Revlon Award Winner Has History of Anti-Semitism

John-Paul Pagano

Amani Al-Khatahtbeh(Via YouTube)

As both editor and performer, Amani Al-Khatahtbeh endorsed blood libels against Jews and 9/11 Truther conspiracies

Amani Al-Khatahtbeh, founder and editor-in-chief of MuslimGirl—an online magazine where “Muslim women talk back” to combat “misconceptions surrounding Islam”—made headlines last week when she turned down an award from multinational beauty giant Revlon because of the company’s engagement with Israeli actress Gal Gadot.

“I cannot accept this award from Revlon with Gal Gadot as the ambassador,” Al-Khatahtbeh announced in a statement on Twitter. “Her vocal support of the Israel Defense Forces’ actions in Palestine goes against MuslimGirl’s morals and values.”

The rejection, of course, is well within Al-Khatahtbeh’s rights, but it’s also an invitation to examine precisely what MuslimGirl’s morals and values truly are. A good place to start may be a piece, published by MuslimGirl in 2016, entitled “Israel’s Organ Harvesting and the UK’s BDS Movement”.

Written by “Yelena,” a mysterious doula from San Francisco, the piece is mostly a rehash of professional anti-Semite Alison Weir’s riff on the blood-libel—a conspiracy theory in which Israel occupies Palestinian territory in order to murder the locals and loot their body parts. But like all knockoffs, the piece’s craftsmanship is poor, so Yelena’s version is helpful in that it sheds Weir’s usual scrupulosness and directly cites anti-Semites as sources. What sources does “Yelena” offer to document the ghoulish crimes of which she accuses the Jewish state? These include Iran’s PressTVand 9/11 Truther Michel Chussodovsky’s conspiracist web site, GlobalResearch. Both are classic “fake news” media, distributing anti-Jewish conspiracy theories by the shipping container throughout the Internet. Most troubling, however, is the article’s quotation of retired Cal State psychology professor Kevin MacDonald, a darling of far-Right anti-Semites, who couches standard white-supremacist teachings about Jewish “white genocide” in trappings of evolutionary psychology. Here’s what “Yelena” took from MacDonald: “Organized American Jewish lobbying groups and deeply committed Jews in the media are behind the pro-Israel U.S. foreign policy that is leading to war against virtually the entire Arab world.”

Of course, even the most scrupulous publications sometime publish regrettable pieces, although it’s hard to imagine how Al-Khatahtbeh, in her role as editor-in-chief, could let such blatant hate speech see the light of day. And it’s even harder to absolve Al-Khatahtbeh of responsibility considering that she had also published, in her past capacity as editor of Rutgers University’s Daily Targum, a piece by a student named Colleen Jolly which complained about the “Jewish nature” of Hillel and Jewish misuse of money.

Sadly, Al-Khatahtbeh’s history of bigotry doesn’t end there. In a 2012 video, which Al-Khatahtbeh has apparently tried to scrub off of her YouTube account but which remains archived online, she is seen boarding a C Train in Manhattan and delivering a spoken word piece called, “This is a Verbal Vendetta.” Spitting out angry and vaguely threatening lines like “You made us all one face of terror / You created the problems ensuing / And the mask you placed upon us, will be your own undoing,” Al-Khatahtbeh soon starts talking about “the puppet media” and at one points barks out “9/11 was an inside job!”

These vile examples of anti-Semitism weren’t concealed, and took no more than a moderate search online to find. That neither Revlon nor the media covering Al-Khatahtbeh’s rejection of Gal Gadot bothered doing minimum due diligence to accurately report on Al-Khatahtbeh’s views and beliefs is deeply troubling.

The implicit assumption here is that honoring a young Muslim woman means embracing stomach-turning extremes of racism, anti-semitism and conspiratorial lunacy. Luckily, in reality, nothing could be further from the truth. The cultural ignorance and condescension displayed by misguided people who honor outspoken bigots as token “representatives” of large population groups is both a symptom and a cause of bigotry.

John-Paul Pagano is a writer in New York. He blogs at The Socialism of Fools.

Prawda o Ahed Tamimi

    Malgorzata Koraszewska

Ahed Tamimi (Arabic: عهد التميمي‎ ‘Ahad at-Tamīmī, also Romanized Ahd; born 30 March 2001) is a Palestinian activist from the village of Nabi Salih. A figure of the resistance against Israeli occupation in the West Bank, she is best known for appearances in images and films in which she confronts Israeli soldiers. Her supporters consider her as a courageous activist while detractors argue her acts are dramatized performances aimed at discrediting Israel. In December 2017, she was detained by a military court for slapping an Israeli soldier on film.

Elity III RP oddały historię walkowerem

   Jan Grabowski

11 listopada. Marsz Niepodległości (fot. Dariusz Borowicz/AG)

Trudno jest dziś wskazać kraj, w którym fałszowanie historii narobiłoby takich szkód jak w Polsce. Trudno też o społeczeństwo, w którym świadomość zagrożeń płynących z tego faktu byłaby równie słaba.

