Palestinian Human Rights Activist Receives Death Threats From Anti-Israel Protesters During U of Chicago Lecture (VIDEO)

Andrew Pessin

Hostile questioner at Thursday’s reception of Bassem Eid.
Photo: Youtube

A Palestinian human rights activist said Thursday that he was “terrified” by the hostile reception and physical threats he received while lecturing at the University of Chicago.

Bassem Eid, founder of the Palestinian Human Rights Monitoring Group, expressed this sentiment on Facebook, after his speech, critical of the Palestinian Authority, was interrupted by angry protesters, questioning why he was talking about human rights abuses in the PA, while letting Israel off the hook for the “occupation.” One individual in the audience — a former student at Chicago’s Columbia College who said he was from Gaza — even threatened him physically.

The young man is heard in a video of the event yelling in Arabic, “I’m going to destroy this place!” Later, he was heard saying, “I’m going to kill this motherf*****!” and “Wait until you go to your car!” He also said, “we” are going to be at Eid’s lecture at DePaul University in Chicago on Saturday evening, so he should be “ready for” us.

The police can be seen toward the end of the video attempting to calm the situation.

Eid’s Facebook post read:

Ok and here we are. I was terrified from what’s happened at [University of Chicago], a Palestinian who claimed that he is from Gaza threatened me, he start shouting in wonderful hall of the International House, and I was escaped from the place by the police. Horrible unbelievable how the Arabs who are supporting the BDS causing damage to the Palestinian’s reputation. But any how I succeeded to deliver my message for half an hour without any interruption. Welcome to paradise Chicago University.

Two days later, on Saturday night, Eid posted another statement on Facebook saying that his lecture at DePaul had gone “smoothly,” although “some Arab students kicked themselves out by themselves during the lecture.”

In 2016, Mr. Eid assumed the role of chairman of the Center for Near East Policy Research, a think-tank exploring the core issues of the Israeli-Arab conflict.

Watch the video of the event at the University of Chicago here:

Andrew Pessin is Professor of Philosophy at Connecticut College, and author of several books of philosophy for the general reader as well as a novel. For more information, visit www.andrewpessin.com.

‘Son of Saul’ wins Oscar for Best Foreign Language Film

by: JTA, AP and Times of Israel staff

Hungarian Holocaust tale was favorite to win after taking Golden Globe, Grand Prix at Cannes; Amy Winehouse portrait awarded best documentary accolades

Actress Sofia Vergara and actor Byung-hun Lee present the award for Foreign Language film, Son of Saul, to director Laszlo Nemes (R) on stage at the 88th Oscars on February 28, 2016 in Hollywood, California (AFP PHOTO / MARK RALSTON)

Son of Saul,” the Hungarian Holocaust drama from first-time feature director Laszlo Nemes, won the Academy Award for Best Foreign Language Film on Sunday night’s 88th Academy Awards.

The film, which was partly financed by the Claims Conference, claimed the prize at the annual Oscar ceremony in Los Angeles.

The win is the second straight for a Holocaust film in the category. In 2015, the Polish film “Ida,” about a young soon-to-be nun who learns her parents were Jews killed during the war, took home the best foreign film Oscar.

Set in Auschwitz in 1944, “Son of Saul” tells the story of Saul Auslander, a Jewish inmate forced to escort his fellow prisoners to the gas chambers and help to dispose of their remains. The title role is played by Geza Rohrig, a Hungarian poet and observant Jew who now lives in New York.

The film was heavily favored to win on Sunday, having already claimed the Grand Prix at the Cannes Film Festival in May and the Golden Globe for best foreign film in January. On Saturday, it won the prize for best international film at the Independent Spirit Awards in Los Angeles.

In other Jewish-related wins, Asif Kapadia’s Amy Winehouse portrait, “Amy,” took best documentary.

