Can you be against BDS and for BDS?

By ERIC R. MANDEL

Going forward, everyone needs to reflect on the reality of the world Israel lives in.

A demonstrator wears a shirt reading ‘Boycott Israel’ [File] Photo By: AFP/ MOHD RASFAN

Can an organization or individual claim they are opposed to the BDS (Boycott, Divestment and Sanctions) movement against Israel, but still support boycotting Israeli goods, academics and people over the Green Line? There seems to be a strange phenomenon among American Jewish progressives, saying they oppose the BDS movement, except that it’s OK or a good thing to boycott Israel over the Green Line. They seem not to realize that the worldwide BDS movement is not a humanitarian movement trying to foster a two-state solution. The goal of its founders and supporters is the destruction of Israel, a non-indigenous people who they claim forced out the rightful indigenous Arabs.

Zionism is to them a racist movement based on colonialism and apartheid, which should be given no sanctuary at all in the Middle East. American progressives play into the hands of Israel’s enemies, to divide and conquer Israel by backing BDS for part of Israel.

Boycotting Israeli goods on either side of the Green Line is overwhelmingly opposed by mainstream Israelis of the Left and Right, who see clearly that any boycott is part of a strategy of delegitimization of Zionism itself.

Israelis across the political spectrum know this is true because their governments have painfully offered almost all of the West Bank with Jerusalem as a capital for a Palestinian nation three times within the past 15 years to no avail, with the Palestinian response being rejection and escalation of violence, the Israeli willingness to consider compromise being seen only as a sign of weakness.

The mainstream political Israeli Left and Center have made it clear that any boycott of Israel over the Green Line is part of the BDS movement. Zionist Union leader Isaac Herzog said in regard to the newly announced EU boycott of Israeli products over the Green Line, “This decision is based on hatred, falsehood and ignorance, devoid of any moral value.” Yesh Atid chairman Yair Lapid tweeted: “Jews are being stabbed in the streets and the EU has given in to BDS. This decision discriminates against Israel and encourages terrorism.”

Hilik Bar, secretary general of the Labor Party and Deputy speaker of the Knesset told me, “We are against BDS over the Green Line, and BDS in Israel, and any kind of BDS.” Speaking last week before the European Parliament, he said, “When you label products, you are labeling yourselves as less relevant to solving the conflict, as an unfair broker… Be against boycotts and for promoting cooperation.”

Tzipi Livni of the Zionist Union said, “True, [the European boycott] starts with settlement [goods], but their problem is with Israel, which is seen as a colonialist country. Therefore, it won’t stop at the settlements, but [will spread] to all of Israel.”

Many on the American Jewish Left are more aligned on this issue with the Israeli far Left and Israel’s Arab parties than with Labor and the Zionist Union. American progressive organizations believe there is a real distinction between boycotts of Israel and boycotts over the Green Line. They find no contradiction between rhetorically standing strong against the BDS movement that delegitimizes the Zionist state, yet defending boycotting of Israeli goods from over the Green Line as legitimate.

They believe Israel needs to be pressured for its own good to remove all Jewish communities in Judea and Samaria, which are to them the cause of most of the problems of the Middle East. They do not distinguish between communities in Judea and Samaria that are necessary for Israeli security, Jewish majority areas of Jerusalem over the armistice line or areas that were part of the Clinton or Olmert land swap plans from other “occupied” territory. Until the Obama administration, areas such as French Hill, Gilo, or Gush Etzion were not considered controversial, and were always assumed to be part of a future Israeli state.

American Jewish progressives don’t seem to respect the judgment – born of decades of experience – and will of the Israeli electorate who have to live with the consequences of the boycotts, endure the nightmare of Palestinian terrorism, and who put their own children in harm’s way. They also ignore the true meaning of UNSC Resolution 242, whose language and authors clearly called for an adjustment of the 1949 lines, giving legitimacy to Israeli land claims over the Green Line. They subscribe to a politicized, biased view of international law which says that Israel is a semi-illegal stepchild state with fewer rights than every other nation on the planet.

