia granicznego z Egiptem, Rafah.

Decyzja zburzenia domów i zrównania pól – która przyszła niemal bez uprzedzenia i nie obejmowała bezpośredniej informacji do ludzi tym dotkniętych – spowodowała finansowe szkody i wysiedlenie kilku rodzin Palestyńczyków z ich domów, jak informuje mieszczące się w Gazie Centrum Praw Człowieka Al Mezan.

“Decyzja wywołała publiczne oburzenie, a niektórzy protestujący starli się z policją [Hamasu]” – powiedziało Centrum.

“Dziewięcioro protestujących, w tym trzy kobiety, odniosło rany w wyniku pobicia przez policję, a 16 innych aresztowano. W dodatku rany odniosło sześciu policjantów, włącznie z oficerem dowodzącym, kiedy tłum, głównie składający się z osób dotkniętych tym posunięciem, obrzucał ich kamieniami”.

Urząd powiadomił także kilku farmerów o decyzji skonfiskowania ich ziemi dla celów rozbudowy przejścia granicznego Rafah.

To wydarzenie w rządzonej przez Hamas Strefie Gazy, nie pierwsze tego rodzaju, nie przyciągnęło uwagi organizacji praw człowieka ani mediów świata. Społeczność międzynarodowa systematycznie ignoruje takie łamanie praw człowieka, ponieważ dokonują ich Palestyńczycy wobec Palestyńczyków.

Gdyby zburzenia domów, zniszczenie pól uprawnych buldożerami i konfiskaty ziemi dokonał Izrael, wiele organizacji praw człowieka i zagranicznych dziennikarzy wykazałoby olbrzymie zainteresowanie ciężkim losem palestyńskich rodzin i farmerów.

Łamanie praw człowieka dwóch milionów Palestyńczyków w Stefie Gazy przez Hamas, pod którego rządami żyją, nie jest niczym niezwykłym. Od przejęcia siłą władzy w Strefie Gazy w 2007 roku Hamas, odgałęzienie Bractwa Muzułmańskiego, rządził żelazną pięścią, systematycznie rozprawiając się z politycznymi przeciwnikami i krytykami, i dławiąc swobody obywatelskie.

W ostatnich kilku latach Hamas zburzył i skonfiskował domy wielu Palestyńczyków. W zeszłym roku buldożery Hamasu zburzyły dom Mohammeda al-Astala na południu Strefy Gazy twierdząc, że był zbudowany nielegalnie na “państwowej ziemi”.

W zeszłym roku Autonomia Palestyńska (AP) na Zachodnim Brzegu ujawniła, że Hamas planuje skonfiskowanie dużych obszarów prywatnej ziemi w Strefie Gazy. Według AP, Hamas utworzył Palestyński Urząd Zarządzania Ziemią w Strefie Gazy, by ułatwić “kradzież ziemi”.

Po skonfiskowaniu ziemi Hamas ma zamiar zaoferować ją na sprzedaż tym samym właścicielom, powiedziała AP. “Hamas zbierze dziesiątki milionów [jordańskich] dinarów, jeśli uda mu się zrealizować ten plan – powiedziała AP. – Od przejęcia władzy siłą w Strefie Gazy, Hamas kradł ziemię i dawał ją swoim funkcjonariuszom i zwolennikom”.

Propalestyńskie grupy na całym świecie, jak również międzynarodowe media i organizacje praw człowieka całkowicie ignorują tę “kradzież ziemi” przez Hamas. Jeśli łamanie praw człowieka nie zawiera antyizraelskiego aspektu, wielu ludzi w społeczności międzynarodowej woli odwrócić wzrok.

Niedawny raport Centrum Praw Człowieka Al Mezan, także ignorowany przez międzynarodowe media i grupy praw człowieka, wylicza szereg naruszeń praw człowieka w strefie Gazy w 2020 roku.