Charles Randolph, husband of Israeli actress Mili Avital, won the Academy Award of Best Adapted Screenplay for the film “The Big Short,” along with Adam McKay. Accepting the award, Randolph dropped some Hebrew on the big stage telling his wife, “I love you,” in her native tongue.

Meanwhile “Spotlight,” a film about the efforts of (Jewish) Boston Globe editor Marty Baron to unearth a covered-up child sex abuse scandal in the Catholic Church, picked up the Oscar for Best Original Screenplay and won the night’s big prize of Best Picture, beating out the favored frontier epic “The Revenant.”

After going home empty-handed four times previously, Leonardo DiCaprio won his first Oscar, for a best actor in “The Revenant” — a gruff, grunting performance that traded little on the actor’s youthful charisma. DiCaprio, greeted with a standing ovation, took the moment to talk about climate change.

“Let us not take our planet for granted,” he said. “I do not take tonight for granted.”

His director, Inarritu, won back-to-back directing awards after the triumph last year of “Birdman.” It’s a feat matched by only two other filmmakers: John Ford and Joseph L. Mankiewicz. “The Revenant” also won best cinematography for Emmanuel Lubezki, who became the first cinematographer to win three times in a row (following wins for “Gravity” and “Birdman”), and only the seventh to three-peat in Oscar history.

The cast of “Spotlight” accept the Best Motion Picture of the Year award onstage during the 88th Annual Academy Awards at the Dolby Theatre, February 28, 2016. (Kevin Winter/Getty Images/AFP)’ class=”size-large wp-image-1348668″ alt=’The cast of “Spotlight” accept the Best Motion Picture of the Year award onstage during the 88th Annual Academy Awards at the Dolby Theatre, February 28, 2016. (Kevin Winter/Getty Images/AFP)

Read more: ‘Son of Saul’ wins Oscar for Best Foreign Language Film

Siostra Aleksandra od chasydów

Szczęście, miłość, dzieci, sukcesy w interesach, wymarzone studia – to wszystko można zdobyć w Leżajsku. Wystarczy poprosić o pomoc Matkę Boską ze słynącego z cudów obrazu lub nieżyjącego od 228 lat cadyka. Najlepiej podczas dorocznej pielgrzymki chasydów (która w tym roku trwa od 1 marca – przyp. red.).

– Widzieliście ich już? Przyjechali ci nasi Żydzi? Dużo ich jest? – pyta z błyskiem w oku siostra Aleksandra z Domu Pielgrzyma przy klasztorze ojców bernardynów w Leżajsku. Wszędzie jej pełno. Niczym duch znika w jednych drzwiach, by znienacka wychynąć z innej strony. Robota pali jej się w rękach. Gdy jednak przychodzi tych kilka wyjątkowych wczesnowiosennych dni, nawet ona nie potrafi ukryć zaciekawienia. Ani ekscytacji. Nie jest w tym uczuciu odosobniona.

W leżącym w dolinie Sanu podkarpackim miasteczku mieszka na co dzień 14 tysięcy ludzi, lecz raz w roku jego populacja znacząco się powiększa (w tym roku pielgrzymi przyjadą dwukrotnie – przyp. red.). Leżajsk wybiera się wtedy w podróż w czasie. Ulicą Górną wędrują setki mężczyzn ubranych w czarne odświętne chałaty oraz kobiety w perukach i długich płaszczach. Chodzą pojedynczo, parami i w grupach. Ci pierwsi noszą maleńkie modlitewniki, Torę owiniętą w biały materiał; pchają taczki z koszernym jedzeniem.

Spacerom towarzyszy skoczna muzyka. Czasem kilku przybyszów obejmuje się ramionami i zaczyna śpiewać oraz tańczyć. Niektórzy mają pejsy i kapelusze, inni – brody i futrzane czapki.

Od czasu do czasu ktoś znika w jednym z namiotów ustawionych przy ulicy lub w pomieszczeniach wynajętych na parterach domów. Ich drzwi są zawsze szeroko otwarte. Na długich stołach czeka herbata, kawa z mlekiem, posiłek. Do tych jadłodajni kobiety nie mają wstępu; po poczęstunek muszą udać się do jednego z miejsc na uboczu.

