House Committee Approves Strict Restrictions on US Funding for UN and Palestinian Authority

Ben Cohen

The House Appropriations Committee is placing tough funding restrictions on the UN and the PA. Photo: File.

Tough conditions on American funding for both the UN and the Palestinian Authority (PA) have been approved by the congressional committee overseeing the US Foreign Operations Bill for 2018.

The bill — passed by the House Appropriations Committee on Wednesday — places strict restrictions on how the $47.4 billion budget for overseas operations will be disbursed.

A statement from the committee confirmed that there will be “no funding for the (UN) Human Rights Council unless the Secretary of State determines that it is in the national security interest and the Council stops its anti-Israel agenda and increases transparency in the elections of its members.”

Secretary of State Rex Tillerson warned back in March that US funding of the council would be terminated if it continued with “its biased agenda against Israel.”

“The bill also prohibits funds for UN organizations headed by countries that support terrorism, and withholds a portion of funds for the UN and international organizations until transparency and accountability measures are met,” the statement added.

In its accompanying report, the committee drew specific attention to the anti-Zionist infrastructure within the UN’s own secretariat. It said it “strongly endorses the Department of State’s withholding of a proportionate share of the costs to such UN entities deemed to be anti-Israeli.”

The committee also asked for an annual report on the activities of the UN agencies promoting anti-Zionist propaganda, such as the Committee on the Exercise of the Inalienable Rights of the Palestinian People (CEIRPP) and the body that services it, the Division for Palestinian Rights.

Gil Kapen — a former congressional staffer with extensive knowledge of the UN’s internal workings — told The Algemeiner on Thursday that “it’s certainly a positive thing that these institutions are having a spotlight focused on them.”

“Hopefully this kind of attention will continue so that they can be eventually eliminated, because they constitute a propaganda apparatus that seeks to delegitimize Israel and is an obstacle to attaining peace in the Middle East,” Kapen — who now serves as an expert with the American Jewish International Relations Institute (AJIRI) — said.

The bill “maintains restrictions on the PA,” including a requirement to reduce funds to the Palestinians by an amount “equivalent to that expended by the PA as payments to prisoners that committed acts of terrorism,” the committee noted. It reiterated that funding will be cut off “if there is a Palestinian government formed through an agreement with Hamas or if the Palestinians are not acting to counter incitement.”

The bill also contains a provision that would restrict Palestinian diplomatic representation in the US in the event that the PA initiates an International Criminal Court investigation against Israel.

Born to Hate Jews

   PragerU

Netanyahu meets Mexican-Jewish diplomat fired for protesting UNESCO Jerusalem vote

JTA

Andrés Roemer Slomanski, embajador mexicano ante la Unesco. Foto: Benjamin Flores

RIO DE JANEIRO (JTA) — Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu met with Mexico’s former UNESCO ambassador, who was fired last year for walking out of a vote on an anti-Israel resolution effectively denying Jewish ties to Jerusalem.

Andres Roemer, who is Jewish, met with Netanyahu in Paris on Monday, just before the prime minister left for Hungary.

“Last year, I received many expressions of sympathy and support from the Jewish and also the Christian world, but today’s meeting was particularly touching for me,” Roemer said, according to a statement by Israel’s ambassador to UNESCO, Carmel Shama-Hacohen, who organized the meeting, The Times of Israel reported.

In October, the Latin American diplomat risked his position by walking out of a United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization vote at its headquarters in Paris — leaving his deputy to cast the country’s vote — in a personal protest against the UNESCO resolution denying Jewish ties to Jerusalem.

“I am at peace with what I did,” he said, according to Shama-Hacohen. “I did it not only as a Jew, but also a person who believes that these votes do not have a place in an educational and cultural organization, and hurt us all.”

“Finding time for a private conversation with the prime minister is a rare achievement for every ambassador. Despite this, I found it necessary to give up part of the time [allotted for my meeting] and asked the prime minister to meet and express our appreciation for Andrés’ courageous and moral step. And the meeting was both moving and riveting,” Shama-Hacohen said, according to Arutz Sheva.

In May, the Mexican-Jewish diplomat received the International Sephardic Leadership Award from the American Sephardic Federation.

“When confronted by the recent UNESCO resolution that sought to erase Jerusalem, Israel’s Jewish and Christian history, Ambassador Roemer knowingly risked his position to voice and vote his conscience,” read the federation’s announcement.

“While the resolution still passed, Ambassador Roemer did not forget Jerusalem and his moral courage convinced several countries, including his own, to seek to reverse the resolution’s ill-considered position against historical truth and the possibility of peace.”

For not following the instructions he had received from the Mexican government, he was fired a few days later.

