Długowieczność na start!

DR AGNES FRANKEL

CZERPIĄC Z ŻYCIA PEŁNYMI GARŚCIAMI, NIERAZ, BEZ WZGLĘDU NA WIEK, ZASTANAWIAMY SIĘ, CO ZROBIĆ, BY ODKRYĆ MITYCZNĄ FONTANNĘ MŁODOŚCI. CO ZROBIĆ, ABY STARZEĆ SIĘ WOLNIEJ I BYĆ ZDROWYM I ENERGICZNYM? DŁUGIE ŻYCIE JEST, CZEGO BY NIE POWIEDZIEĆ, KUSZĄCYM CELEM. ZWŁASZCZA, JEŚLI PRZEKŁADA SIĘ TO RÓWNIEŻ NA JEGO JAKOŚĆ.

WIEMY JUŻ, CO ODRÓŻNIA OSOBY ŻYJĄCE NIEPRZECIĘTNIE DŁUGO OD CAŁEJ RESZTY.

RYZYKUJĄ

Tak, stulatkowie nie boją się ryzyka. W grze życia nigdy nie grają o niską stawkę. Ich działania ukierunkowane są na odkrywanie nowych, nieznanych aspektów świata. Śmiało wychodzą poza strefę własnego komfortu i każdego dnia pokonują swoje słabości. Jeśli mają jakiś cel, robią wszystko, by go osiągnąć. Zawsze myślą o wygranej, czymkolwiek by ona nie była. Doskonałym przykładem jest Madonna Buder, która w wieku 82 lat wzięła udział w triatlonie „Iron Man”. Co więcej, powtórzyła to osiągnięcie kilkukrotnie. Dodać należy, że za młodu nigdy nie miała do czynienie ze sportem. Pewnego dnia po prostu pomyślała, że chciałaby w życiu skosztować czegoś innego.

POZOSTAJĄ GŁODNI

Stulatkom towarzyszy silne uczucie głodu, ale tego wewnętrznego: głodu życia, pasji, odkrywania. Nigdy nie rezygnują z okazji, by spróbować czegoś nowego. Czas na emeryturze traktują jako lata premium, kiedy mogą w pełni oddać się pasjom. Stawiają sobie cele, na których osiągnięcie nigdy przedtem nie mieli czasu.

NIE SĄ SAMOTNYMI WYSPAMI

Siedzenie w domu przed telewizorem to zdecydowanie nie ich sposób odpoczynku. Stulatkowie są istotami najlepiej czującymi się w grupie. To, że mogą spędzać czas z rodziną i przyjaciółmi, jak nic innego poprawia ich samopoczucie i podnosi jakość życia. Co więcej, chętnie angażują się w wolontariat na różnych polach. Daje im to poczucie spełnienia, jak i bycia częścią wspólnoty. Chcą być potrzebni i tak też się czują.

WALCZĄ

Są jak wojownicy z jasną misją. Mają przeświadczenie, że muszą zrobić coś wielkiego, ważniejszego niż oni sami. Chcą pozostawić po sobie spuściznę. Łatwo znajdują cel. A zdaniem psychoterapeuty Victora Frankla cel jest kluczowym czynnikiem przedłużającym życie. Każdego dnia stulatkowie walczą, by zainspirować innych. Zawsze z dużą dozą determinacji i pozytywnego nastawienia.

ŚNIĄ

Stulatkowie śnią swoją drogę do długowieczności. Jak to rozumieć? Myślą poza schematami, by realizować największe marzenia. Trening aikido w wieku 79 lat? Dlaczego nie! Skoki ze spadochronu jako prezent na 80. urodziny? Ależ oczywiście!

Są także świadomi wartości dosłownego znaczenia słowa sen. Dobry, odpowiednio długi sen to podstawa zdrowia i oni o tym doskonale wiedzą. Udowodniono też, że odpowiednia ilość snu koreluje ze zmniejszoną śmiertelnością i jest czynnikiem sprzyjającym długowieczności. Dlatego każdej nocy bez wyrzutów sumienia śpią nawet 7-8 godzin.

STAWIAJĄ NA GIĘTKOŚĆ

Osoby żyjące długo i szczęśliwie mają w sobie wiele z dębu, który ma mocne korzenie, ale giętkie gałęzie, swobodnie tańczące w rytm wiatrów życia. Długowiecznych spotykają oczywiście choroby i nieszczęścia. Nierzadko zmuszeni są, by zmierzyć się z kalectwem czy śmiercią najbliższych. Podchodzą jednak do tych wydarzeń z otwartym umysłem. Czerpią z nich mądrość wiedząc, że nie na wszystko mają wpływ. Akceptują zmiany, które przynosi wiek; te fizyczne i te psychiczne. To pozwala im zachować pogodę ducha i zwycięsko iść przez życie.