This has also been the Obama administration narrative since taking office in 2009. Ambassador and former Obama Iran and Middle East expert Dennis Ross wrote in his new book, Doomed to Succeed, that the administration’s preoccupation “and collective view that the Israeli occupation and settlement activity – not Palestinian behavior – were responsible for the conflict argued for pressure [on] Israel.” It is a short leap from there to rationalizing boycotts of Israel, which the EU has already done.

The news from Europe is not all bad. David Harris of AJC opined that we should recognize and appreciate the 12 EU countries that did not sign the BDS boycott of Israel: Bulgaria, Croatia, Cyprus, Czech Republic, Estonia, Germany, Greece, Latvia, Lithuania, Poland, Romania, Slovakia and Hungary.

Which gets us back to the conundrum: Can you and your organization be against BDS if you subscribe to boycotting Israel over the Green Line? Can you feel comfortable contributing to the isolation of Israel in the world and singling out Israel for condemnation of the occupation of disputed territory, knowing that treating Israel differently from any other country is defined as anti-Semitism according to the US State Department’s definition? Can you just ignore the unprovoked, egregious occupations by Russia, Turkey, China, Pakistan and Morocco, while joining forces with those who want BDS to destroy all of Israel? Controversy has arisen in regard to organizations that have given a platform to those who want to boycott Israel or create a single binational state. J Street says it is against BDS, but has had a keynote speaker who endorsed BDS against Israeli goods over the Green Line and has had speak at its national meeting a group that is against the Jewish state itself. All is done in the name of freedom of speech, respecting all opinions, but its more than that: Giving someone’s odious views a platform on your stage gives them a seeming legitimacy, that goes beyond freedom of speech.

The New Israel Fund also claims to oppose BDS, but supports organizations that are full-time demonizers of Israel. Can they honestly say they are against BDS and still support anti-Israel organizations like Adalah, Shovrim Shtika (Breaking the Silence), Yesh Din and Machsom Watch, who directly or indirectly support BDS and whose agendas are more aligned with Palestinian propaganda than with Israeli interests? In this highly contentious debate, ad hominem attacks have taken place in the States. That should not happen; it is wrong, and counterproductive. However, defenders of boycotters of goods from Judea and Samaria should be called to task for the damage they do, whether from the pulpit or in the pages of Haaretz.

Going forward, everyone needs to reflect on the reality of the world Israel lives in; who its neighbors really are, and how difficult surviving in the Levant is when the world disproportionately criticizes you and refuses to acknowledge that you have been under an Arab siege to destroy your legitimacy for over 67 years.

The author is the director of MEPIN™ (Middle East Political and Information Network™) and a regular contributor to The Jerusalem Post. MEPIN™ is a Middle East research analysis read by members of Congress, their foreign policy advisers, members of the Knesset, journalists and organizational leaders.

He regularly briefs members of Congress on issues related to the Middle East

PALESTINIAN Woman STABS Israeli Guard

21 Facts About Israel That Haters Will Never Admit

Israel is the only country in the Middle East where all citizens are equal under the law, regardless of race, ethnicity, religion, gender, or sexual orientation. All Israelis can take part in free and fair elections, are free to speak their minds and have the right to a just and open trial. Can you spot the tiny green spot amongst all the other not-free countries?

Student Feature: Lindsay Shapiro

The Weiss-Livnat International MA Program in Holocaust Studies at the University of Haifa Blog

My name is Lindsay Shapiro, and I was born and raised in Tampa, Florida. I graduated from New York University in 2012 with a BA in History/Hebrew and Judaic Studies. While a student at NYU, I worked at the Bronfman Center for Jewish Life, Bar Ilan University, Interfaith Living Museum, and Center for Jewish History. I also worked as a Lipper Fellow at The Museum of Jewish Heritage: A Living Memorial to the Holocaust, teaching middle- and high-school students about the Holocaust, both in the Museum and in schools. I recently made aliyah after living in the United States for the first 25 years of my life. I live in Tel Aviv with my husband, Liran, and Jack Russell-mix dog, Pizza.