Raport wzywa Hamas, by kontrolował użycie i szerzenie broni, zapobiegał składowaniu broni i materiałów wybuchowych na gęsto zaludnionych terenach i szanował prawo do tworzenia organizacji obywatelskich oraz przestrzegał prawa do pokojowych zgromadzeń i wolności słowa.

Centrum Al Mezan dokumentuje również w tym raporcie śmierć w 2020 roku co najmniej 30 Palestyńczyków w rozmaitych incydentach “wewnętrznej przemocy” w Strefie Gazy, w tym sześcioro dzieci i czterech kobiet. Kolejnych 155 Palestyńczyków odniosło rany, w tym 17 dzieci i 19 kobiet.

Mówiąc o zakazaniu przez Hamas publicznych zgromadzeń, Centrum podkreśla w raporcie, że jest to “wyraźne pogwałcenie palestyńskiego Prawa Podstawowego”.

Ponadto dowiadujemy się z raportu, że w 2020 roku co najmniej 23 palestyńskich dziennikarzy w Strefie Gazy padło ofiarą rozmaitych incydentów przemocy i zastraszania, włącznie z aresztowaniem, wezwaniem na przesłuchanie i konfiskatą wyposażenia.

Ponadto, jak informują w raporcie, dwóch Palestyńczyków zmarło w więzieniach Hamasu w Strefie Gazy w 2020 roku w wyniku tortur i nieludzkiego traktowania.

13 stycznia Hamas aresztował palestyńskiego dziennikarza, Omaję al-Kahlouta, po tym, jak opublikował on na Facebooku krytykę Hamasu za kroki wymierzone w hodowców drobiu.

Dwa dni później, Hamas zatrzymał palestyńskiego działacza, Sabaha Karibeha, za organizowanie protestu online przeciwko lokalnej firmie telefonów komórkowych. Funkcjonariusze Hamasu skonfiskowali jego telefon komórkowy i laptop zanim wypuścili go za kaucją.

Trwające łamanie praw człowieka przez Hamas pokazuje, że ten ruch islamistyczny nie dba o raporty wydawane przez takie grupy jak Centrum Al Mezan. Władcy Strefy Gazy z Hamasu wiedzą, że mogą nadal robić, co chcą, ponieważ społeczność międzynarodowa reaguje tylko wtedy, kiedy widzi możliwość obwinienia Izraela.

Obecnie, kiedy Palestyńczycy mówią o możliwości przeprowadzenia nowych wyborów prezydenckich i parlamentarnych – w których przywódcy Hamasu wyrazili chęć uczestniczenia – ważne jest zwrócenie uwagi na praktyki Hamasu w Strefie Gazy. Hamas, który w 2006 roku wygrał palestyńskie wybory parlamentarne, ma dużą szansę na kolejne zwycięstwo – jeśli wybory rzeczywiście się odbędą.

W 2006 roku USA i Unia Europejska popełniły błąd przez pozwolenie Hamasowi, którego Karta otwarcie wzywa do unicestwienia Izraela, na uczestniczenie w parlamentarnych wyborach. Jeśli Amerykanie i Europejczycy powtórzą ten błąd, Palestyńczycy na Zachodnim Brzegu dołączą do swoich braci w Strefie Gazy i znajdą się pod władzą represyjnego, islamistycznego reżimu Hamasu, który nie ma żadnego respektu wobec praw człowieka.

German Foreign Minister Rebuked After Saying Sabotage of Iranian Nuclear Facility ‘Not a Positive Contribution’

Algemeiner Staff

German Foreign Minister Heiko Maas speaks during a joint news conference with his Russian counterpart Sergei Lavrov, following a meeting in Moscow, Russia, May 10, 2018. Photo: Reuters / Sergei Karpukhin.

The foreign minister of Germany was criticized on Monday after he expressed disapproval of the sabotaging over the weekend of Iran’s Natanz nuclear facility, which has been widely attributed to Israel.

The details of the Natanz incident remain unclear, but reports indicate that it involved a systemic power failure caused by a massive cyber-attack, resulting in serious damage to the facility. There were no casualties in the incident.

