To ten sam Zachodni Brzeg, co do którego administracja Bidena i wielu mieszkańców Zachodu ma nadzieję, że będzie częścią przyszłego państwa palestyńskiego obok Izraela. Ci, którzy w dalszym ciągu promują niebezpieczną ideę „rozwiązania w postaci dwóch państw”, ignorują fakt, że Hamas siedzi nie tylko w Strefie Gazy, ale także na Zachodnim Brzegu.

Co dziwniejsze, prezydent Joe Biden i niektórzy zachodni przywódcy w dalszym ciągu mówią o potrzebie ustanowienia suwerennego i niezależnego państwa palestyńskiego, nawet po okrucieństwach Hamasu w październiku. Tak naprawdę mówią: teraz, gdy Hamas wykorzystał Strefę Gazy do inwazji na Izrael i rzezi Żydów, dajmy tej islamistycznej grupie terrorystycznej Zachodni Brzeg, by Hamas mógł także stamtąd mordować Żydów.

Prohamasowskie demonstracje pokazują, że ta grupa terrorystyczna cieszy się popularnością wśród Palestyńczyków, w tym mieszkańców Zachodniego Brzegu. Demonstracje przypominają także, że duża liczba Palestyńczyków popiera terroryzm przeciwko Izraelowi, w tym koszmarne zbrodnie, takie jak gwałty, obcinanie głów, tortury oraz palenie żywcem kobiet i dzieci.

Niedawne badania opinii publicznej przeprowadzone przez Palestyńskie Centrum Badań Politycznych i Ankietowych (PSR) wykazały, że większość Palestyńczyków popiera Hamas i „walkę zbrojną” (mordy) przeciwko Izraelowi. Każde palestyńskie dziecko wie, że gdyby dzisiaj odbyły się wybory prezydenckie, wygrałaby grupa terrorystyczna Hamas. Ostatni sondaż PSR, opublikowany na miesiąc przed masakrą dokonaną przez Hamas, pokazał, że 58% Palestyńczyków zagłosowałoby na przywódcę Hamasu Ismaila Haniję w porównaniu z 37% głosów na prezydenta Autonomii Palestyńskiej Mahmuda Abbasa. Sondaż wykazał również, że 58% palestyńskiego społeczeństwa popiera „konfrontacje zbrojne i intifadę” przeciwko Izraelowi.

Demonstracje popierające Hamas miały miejsce głównie na tych obszarach Zachodniego Brzegu, które są kontrolowane przez Autonomię Palestyńską (AP), na której czele stoi Abbas. Chociaż Abbas i inni wyżsi rangą przywódcy AP nienawidzą Hamasu, nie robią nic, by powstrzymać Palestyńczyków żyjących pod ich rządami od wyjścia na ulice, by świętować zamordowanie 1400 Izraelczyków i zranienie ponad 5000 innych osób podczas rzezi 7 października.

Warto przypomnieć, że w 2007 roku Hamas wypędził AP ze Strefy Gazy po zabiciu setek lojalistów Abbasa, z których część gnano ulicami i zlinczowano, a innych zrzucono z dachów wysokich budynków.

Nie powstrzymując demonstracji prohamasowskich, Autonomia Palestyńska nie tylko jest współwinna podżegania do mordowania Żydów, ale także działa wbrew własnym interesom, ośmielając swoich rywali w Hamasie. Jednym z powodów, dla których AP nie podejmuje żadnych działań w celu powstrzymania demonstracji prohamasowskich, jest fakt, że sami jej przywódcy są również zaangażowani w kampanię podżegania przeciwko Izraelowi i zastąpienia go państwem islamskim.

Antyizraelska i antysemicka retoryka Abbasa czasami wydaje się przewyższać retorykę jego rywali w Hamasie. Na miesiąc przed masakrą w Hamasie Abbas powtórzył szereg antysemickich oszczerstw, które wypowiadał przez lata, i powiedział, że nazistowski dyktator Adolf Hitler kazał mordować Żydów ze względu na ich „rolę społeczną” jako lichwiarzy, a nie z powodu swojej rasistowskiej wrogości wobec Żydów.

W przemówieniu wyemitowanym w telewizji Palestine TV 3 września Abbas powiedział przywódcom swojej rządzącej frakcji Fatahu podczas spotkania w Ramallah:

„Mówią, że Hitler zabijał Żydów, ponieważ byli Żydami i że Europa nienawidziła Żydów, ponieważ byli Żydami. Nieprawda. Jasno wyjaśniono, że [Europejczycy] walczyli [z Żydami] ze względu na ich rolę społeczną, a nie religię … [Europejczycy] walczyli z tymi ludźmi ze względu na ich rolę w społeczeństwie, która wiązała się z lichwą, pieniędzmi itd.”.