US Government Mourns AMIA Bombing Victims, Investigator Alberto Nisman, on 23rd Anniversary of Iran-Perpetrated Atrocity

Ben Cohen

The aftermath of the bombing of the AMIA building in Buenos Aires, July 18, 1994. Photo: File.

The US State Department marked Tuesday’s 23rd anniversary of the July 1994 bombing of the AMIA Jewish center in the Argentine capital of Buenos Aires with a statement highlighting Iran’s role in the atrocity and urging transparency in the investigation into the death of Alberto Nisman, the Argentine special prosecutor who exposed Tehran’s culpability for the attack.

“The United States shares the sorrow of the families of those who perished in the bombing of the Argentine Israelite Mutual Association (AMIA) building in 1994,” Heather Nauert, the spokesperson for the State Department, said. “For the past 23 years, we have joined the Argentine government and victims of this terrorist attack in seeking justice. We continue to believe that the Iranian government has a responsibility to cooperate fully with Argentine authorities in bringing the perpetrators to justice.”

Nauert then paid tribute to Nisman, who was found dead in his Buenos Aires apartment in January 2015, shortly before his planned public exposure of the collusion between Tehran and the former government of Cristina Fernandez de Kirchner in exonerating the Iranian and Hezbollah operatives responsible for the bombing.

“On this occasion, we also reflect upon the significant contributions of prosecutor Alberto Nisman in investigating the AMIA bombing, and note the importance of clarifying the circumstances of his tragic death,” Nauert said.

While the lack of judicial progress in the AMIA case has been a regular feature of annual State Department reports on Argentina, Tuesday’s statement from the State Department suggested that Iran’s continued harboring of the suspects in the bombing is another factor in the Trump administration’s growing impatience with the Tehran regime. Eighty-five people died and hundreds more were wounded when a truck packed with explosives rammed into the AMIA building in downtown Buenos Aires on July 18, 1994.

The AMIA anniversary was solemnly marked in Israel, by international Jewish organizations and by Argentina itself. In Buenos Aires, Argentine Cabinet Chief Marcos Peña told a gathering of parliamentarians hosted by the Latin American Jewish Congress that the Memorandum of Understanding between Kirchner and the Iranians signed in 2013 — which proposed a joint Argentine-Iranian investigation into the AMIA bombing — had been permanently consigned to history by the current government of President Mauricio Macri.

Referring to Nisman’s case, Peña said that “there must be no impunity. We need to know what happened and who is responsible for his death.” Over the last week, the Argentine press has once again been abuzz with reports that the leaders of the former government — including Kirchner and her foreign minister, Hector Timerman — will face criminal charges over Nisman’s death before the year is out.

Masowa migracja do Europy: przywódcy kontra społeczeństwa

Douglas Murray
tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Filantrop i współzałożyciel Microsoftu, Bill Gates, powiedział niedawno w wywiadzie: “…chcecie pokazać szczodrość i przyjmować uchodźców. Ale im jesteście bardziej szczodrzy, tym bardziej rozchodzą się o tym pogłoski – co z kolei motywuje więcej ludzi do opuszczenia Afryki. Niemcy w żaden sposób nie mogą przyjąć olbrzymiej liczby ludzi, którzy chcą dostać się do Europy.” (Zdjęcie z World Economic Forum/Wikimedia Commons)

Czy Bill Gates jest nazistą, rasistą, “islamofobem” lub faszystą? Jak powiedziałby najsłynniejszy kamerdyner PG Wodehouse’a: “Wydawałoby się, że taka ewentualność jest bardzo niewielka”.

Jak dotąd nikt zajmujący poważne, wpływowe stanowisko, nie twierdził tego o największym filantropie świata. Możliwe – tylko możliwe – że coś zmienia się w Europie.

W wywiadzie opublikowanym 2 lipca w gazecie niemieckiej “Welt Am Sonntag”,współzałożyciel Microsoftu mówił o trwającym europejskim kryzysie migracyjnym. To, co powiedział, było zaskakujące:

“Z jednej strony, chcecie pokazać szczodrość i przyjmować uchodźców. Ale im jesteście bardziej szczodrzy, tym bardziej rozchodzą się o tym pogłoski – co z kolei motywuje więcej ludzi do opuszczenia Afryki. Niemcy w żaden sposób nie mogą przyjąć olbrzymiej liczby ludzi, którzy chcą dostać się do Europy”.

Te słowa byłyby niekontrowersyjne dla przeciętnego obywatela europejskiego. Doroczny sondaż obywateli UE przeprowadzony niedawno przez Project 28 znalazł jednogłośność w kwestii migracji na całym kontynencie, jaka niemal nie ma sobie równych. Według tego sondażu, na przykład, 76% ludzi w całej UE uważa, że podejście do kryzysu migracyjnego w ostatnich latach było „złe”. Nie ma w UE ani jednego kraju, w którym większość społeczeñstwa odbiegałaby od tego konsensusu. W krajach takich jak Włochy i Grecja, które są na linii frontowej kryzysu z ostatnich lat, ta liczba skacze w górę.

