Reporterzy bez Granic zaliczają HonestReporting do „wrogów wolności prasy”, stawiając tę organizację w jednym szeregu z dyktatorami.
„Wróg wolności prasy”: Reporterzy bez Granic umieszczają HonestReporting na czarnej liście
Simon Plosker
Reporterzy bez Granic zaliczają HonestReporting do „wrogów wolności prasy”, stawiając tę organizację w jednym szeregu z dyktatorami.
Prezydent Rosji Władimir Putin, Komunistyczna Partia Chin, prezydent Turcji Recep Tayyip Erdoğan, saudyjski książę Mohammed bin Salman i… HonestReporting.
Nie jest to towarzystwo, w którym spodziewaliśmy się znaleźć, ale są to tylko niektóre nazwiska i nazwy organizacji umieszczonych na opublikowanej przez Reporterów bez Granic (RSF) liście wrogów wolności prasy na rok 2026.
Dlaczego zatem RSF uważają, że organizacja monitorująca media i domagająca się od nich odpowiedzialności zasługuje na miejsce na tej liście?
Według RSF Izrael prowadzi nieustającą kampanię oczerniania dziennikarzy relacjonujących konflikty w regionie, a „na czele machiny propagandowej napędzającej te kampanie oszczerstw stoi portal HonestReporting, którego członkowie – w tym osoby z kierownictwa – mają powiązania z izraelskimi politykami i przywódcami”.
Wśród zarzutów stawianych HonestReporting przez RSF znajdują się następujące oskarżenia:
-
- „Przedstawiamy dziennikarzy jako uczestników spisku, wysuwając słabo udokumentowane oskarżenia i rozpowszechniając wprowadzające w błąd obrazy wygenerowane przez sztuczną inteligencję, które narażają dziennikarzy na niebezpieczeństwo”.
- Prowadzimy „kampanie oszczerstw wymierzone w dziesiątki redakcji i dziennikarzy, którzy krytycznie relacjonowali politykę Izraela lub wyrażali poglądy nieprzychylne izraelskiemu rządowi”.
- Zaprzeczamy „zbrodniom wojennym popełnianym przez izraelskie wojsko wobec dziennikarzy w Gazie” lub je usprawiedliwiamy.
A naszą „ulubioną bronią” mają być „bezpodstawne oskarżenia, że dziennikarze dopuszczają się nieetycznych praktyk, popierają terroryzm lub propagują antysemityzm”.
Imponujący akt oskarżenia. Tyle że żaden z tych zarzutów nie wytrzymuje krytycznej analizy.
Powód, dla którego RSF atakują HonestReporting, jest zupełnie oczywisty. To właśnie nasza organizacja ujawniła, że RSF po cichu usuwają terrorystów ze swojej listy dziennikarzy zabitych w Strefie Gazy, jednocześnie – z niewyjaśnionych powodów – nadal uznając innych terrorystów za dziennikarzy.
Wśród usuniętych znaleźli się:
-
- Mohammad Jarghoun, reporter internetowego serwisu Smart News, o którym sam Hamas przyznał, że należał do jego Brygady Rafah.
- Mohamed Nasr Abu Huwaidi, członek Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu (PIJ).
- Muhammad Mahmoud Abu Sharia, terrorysta z Brygad Al-Kuds, zbrojnego skrzydła PIJ, a zarazem redaktor prowadzący agencji informacyjnej Shams News. Jego nazwisko usunięto zarówno z bazy danych, jak i z aktualizowanego artykułu.
- Assem Al-Barsh z radia Al-Rai, o którym Hamas poinformował, że był bojownikiem Batalionu Męczennika Imada Akela wchodzącego w skład Brygady Północnej.
Al-Barsh, Abu Huwaidi i Abu Sharia byli osobami, których śmierć stała się podstawą zawiadomień o popełnieniu przestępstw złożonych przez RSF do Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK). Organizacja oskarżała w nich Izrael o zbrodnie wojenne. Nie wiadomo, czy zawiadomienia te zostały wycofane lub zmienione.
Jeśli nie zostały wycofane, oznacza to, że RSF w praktyce domagają się odpowiedzialności karnej Izraela za likwidowanie terrorystów. Organizacja powinna się tego wstydzić.