Ulica prowadzi na cmentarz z grobem cadyka Elimelecha. To ten mędrzec, zmarły w 1787 roku, przyciąga do Leżajska rozhasany chasydzki tłum. Wzdłuż drogi wiodącej do grobu stoi prowizoryczny płot opięty czarną folią – tak by nie było można zobaczyć, co jest po drugiej stronie. Ogrodzenie oddziela świat mężczyzn od świata kobiet. Oni chodzą po lewej stronie, one mają prawą. Na końcu męskiego szlaku są wrota do ohelu cadyka, czyli grobowca przypominającego domek.

Wewnątrz wszyscy się modlą, kołyszą jak w transie i nucą, tak jakby śpiewał w nich Stwórca. Bo kiedy zapytano cadyka Elimelecha, jak wyjaśnić słowa psalmu „Dobrze jest śpiewać naszemu Bogu”, odrzekł: „Dobrze jest, gdy człowiek sprawia, że Bóg w nim śpiewa”.

Czytaj dalej tu: Siostra Aleksandra od chasydów

Szwecja: Śmierć przez imigrację

Ingrid Carlqvist

• Atmosfera w szwedzkich mediach społecznościowych stała się prawie rewolucyjna. Użytkownicy publikują swoje nagrania, w których oskarżają rząd o morderstwa, o wypełnienie Szwecji agresywnymi osobami.
• Gdy Alexandra Mezher została zaatakowana, była sama w ośrodku z dziesięciorgiem uchodźców. Została kilkakrotnie ugodzona nożem przez jedno z “dzieci”, którymi się zajmowała.
• Gdy Komendant Policji Narodowej, Dan Eliasson, wystąpił w telewizyjnym programie “Dzień dobry, Szwecjo”, dzień po zamordowaniu Mezher, wyraził on współczucie dla mordercy, ale praktycznie nic nie wspomniał o ofierze. Jego wypowiedź zainicjowała falę szalonego oburzenia w mediach społecznościowych.

Masowa imigracja wciąż przynosi w Szwecji kolejne ofiary. Morderstwa, napaści i gwałty stały się codziennością w tym małym kraju, którego populacja wynosi poniżej dziesięciu milionów osób, a który w ubiegłym roku otworzył drzwi dla prawie 163 000 imigrantów. Jedną z ostatnich ofiar była 22-letnia Alexandra Mezher. W ośrodku dla azylantów, gdzie pracowała, jedno z tzw. dzieci-uchodźców bez opieki zaatakowało ją nożem, co spowodowało jej zgon.

Pomimo, że potężny napływ osób starających się o azyl zmniejszył się drastycznie po 4 stycznia, kiedy to Szwecja wprowadziła kontrole na granicy szwedzko-duńskiej, migranci, którzy już są w kraju, stanowią ogromny problem dla gmin, policji i obywateli. Policja prowadzi przegraną walkę z przestępstwami ulicznymi, jak również z codziennymi sytuacjami powodującymi destabilizację w ośrodkach dla uchodźców, takimi, jak bijatyki, gwałty czy groźby.

Ośrodki dla azylantów znajdują się w stanie kompletnej anarchii. 27 stycznia do schroniska dla nastolatków w Lindås wysłano policję, ponieważ wybuchły tam zamieszki. Policjant Johan Nilsson powiedział lokalnej gazecie, Barometern:

“Jednemu [z nastolatków] odmówiono sprzedaży słodyczy, co spowodowało u niego wybuch agresji przeciwko pracownikom ośrodka. Zebrał około 15 przyjaciół, pracownicy byli zmuszeni zabarykadować się, podczas gdy gromada młodych ludzi wybijała okna i niszczyła inne rzeczy. Prowokator, rzekomo w wieku 16 lat, jest podejrzany o wszczęcie zamieszek, inny zaś o wypowiadanie bezprawnych gróźb i branie udziału w gwałtownych rozruchach.”