Warto również zauważyć, że to Abbas zainicjował kampanię podżegania przeciwko Izraelowi w związku z wizytami pojedynczych osób i grup Żydów na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie, najświętszym miejscu judaizmu, którego Ściana Zachodnia jest jedyną pozostałością po świątyniach żydowskich (zniszczonych w 586 r. p.n.e. i 70 r. p.n.e. CE).

W głośnym przemówieniu z 2015 roku Abbas fałszywie oskarżył Żydów odwiedzających ich święte Wzgórze Świątynne o profanację meczetu Al-Aksa, znajdującego się na Wzgórzu Świątynnym:

„Pozdrawiamy każdą kroplę krwi przelaną na rzecz Jerozolimy. Ta krew jest czysta, niewinna krew, przelana na rzecz Allaha… Każdy męczennik zostanie umieszczony w raju, a wszyscy ranni zostaną nagrodzeni przez Allaha. Meczet Al-Aksa i Bazylika Grobu Świętego są nasze. Wszystkie są nasze i oni [Żydzi] nie mają prawa kalać ich swoimi brudnymi stopami”.

Słowa Abbasa o krwi zostały zinterpretowane przez wielu Palestyńczyków jako pozwolenie na mordowanie Żydów. Istotnie, wkrótce po tym, jak Abbas wypowiedział te podżegające słowa w 2015 r., Palestyńczycy rozpoczęli falę terroryzmu, w wyniku której zamordowano dziesiątki Żydów w atakach nożowych i taranując ich samochodami.

Abbas i Autonomia Palestyńska wielokrotnie udowadniali, że nienawidzą Izraela tak samo, jeśli nie bardziej, niż Hamas.

Kierownictwo AP prowadzi nieustanną kampanię oczerniania Izraela i demonizowania Żydów, szczególnie na arenie międzynarodowej. Przywódcy palestyńscy wielokrotnie oskarżali Izrael o „ludobójstwo”, „zbrodnie wojenne”,  „czystki etniczne” i „apartheid”. Konsekwentnie grozili także wniesieniem oskarżenia o „zbrodnie wojenne” przeciwko Izraelczykom przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym.

Przez dziesięciolecia Abbas wykorzystywał każde dostępne podium, w tym Zgromadzenie Ogólne ONZ, do szerzenia nienawiści i kłamstw przeciwko Izraelowi. Jego ostatecznym celem było osłabienie i delegitymizacja Izraela do punktu, w którym Izrael byłby całkowicie izolowany na arenie międzynarodowej. Jego codzienne podżeganie przeciwko Izraelowi nie tylko wzmocniło Hamas, ale także promowało antysemityzm na całym świecie.

Od czasu pogromu dokonanego przez Hamas w zeszłym miesiącu Abbas powstrzymuje się od potępienia tej grupy terrorystycznej. Zamiast tego zdecydował się pociągnąć Izrael do odpowiedzialności za wynikającą z niego wojnę. Zasadniczo Abbas mówi, że Izrael nie ma prawa bronić się w obliczu okrucieństw Hamasu. Sugeruje także, że nie widzi problemu w tym, że Hamas wysłał tysiące terrorystów, aby najechali Izrael i brutalnie zamordowali niewinnych izraelskich cywilów.

Istnieje niebezpiecznie fałszywy pomysł, że Abbas lub jakikolwiek inny przywódca palestyński powstrzymałby Hamas na Zachodnim Brzegu. Abbas nie ma problemu z tym, że Hamas działa na Zachodnim Brzegu, pod warunkiem że ta grupa terrorystyczna obiera za cel Izrael, a nie jego lub innych przywódców Autonomii Palestyńskiej. Dlatego pozwolił zwolennikom Hamasu maszerować ulicami Ramallah, Nablusu, Dżeninu i innych miast na Zachodnim Brzegu i skandować hasła na rzecz Hamasu.

29 października dziesiątki uczennic maszerowały w Dżeninie, skandując: „Jesteśmy córkami [arcyterrorysty Hamasu Mohammeda] Deifa” i „Chcemy Dżihadu [świętej wojny], chcemy umrzeć w imię Allaha” oraz „Chcemy rozwalić głowę syjonistów”. Podczas innych demonstracji zwolenników Hamasu, z których część odbyła się niedaleko biura Abbasa, Palestyńczycy skandowali: „Każdy, kto ma karabin, powinien albo zastrzelić Żyda, albo oddać go Hamasowi”.

