Polska Agencja Prasowa ma Alę, Ala ma Hamas

Andrzej Koraszewski

PAP kocha Alę, Ala kocha Hamas. Gdzie jest Ala? Ala jest w Gazie i Hamas jest w Gazie. Ala donosi z Gazy. Ala nie donosi na Hamas. Na kogo donosi Ala? Tu jest Ala facebook.com/ala.qa.3 , a tu jest Hamas Ali: Gaza – więzienie pod gołym niebem. Jak i o czym pisze Ala Qandil korespondentka zagraniczna Polskiej Agencji Prasowej?

Polska Agencja Prasowa otrzymała kilkakrotnie pytania dotyczące Ali Qandil. Porównanie jej doniesień z prasą Hamasu może wskazywać na systematyczne przekazywanie przez tę korespondentkę propagandy tej terrorystycznej organizacji. Dbająca o swoją reputację organizacja zapewne zleciłaby albo wewnętrzną, albo niezależną kontrolę i zbadałaby zasadność tego rodzaju zarzutów. Polska Agencja Prasowa nie znalazła powodów do przeprowadzania takiej kontroli. Jak pisał w styczniu 2012 rokuzastępca redaktora naczelnego Polskiej Agencji Prasowej, Mirosław Harasim, Ala Qandil zaakceptowała zasady i standardy dziennikarskie obowiązujące w PAP i odbyła miesięczną praktykę. „Dopóki pisane przez nią teksty są kompetentne, rzetelne i obiektywne, dopóty nie ma podstaw do stawiania jej zarzutów o stronniczość.”

Odpowiedź napisana po pierwszym roku donosów Ali Qandil, a więc już wówczas firma dbająca o swoją reputacje mogła przeprowadzić dość prosty w naszych czasach test, polegający na zebraniu donosów korespondentki w jednym pliku i sprawdzenie ich pod kątem tego, co tam jest, jak i tego, czego tam nie ma. Wbijając różne hasła moglibyśmy w ciągu kilku minut dowiedzieć się, że Ala Qandil nie donosi o ostrzeliwaniu rakietami ludności cywilnej Izraela, nie donosi o rakietach Hamasu spadających przedwcześnie na cywilną ludność Gazy, nie donosi o wykorzystywaniu szkół i szpitali dla celów militarnych, nie donosi o wystąpieniach przywódców Hamasu zawierających groźby, antysemickie wypowiedzi, deklaracje wojny z Izraelem do ostatniego Żyda, nie donosi o paradach militarnych Hamasu, o obozach wojskowych dla dzieci i młodzieży, o treści podręczników szkolnych, nie donosi o korupcji w Gazie, praktycznie rzecz biorąc nie donosi o konfliktach między Hamasem i Fatahem, nie donosi o torturach stosowanych wobec przeciwników politycznych Hamasu i o politycznych mordach, nie donosi o sytuacji kobiet w Gazie, o wydawaniu za mąż małych dziewczynek lub statystykach tzw. zabójstw honorowych. Lista tego, czego w donosach Ali Qandil nie ma, jest znacznie dłuższa i może prowadzić do pytania, co kierownictwo PAP rozumie przez stwierdzenie, że „Dopóki pisane przez nią teksty są kompetentne, rzetelne i obiektywne, dopóty nie ma podstaw do stawiania jej zarzutów o stronniczość”?

Oczywiście, zakładając bezwzględną uczciwość kierownictwa Polskiej Agencji Prasowej i troskę o wysokie standardy dziennikarskie, domyślamy się, że albo kierownictwo tej agencji nie ma świadomości, iż w Gazie mogą być wydarzenia, o których korespondentka z Gazy powinna donosić, a nie donosi, albo (podobnie jak na przykład kierownictwo Associated Press), w trosce o bezpieczeństwo korespondentki stacjonującej w miejscu, gdzie barbarzyństwo sprawującej tam władzę organizacji terrorystycznej powoduje zagrożenie życia dziennikarzy zagranicznych, informacje o „drażliwych” wydarzeniach przekazuje na podstawie innych źródeł.

Na kolejnym etapie możemy poddać analizie to, o czym korespondentka Polskiej Agencji Prasowej donosi. Te doniesienia na ogół nie są sygnowane i Polska Agencja Prasowa przejmuje pełną odpowiedzialność za ich wiarogodność. Mając świadectwo niewinności z instytucji o takiej renomie jak Polska Agencja Prasowa, Ala Qandil jest osobą pożądaną przez media drukowane i elektroniczne. Styl jej artykułów i wywiadów jest tak charakterystyczny, iż bez trudu możemy rozpoznać, które depesze PAP wyszły spod jej pióra. Artykuły podpisane imieniem i nazwiskiem Ala Qandil pisze dla wszystkich, którzy jej pragną, ale wiele wskazuje na to, że w Wirtualnej Polsce pragną jej bardziej, bo jej wirtualny obraz Bliskiego Wschodu widać Wirtualnej Polsce odpowiada jeszcze bardziej niż innym.

Spróbujmy spojrzeć na jeden płód Ali Qandil, pisany dla Wirtualnej Polski. Tekst opublikowany 27 marca w dziale „wiadomości”. (Portal reklamuje się jako „Przewodnik Polaków w wirtualnym świecie.”) Artykuł Ali Qandil nosi tytuł: Palestyńscy obywatele Izraela podnoszą głowę. Ale wciąż traktowani są jak tykająca bomba, jest to opowieść o izraelskich wyborach widzianych z Gazy.

Z artykułu dowiadujemy się, że wypowiedź Netanjahu o Arabach tłumnie walących do urn zawierała „sporą dawką rasizmu”, że „rasizm jest wbudowany w izraelski system polityczny”, ale teraz Arabowie „dzięki silnej pozycji w Knesecie będą mogli blokować rasistowskie i dyskryminacyjne przepisy”.

(Jeśli ktoś nie wie co dokładnie powiedział Netanjahu to tu jest wideo, na którym izraelski premier mówi: „ Arabscy wyborcy przybywają tłumnie do urn. Organizacje lewicowe przywożą ich autobusami. My nie mamy V15 [organizacja finansowana z zagranicy – głównie przez USA i Europę w celu wpłynięcia na wynik wyborów i usunięcia Netanjahu –A.K.], my mamy tylko Rozkaz 8 [kod powołania do służby rezerwistów armii izraelskiej w wypadku nagłego zagrożenia – A.K.]. Mamy tylko was.”)

Czytaj dalej tu: Polska Agencja Prasowa ma Alę, Ala ma Hamas