The Iranian regime blamed Israel for the attack, which it called “nuclear terrorism,” and said it would take revenge.

On Monday, the Associated Press reported that German Foreign Minister Heiko Maas said the Natanz incident was “not a positive contribution” to the diplomatic process underway in Vienna, where the US and Iran are holding indirect talks on a possible return to the 2015 nuclear deal from which former president Donald Trump withdrew in 2018.

Abraham Cooper, Associate Dean of the Simon Wiesenthal Center, criticized Maas and the diplomatic process, telling The Algemeiner, “Foreign Minister Maas is 100% correct. The sabotage won’t help talks whose main agenda is to get rid of tough sanctions on Iran.”

“This is a regime that has violated the nuclear agreement time and time again, threatens genocide against Israel, poses an existential threat to the Gulf States, and blatantly puts in place a spy/terror network across Europe,” he noted of Iran.

“The sabotage at the nuclear facility was only necessary because European powers have blinked every time Tehran advances its nuclear weapons development,” Cooper asserted. “Germany has made it abundantly clear that its deep economic ties with Iran override all other concerns.”

Hillel Neuer, head of the NGO UN Watch, also criticized Maas, saying, “While the foreign minister speaks officially for the German government, I know many German people who do understand the murderous nature of the Iranian regime and think otherwise than Mr. Heiko Maas.”

Meanwhile, the Biden administration appeared to back away from the fallout over the Natanz incident.

According to Axios, a senior White House official said, “We have seen reports of an incident at the Natanz enrichment facility in Iran. The United States had no involvement, and we have nothing to add to speculation about the causes.”

Wybory do palestyńskiej Rady Legislacyjnej wyznaczono na 15 maja 2021 roku. Poprzednie wybory w 2006 roku wygrał Hamas. W obecnej sytuacji, kiedy antyizraelskie nastroje są skrajnie wysokie, można zastanawiać się, czy przeprowadzenie wyborów teraz jest dobrym pomysłem. Z pewnością tylko jeszcze bardziej wzmocnią radykalny obóz wśród Palestyńczyków. (Zdjęcie: Zharan Hammad/Getty Images)

Palestyńczycy: Co znaczy prawdziwa edukacja

Khaled Abu Toameh Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Ostatnie palestyńskie wybory parlamentarne, przeprowadzone 25 stycznia 2006 roku, dały zwycięstwo Hamasu, islamistycznego ruchu, który panuje w Strefie Gazy. Kolejne wybory parlamentarne są wyznaczone na 15 maja 2021 roku, chociaż parlament, znany jako Palestyńska Rada Legislacyjna (PLC) był wybrany na czteroletnią kadencję.

Zwycięstwo Hamasu w 2006 roku wywołało zażarty spór z frakcją Fatah prezydenta Autonomii Palestyńskiej, Mahmouda Abbasa, skutecznie paraliżując PLC i tworząc dwa odrębne minipaństwa dla Palestyńczyków – jedno na Zachodnim Brzegu i drugie w Strefie Gazy.

Hamas wygrał w 2006 roku głównie dlatego, że jego kandydaci startowali z listy o nazwie Blok Zmiany i Reformy.

Hasłem listy było: “Islam jest rozwiązaniem; jedna ręka buduje, druga stawia opór”. Hamas w programie wyborczym obiecywał zwalczać wszystkie rodzaje korupcji i “uczynić islamskie prawo [szariatu] głównym źródłem legislacji w Palestynie”. Ponadto zobowiązywał się do “użycia wszystkich metod, włącznie ze zbrojnym oporem” przeciwko Izraelowi..

Dzięki tym obietnicom Hamas zdobył 74 ze 132 miejsc w PLC. Jego rywale z Fatahu zdobyli 45 miejsc.

Wyniki wyborów 2006 roku pokazały, że większość Palestyńczyków w pełni popierała wezwanie Hamasu do zakończenia korupcji Autonomii Palestyńskiej, narzucenia islamskiego prawa i, co najważniejsze, kontynuowania walki zbrojnej przeciwko Izraelowi.