Pomysł ustanowienia państwa palestyńskiego na Zachodnim Brzegu oznacza przekształcenie tego obszaru w kolejną platformę do ataków na Izrael i mordowania żydowskich mężczyzn, kobiet i dzieci. Prezydent USA Joe Biden i sekretarz stanu Anthony Blinken mogą w dalszym ciągu argumentować, ile chcą, że Hamas nie reprezentuje Palestyńczyków, ale wszyscy mieszkańcy Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy wiedzą, że jest to śmiercionośne kłamstwo. Każdy Palestyńczyk jest świadomy prohamasowskich demonstracji, które mają miejsce na Zachodnim Brzegu od 7 października, i często je podziwia.

Każdy Palestyńczyk widzi i często podziwia powiązane z Hamasem grupy zbrojne, które pojawiły się na Zachodnim Brzegu w ciągu ostatnich dwóch lat. Każdy Palestyńczyk widział także, jak Hamas wygrał wybory do samorządów studenckich na głównych uniwersytetach na Zachodnim Brzegu, w tym na Uniwersytecie Birzeit i Uniwersytecie An-Najah. Ponadto każdy Palestyńczyk widzi niechęć Autonomii Palestyńskiej do walki z Hamasem i innymi grupami terrorystycznymi na Zachodnim Brzegu.

Wielu ludzi na Zachodzie zdaje się nie zauważać faktu, że to siły bezpieczeństwa Izraela i obecność izraelskich cywilów na Zachodnim Brzegu uniemożliwiają Hamasowi lub grupom takim jak Al-Kaida czy ISIS przejęcie kontroli nad tym obszarem. Wydaje się, że nie zdają sobie również sprawy z tego, że Abbas sprawuje władzę na Zachodnim Brzegu dzięki obecności Izraela na tym terenie. Bez obecności Izraela Hamas już dawno przejąłby kontrolę nad Zachodnim Brzegiem. Utworzenie państwa palestyńskiego na Zachodnim Brzegu oznaczałoby przekształcenie go w kolejną bazę dżihadu kierowaną przez Iran przeciwko Żydom.

Najwyższy czas, aby Biden i inni zachodni przywódcy przestali forsować obłąkane  pomysły, które szybko doprowadzą do powtórzenia masakry z 7 października. Można się zastanawiać, ile żydowskich dzieci trzeba ściąć lub upiec żywcem w piecu, aby zobaczyli, że przywódcy palestyńscy zradykalizowali swój naród przeciwko Izraelowi do tego stopnia, że przechwalają się mordowaniem Żydów własnymi rękami.

Zrozumiano? Nawet gdy neofaszyści z Hamasu w dalszym ciągu strzelali, dźgali i palili żywcem setki ludzi za przestępstwo bycia Żydem w Izraelu, uprzywilejowani pozerzy na Harvardzie beztrosko orzekali, że te potwory nie są w rzeczywistości winne zbrodni wojennych, które popełniają. Wina leży po stronie ofiary. Izrael był winien.

Dwa tygodnie później Ghazi Hamad z biura politycznego Hamasu powiedział to samo. Prawie słowo w słowo. W wywiadzie dla libańskiej telewizji pan Hamad powiedział, że „istnienie Izraela jest przyczyną całego bólu, krwi i łez. To Izrael, nie my”. „To my jesteśmy ofiarami…” – kontynuował i „dlatego nikt nie powinien nas winić za to, co robimy”.

Krócej: Izrael jest jedynym winnym. Brzmi znajomo? My w Hamasie mogliśmy poderżnąć gardła i spalić rodziny, ale Izrael był za to całkowicie odpowiedzialny. Czy dzwonią jakieś dzwonki?

Jest to nie do odróżnienia od tego, co powiedzieli dumni z siebie „krytycy” Izraela na Harvardzie. Chociaż funkcjonariusz Hamasu czekał co najmniej dwa tygodnie, zanim haniebnie obwinił Izrael za rasistowskie barbarzyństwo, jakiego jego organizacja dopuściła się wobec izraelskiego narodu  – Harvard zrobił to, jeszcze podczas trwania najgorszego antyżydowskiego pogromu od 75 lat. Nie można sobie wyobrazić bardziej palącego oskarżenia pod adresem świata akademickiego niż fakt, że niektórzy z najmądrzejszych młodych ludzi Ameryki z najlepszych uniwersytetów Ligi Bluszczowej szybciej ogłosili usprawiedliwienia dla antysemickiej rzezi Hamasu niż sam Hamas.

