W Europie była głęboka noc z 24 na 25 września, kiedy na forum ONZ w Nowym Jorku premier Giorgia Meloni oznajmiła, że Włochy podpisały deklarację nowojorską o współistnieniu dwóch państw i że potępiają Izrael za nierespektowanie zasady proporcjonalności w reakcji na agresję Hamasu.

– Izrael przekroczył tę granicę wojną na szeroką skalę, która ponad miarę dotyka ludność cywilną palestyńską. Złamanie zasady proporcjonalności sprowokowało masakry cywilów. Izrael nie może powstrzymać narodzin państwa palestyńskiego ani budować w tym celu nowych osiedli na Zachodnim Brzegu – nigdy wcześniej Meloni nie wypowiedziała się tak zdecydowanie o wojnie w Gazie (aczkolwiek, jak zauważa “Repubblica”, użyła słowa “masakry”, a nie “ludobójstwo”, na określenie działań Izraela w Gazie).

Minister obrony Włoch: Na wodach Izraela nie możemy nic zrobić

Jeszcze dzień wcześniej, także podczas obrad ONZ, Meloni koncentrowała się na odpowiedzialności Hamasu za wybuch wojny, a także komentowała, że głównym celem płynącej z lekami i jedzeniem do Strefy Gazy “flotylli wolności” jest “narobienie kłopotów włoskiemu rządowi”. Jednak w porozumieniu z ministrem obrony podjęła decyzję o wysłaniu okrętu marynarki, który ma chronić flotyllę.

W czwartek (25.09) mówił o tym we włoskim parlamencie Guido Crosetto, szef resortu bezpieczeństwa. Wyjaśnił, że fregata Alpino, jedna z najnowocześniejszych, jakimi dysponuje włoska marynarka, z załogą liczącą 150 marynarzy, ograniczy się do operacji “ratunkowych, pomocy i ochrony” rodaków. Dodał, że Włochy nie zamierzają “przemieszczać okrętów wojennych w celu wypowiedzenia wojny zaprzyjaźnionemu krajowi”.

Szefa włoskiego MON zapytano, co się stanie, jeśli nastąpi kolejny atak. Do poprzednich doszło m.in. w nocy z 23 na 24 września. Drony zrzuciły wówczas granaty ogłuszające na pokłady jednostek płynących w flotylli. 

 – Jeśli minionej nocy nic się nie wydarzyło, to znaczy, że coś się wydarzyło. To, co dzieje się między dwoma państwami, to głównie to, czego nie widać – odparł.

Zasugerował więc, że fakt, iż spokój, jakim flotylla mogła się cieszyć po ostatnich atakach, zawdzięcza zakulisowym zabiegom dyplomatycznym rządu Włoch.  

Wyjaśnił jednak, że jeśli flotylla wpłynie na wody Izraela, “co kraj ten potraktuje niemal jako akt wrogi”, Włochy nie zagwarantują jej bezpieczeństwa”.

Uczestnicy: Chcemy stałych korytarzy pomocowych do Gazy

Na pokładach statków flotylli jest kilku polityków opozycyjnych włoskich partii centrolewicowych. Odrzucają oni, podobnie jak reszta uczestników wyprawy, opcję wyładowania pomocy w Cyprze, skąd jej transport do Gazy miałby zorganizować Pierbattista Pizzaballa, patriarcha łaciński Jerozolimy. Pierwotnie sami zaproponowali taki scenariusz, ale rząd go odrzucił. Teraz sytuacja się odwróciła i to rząd na niego nalega, nie widząc alternatywy, ale wolontariusze uważają, że już nie można się zatrzymać, bo gra idzie o więcej niż tylko dostarczenie pomocy.

Chodzi o przerwanie oblężenia Gazy i otwarcie korytarzy humanitarnych, tak żeby możliwy był stały napływ pomocy nieprzechodzący przez terytorium Izraela

– wyjaśnia cytowany we włoskich mediach Marco Croatti, senator Ruchu 5 Gwiazd, który znajduje się na pokładzie Morgany, jednego ze statków flotylli, który został uszkodzony podczas pierwszego ataku.

Kościół i prezydent do flotylli: Wybierzcie bezpieczną drogę

Sceptyczny wobec tego planu jest Matteo Zuppi, szef Konferencji Episkopatu Włoch, który w przeszłości brał udział w negocjacjach pokojowych w Mozambiku, a w czasie inwazji Rosji na Ukrainę był papieskim wysłannikiem pokojowym, którego zadaniem było podtrzymywanie nadziei na dialog oraz negocjowanie zwrotu uprowadzonych przez Rosję ukraińskich dzieci.

“W Gazie nie da się zacumować. To jest technicznie niemożliwe. Byłoby to trudne w normalnych warunkach, a co dopiero teraz. Groziłoby to chaosem” – mówi Zuppi “Repubblice” i powtarza, że “opcja cypryjska” pozostaje najlepszym wyborem.

“Tam patriarcha Pizzaballa ma możliwość zorganizowania sieci, która rozdysponuje wszystko między ludność. Nikt nie zna tego trudnego terenu lepiej niż on. Inne rozwiązania wydają się niewykonalne. Izrael oczywiście odpada. Liban też – można by tam zacumować, ale nie ma możliwości przetransportowania wszystkiego do Gazy” – wyjaśnia.