UNIFIL manipuluje danymi
Elder of Ziyon
UNIFIL zgłosił ponad 10 000 izraelskich naruszeń rezolucji 1701 od czasu zawieszenia broni w listopadzie 2024 roku. Ta liczba (lub jeszcze wyższe) jest szeroko przytaczana jako dowód na to, że Izrael nie przestrzega porozumień.
Ile naruszeń Hezbollahu UNIFIL zgłosił w tym samym okresie?
Tu sprawy zaczynają się komplikować.
Liczba dotycząca Izraela jest precyzyjna, skumulowana i przygotowana pod nagłówki. Rzecznik UNIFIL przekazał ją agencjom informacyjnym w okolicach pierwszej rocznicy zawieszenia broni: ponad 8100 naruszeń w przestrzeni powietrznej, ponad 2600 działań naziemnych na północ od Niebieskiej Linii, ponad 1000 trajektorii ostrzału.
Liczba dotycząca Hezbollahu nie pojawia się nigdzie w porównywalnej formie. Nie została wspomniana podczas tej samej konferencji prasowej.
Okresowe raporty Sekretarza Generalnego ONZ dotyczące rezolucji 1701, przedstawiane Radzie Bezpieczeństwa, klasyfikują co prawda broń powiązaną z Hezbollahem na południe od rzeki Litani jako naruszenia — sformułowania są jednoznaczne. Raporty podają liczby: 194 składy broni odkryte w jednym okresie, 225 w kolejnym, ponad 360 pod koniec 2025 roku. Może to więc sprawiać wrażenie, że UNIFIL bezstronnie raportuje naruszenia do ONZ.
Nie jest to nawet bliskie prawdy, jeśli przyjrzeć się temu, co uznaje się za pojedyncze „naruszenie”.
W przypadku Izraela pojedynczy lot bojowy liczony jest według liczby samolotów, a nie jako jedno zdarzenie. Większość naruszeń nie dotyczyła zresztą izraelskich myśliwców, lecz dronów — a pojedynczy lot drona nad Libanem może zostać policzony jako wiele naruszeń. Dron utrzymujący się w powietrzu przez wiele godzin, zmieniający kierunek lub wysokość, dzielony jest na odrębne trajektorie — każda stanowi osobny wpis w rejestrze. Jedna misja rozpoznawcza wzdłuż Niebieskiej Linii może sama wygenerować pięć lub dziesięć naruszeń.
Porównajmy to z tym, jak UNIFIL raportuje odnajdywane składy broni. Każdy skład liczony jest jako jeden, niezależnie od tego, czy zawiera trzy stare karabiny, czy tysiąc rakiet. Pudełko po butach z zardzewiałymi magazynkami do AK i tunel wypełniony przeciwpancernymi pociskami Kornet to oba przypadki „jednego składu”.
Naruszenia izraelskie liczone są w najmniejszych możliwych jednostkach. Naruszenia Hezbollahu — w największych możliwych agregatach.
Jest jeszcze gorzej. UNIFIL liczy tylko to, o czym wie bezpośrednio lub poprzez LAF (Libańskie Siły Zbrojne). Tymczasem Hezbollah otwarcie chwali się, że wprowadza w błąd władze libańskie, ujawniając przestarzałe składy, które można zniszczyć, podczas gdy rzeczywiste, aktywne magazyny podziemne oraz składy ukryte w domach cywilnych przy granicy pozostają nietknięte. Dowódca, który powiedział NPR: „dawaliśmy im puste skrzynki albo kilka starych rzeczy do wysadzenia”, opisywał dokładnie ten materiał, który składa się na ponad 360 zgłoszonych przez UNIFIL „składów”. Jedyny wskaźnik, którym UNIFIL mierzy zgodność Hezbollahu, jest wskaźnikiem, którym Hezbollah jawnie manipuluje.
100 naruszeń w jednej szkole
Gdyby UNIFIL liczył naruszenia Hezbollahu w taki sam sposób, w jaki liczy naruszenia Izraela, wówczas każdy karabin, każdy granat, każdy RPG, każda rakieta, każdy pocisk moździerzowy, każda wyrzutnia, każdy ładunek wybuchowy, każdy Kornet byłby osobnym naruszeniem rezolucji 1701 — bo nim jest. Przedwojenny arsenał Hezbollahu na południe od Litani szacowano w źródłach otwartych na dziesiątki tysięcy rakiet, tysiące pocisków przeciwpancernych, dziesiątki tysięcy RPG i broni strzeleckiej, a także znaczne ilości moździerzy, granatów i ładunków wybuchowych. Siły Obronne Izraela przejęły już ponad 85 000 sztuk broni i wyposażenia wojskowego podczas częściowego przeszukania około 30 wiosek. Donoszono, że batalion inżynieryjny 603A znalazł i zniszczył ponad 1000 obiektów infrastruktury terrorystycznej, z „niekończącą się” ilością broni, w zaledwie pięć tygodni działań. Ostrożne szacunki liczby pojedynczych egzemplarzy broni na południe od Litani — z których każdy stanowi naruszenie 1701 — sięgają setek tysięcy. Jeśli doliczyć pojedyncze jednostki amunicji i naboje — milionów. Nie jest to bardziej absurdalne niż liczenie jednego drona patrolującego Niebieską Linię jako dziesięciu naruszeń, jak czyni UNIFIL.
A broń to tylko połowa problemu. Rezolucja 1701 zakazuje obecności „jakiegokolwiek uzbrojonego personelu, zasobów lub broni” poza LAF i UNIFIL na tym obszarze. Każdy uzbrojony bojownik Hezbollahu na południe od Litani stanowi osobne naruszenie, niezależnie od tego, co posiada. Samą jednostkę Radwan szacowano przed wojną na kilka tysięcy bojowników rozmieszczonych na południu, a łączna liczba uzbrojonego personelu Hezbollahu w tym rejonie była znacznie wyższa. To kolejne tysiące naruszeń, których UNIFIL nigdy nie policzył.
Nie znajdzie się żadnej konferencji prasowej, na której UNIFIL stwierdziłby, że Hezbollah naruszył rezolucję 1701 setki tysięcy razy.
UNIFIL manipuluje danymi. Maksymalizuje liczbę naruszeń Izraela i minimalizuje liczbę naruszeń Hezbollahu — zarówno pod względem liczby, jak i charakteru. I to jeszcze zanim uwzględni się długą, udokumentowaną historię przymykania oczu na to, co Hezbollah faktycznie budował w południowym Libanie — osiemnaście lat, podczas których zgromadził arsenał dziesiątek tysięcy rakiet i pocisków, sieć tuneli porównywalną z Gazą oraz infrastrukturę jednostki Radwan w odległości metrów od pozycji UNIFIL, podczas gdy UNIFIL niemal niczego nie raportował.
Krążąca w światowych mediach liczba 10 000 nie jest dowodem na niewłaściwe działania Izraela. Jest dowodem na stronniczość — i bezużyteczność — UNIFIL.
Link do oryginału:
Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com
