Ludzkość w łapach humanistów
Andrzej Koraszewski
Czy zwróciła Pani uwagę na wiadomość o mordzie popełnionym w Warszawie przez dwóch nastolatków? Dwóch gimnazjalistów w wieku 14 i 15 lat zamordowało mężczyznę. Ciało zamordowanego wrzucili do Wisły. Wiele wskazuje na to, że ich jedynym motywem była chęć mordu. 23 maja mężczyzna wyszedł z domu i więcej nie wrócił. Zwłoki znaleziono w Boże Ciało. Wiadomości przekazały informację o tej zbrodni pod tytułem Dzieci zabiły przypadkowego człowieka. Definicja dziecka jest kłopotliwa, w szczególności w kontekście zbrodni. Młodociani mordercy nie są rzadkością. Gdzie zaczyna się premedytacja i pełna świadomość czynu? Jaka jest różnica między mordem popełnionym przez dziesięciolatka i przez czternastolatka? Prokurator chce, aby starszy z chłopców odpowiadał jak dorosły. Za kilka dni skończy szesnaście lat.
Na Bliskim Wschodzie, podobnie jak w Afryce, dzieci masowo biorą udział w działaniach wojennych. ISIS niedawno powierzył egzekucję więźnia małemu chłopcu. Co jest wrodzone, a co kulturowe? Afrykańska Armia Boga składała się głównie z dzieci porwanych z wiosek. Natychmiast po porwaniu wdrażano je do mordowania. Były przypadki, że kazano im zabić swoich rodziców, w obozie kazano im zabijać jeńców, te, które się opierały, spadały do kategorii ofiar przeznaczonych do zabicia. Czy to znaczy, że z każdego lub prawie każdego dziecka można zrobić mordercę? Wysoce prawdopodobne.
W przypadku młodocianych zabójców z Warszawy psycholodzy będą zapewne próbowali określić, na ile mamy tu do czynienia z patologią osobowości, a na ile z patologią społeczną? Często trudno to rozdzielić. Wielu rzeczy nie wiemy, wiemy jednak, że wpływ środowiska, w szczególności w pierwszych latach życia jest ogromny.
Być może można to odwrócić i powiedzieć, że jesteśmy zabójcami z natury i dopiero kultura uczy nas empatii? To nie może być cała prawda, ponieważ empatię obserwujemy również wśród zwierząt.
Kilka razy w roku (ale w Dzień Niepodległości możemy być tego pewni), telewizja pokazuje obrazy młodych ludzi dyszących chęcią mordu. Rzucają kamieniami, mając nadzieję, że trafią i zabiją, podobną nadzieją żyją młodzi ludzie zrzucający bryły lodu lub kamienie z wiaduktów. Różnica z morderstwem z premedytacją jest zasadnicza, to jest tylko zabawa. Może się uda trafić. Sędziowie w sądach dla nieletnich mają poważny problem z kwalifikacją czynu.
W 2013 roku były w Polsce tylko 4 zabójstwa popełnione przez nieletnich, w 1997 było takich zabójstw 36. Nieletnich skazanych za spowodowanie uszczerbku na zdrowiu 2624, zaś kradzież rozbójnicza była powodem postawienia nieletnich przed sądem 9700 razy. Łącznie czyny karalne nieletnich w 2013 roku to 71 642 przypadki. (Źródło: http://statystyka.policja.pl/st/wybrane-statystyki/przestepczosc-nieletni/50256,dok.html)
Polska nie należy do regionów najwyższej przestępczości nieletnich. Obserwujemy nawet pewien spadek tej przestępczości, chociaż trudno powiedzieć, czy jest to trend, czy tylko wahania. Tak czy inaczej Miasta Boga leżą pod inną szerokością geograficzną. Mordercze młodzieżowe gangi kojarzą się głównie z slumsami i kulturą gwałtu. Często stanowią siły pomocnicze narkotykowych mafii. Niektóre dzieci lubią zabijać, niektóre ideologie wychowują legiony morderców.
Czy oglądała Pani materiały na temat militarnych obozów treningowych dla dzieci w Gazie? Nauka nienawiści i nauka zabijania idą w parze, do zabijania trzeba mieć motywację. W Gazie, podobnie jak w obozach szkolenia młodzieży Hezbollahu w Libanie, uczy się sztuki nienawiści i mordu od przedszkola. (Na Zachodnim Brzegu również, chociaż nie tak intensywnie i nieco dyskretniej. Członkowie różnych stowarzyszeń „Solidarności z Palestyną” udają, że nic o tym nie słyszeli. Ciekawe, bo podobną niezdolność dostrzeżenia tych szkół nienawiści i mordu wykazują dziennikarze szacownych pism.)
Nauka nienawiści i mordu mogłaby być uważana przez wrażliwych na los dziecka zachodnich liberałów za zbrodnię przeciwko prawom dziecka do normalnego życia. Nie jest jednak tak, że los dziecka nikogo nie obchodzi.