Hamas uzasadniał swoją decyzję uczestniczenia w wyborach tym, że było to w kontekście jego “wszechstronnego planu wyzwolenia Palestyny”.

Zwycięskim przesłaniem Hamasu do Palestyńczyków było wówczas: nasze uczestnictwo w wyborach nie znaczy, że uznajemy Umowy z Oslo i prawo Izraela do istnienia. Jest to tylko krok ku osiągnięciu celu wyzwolenia całej Palestyny od rzeki Jordan do Morza Śródziemnego.

Hamas nie uznaje prawa Izraela do istnienia. Zbojkotował pierwsze parlamentarne wybory w 1996 roku pod pretekstem, że głosowanie odbywało się pod parasolem Umów z Oslo, podpisanych trzy lata wcześniej między OWP a Izraelem.

Hamas nadal jest przeciwny Umowom z Oslo, ponieważ nie wierzy w żaden proces pokojowy z Izraelem. Jak bowiem może Hamas zaakceptować jakikolwiek proces pokojowy, skoro jego Karta otwarcie wzywa do unicestwienia Izraela?

Polityczny program Fatahu także obiecywał “całkowite zakończenie wszelkiego rodzaju korupcji i nadużyć władzy”. Fatah jednak nie obiecywał “walki zbrojnej” przeciwko Izraelowi ani narzucenia islamskiego prawa jako “głównego źródła legislacji w Palestynie”.

Palestyńczycy nie uwierzyli słowom Fatahu o zakończeniu korupcji: widzieli jak przywódcy Fatahu wzbogacili się po ustanowieniu Autonomii Palestyńskiej w 1994 roku dzięki setkom milionów dolarów, którymi zasypywali ich USA, Unia Europejska i inni zachodni darczyńcy bez żądania jakichkolwiek sprawozdań i odpowiedzialności.

Chociaż Fatah używał ostrej, antyizraelskiej retoryki w swoim programie wyborczym, niemniej Palestyńczycy woleli Hamas. Powodem, dla którego Fatah w odróżnieniu od Hamasu nie mówił o “wyzwoleniu całej Palestyny” ani nie obiecywał rozpoczęcia walki zbrojnej przeciwko Izraelowi, jest to, że jego przywódcy obawiali się, że USA i UE zatrzymają finansową pomoc.

Wszystko, co Fatah powiedział wówczas, to że Palestyńczycy są “uprawnieni do opierania się okupacji zgodnie z międzynarodowymi konwencjami”.

Te niejasne słowa o antyizraelskim “oporze” nie wystarczyły, by przekonać większość Palestyńczyków do głosowania na Fatah. Gdyby Fatah wspomniał “zbrojny opór” w swoim programie wyborczym, udałoby mu się zdobyć poparcie większej liczby wyborców.

Kolejna lista, która stanęła do wyborów 2006 roku nosiła nazwę Trzecia Droga. Na jej czele stał Salam Fajjad, który miał doktorat z ekonomii z University of Texas w Austin. Lista Fajjada zdobyła zaledwie 2,41% głosów w wyborach parlamentarnych 2006 roku. Fajjad był potem premierem Autonomii Palestyńskiej w latach 2007- 2013.

Dlaczego Trzecia Droga zdobyła tak mało głosów? W odróżnieniu od większości kandydatów z list Fatahu i Hamasu, Fajjad nie brał udziału w antyizraelskich działaniach terrorystycznych; co najważniejsze, nigdy nie spędził ani jednego dnia w więzieniu. Dla wielu Palestyńczyków jest dużo ważniejsze być absolwentem izraelskiego więzienia niż absolwentem University of Texas.

Program wyborczy Fajjada skupiał się na potrzebie “zakończenia anarchii w dziedzinie bezpieczeństwa i chaosie w sprawie broni, zbudowanie silnych i profesjonalnych sił bezpieczeństwa i zrealizowanie programu reform” w instytucjach AP.