11 listopada ub.r. 60 tys. ludzi przemaszerowało ulicami Warszawy we współorganizowanym przez neofaszystowskie organizacje Marszu Niepodległości. I nie ma znaczenia, czy ludzie ci identyfikowali się w większym czy mniejszym stopniu z ideologią faszystowską. Ważne, że uczestniczyli w tej demonstracji. W Kanadzie, gdzie mieszkam, polska tematyka pojawia się w głównych wydaniach dzienników rzadko, Marsz Niepodległości znalazł się we wszystkich telewizjach, jak zresztą w większości krajów. Jak doszło do tego, że dla świata Polska stała się symbolem brunatnej fali, która rozlewa się po wschodniej Europie?

Prawica zawłaszcza historię

Wypychanie Polski poza nawias rodziny demokratycznych narodów – proces, którego jesteśmy świadkami – nie byłoby możliwe bez zawłaszczenia historii Polski przez nacjonalistyczną prawicę. Odbyło się to, co gorsza, przy milczącym przyzwoleniu partii centrowych i lewicowych oraz przy aprobacie opinii publicznej. To ostatnie łatwo zrozumieć, gdy się patrzy na hurraoptymistyczny przekaz nacjonalistów: nie ma w nim miejsca na krytyczną refleksję o własnej przeszłości, jest odmieniana przez wszystkie przypadki duma narodowa – choćby nijak się to miało do faktów. Bo któż nie chce usłyszeć o sobie, że postępował wyłącznie dobrze.

Propaganda musi trafiać w upodobania, bo inaczej ponosi klęskę.
Przekonali się o tym już PRL-owscy eksperci próbujący wtłoczyć do głów
Polakom miłość do Związku Radzieckiego czy niechęć do religii i Kościoła.

Łatwiej serwować nieprawdy, półprawdy czy przesłodzone mity o „żołnierzach wyklętych”, ogólnonarodowej walce z komunizmem, powszechnym ratowaniu Żydów w czasie wojny czy narodowym męczeństwie, które stało się wręcz polskim znakiem firmowym. Trudniej rzetelnie uczyć historii. Tymczasem ludzie na diecie narodowego samouwielbienia są najbardziej podatni na przekaz populistów i nacjonalistów.

To, że zakłamywaniem historii zajmują się nacjonaliści i populiści, nie dziwi. Przeraża to, że bezrefleksyjnie wpisują się w takie działanie ludzie o poglądach demokratycznych. Możemy piętnować rządzących dziś Polską prawicowych demagogów, ale to poprzednie rządy i elity III RP oddały historię walkowerem w ich ręce, gdy nieudolnie próbowały się przypodobać prawicowemu elektoratowi. To przecież były prezydent Bronisław Komorowski ustanowił święto „żołnierzy wyklętych”, a niedawni ministrowie kultury bili w narodowe werble.

Toksyczna infantylizacja polskiej historii króluje dziś choćby w zdobytym przez władze Muzeum II Wojny Światowej, gdzie nowa dyrekcja wyświetla zwiedzającym żałosny filmik sprowadzający naszą historię XX w. do stereotypów, męczeństwa i klisz ociekających narodowym samozadowoleniem. Wstyd.

IPN narzędziem polityki państwa

Na dyskusję o polskiej historii cieniem kładzie się też działalność IPN-u, instytucji, której odpowiednika – jeżeli chodzi o środki i wpływy – próżno szukać za granicą. Oddany w ręce partyjnych nominatów, zasilony milionami z budżetu państwa stał się potężnym ośrodkiem manipulacji historią. To nie jest dziś placówka naukowa, lecz narzędzie polityki państwa. Tymczasem jej książki i artykuły wchodzą w obieg naukowy i przyczyniają się do dalszego upolitycznienia oraz wykoślawienia najnowszej historii.

Szef największej partii opozycyjnej Grzegorz Schetyna zapowiedział likwidację IPN-u po wygranych wyborach. Byłby to krok w dobrą stronę, ale jak mu wierzyć? Przecież kilka dni później posłowie opozycji, w rzadkim geście jedności z rządzącą prawicą, uhonorowali NSZ – organizację wyrosłą na etosie polskiego przedwojennego faszyzmu.

Czy interpretacje polskiej historii pozostaną na zawsze skansenem, który od świata krytycznej historiografii dzieli coraz większy dystans? Czy młodzi Polacy muszą wchodzić w życie obarczeni zbiorem mitów i półprawd? Czy triumfująca „edukacja bezwstydu” to główny cel polskiej myśli historycznej?

Jerzy Andrzejewski pisał 70 lat temu:
Nie pragnę szkalować własnego narodu. Każde z gorzkich słów, które pada tu pod adresem Polaków, uderza i we mnie samego. Nie uwolnimy się od zaborczych i daleko sięgających macek własnej historii, dopóki nie przełamiemy w sobie tych wszystkich spaczeń, które nam historia wszczepiła.

Słowa Andrzejewskiego były na czasie w roku 1946 i są aktualne do dziś.

Jan Grabowski – historyk, profesor Uniwersytetu w Ottawie, współzałożyciel Centrum Badań nad Zagładą Żydów w Instytucie Socjologii i Filozofii PAN