Czy mówi Pani coś nazwisko Betty McCollum? Ja sam, zbiegiem okoliczności, dowiedziałem się o jej istnieniu przez Amnesty International. Betty McCollum reprezentuje Minnesotę w amerykańskim Kongresie. Urodzona w 1954 roku należy do stowarzyszonej z Partią Demokratów Minnesota Democratic-Farmer-Labor Party. To chyba jakiś amerykański sojusz robotniczo-chłopski, ale wrażliwy na los dzieci. Betty Collum zanim zajęła się polityką uczyła w szkole średniej o opiece społecznej i technikach sprzedaży. Muszę przyznać, że zafrapowało mnie to połączenie, być może jednak nie zwróciłbym na nie uwagi gdyby nie Amnesty International. AI zauważyła ważny list Betty McCollum do Johna Kerry’ego, w którym zwraca mu ona uwagę na przerażający fakt, iż od 2003 roku izraelskie siły bezpieczeństwa aresztowały lub zatrzymały ponad 7 tysięcy palestyńskich dzieci. Tę wiadomość reprezentantka Minnesoty przekazała amerykańskiemu Sekretarzowi Stanu za UNICEF, zaś Amnesty International zrobiła z tego akcję pod hasłem „Powiedz Kongresowi: Chroń palestyńskie dzieci”.
(Zastanawiam się trochę, czy był to list specjalistki od opieki społecznej czy specjalistki od technik sprzedaży?)
Nie muszę Pani mówić, że ciekawszy jest dla mnie fenomen Amnesty International niż fenomen Betty McCollun. Byłem działaczem AI, kiedy to była jeszcze bardzo młoda organizacja, zajmująca się wyłącznie więźniami sumienia, czyli ludźmi pozbawionymi wolności tylko za to, co mówili. To były same początki naszego życia w Szwecji, w Amnesty International szczególnie silnie reprezentowaną grupą zawodową byli nauczyciele i to ci najlepsi z najlepszych. Z czasem, kiedy Amnesty International stała się podziwianym autorytetem moralnym, nawiało w jej szeregi rewolucjonistów, którzy zmienili zarówno statut, jak i cele. Troska o więźniów sumienia zeszła na margines, na czoło wybiły się zupełnie inne troski. Kradzież autorytetów moralnych przez ludzi głęboko wierzących w swoją moralną najwyższość jest historią starą jak świat, a przynajmniej tak starą jak religia.
Wróćmy jednak do listu Betty McCollun. Amerykański bloger podpisujący się przekornie Elder of Ziyon, zestawił statystyki tych amerykańskich stanów, które mają wielkość populacji podobną jak Zachodni Brzeg, czyli dla Kentucky, Oregon i Oklahomy.
W Kentucky w latach 2010 – 2012 aresztowano 7 tysięcy dzieci każdego roku, a nie przez 12 lat. Kentucky to bardzo spokojny stan. Rzadko czytamy o nim w wiadomościach, w Polsce kojarzy się głównie z kurczakami. W również dość spokojnym stanie Oklahoma w analogicznym okresie dwunastu lat aresztowano ponad 200 tysięcy nieletnich. Policja stanu Oregon aresztowała w tym samym czasie o 70 tysięcy nieletnich więcej niż Oklahoma.
Palestyńskie dzieci są wyraźnie dziećmi specyficznej troski, zarówno swoich wychowawców, jak i reszty świata.
Elder of Ziyon zwrócił uwagę na ciekawy element graficzny apelu Amnesty International. Apel ozdobiony jest zdjęciem dwóch nastolatek prowadzonych przez izraelskich żołnierzy. Otóż jedną z nich jest Ahed Tamimi. (Nazywana również palestyńską Shirley Temper). Jej rodzina znana była już wcześniej, ale ona sama zadebiutowała jako mała dziewczynka w filmie nakręconym w 2012 roku. Zrobiliśmy wtedy do tego filmu polskie napisy i polskiej wersji dałem nieco prowokacyjny tytuł „Co izraelscy żołnierze robią palestyńskim dzieciom?”. Filmy ilustrujące kłamstwa o Izraelu, głosy arabskich polityków i duchownych, głosy muzułmańskich dysydentów, wrzucone do sieci z polskimi napisami mają od kilkudziesięciu do kilku tysięcy oglądań. Ten jednak cieszył się wyjątkową popularnością i od listopada 2012 do 14 czerwca 2015 obejrzany był przez 867 752 żądnych wiedzy Polaków. Z komentarzy wynika, że ściąga ich ponętny tytuł. Niektórzy pisali z oburzeniem, że przecież ci żołnierze nic im nie robią, a inni, że to musi być oszustwo, bo palestyńskie dzieci nie mają jasnych włosów. (Tłumaczenie, że Palestyńczycy to ludzie i jak to ludzie, są różni, to rzucanie perłami w wieprze.) Tak czy inaczej, muszę Pani przyznać, że mam trochę wyrzutów sumienia, przez ten tytuł sprawiłem zawód setkom tysięcy moich rodaków, szczególnie tym ze Stowarzyszenia polsko-palestyńskiej przyjaźni. Sam film warto obejrzeć, bo dobrze ilustruje poziom tolerancji na agresję dzieci szczutych przez dorosłych.)
Czytaj dalej tu: Ludzkość w łapach humanistów
twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com