SZUKAJĄ PIĘKNA

Poszukiwanie piękna przybiera różne formy. Weźmy za przykład pianistkę Alice Herz-Sommer. Przeżyła Zagładę i pytana w wieku 109 lat o to, co powoduje, że jej życie jest tak długie, odpowiadała bez wahania: „Każdy dzień jest piękny. Każdy dzień.”

Właśnie takie nastawienie cechuje większość osób długowiecznych – zawsze szukają tej jasnej strony życia, a gdy już znajdą, doceniają ją i są za nią wdzięczni. To przeświadczenie jest głęboko zakorzenione w ich świadomości. Wierzą, że życie dzieje się DLA nich, a nie PRZECIWKO nim. Cokolwiek się nie zdarzy, witają kolejny dzień ze szczerym uśmiechem na twarzy.

Wiedząc o tym, co charakteryzuje stulatków, warto pokusić się o próbę wdrożenia zasad ich życia. Bo dlaczego nie? Gra przecież jest tego warta – to gra naszego życia! Spróbujmy już dziś – wybierzmy choć jeden aspekt i posmakujmy tajemnicy długowieczności!

Z uśmiechem zachęcam do działania! I jak zawsze czekam na komentarze i przemyślenia na stronie DrAgnesFrankel.com

11 lipca 2015 – zdrowie / CHIDUSZ 16 – 03/2015

Embattled McGill Student Leader Doubles Down on Hatred

Aidan Fishman

McGill student Igor Sadikov

By Aidan Fishman
Campus Advocacy Coordinator
B’nai Brith Canada

Igor Sadikov continues to spread anti-Jewish falsehoods, even after his tweet calling on his followers to “punch a Zionist” was exposed by B’nai Brith Canada Thursday. The report sparked a media firestorm.

Sadikov, clearly an unrepentant member of the Legislative Council and Board of Directors of the Students’ Society of McGill University (SSMU), issued a statement defending his tweet as, “Opposition to the adherents of a political philosophy,” but “not an attack against Jewish students,” citing his own “Jewish heritage.” According to Jewish students at McGill who have known Sadikov for years, he has never before publicly identified himself as Jewish or claimed any Jewish background.

Disturbingly, in the space below his “apology” on Facebook, Sadikov “liked” a comment from someone else, promising that “I can punch one for you if your position does not allow you to.” The “like” took place about seven hours after he made his so-called “apology.”

Students have reported to B’nai Brith that, in a tense meeting of the SSMU Legislative Council last night, Sadikov refused to promptly resign, arguing that Jews do not constitute a legitimate ethnic group and that there is no historical connection between the Jewish People and the Levant. A motion to censure Sadikov for his comments failed by a large margin.

Later in the meeting, a member of McGill’s BDS Action Network demanded that Jasmine Segal, a Jewish member of the Legislative Council, be impeached for “supporting Zionism.” While Segal was not impeached, the President of SSMU and other Council members refused to speak in her defence.

Segal told B’nai Brith that, “A university’s purpose is to promote a free exchange of ideas and thought – it does not matter what you believe or support. The only exception is that there can be no support for violence as a tool to suppress another person’s free speech. I had approached the President of SSMU in near tears, explaining my position, and was told that I would hear an apology and a public statement in the meeting. No apology was ever delivered. I am worried for students who are now scared to be a part of student government because of what happened to me today.”

Meanwhile, McGill itself condemned Sadikov’s remarks, saying in a statement, “We believe that they violate a number of our policies,” and that, “Appropriate offices are taking action as required.”

“B’nai Brith Canada is disgusted by the response of SSMU, which allowed the escalation of attacks against Jewish students at McGill,” said Chief Executive Officer Michael Mostyn. “We have written to both SSMU and the administration, and our Quebec office filed a complaint to police (Thursday) about this matter.

“I cannot stress enough how appalled we are by what’s transpired in the past 48 hours. Rather than condemning Sadikov and distancing SSMU from his offensive position, it has chosen to remain silent about discrimination and incitement to violence toward its Jewish constituents. The McGill administration must move quickly to protect its students from its own elected representatives.”

Projections of Life: Jewish Life before World War II

United States Holocaust Memorial Museum