---

Navi Pillay – groteskowy wybór do Pokojowej Nagrody Nobla

Phyllis Chesler

---

Pismo nie jest już na ścianie ani nawet na niebie. Teraz jego przesłanie rozbrzmiewa i oślepia blaskiem neonów. Przemawia do wszystkich, którzy mają uszy, by słyszeć. Cały świat jest zdeterminowany, by wymordować Żydów. Jak już wielokrotnie zauważałam, i to od dawna, mamy do czynienia z czymś większym niż nazistowskie ludobójstwo, które ograniczało się do jednego wielkiego kontynentu. Kupiona i sowicie opłacana propaganda ostatnich pięćdziesięciu–sześćdziesięciu lat wydała swoje trujące owoce na całym świecie – zarówno w internecie, jak i na ulicach, w mediach i na uczelniach, w polityce i w tym, co uchodzi za kulturę. Żydzi zostali szczelnie otoczeni ludobójczą nienawiścią, opartą na fałszywych oskarżeniach o mord rytualny.

Izrael nie dopuścił się ludobójstwa w Strefie Gazy, nie zagłodził mieszkańców Gazy na śmierć – liczba ludności Strefy Gazy wzrosła. Izrael nie jest państwem apartheidu – natomiast islam jest największym praktykującym apartheid ze względu na płeć i religię, największym kolonizatorem na świecie. Właśnie o tym piszę od dwudziestu pięciu lat – a może nawet znacznie dłużej. Niewiele to zmieniło. Podobnie jak wszyscy inni, po prostu nie dysponowałam wystarczająco potężną platformą, co wymagałoby poważnego finansowania.

No dobrze – i oto znaleźliśmy się w tym miejscu. Jeśli jeszcze nie otrzeźwiły mnie dostatecznie skrajnie zajadłe propalestyńskie demonstracje, które odbyły się na całym świecie w trzecią rocznicę 7 października 2023 – tak niedługo po długiej owacji, jaką zgotowano filmowi „NAZA” na Festiwalu Filmowym w Wenecji, i tuż po wypaczonym, pełnym nienawiści oświadczeniu burmistrza Nowego Jorku Mamdaniego z 7 października – to proszę, oto czym uraczono nas dzisiaj.

Pokojową Nagrodę Nobla przyznano nie komu innemu, jak Navanethem „Navi” Pillay, nienawidzącej Izraela i Żydów, za jej „wysiłki na rzecz promowania pokoju i prawa międzynarodowego”. Kiedy ogłoszono tę decyzję, Pillay powołała się na swój raport dotyczący Strefy Gazy, w którym to, co się tam dzieje, określono mianem „ludobójstwa”.

Zebrani wiwatowali.

W sprawie Rwandy Pillay przyczyniła się do ustanowienia zasady, zgodnie z którą gwałt, przemoc seksualna i propaganda mogą być ścigane jako ludobójstwo i zbrodnie przeciwko ludzkości.

Ale, jak to wyraźnie daje do zrozumienia: nie wtedy, gdy ofiarami są Żydzi lub Izraelczycy.

A jakie było oficjalne stanowisko Pillay w ONZ? Przewodniczyła Komisji Śledczej ONZ ds. Okupowanego Terytorium Palestyńskiego. Pillay już wcześniej porównywała Izrael do Republiki Południowej Afryki. Wysuwała wobec Izraela fałszywe oskarżenia o zbrodnie wojenne, a nigdy nie potępiła Chin ani Syrii. (Proszę przeczytać znakomity, choć przerażający artykuł w „Tablet” o handlu organami pobieranymi od więźniów politycznych w Chinach – w tym od członków Falun Gong).

Pisałam o niej w 2022 roku dla „Algemeinera” w artykule zatytułowanym „Wieczne życie oszczerstw o mord rytualny wymierzonych w Żydów” (The Eternal Life of Blood Libels Against the Jews). Pisałam o niej ponownie w 2023 roku dla ISGAP w artykule zatytułowanym „Reakcja na okrucieństwa Hamasu pokazuje, że ruch feministyczny stracił kompas moralny” (Response to Hamas Horror Shows the Feminist Movement Has Lost Its Compass). Cytowałam Anne Bayefsky, która nazwała dochodzenie ONZ prowadzone przez Pillay „pogromem Pillay” (Pillay’s Pogrom). Pisałam o niej również dla Investigative Project on Terrorism.

Media żydowskie i izraelskie potępiły przyznanie tej nagrody. Natomiast światowe media głównego nurtu – a raczej lewicowego nurtu – takie jak CNN, ABC, France 24 czy „The New York Times”, głośno i z dumą ją poparły.

No cóż, spójrzmy prawdzie w oczy: tę nagrodę przyznano prezydentowi Obamie, zanim jeszcze objął urząd. Co ważniejsze, przypomnę wszystkim, że w 1998 roku portugalski pisarz José Saramago otrzymał Literacką Nagrodę Nobla. Oto, co napisał w „El País”:

„Mentalnie odurzeni mesjanistycznymi marzeniami o Wielkim Izraelu, który wreszcie urzeczywistni ekspansjonistyczne sny najbardziej radykalnego syjonizmu, skażeni potworną i głęboko zakorzenioną «pewnością», że w tym katastrofalnym i absurdalnym świecie istnieje naród wybrany przez Boga, a zatem wszelkie działania obsesyjnego, psychologicznego i patologicznie wykluczającego rasizmu są usprawiedliwione; wychowani i ukształtowani w przekonaniu, że każde cierpienie, jakie zadano, zadaje się lub zada się komukolwiek innemu, zwłaszcza Palestyńczykom, zawsze będzie mniejsze od tego, którego sami doświadczyli podczas Holokaustu, Żydzi bez końca rozdrapują własną ranę, aby nadal krwawiła, aby nigdy się nie zagoiła, i pokazują ją światu niczym sztandar”.

Saramago potępiał judaizm jako religię, ale potępiał go również jako kulturę, rasę i byt polityczny. Zaprzeczał historycznej rzeczywistości antysemityzmu. Saramago postrzega siłę żydowskiej pamięci jako diabelską sztuczkę, teatralny tik, który doprowadza go do wściekłości i budzi w nim odrazę.

Polityczne nastawienie Komitetu Noblowskiego jest zdumiewająco oczywiste.

A jeśli chodzi o Pillay: Emma Reilly, sygnalistka ONZ, która pracowała pod kierownictwem Pillay, twierdziła, że biuro Pillay przekazało władzom w Pekinie nazwiska co najmniej pięćdziesięciu chińskich dysydentów. Reilly uważa Pillay za „współwinną ludobójstwa Ujgurów”.

I oto nasza najnowsza laureatka Nagrody Nobla.

---

Link do oryginału:

Phyllis’s Newsletter, 9 października 2026

Phyllis Chesler

Emerytowana profesor psychologii, znana amerykańska feministka, autorka wielu książek, w tym An American Bride in Kabul i A Politically Incorrect Feminist.

---

---