Iran powinien był wystrzelić więcej rakiet na Izrael podczas wojny 7 października – skarży się Autonomia Palestyńska

Nan Jacques Zilberdik

Autonomia Palestyńska, na łamach swojego oficjalnego dziennika, wyraziła niezadowolenie, że Iran nie wystrzelił większej liczby rakiet przeciwko Izraelowi podczas wojny z 7 października, pozostawiając osamotniony Hamas do walki:

„Niektórzy zastanawiają się dziś, ze zdziwieniem lub bez, gdzie były te rakiety podczas wojny syjonistycznego i religijnego Izraela przeciwko Strefie Gazy.” 

[Oficjalny dziennik AP, artykuł redakcyjny, „Al-Hayat Al-Jadida”, 26 marca 2026]

Autonomia Palestyńska argumentowała, że gdyby Iran troszczył się o Palestyńczyków i nie „porzucił Hamasu”, wynik wojny z 7 października mógłby być inny:

„Gdyby w tamtym czasie Iran wystrzelił jedną czwartą rakiet, które wystrzelił na Jordanię i państwa Zatoki Arabskiej, przebieg tej wojny by się zmienił, a być może zakończyłaby się ona już w pierwszym miesiącu.”

[Oficjalny dziennik AP „Al-Hayat Al-Jadida”, 26 marca 2026]

Podczas wojny z 7 października Palestinian Media Watch ujawniło zmieniające się nastawienie Autonomii Palestyńskiej wobec Iranu. We wcześniejszych biuletynach PMW odnotowało, że gdy irański program nuklearny był niszczony, Autonomia zaczęła się od niego odwracać. Wcześniej zbrojne skrzydło Fatahu świętowało irańskie rakiety i ich cel „wyeliminowania Izraela ze świata”. Ostatnio Autonomia Palestyńska zaczęła kpić z Iranu, sugerując, że Palestyńczycy skuteczniej zabijają Izraelczyków niż irańskie rakiety. Ponadto AP stwierdziła, że Hamas „sprowadził piekło na naród palestyński”, działając na rzecz swoich irańskich „panów”.

W obecnej wojnie PMW udokumentowało, że Autonomia Palestyńska milczała na temat amerykańsko-izraelskiego ataku na Iran i potępiła jedynie irańskie rakiety wymierzone w państwa arabskie. Palestyńskie organizacje terrorystyczne otwarcie opłakiwały Chameneiego, podczas gdy AP nie zajęła stanowiska. Największą obawą Autonomii jest to, że wojna z Iranem „wymaże” kwestię palestyńską z codziennych wiadomości.

Poniżej dłuższy fragment artykułu redakcyjnego AP:

„W obecnej wojnie Iran ujawnił, że dysponuje niezliczoną liczbą rakiet balistycznych. Niektórzy zastanawiają się dziś, ze zdziwieniem lub bez, gdzie były te rakiety podczas wojny syjonistycznego i religijnego Izraela przeciwko Strefie Gazy (tj. izraelskiej odpowiedzi na Hamas), jako kluczowej strony w ‘osi oporu’, której [Iran] przewodził…

Gdzie były te rakiety, gdy ta wojna zbierała żniwo wśród niewinnych ludzi w Strefie Gazy, pod pretekstem odpowiedzi na ‘Potop [Al-Aksy]’ Hamasu (nazwa ataku nadana przez Hamas – przyp. red.), o którym Iran mówił, że krew [dowódcy sił Al-Kuds IRGC, Kasema] Sulejmaniego jest tym potopem? … Ale pozostawił Hamas samego w tym potopie i powiedział, że nic o nim nie wiedział i nie miał z nim żadnego związku!

Gdyby w tamtym czasie Iran wystrzelił jedną czwartą rakiet, które wystrzelił na Jordanię i państwa Zatoki Arabskiej, przebieg tej wojny by się zmienił, a być może zakończyłaby się ona już w pierwszym miesiącu.”

[Oficjalny dziennik AP „Al-Hayat Al-Jadida”, 26 marca 2026]

Amerykańsko-izraelska wojna przeciwko Iranowi 2026 (Operacja „Ryczący Lew” Izraela, Operacja „Epic Fury” USA) – wspólna operacja wojskowa Stanów Zjednoczonych i Izraela przeciwko reżimowi irańskiemu, rozpoczęta 28 lutego 2026 roku. Najwyższy Przywódca Iranu ajatollah Ali Chamenei oraz inni wysocy przywódcy zostali zabici w początkowych uderzeniach operacji, której celem było sparaliżowanie zdolności militarnych Iranu i obalenie reżimu. Iran odpowiedział wystrzeleniem rakiet i dronów na Izrael oraz na państwa arabskie, w tym Arabię Saudyjską, Oman, ZEA, Jordanię, Kuwejt, Katar, Bahrajn i Irak — wiele z nich gości bazy wojskowe USA lub brało udział w mediacjach amerykańsko-irańskich. Po kilku dniach do wojny dołączyła wspierana przez Iran organizacja Hezbollah w Libanie, wielokrotnie atakując Izrael rakietami i dronami. Wojna nastąpiła po miesiącach antyrządowych protestów w Iranie pod koniec 2025 roku, podczas których reżim miał zabić ponad 30 000 własnych obywateli. Była też następstwem wcześniejszej wojny amerykańsko-izraelskiej z Iranem w czerwcu 2025 roku, będącej odpowiedzią na bezpośrednie ataki Iranu i działania jego pełnomocników (Hamasu i Hezbollahu).

Wojna Hamasu przeciwko Izraelowi z 7 października – ponad 1200 Izraelczyków, w tym ponad 800 cywilów, zostało zamordowanych, a ponad 5000 rannych; 251 osób zostało uprowadzonych do Strefy Gazy (w tym 154 później uwolnionych lub odbitych — wśród nich 37, których ciała odzyskano — oraz co najmniej 41 osób zabitych 7 października, których ciała również uprowadzono). Atak rozpoczął się, gdy około 3000 terrorystów Hamasu i tysiące cywilów ze Strefy Gazy sforsowało izraelskie ogrodzenie bezpieczeństwa i przeprowadziło niespodziewany atak, zajmując kilka izraelskich miejscowości oraz atakując festiwal muzyczny w święto Simchat Tora przypadające w szabat. Podczas masakry terroryści torturowali, gwałcili, strzelali, dekapitowali i palili ofiary żywcem, mordując całe rodziny i pozostawiając 21 dzieci bez rodziców. Hamas wystrzelił również co najmniej 5000 rakiet na izraelskie obszary cywilne. W odpowiedzi Izrael rozpoczął operację „Żelazne Miecze”. Hezbollah w Libanie dołączył do działań następnego dnia, atakując z północy. Walki trwały, obejmując ostrzały rakietowe, ataki dronów i starcia zbrojne.

Link do oryginału: https://palwatch.org/page/42057

Palestinian Media Watch, 6 kwietnia 2026