Po blisko miesiącu od przekazania przez nas informacji, iż rzekomy dziennikarz Mohammed Abu Matar był w rzeczywistości terrorystą Hamasu, Reporters Without Borders po cichu usunęła jego nazwisko ze swojej bazy danych. Dlaczego nie zdecydowali sie na przejrzystość i wydanie otwartego oświadczenia?
(Tłumaczenie z języka angielskiego)
Hamas w niedzielę potwierdził podejrzenia, że Mohammed Abu Matar był terrorystą, a nie dziennikarzem. IFJ, Reporters Without Borders i UNESCO utrzymywali go na swoich listach zabitych pracowników mediów z Gazy. Szefowa UNESCO Azoulay potępiła jego zabójstwo. Czy to potępienie zostanie wycofane?
Jeśli ktokolwiek przynosi ujmę zawodowi dziennikarza, to właśnie RSF.
Umieszczenie HonestReporting na liście „wrogów wolności prasy” jest zarówno dowodem naszego stale rosnącego wpływu, jak i próbą odwrócenia uwagi od własnych zaniedbań RSF poprzez atakowanie naszej organizacji i podważanie wiarygodności naszej pracy.
Nawet twierdzenie RSF, że HonestReporting „rozpowszechnia wprowadzające w błąd obrazy wygenerowane przez sztuczną inteligencję, które narażają dziennikarzy na niebezpieczeństwo”, jest po prostu śmieszne.
Wykorzystywanie ilustracji do wizualnego przedstawienia tematu lub treści artykułu jest standardową praktyką dziennikarską – od materiałów prasowych i reportaży w ilustrowanych magazynach, poczynając od rycin po fragmenty filmów dokumentalnych.
Organizacja, która rzekomo reprezentuje dziennikarzy, powinna znać tę praktykę.
Nasza graficzka, której sugestywne ilustracje towarzyszą niektórym naszym artykułom, z pewnością będzie zdziwiona, dowiadując się, że jej praca jest opisywana w taki sposób.
Równie zaskoczeni będą nasi „członkowie – w tym osoby z kierownictwa – mający powiązania z izraelskimi politykami i przywódcami”, kiedy dowiedzą się, że awansowano ich do grona ludzi obdarzonych tak wielką władzą i wpływami.
A jeśli chodzi o samą listę RSF, to jak to możliwe, że prawdziwi „wrogowie wolności prasy”, tacy jak Putin, Erdoğan, Komunistyczna Partia Chin i inni dyktatorzy oraz autokraci, którzy świadomie biorą na cel dziennikarzy, często stosując wobec nich przemoc, trafiają na tę samą listę co Donald Trump, Elon Musk, Meta i Alphabet, spółka macierzysta Google?
Absurdalne zrównywanie moralne, brak poczucia proporcji oraz niezdolność RSF do odróżniania terrorystów od dziennikarzy, a także uzasadnionej krytyki od bezpodstawnych ataków, pokazują, dlaczego lista „wrogów wolności prasy” na rok 2026 jest, mówiąc wprost, kiepskim żartem.
Link do oryginału: https://honestreporting.com/press-freedom-predator-reporters-without-borders-blacklists-honestreporting/?share=1
HonestReporting, 4 listopada 2026
Simon Plosker
Simon Plosker ma ponad dwudziestoletnie doświadczenie w pracy dla różnych organizacji pozarządowych w Wielkiej Brytanii i Izraelu. W październiku 2022 roku powrócił do HonestReporting jako dyrektor redakcyjny. Wcześniej, w latach 2005–2020, należał do zespołu kierowniczego tej organizacji.
Przed rozpoczęciem pierwszego okresu pracy w HonestReporting był związany w Izraelu z organizacjami NGO Monitor i BICOM, a przez krótki czas służył również w jednostce rzecznika prasowego Sił Obronnych Izraela (IDF).
Przez dwa lata pełnił funkcję redaktora naczelnego genewskiej organizacji pozarządowej UN Watch, po czym powrócił na pierwszą linię walki ze stronniczością mediów wobec Izraela.
Simon uzyskał tytuł licencjata nauk społecznych w dziedzinie stosunków międzynarodowych i nauk politycznych na Uniwersytecie w Birmingham oraz tytuł magistra historii stosunków międzynarodowych w London School of Economics.
W 2001 roku wyemigrował z Londynu do Izraela.
Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com