Drugi podejrzany został wypuszczony na wolność, gdy przedstawił dokumenty potwierdzające, że nie ma ukończonych 15 lat, a zatem nie podlega odpowiedzialności karnej.

Do innego, bardziej poważnego incydentu, doszło w ośrodku dla azylantów Signalisten w Västerås, 20 stycznia. Na miejsce przybyło dziesięciu funkcjonariuszy, ponieważ policja otrzymała informację o powtarzających się gwałtach na 10-letnim chłopcu. Przeciwko policjantom wyszedł na korytarz potężny tłum, który wykrzykiwał i potrząsał pięściami. Sytuacja pogorszyła się do tego stopnia, że policjanci musieli uciekać, aby ratować własne życie. Jeden z funkcjonariuszy napisał później w raporcie, że gdyby na miejscu nie było z nimi policjanta z psem, nikt nie byłby w stanie uciec.

“Za nami pojawiło się jeszcze więcej ludzi. Byłem gotowy walczyć na śmierć i życie.

Było nas dziesięciu policjantów w wąskim korytarzu. Wtedy usłyszałem kogoś wołającego, że jest wyjście ewakuacyjne. Myślałem, że łatwo im będzie nas przechytrzyć, biorąc pod uwagę lokalizację i liczbę buntowników.”

Funkcjonariusz napisał również w swoim raporcie, że ma nadzieję, iż w przyszłości policjanci odbędą więcej treningów “jak radzić sobie z tłumem w zamkniętych pomieszczeniach.”

To, że szwedzka policja nie jest już w stanie spełniać swoich obowiązków jest oczywiste. Komendant Policji Narodowej, Dan Eliasson, zażądał niedawno zatrudnienia przez policję dodatkowych 2500 funkcjonariuszy i 1600 pracowników cywilnych, aby uporać się z podwyższonym stanem zagrożenia terrorystycznego i rosnącym napływem uchodźców. Biorąc pod uwagę okres niezbędny do wyszkolenia policjantów, prawdopodobnie upłynie dłuższy czas zanim policja powiększy swe ranki. Eliasson zażądał także zwiększenia budżetu do ok. 1,8-2,8 miliardów koron (214-332 milionów dolarów), ponieważ “sytuacja migracyjna oznacza znacząco większe obciążenie dla policji.”

Stwierdził też, że w szczególności kontrole graniczne i ośrodki dla azylantów w całym kraju wymagają większych zasobów: “Musimy tam często być ze względu na bijatyki i inne zakłócenia porządku.”

26 stycznia stało się wreszcie to, czego wielu się obawiało. Policja przybyła do ośrodka dla “dzieci-uchodźców bez opieki” w Mölndal, we wczesnych godzinach porannych, po otrzymaniu informacji o bójce na noże. Gdy jednak przyjechali, było już za późno. Pracownica ośrodka, Alexandra Mezher, leżała na podłodze w kałuży krwi, ugodzonona nożem przez jedno z “dzieci”, którymi się zajmowała. Kobieta zmarła w szpitalu kilka godzin później.

Policja aresztowała młodego mężczyznę, który twierdził, że ma 15 lat i pochodzi z Somalii, oskarżając go o morderstwo, jak również próbę morderstwa jednego z nastolatków z ośrodka, który według domniemywań, próbował interweniować. Oskarżony wkrótce stanął przed sądem. Według lokalnej gazety, GT, pracownicy ośrodka już kilkakrotnie wcześniej ostrzegali, że podejrzany cierpi na zaburzenia psychiatryczne.