There were many factors that led me to the Weiss-Livnat MA program in Holocaust Studies. For one, I grew up fascinated with the Holocaust- reading books, watching movies, asking about it in school from a pretty young age. Before college, I had a very emotional education of the Shoah; one of victimhood and fear. While at NYU, at the beginning of a course on the Third Reich and the Jews, my professor told everyone, “If you’re here to see gruesome pictures and hear sad stories, this is not the class for you. We will be looking at this subject objectively, to figure out how a society could exterminate 12 million people in less than a decade, half of them Jews. We are going to learn the facts.” The idea of looking at the Holocaust from a scholarly and objective, point of view was eye opening and very appealing.

So far, my first semester in the MA program has been great. Coming to study in Haifa was a big change from studying at NYU. The campus feel here is something I hadn’t really experienced before. The mountain and sea views of Haifa are much different than the skyscrapers of NYC, and it’s something I think I can get used to!

One of my favorite parts of the program so far is getting to learn alongside my peers in our 2015-16 cohort. Everyone is coming to study from different parts of the world, different personal backgrounds and different fields of study, which adds a tremendous amount of depth to discussions in and out of classes. My professors are experts in their field, and are very passionate about what they’re teaching. It makes my days with almost 8 hours of lectures interesting.

I’ve recently become more interested in Holocaust research and diplomacy, and am excited to explore these ideas in the program. I’m very interested in relationships between Germany and Israel, as well as between Germany and the rest of the Jewish world. As I mentioned, I grew up in an American Jewish community, and was taught to treat certain countries with fear and hesitancy because of their actions during the Shoah. Having grown up and learned more about the Holocaust I don’t think this is fair, and I hope that my experience in the program can help me learn more about how to fix that perception in my home community. I believe that working together with countries like Germany and Poland on Holocaust research can improve future relationships between the citizens of these countries. As an olah and Zionist, I’m also interested in European Zionist movements, before and during the Second World War, and what their role may have been in survival rates amongst Jewish communities in Nazi-occupied countries.

Learning German here in Israel is especially meaningful. Even though my family was fortunate enough to come to America from Europe in the 1910s, the cities we discuss in class are cities they once lived in. On a personal level, I think the transition of the Jewish people from mass destruction to, 70 years later, the modern State or Israel is incredible.

At times, it’s difficult not to get too emotionally invested in the subject matter and to maintain objectivity. It’s painful to learn about the hundreds of destroyed communities in Eastern Europe, from where my great-great grandparents came, and know that ‘returning home’ to see my family’s roots will most likely lead to nothing; no traces of them, destroyed Synagogues and cemeteries, and an unfamiliar culture. Despite that odd sense of melancholy, it makes me happy and proud to think about Israel today, and to know that I’m learning about the Holocaust with non-Jewish students from these same places who came to study in Israel as well. I’m thankful that the State of Israel exists now, and I am hopeful that one day my peers and I will add to the immense amount of Holocaust research and work done here in Israel.

Interested in applying for our MA in Holocaust Studies Program? You can find the application and more information at our website:
http://holocaust-studies.haifa.ac.il/

AKTUALNOŚCI Z IZRAELA 16 listopada 2015 r.

16 listopada 2015 r. minister obrony Mosze Jaalon rozmawiał ze swoim francuski odpowiednikiem Jean-Yves Le Drian, któremu zaoferował wsparcie Izraela w następstwie ataków terrorystycznych, które miały miejsce w Paryżu. “Izrael zapewni wszelką niezbędną pomoc Francji w walce z islamskim terroryzmem, zarówno pod względem wywiadu, jak i operacyjnie. Obejmuje to również instrukcje, jakie zostały udzielone służbom bezpieczeństwa w Izraelu po ataku. Jesteśmy po tej samej stronie w walce z terroryzmem, który zagraża Bliskiemu Wschodowi, Europie i reszcie świata. Jesteśmy tutaj, aby zapewnić Państwu wszelką potrzebną pomoc, i jesteśmy gotowi do szerokiej współpracy między oboma krajami w prowadzeniu zdecydowanej wojny, która jest wymagana od nas wszystkich przeciwko islamskim terroryzmem … Przekazaliśmy Francji istotne informacje, które mogą pomóc im w próbach rozszyfrowania pełnego obrazu.”