Oczywiście nie możemy wiedzieć, czy pan Hamad rzeczywiście przeczytał apologetykę terrorystów napisaną przez przesadnie wykształconych głupców z Harvardu. (Chociaż nie byłbym zaskoczony – list odbił się szerokim echem na całym świecie i wywołał zaciekłą debatę na temat tego, kto jest winien rozlewu krwi na Bliskim Wschodzie). A jednak wydaje mi się niekwestionowane, że na groteskowy oportunizm Hamada, jego samoinfantylizujące wyparcie się odpowiedzialności za ohydne zbrodnie popełnione przez jego ludzi wpłynął trajkot zachodnich elit. Rozgrzeszenie Hamasu, ułaskawienie go za dokonanie pogromu, miało miejsce tutaj, zanim Hamad wygłosił te same haniebne opinie.

Nadszedł czas, aby zadać sobie pytanie, czy nasze „przebudzone” elity nie są tylko pożytecznymi idiotami Hamasu, ale jego nieoficjalnymi spin doktorami. Nie tylko są twórcami wymówek dla islamistycznego barbarzyństwa, ale autorami samych usprawiedliwień, jakie islamiści przedstawiają dla swojego barbarzyństwa. Oprócz apologetyki zbrodni z Harvardu widzieliśmy, jak komentatorzy nieustannie dostarczają „kontekstu” dla październikowego pogromu. „Izraelskie barbarzyństwo rodzi barbarzyństwo” – płaczliwie pokrzykują. 7 października był „bezpośrednim skutkiem izraelskiego reżimu apartheidu”, twierdzą Demokratyczni Socjaliści Ameryki. A więc nie jest to bezpośredni rezultat ideologii i starannego planowania Hamasu, ale czelności Izraela, że istnieje. Twoje gardło jest winne, nie mój nóż. Jak powiedział dziennikarz z „Haaretz” „To kontekst, głupcze!” jest żałosnym skomleniem zbyt wielu członków „globalnej lewicy”.

Mamy tu nawet sekretarza generalnego ONZ António Guterresa, który stwierdził, że październikowy pogrom „nie wydarzył się w próżni”. Wyobraźcie sobie, że ktoś tak powiedział o rzezi w Bataclan w Paryżu w 2015 roku. Że istniał „kontekst”: francuski kolonializm. Bylibyśmy przerażeni. A jednak codziennie mówi się o jeszcze bardziej przerażającej rzezi młodych widzów koncertów dokonanej przez Hamas. Oczywiście przywódcy krajów z większością muzułmańską podzielają fanatyczne obwinianie Izraela przez zachodnią mądrą grupę. Saudyjczycy i Irańczycy uważają, że „Izrael sam jest winien ataków Hamasu”, jak głosi jeden z ich gazetowych tytułów.

Zachodnie rozgrzeszenie Hamasu przybiera również formę całkowitego nie wspominania o Hamasie. W liście otwartym od Artists for Palestine UK, podpisanym przez Tildę Swinton, Steve’a Coogana i inne osobistości brytyjskiej kultury chcące podkreślić swoją moralną cnotę, nie ma słowa na H. Ani razu. Nie ma wzmianki o 7 października. Co, ci zabici Żydzi nie są warci twojego gwiazdorskiego współczucia? To jest wrzucanie masakry do czarnej dziury w pamięci. Tak jak Sowieci fałszowali zdjęcia, aby wymazać niewygodnych komisarzy, tak „przebudzeni” celebryci paplają o „wojnie izraelskiej”, jednocześnie wymazując niewygodny fakt, że wojnę rozpoczął Hamas.

Być może nie jest zaskakujące, że propalestyńskie napuszone papugi świata sztuki niechętnie nawet szepczą słowo „Hamas”. Podczas niedawnych antyizraelskich demonstracji widzieliśmy, jak wiele krytyki można spotkać za czelność wzmianki o tych pogromszczykach, których okrucieństwa pogrążyły Bliski Wschód w obecnym kryzysie. W ten weekend w Londynie groźny tłum otoczył mężczyznę, który trzymał tabliczkę z napisem „Hamas to terroryści”. Polityk SNP został w zeszłym miesiącu zakrzyczany i uciszony przez tłum na „propalestyńskim” zgromadzeniu w Dundee za przestępstwo polegające na potępieniu nie tylko działań Izraela, ale także Hamasu. „Powiedz ludobójstwo! Potęp Izrael!” – wołał ktoś z tłumu. Samo mówienie o Hamasie jest teraz ryzykowne. W ten sposób ci mordercy zostali całkowicie rozgrzeszeni.