Rodzina Mezherów to libańscy chrześcijanie, którzy uciekli przed przemocą w Libanie 25 lat temu. Matka Alexandry, Chimene Mezher, powiedziała brytyjskiej gazecie The Daily Mail:

“Opuściliśmy Liban, aby uciec przed wojną domową, przemocą i niebezpieczeństwem. Przyjechaliśmy do Szwecji, gdzie było bezpiecznie i gdzie mogliśmy założyć rodzinę. Ale nie jest już tu bezpiecznie. (…) I tylko chciałabym wiedzieć dlaczego…dlaczego Alexandra? Chciała im pomagać, a oni to zrobili. Po prostu chcę usłyszeć odpowiedzi.”

Chimene Mezher oskarża teraz szwedzkich polityków o zamordowanie jej córki. Dramatyczny wzrost populacji w Mölndal, na przedmieściach Gothenburga, przeraża wielu z 60 tysięcy mieszkańców dystryktu. W okresie krótszym niż rok wprowadziło się tam 8 tysięcy azylantów, z których połowę stanowią tzw. “dzieci-uchodźcy bez opieki.”

Okazuje się teraz, że pracownicy ośrodka dla uchodźców, w którym Alexandra Mezher została zamordowana, wielokrotnie uskarżali się na panujące tam dramatyczne warunki. Już rok temu pracownicy twierdzili, że ośrodek cierpi na niedobór personelu oraz że muszą pracować pojedynczo: “Do tej pory nie stało się nic poważnego, ale z całą pewnością się stanie,” powiedział zdesperowany pracownik, który wezwał Inspekcję Ochrony Zdrowia i Opieki Społecznej (“Inspektionen för vård och omsorg”, IVO). IVO dokonało inspekcji ośrodka, ale stwierdziło, że wszystko funkcjonuje prawidłowo. Gdy Mezher została zaatakowana, przebywała w ośrodku sama z dziesięcioma uchodźcami. Jak dotąd nie jest znany motyw morderstwa.

Gdy Komendant Policji Narodowej wystąpił w telewizyjnym programie “Dzień dobry, Szwecjo”, dzień po zamordowaniu Mezher, wyraził on współczucie dla mordercy, ale praktycznie nic nie wspomniał o ofierze. Jego wypowiedź zainicjowała falę szalonego oburzenia w mediach społecznościowych. Eliasson powiedział:

“Cóż, oczywiście są Państwo zdesperowani w imieniu wszystkich, którzy ucierpieli. Oczywiście zrozpaczeni ze względu na zamordowaną i jej rodzinę, ale także ze względu na młodego chłopaka, który popełnia tak straszną zbrodnię. Przez co przeszedł? W jakich warunkach dorastał? Jakiej doznał traumy? Ten cały kryzys migracyjny pokazuje, że życie w wielu częściach świata jest niesprawiedliwe. Musimy spróbować pomóc rozwiązać ten problem najlepiej jak potrafimy.”

Atmosfera w mediach społecznościowych stała się wręcz rewolucyjna. Różne osoby publikują swoje nagrania, w których oskarżają rząd o morderstwa, o wypełnienie Szwecji agresywnymi osobami i kompletne pomijanie problemów rdzennych Szwedów.

Alexandra Mezher (na lewo) została zamordowana w ośrodku dla “dzieci-uchodźców bez opieki”, gdzie pracowała. Została śmiertelnie ugodzona nożem przez mieszkańca ośrodka, który twierdzi, że ma 15 lat i pochodzi z Somalii. Gdy Komendant Policji Narodowej, Dan Eliasson (na prawo), wypowiadał się w telewizji odnośnie morderstwa, wyraził współczucie dla mordercy, ale praktycznie nie wspomniał nic o ofierze

Czytaj dalej tu: Szwecja: Śmierć przez imigrację

Potęga Iranu rzuca USA na kolana

Memri Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Zamieszczone na stronie Facebooka “Iran.Military” bliskiej IRGC,
w Dzień Rewolucji (Źródło: Facebook.com, 11 lutego 2016)

Dzień Rewolucji Islamskiej Iranu, obchodzony jest co roku 11 lutego, W tym roku świętowany był hucznie, a wielu wysokich rangą dowódców Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej Iranu (IRGC), śmiało zaatakowało USA – „Wielkiego Szatana” i symbol „globalnej arogancji”, według terminologii Rewolucji Islamskiej, mówiąc otwarcie, że USA są słabe, a irańska potęga ideologiczna, wojskowa i geopolityczna jest ogromna.