16 listopada 2015 r. ministerstwo finansów poinformowało, że w trzecim kwartale gospodarka Izraela wzrosła o 2,5% PKB. Inflacja we wrześniu wynosiła -0,5%, a w października spadła do -0,9%. Deflacja jest wynikiem spadku cen surowców i niższych kosztów w gospodarce.

16 listopada 2015 r. palestyńscy terroryści otworzyli nad ranem ogień do izraelskich żołnierzy, którzy prowadzili akcję w obozie uchodźców Kalandia w Judei. Żołnierze odpowiedzieli ogniem zabijając 2 napastników.

16 listopada 2015 r. palestyńscy terroryści wystrzelili wieczorem rakietę, która spadła wewnątrz Strefy Gazy.

16 listopada 2015 r. izraelski ambasador w ONZ, Danny Danon, napisał list do sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moon, domagając się potępienia palestyńskiego Czerwonego Półksiężyca, którego karetka znajdowała się w piątek na miejscu ataku terrorystycznego pod Hebronem i nie udzieliła pomocy medycznej rannym Izraelczykom. “Karetka nie pomagając rannym cywilom jest współpracownikiem terrorystów. Jest to rażące lekceważenie wszystkich uniwersalnych wartości moralnych i rażącym lekceważeniem życia ludzkiego.” Podobną surową skargę złożył premier Benjamin Netanjahu do Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża w Genewie, domagając się wyjaśnień, dlaczego palestyńska karetka zignorowała izraelskie ofiary.

17 listopada 2015 r. gabinet bezpieczeństwa podjął rano decyzję o uznaniu północnego skrzydła Ruchu Islamskiego w Izraelu za organizację nielegalną. Skrzydło działało w Umm el-Fahm i było kierowane przez szejka Raad Dalaha. Ministerstwo obrony podpisało dekret w tej sprawie, co oznacza, że każda osoba fizyczna lub prawna, która zaoferuje usługi dla tej organizacji lub podejmie działania razem z nią, złamie prawo i może spodziewać się kary więzienia. Ponadto cały majątek organizacji zostanie skonfiskowany. Równocześnie policja wkroczyła do biur Ruchu Islamskiego, zajmując dokumenty, komputery i konta bankowe. “Przez lata północne skrzydło Ruchu Islamskiego prowadziło kampanię oszustwa pod tytułem: Al Aqsa jest w niebezpieczeństwie, fałszywie oskarżając Izrael o zamiar zniszczenia meczetu Al-Aksa i złamanie status quo. W tym kontekście, skrzydło północne utrzymywało szereg płatnych działaczy – w celu inicjowania prowokacji na Wzgórzu Świątynnym. Działalność ta doprowadziła do znaczącej eskalacji napięć na Wzgórzu Świątynnym i licznych ataków terrorystycznych. Ataki przeprowadzone niedawno zostały wykonane na tle tego podżegania i tej propagandy. Skrzydło północne pod szejkiem Ra’ed Salahem jest siostrą organizacji terrorystycznej Hamas. Te dwa ruchy potajemnie ściśle ze sobą współpracują. Północne skrzydło Ruchu Islamskiego jest separatystyczno-rasistowską organizacją, która nie uznaje instytucji państwa Izrael, neguje jego prawo do istnienia i wzywa do utworzenia islamskiego kalifatu w jego miejsce.”
17 listopada 2015 r. rząd zatwierdził budowę 1500 nowych domów w Jerozolimie – 500 do ukończenia i 1000 zupełnie nowych w dzielnicy Ramat Szlomo.

17 listopada 2015 r. izraelscy komandosi przeprowadzili w nocy dużą operację w rejonie Nablusu w Samarii. W mieście i okolicznych wioskach aresztowano 6 terrorystów. Wykryto kilka magazynów broni, w których przejęto karabiny, pistolety, granaty, amunicję i dużą ilość pieniędzy.