Innymi słowy, Fajjad obiecywał rozwiązanie zbrojnych gangów i milicji przemierzających palestyńskie ulice i zapewnienie, że siły bezpieczeństwa będą działać zgodnie z prawem. Najwyraźniej te obietnice nie były atrakcyjne dla przeważającej większości Palestyńczyków.

Palestyńczycy, którzy nie głosowali na Trzecią Drogę Fajjada, mówili w rzeczywistości, że sprzeciwiają się rozbrojeniu zbrojnych grup Fatahu i Hamasu.

Jeśli Fajjad zdecyduje się kandydować w wyborach parlamentarnych 22 maja z tym samym programem, nie jest prawdopodobne, by otrzymał więcej głosów niż w 2006 roku. Właściwie jest całkowicie możliwe, że otrzyma mniej głosów niż wtedy. Każdy Palestyńczyk, który tak jak Fajjad, stanie do wyborów z platformą mówiącą o pokoju i koegzystencji z Izraelem, przegra.

Jak może kandydat, który głosi normalizację stosunków i pokój z Izraelem, wygrać w czasie, kiedy Palestyńczycy są codziennie radykalizowani (przez swoich przywódców)? Jak może jakikolwiek kandydat, który nie siedział w izraelskim więzieniu, wygrać w czasie, kiedy palestyńscy więźniowie w Izraelu są gloryfikowani przez palestyńskich przywódców jako “bohaterzy“?

Czy jakikolwiek kandydat może stanąć w centrum Ramallah, de facto stolicy palestyńskiej, i mówić o promowaniu pokoju i normalizacji stosunków z Izraelem? Każdy kandydat, który zrobiłby to, miałby szczęście, gdyby nie został potępiony jako zdrajca – albo gorzej.

Jedynym sposobem wydobycia się z tego bagna jest edukacja. Prawdziwa edukacja zaczyna się w domu, niekoniecznie w klasie szkolnej. Prawdziwa edukacja zaczyna się wraz z tym, co rodzice przekazują swoim dzieciom. Prawdziwa edukacja zaczyna się od tego, co dziecko widzi i słyszy w swoim środowisku domowym. Prawdziwa edukacja zaczyna się od tego, co przywódcy i media mówią dzieciom.

Codzienne antyizraelskie podżeganie w mediach, meczetach i w słowach palestyńskich przywódców wyjaśnia, dlaczego nie ma miejsca dla ludzi takich jak Fajjad w palestyńskim dyskursie politycznym.

Palestyńscy przywódcy muszą powiedzieć swojej ludności, że Izrael ma prawo istnieć. Muszą powiedzieć swojej ludności, że pokój i normalizacja stosunków są dobre nie tylko dla Izraela, ale także dla Palestyńczyków. Muszą powiedzieć swojej ludności, że współpraca z Izraelem jest lepsza niż bojkot.

Nazywanie Izraela “syjonistycznym tworem” lub “państwem okupacji” służy tylko dalszej delegitymizacji Izraela i demonizacji Żydów.

Wzywanie do wszystkich form oporu przeciwko Izraelowi uniemożliwia orędownikom pokoju wygranie palestyńskich wyborów. Oświadczenia Fatahu i Hamasu, które wzywają do pozywania Izraelczyków za “zbrodnie wojenne”, oznaczają, że większość Palestyńczyków będzie głosowała na każdą listę, która obiecuje wojnę, a nie pokój z Izraelem. Jedynymi kandydatami, którzy prawdopodobnie wygrają wybory są ci, którzy podżegają do przemocy wobec Izraela.

W obecnej sytuacji, kiedy antyizraelskie nastroje są skrajnie silne, można zastanawiać się, czy przeprowadzenie wyborów teraz jest dobrym pomysłem. Z pewnością tylko jeszcze bardziej wzmocnią radykalny obóz wśród Palestyńczyków.