Dowódcy IRGC chwalili także rewolucyjną wartość samej wrogości wobec Stanów Zjednoczonych, które nazywali największym wrogiem Iranu i chwalili potęgę męczenników oraz dżihadu jako źródeł siły irańskiej, które należy kultywować i hołubić w Iranie i w całym regionie. Rewolucja Islamska, powiedzieli, nie ogranicza się do granic Iranu, ale szerzy przez cały świat islamski i w przyszłości ogarnie cały glob, ponieważ jej przesłanie jest uniwersalne.

Ostrzegając przed zamiarami USA by infiltrować Iran środkami pokojowymi, mówili, że może być taka próba w nadchodzących wyborach do Madżlisu i Zgromadzenia Ekspertów albo poprzez agentów w Iranie w celu obalenia reżimu od środka.

Poniżej podajemy fragmenty wypowiedzi dowódców IRGC z okazji Dnia Rewolucji Islamskiej 2016:

Doradca Chameneiego: “Koalicja Iran-Rosja-Irak-Syria-Hezbollah jest bliska zwycięstwa… Iran stał się najsilniejszym krajem w Azji Zachodniej”

W Dzień Rewolucji Islamskiej Iranu, 11 lutego 2016 r., generał Jahja Rahim Safavi, doradca irańskiego Najwyższego Przywódcy, Alego Chameneiego, powiedział: „Ameryka jest największym wrogiem Iranu. Ręce Ameryki zlane są krwią męczenników narodów irańskiego, irackiego, syryjskiego i palestyńskiego. Niektórzy próbują przedstawić tego wroga jako przyjaciela i są nieświadomi oszustw i spisków arogancji [tj. USA] przeciwko narodowi irańskiemu, jak również planów wroga…

[…]
Rewolucja Islamska doprowadziła do upadku dwubiegunowy reżim mocarstw świata [tj. USA i Związku Radzieckiego]”. […] Liberalno-demokratyczna kultura zachodnia i kapitalistyczna gospodarka zachodnia nie promują zbawienia ludzkości od biedy, niesprawiedliwości i od podżegania do wojny.

Rewolucja Islamska daje przesłanie zbawienia narodów świata przez inspirowanie atmosfery nadziei i entuzjazmu. To przesłanie przekroczyło granice geograficzne i pokazało narodom islamskim – w Palestynie, Iraku i Jemenie – drogę wrogości wobec arogancji [tj. USA], żądania sprawiedliwości i zdobywania wolności i niepodległości…

[…]
Przez ostatnich 50 lat Ameryka, reżim syjonistyczny i ci, którzy zależą od Ameryki, jak reżimy Al-Saudów i Turcji, wyprawiły dziesiątki tysięcy terrorystycznych żołnierzy takfiri i prowadzą zastępcze wojny. Robią to, żeby zapewnić pokój i bezpieczeństwo reżimowi syjonistycznemu, jak również żeby zniszczyć infrastruktury narodów islamskich w celu zamiany ich w wypalone, zacofane kraje. Przynoszę wam jednak wiadomość o zwycięstwie, narody należące do frontu oporu – to jest Syria, Liban, Irak i Jemen – pokonają swoich wrogów i z pomocą Boga zmiażdżą amerykańsko-syjonistyczno-arabską koalicję.

[…]
Koalicja Iran-Rosja-Syria-Hezbollah Liban są na skraju zwycięstwa. Ameryka musi wiedzieć, że Iran determinuje los regionu na korzyść oporu islamskiego. Iran stał się najsilniejszym krajem w Azji Zachodniej.