17 listopada 2015 r. palestyńscy terroryści wystrzelili wieczorem rakietę, która spadła wewnątrz Strefy Gazy.

17 listopada 2015 r. Palestyńczycy obrzucili wieczorem kamieniami żydowski samochód przy osiedlu Kedumim w Damarii. Ranny został 1 Izraelczyk. Również wieczorem palestyńscy terroryści ostrzelali izraelski pojazd wojskowy przy osiedlu Shilo w Samarii. Żołnierze odpowiedzieli ogniem, zabijając 1 i raniąc 2 napastników.

17 listopada 2015 r. Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża odrzucił zarzuty, że palestyński Czerwony Półksiężyc był na miejscu ostatniego piątkowego ataku terrorystycznego niedaleko Hebron ale sanitariusze nie udzielili pomocy rannym Izraelczykom. W oświadczeniu na swojej stronie internetowej, MKCK powiedział, że Palestyński Czerwony Półksiężyc “natychmiast przekazał faktyczny przebieg wydarzenia, zdecydowanie odrzucając te zarzuty, i jednoznacznie potwierdzając swoje zobowiązanie do bezstronnego udzielania pomocy.”
17 listopada 2015 r. sąd RPA wydał nakazy aresztowania wobec izraelskich urzędników biorących udział w zatrzymaniu Flotylli Wolności. Decyzję sąd podjął po rozpatrzeniu skargi południowoafrykańskiego cywila, który był na pokładzie statku i twierdzi, że został ranny w trakcie przejmowania nad nim kontroli przez izraelskich komandosów.

18 listopada 2015 r. wysoki izraelski oficer powiedział, że podczas czteroletniej wojny domowej Syria zużyła ponad 90% swoich rakiet balistycznych w walce z siłami rebeliantów. Równocześnie poinformowano, że analiza opublikowanego zapisu video z narady rosyjskiego dowództwa ujawniła głębsze zaangażowanie wojskowe Rosji w Syrii, niż wcześniej się spodziewano. Dane znajdujące się na mapach wskazują na obecność jednostki rosyjskiej artylerii na terytorium Syrii.

18 listopada 2015 r. izraelskie samoloty zbombardowały w nocy dwa obiekty infrastruktury terrorystycznej w środkowej i północnej części Strefy Gazy. Była to odpowiedź za próby ostrzału rakietowego Izraela przeprowadzone w ciągu ostatnich dwóch dni.
18 listopada 2015 r. palestyński terrorysta usiłował rano zaatakować nożem izraelskich żołnierzy przy wejściu do Grobowca Patriarchów w Hebronie. Żołnierze obezwładnili i aresztowali napastnika.

18 listopada 2015 r. dwie pijane kobiety powybijały szyby w oknach synagogi w Cottbus (Niemcy). Policja zatrzymała sprawczynie.
18 listopada 2015 r. hiszpański sąd wydał nakaz aresztowania 7 obecnych i byłych wysokich izraelskich urzędników, wśród których znajduje się premier Benjamin Netanjahu. Sędzia Jose de la Mata podjął tą decyzję po rozpatrzeniu skargi złożonej przez jedną ofiar izraelskiego ataku na Flotyllę Wolności w 2010 r.

18 listopada 2015 r. trzech mężczyzn brutalnie pobiło wieczorem nauczyciela historii w szkole żydowskiej w Marsylii (Francja). Pobity Żyd został przewieziony do szpitala, a napastnicy zbiegli.

19 listopada 2015 r. po wielogodzinnej dyskusji Kneset zatwierdził w nocy budżet państwa na lata 2015-2016. Po zatwierdzeniu budżetu, minister finansów Mosze Kahlon powiedział: “Budżet państwa, który został dzisiaj przyjęty jest naprawdę dobrą wiadomością dla obywateli Izraela. Jest to budżet socjalny, który przynosi Izrael z powrotem do domu, począwszy od jasnego celu, w którym staramy dać naszym dzieciom lepszą rzeczywistość niż ta, którą my mamy.”

Materiały opracowywane na podstawie serwisów informacyjnych: PAP, AP, Haaretz, Jerusalem Post, Arutz Sheva.