W tych krajach dziewięciu na dziesięciu obywateli uważa, że UE źle prowadzi sprawę kryzysu migracyjnego. Jak mogliby mieć inne zdanie? Oznajmienie rządu niemieckiego z 2015 r., że normalne procedury starania się o azyl i kontroli granicznej nie będą już obowiązywały, pogorszyło już katastrofalną sytuację.

Populacje Niemiec i Szwecji powiększyły się o 2% w ciągu jednego tylko roku z powodu napływu migrantów. To są olbrzymie zmiany w tak krótkim czasie. Podczas gdy ludzie wiedzą, że tego, co robią politycy, nie da się kontynuować, czynione są olbrzymie starania, by kontrolowac to, co Europejczykom wolno powiedzieć.

Kanclerz Merkel posunęła się tak daleko, że namawiała założyciela Facebooka, Marka Zuckerberga, by ograniczył posty na mediach społecznościowych, które są krytyczne wobec jej polityki. To jest tylko jeden przykład znacznie szerszego trendu.

Na całym kontynencie każdej postaci, prywatnej lub publicznej, która ośmieliła się ostrzec, że importowanie tak wielu ludzi w tak niezorganizowany sposób jest początkiem katastrofy, przypisywano najmroczniejsze wyobrażalne motywy.

Także po zamachach terrorystycznych w listopadzie 2015 r. w Paryżu i odkryciu, że członkowie komórki terrorystycznej wjeżdżali i wyjeżdżali z Europy używając tras migrantów, przywódcy europejscy odrzucili niepokój publiczny o kryzys imigracyjny. Również po paryskim zamachu w listopadzie 2015 i ujawnieniu, że członkowie komórek terrorystycznych wkradali się do Europu i wyjeżdżali z niej korzystając z tras migrantów, przywódcy europejscy ignorowali zaniepokojenie swoich społeczeństw kryzysem imigracyjnym.

Przewodniczący Komisji Europejskiej, Jean-Claude Juncker gromił społeczeństwo i tych polityków, którzy przeciwstawiali się Merkel po zamachach paryskich:

“Zaprosiłbym tych w Europie, którzy próbują zmienić politykę migracyjną, jaką przyjęliśmy – chciałbym im przypomnieć, że mają być poważni w tej sprawie i nie poddawać się tym niegodziwym reakcjom na wydarzenia, które mi się nie podobają”.

Jest zrozumiałe, że humanitarne impulsy moga przeważyć w okresie, kiedy tysiące ludzi przekracza Morze Śródziemne i wielu z nich tonie. Wówczas, u szczytu kryzysu, sam Bill Gates wzywał Amerykę, by przyjmowała migrantów na tym samym poziomie, na jakim robiły to Niemcy.

Od tego czasu jednak Gates zauważył to, co zauważyła większość ludzi żyjących w Europie – że choć otwarcie granic twojego kraju może być atrakcyjne moralnie na krótką metę, powoduje cały szereg długofalowych niepokojów społecznych.

To te właśnie niepokoje – które spoeczność europejska widzi wokół siebie, jak również na pierwszych stronach gazet – doprowadziła wiêkszość Europejczyków do pragnienia zredukowania strumienia migrantów.

W niedawnym wywiadzie dla gazety niemieckiej Bill Gates także jasno wyraził ten niepokój, mówiąc:
„Europa musi utrudnić Afrykańczykom docieranie do kontynentu różnymi trasami”. To wszystko jest oczywiście prawdą. Nie jest możliwe, by Europa stała się domem dla wszystkich ludzi Afryki, Bliskiego Wschodu lub Dalekiego Wschodu, którym udaje się przebyć stosunkowo wąski pas wody. Ludzie w Europie od dawna to wiedzą.

Niektórzy – ostro krytykowani przez media głównego nurtu i klasę polityczną – nawet to wyrażają. Być może teraz jednak, kiedy zrównoważony i z pewnością nie neonazistowski filantrop, taki jak Bill Gates, zauważył to, coś się zmieni. Prawdopodobnie nadmiernym optymizmem jest sądzenie, że zachodnioeuropejska klasa polityczna rzeczywiście posłucha jego rady.

Ale może politycy przynajmniej powstrzymają pogardę dla rozsądnych niepokojów swoich społeczeństw?

Douglas Kear Murray
Brytyjski autor, dziennikarz i komentator telewizyjny. Wystêpuje czêsto w brytyjskich i amerykañskich mediach, jest autorem ksi±¿ek: Neoconservatism: Why We Need It (2005) and Bloody Sunday: Truths, Lies and the Saville Inquiry (2011).