[…]
Nasi wrogowie chcą powodować wyniszczenie i rozpacz wśród rewolucyjnych i ideologicznych sił Iranu. Chcą byśmy uważali, że powinniśmy poddać się ich celom i zgodzić na kapitalizm, jeśli chcemy poprawy naszej sytuacji ekonomicznej i politycznej. Planem wroga jest stworzenie rozłamu między ludem a funkcjonariuszami reżimu”[1].

Zastępca dowódcy IRGC: Widzieliście żołnierzy USA klęczących z czcią wobec braci z IRGC; Iranowi niczego nie brakuje, by zostać supermocarstwem globalnym

Podczas ceremonii w Dzień Rewolucji w Teheranie zastępca dowódcy IRGC, generał Hossein Salami Powiedział: “Kiedy Rewolucja Islamska zatriumfowała, dwa supermocarstwa, na Wschodzie Związek Radziecki i na Zachodzie USA zeszły się jak dwa ostrza nożyczek, żeby pociąć Iran na strzępy. Zareagowali na tę rewolucję w zorganizowany sposób i ustanowili system międzynarodowy przeciwko Iranowi, a pozostałe supermocarstwa i kraje zjednoczyły się przeciwko niemu…

[…]
Kiedy patrzycie na region dzisiaj, zdajecie sobie sprawę z tego, że szerokie wpływy Iranu narzuciły wolę na Amerykę i jej regionalnych sojuszników… Oni nie chcą, by rewolucyjna myśl Iranu przeniknęła świat, bo jeśli to zrobi, będzie to ich kosztować życie”.

[…]
Fronty oporu na świecie stworzono zgodnie z modelem Republiki Islamskiej: w Libanie jest Hezbollah; w Syrii jest armia ludowa; w Iraku jest silny związek ludowy; w Jemenie jest Ansar Allah. Wszystko to jest rezultatem ekspansji strategicznego wpływu Rewolucji Islamskiej, która przedstawiła, z każdego punktu na świecie, rozległe fronty przeciwko USA i ich sojusznikom.

[…]
Niczego nam nie brakuje do osiągnięcia niepodległości politycznej, ekonomicznej i militarnej, i w ten sposób zostania supermocarstwem. W nadchodzących latach Iran będzie jednym z wielkich ośrodków siły. Upadek supermocarstw już się zaczął. To nie są uczucia, ale rzeczywistość”[2].

Przedstawiciel Chameneiego w Siłach Kuds: Wszystkie instalacje USA na całym świecie “będą w niebezpieczeństwie… potęga militarna Iranu rzuca USA na kolana”

Ali Szirazi, przedstawiciel Chameneiego w Siłach Kuds, powiedział 1 lutego 2016 r.: “Głupota USA została ujawniona w szeregu kwestii.

[…]
Jeśli Ameryka chce uczynić niewłaściwy ruch, wszystkie jej instalacje, gdziekolwiek na świecie, będą zagrożone. Pociski Iranu pogrążą amerykańskie łodzie podwodne. To nie jest tylko hasło. Militarny potencjał Republiki Islamskiej rzuca USA na kolana przed narodem irańskim …”[3]

Irański szef sztabu: “Rewolucja Islamska wymierza ostre ciosy w kark ‘Wielkiego Szatana’…wiele naszego potencjału ujawnimy dopiero, kiedy wróg albo nie istnieje dłużej, albo nie może dokonać odwetu”

31 stycznia 2016 r., podczas ceremonii zamykającej manewry marynarki, szef sztabu armii irańskiej, Hassan Firouzabadi powiedział: “Kiedy Ameryka niczego nie osiągnęła w walce armii i bitwach twarzą w twarz, zaczęła myśleć o taktyce ‘ciosu wewnętrznego’ przeciwko Rewolucji Islamskiej. Ale 26 lutego będzie dniem wyborów do Madżlisu i Zgromadzenia Ekspertów w Iranie i zostanie wymierzony cios młotem w jej zgniłe ciało przez naród, który tęskni do islamu…