Ułaskawienie pogromszczyków jest wyraźne w ogólnoświatowej wściekłości na Izrael, jaka panuje wszędzie, od Nowego Jorku, przez Londyn, po Sztokholm. Uczestnicy marszu nigdy nie stawiają żądań Hamasowi. Izrael musi złożyć broń, ale Hamas najwyraźniej nie musi nic robić. Nie musi wypuszczać zakładników, zaprzestać strzelania rakietami i rozbrajać się, aby nigdy więcej nie móc mordować Izraelczyków. Hamas nie jest nawet krytykowany za jego przerażająco nonszalancką postawę wobec życia samych Palestyńczyków. Za narażanie Gazańczyków na ogromne ryzyko przez budowanie tuneli pod miastami uchodźców, przechowywanie broni w pobliżu szpitali i przewożenie przywódców ambulansami. Wiemy, że Hamas nie przejmuje się Gazańczykami. Ghazi Hamad to powiedział. „Jesteśmy dumni, że możemy poświęcić męczenników” – powiedział. Hamas jest najpodlejszy z podłych. Jego przywódcy żyją w Katarze w luksusach, jednocześnie „dumnie” pozwalając Gazańczykom ginąć w próżnej, obłąkanej wojnie, którą rozpoczęli. Jednak nawet z tego powodu Hamas nie jest potępiony. Wybaczenie dla niego jest całkowite.

Rozgrzeszenie Hamasu przez elity kulturalne ma ironicznie neokolonialny charakter. To ich indoktrynacja polityką tożsamości prowadzi ich do postrzegania Izraela jako winnego dorosłego w tej relacji, a Palestyńczyków jako niewinnych dzieci. Narracje oparte na krytycznej teorii rasy na temat białych przywilejów i brązowych ofiar doprowadziły do sytuacji, w której nie tylko biali są demonizowani jako potężni i destrukcyjni, ale także osoby niebędące białymi są w nieprzyzwoitym stopniu traktowane protekcjonalnie jako osoby pozbawione władz umysłowych i żałosne. To puste, banalne wyjaśnienie każdego wydarzenia politycznego zostało teraz wycięte i wklejone na Bliskim Wschodzie (pomimo faktu, że Izrael nie jest krajem „białym”). Wynik końcowy? Zarówno Izraelczyków, jak i Palestyńczyków pozbawia się człowieczeństwa, pierwszych potępia się jako świadomych sprawców wszelkiego zła, drugich sprowadza do roli niewinnych dzieci, których „nikt nie powinien obwiniać” nawet „za to, co robimy”, jak mówi Hamad . Elity antyizraelskie mają znacznie bardziej paternalistyczny pogląd na Palestyńczyków niż Izrael.

Neorasistowskie rozgrzeszenie Hamasu niesie ze sobą poważne niebezpieczeństwo. Służy jako zielone światło dla dalszego terroru. Bowiem, jeśli nigdy nie będziesz pociągnięty do odpowiedzialności za to, co robisz, możesz robić, co chcesz. Hamas wie teraz, na podstawie globalnych skutków dokonanego pogromu, że zawsze będzie rozgrzeszony. Że cieszy się swego rodzaju bezkarnością moralną wśród opiniotwórców Zachodu. Że jego masowa rzeź zostanie osadzona w kontekście, wyjaśniona i wybaczona. Że nawet wykorzystywanie przez nich budynków cywilnych i pojazdów cywilnych do przechowywania i transportu machiny zbrodni wojennych nie będzie niepokoić sumień tych, którzy udają, że są propalestyńscy. Nasze elity zrobiły coś jeszcze gorszego niż obwinianie Izraelczyków za własną śmierć – zasygnalizowały Hamasowi, że gdyby zrobił to jeszcze raz, nie byłoby konsekwencji ani prawnych ani moralnych. Jego nienaganność pozostanie nienaruszona. Brak potępienia pogromu Hamasu przez nasze elity intelektualne jest ukrytą aprobatą dla przyszłych pogromów.

Teraz możemy dostrzec podobieństwo moralne między Hamasem a „przebudzonymi”. Jedni i drudzy są pod urokiem kultu ofiary. „Jesteśmy ofiarami… wszystko, co robimy, jest uzasadnione” – stwierdził Ghazi Hamad, co stanowi wyraźne, przerażające echo obłąkanego narcyzmu tak wielu zachodnich aktywistów. Użalanie się nad sobą jest obecnie motorem radykalnego niepokoju, wszędzie, od zielonego Harvardu po splamiony krwią Sderot. Rok 2023 może okazać się rokiem, w którym w końcu odkryliśmy, jak niszczycielski dla wolności i życia może być kult ofiary.