Nawet jeśli wszystkie aroganckie siły świata zjednoczą się, by założyć jedną siłę, taka siła nie będzie porównywalna do Rewolucji Islamskiej Iranu; już testowali naszą potęgę na różne sposoby i z wieloma wyzwaniami. Błogosławieństwo krwi męczenników i dżihadu oddanych żołnierzy drogiego Imama Chameneiego dają Iranowi ten potencjał. […]

Jako Wielki Szatan, Ameryka nigdy nie wyobrażała sobie, że Iran mógłby powstać przeciwko niej i rzucić jej wyzwanie do walki. Ameryka wierzyła, że z łatwością może nas uczynić bezbronnymi. Ale nasza potęga była dużo większa niż to sobie wyobrażali.

[…]
Jeśli Iran zechce uczynić ruch, uczyni go przeciwko Wielkiemu Szatanowi. Przedstawiciele Iranu mogą wskazać swojego głównego wroga tj. USA. Przez całą historię Rewolucji Islamskiej zawsze natykaliśmy się na takie rzeczy. Ale dzisiaj Rewolucja Islamska wymierza ostre ciosy w kark Wielkiego Szatana[…]”[4]

Dowódca Basidż: Penetracja Europy i USA przez islam to wynik walki z USA zamiast pójścia na kompromis

29 stycznia 2016 r. dowódca Basidż, Mohammad Reza Nakdi, powiedział: “Islam przeniknął teraz do serca Europy i USA. Ten wielki sukces jest wynikiem walki z USA zamiast pójścia na kompromis… Od początku rewolucji USA były wrogie wobec Iranu. Dzisiaj przedstawiciele administracji amerykańskiej zostali rozbrojeni, ponieważ zawiodły wszystkie ich spiski przeciwko Rewolucji Islamskiej. […]

Wróg używa przeklętych sztuczek do spenetrowania Iranu. Ma agentów przenikających do Iranu i jest gotów zwrócić 1,7 miliarda dolarów zamrożonych aktywów Iranu, mimo że niektórzy zasługę przypisują własnym wysiłkom dyplomatycznym w tym kierunku [ta uwaga odnosi się do promowania przez obóz pragmatyczny dialogu z USA]. […]”[5]

Funkcjonariusz IRGC: Jeśli to konieczne, zajmiemy także Biały Dom; Żydzi i chrześcijanie nie będą zadowoleni z muzułmanów, aż muzułmanie będą im posłuszni

Przedstawiciel Chameneiego w IRGC, Abdollah-Hadżi Sadeghi, powiedział 31 stycznia 2016 r.: “Jeśli będzie agresja przeciwko Iranowi, bądźcie spokojni, że IRGC nie pozwoli agresorowi na poczucie bezpieczeństwa, kimkolwiek on będzie. W każdym razie, IRGC nie szuka agresji, ale jeśli to konieczne, zajmiemy także Biały Dom…”[6]

[Tekst jest skróconą wersją w stosunku do angielskiego oryginału, który można przeczytać tutaj: http://www.memri.org/report/en/0/0/0/0/0/0/9025.htm ]

Przypisy:

[1] ISNA (Iran), 11 lutego 2016.
[2] Tasnim (Iran), 11 lutego 2016.
[3] Mashregh (Iran), 2 lutego 2016.
[4] Tasnim (Iran), 31 stycznia 2016.
[5] ISNA (Iran), 29 stycznia 2016.
[6] Saham(Iran), 31 stycznia 2016.

Źródło: MEMRI,Specjalny komunikat Nr 6316, 22 lutego 2016

Polska strona MEMRI: http://www2.memri.org/polish/

Facebook: https://www.facebook.com/MEMRI-po-polsku-1426040737686938/?fref=ts