Faced With a Tsunami of Antisemitism, Diaspora Jews Still Cling to Their Bubble

Melanie Phillips / JNS.org

An anti-Israel demonstration in the Bronx, May 31, 2021. Photo: Twitter.

The tsunami of antisemitism over the past few weeks is the work of an axis of anti-Jewish evil that spans continents and has the whole Jewish world in its crosshairs in both Israel and the Diaspora.

It’s the product of an alliance between the Islamic world and the Western left, making common cause against the Jewish people ostensibly over the Palestinian issue.

In both Britain and America, antisemitic attacks have been going through the roof. Jews have been singled out for assault in the street and in restaurants, baited on social media or from passing cars, their synagogues attacked and their children harassed in school.

These attacks were triggered by the 11-day Israeli bombardment of Hamas in Gaza aimed at stopping the thousands of rocket attacks against Israeli towns.

Despite Hamas’ war crimes against both Israeli and Gazan civilians — and despite the incitement to mass murder of Jews by the Palestinian Authority and the consequent terrorist attacks on Israelis in Jerusalem that preceded the hostilities in Gaza — the Western media added to this incitement by recycling Hamas propaganda and falsely depicting the Israelis as wanton killers of Palestinian children.

This transnational neo-pogrom is thus being facilitated by Western elites who, if they aren’t actually taking part in this war against the Jewish people either on the streets or in the media, are piously wringing their hands but not taking the action necessary to put a stop to it.

The flimsy veil has therefore been torn off the hypocritical West to reveal a culture that is predominantly either hostile to the Jewish people or indifferent to their fate.

It treats no other people in this way. The killing of George Floyd produced breast-beating denunciations of “white privilege”; mass movements of illegal immigrants across the English Channel or the Mexican border with America elicit savage condemnation not of the migrants, but of anyone who wants to stop this traffic; but when it comes to antisemitism (with some honorable exceptions), people look the other way.

Yet the reaction to all this by Diaspora Jews has been woefully weak — a combination of outraged protest at the attacks with a refusal to acknowledge the shattering implications of what’s happening.

A video podcast made by a British Jew illustrates this skewed reaction. He was responding in particular to the recent shocking antisemitic episode in London where a masked youth was filmed telling a Muslim crowd: “We’ll find some Jews here. … We want the Zionists, we want their blood!”

Minutes earlier, another Muslim had whipped up the mob against the “terrorist apartheid state of Israel” by declaring, “We love death.”

The police are now said to be hunting the masked youth. But the point was that officers had been within earshot of this incitement to murder Jews, and yet they had stood by and done absolutely nothing.

So the podcast Jew was right to be angry. But the nub of his complaint was his outrage that British Jews were being picked on over Israel, even though Israel had nothing to do with them. His family had been in Britain for five generations and contributed mightily to British society. And yet, he was having to explain to his children that there were people who hated them for their ethnicity and saw them as less than human, all on the flimsy pretext of anti-Zionism.

To which one is tempted to riposte: Welcome to the Jewish people, friend. For this is how Jews have been seen since time immemorial, and always will be. This is what antisemitism actually is. Didn’t he know?

This individual, however, is far from alone. Many Jews in Britain and America are displaying the same astoundingly blinkered reaction. They are shocked — shocked! — at the onslaught of antisemitic attacks.

While its scale and ferocity are indeed shocking, how can these Jews possibly be surprised? The libelous demonization of Israel and the consequent rise in attacks on Diaspora Jews have been going on for decades.

The stomach-turning Jew-baiting that erupted in Britain between 2000 and 2005, when Israelis were being blown to kingdom come in buses and pizza parlors during the Second Intifada did open some community eyes.

At that point, a number of British Jews realized they’d allowed themselves to inhabit a fool’s paradise by believing that epidemic antisemitism was a thing of the past. They suddenly grasped that, after Auschwitz, there had been merely a half-century respite. Now it was back to Jew-hating normal.

Yet many in the community still allowed themselves to believe that there wasn’t anything that need worry them. Inside their comfortable bubble and believing that Israel had nothing to do with them, they had too much to lose if they acknowledged that there was.

Now they are reeling in bewilderment. Where has this eruption come from, they ask each other. Surely, it’s just a few Muslim extremists? And isn’t it actually Israel’s fault for refusing to compromise, or because Benjamin Netanyahu is so right-wing, or because Israel is an apartheid state?

All these head-in-the-sand idiocies and parroted propaganda libels and more have been heard from Jews in Britain and America over the past few weeks.

Whether through ignorance or ideology, an increasing number, particularly among the young, have frighteningly absorbed the lies about Israel’s behavior. Even among those who have not done so, many, if not most, have shut their eyes for years to what the institutionalized cultural hostility towards Israel has meant for themselves as Diaspora Jews. Anxious as ever to kowtow to those in cultural or political power, they have even evacuated antisemitism of its true meaning by loudly equating it with Islamophobia.

In Britain, missing the point that the country’s entire establishment is running scared from Islamist extremism, they are now shocked to find the police standing by when Muslims publicly scream for the murder of Jews.

In America, terror of being thought Islamophobic, anti-Black Lives Matterm or anti-Palestinian — thus alienating the Democratic party and the all-powerful liberal cultural elite — has similarly paralyzed most of the Jewish community in their response to the attacks. They too are behaving like rabbits caught in the headlights.

The correct response by Jewish community leaders to the antisemitism onslaught would be to call out the factors driving it. Jewish leaders should be pointing out the lie that Israeli residence in Judea and Samaria is illegal. They should be producing the copious evidence that exists of Palestinian Nazi-style antisemitism. They should be accusing anyone who supports the Palestinian cause of supporting genocidal, racist fanaticism.

Yet from Diaspora Jewish community leaders, there has been on these crucial matters only silence.

The problem isn’t just the appalling number of Jews who believe the lies about Israel. The deeper issue is the desperate desire of Diaspora Jews to “fit in” with the surrounding society.

They refuse to acknowledge the full enormity of what’s happening, because it would force them to confront what they have constructed an entire social framework to deny — that they will always be regarded as “the Jew” in society, as the ultimate outsider. And the toleration of them will always be conditional.

This was recently spelled out with brutal clarity when Aaron Keyak, the Biden administration’s “Jewish engagement director,” told American Jews, “It pains me to say this, but if you fear for your life or physical safety, take off your kippa and hide your Star of David.”

The majority of American Jews have bought into liberal universalism and rejected Jewish nationhood. For British Jews, minhag anglia (“English custom”) means never rocking the cultural boat. These trembling Diaspora Israelites don’t even realize that they are feeding the beast that intends to devour them. Their Jewish identity will not survive the experience.

Melanie Phillips, a British journalist, broadcaster and author, writes a weekly column for JNS. Currently a columnist for the Times of London, her personal and political memoir Guardian Angel has been published by Bombardier, which also published her first novel, The Legacy. Go to melaniephillips.substack.com to access her work.

Przywódca Hamasu, Ismail Hanija, niesiony podczas wizyty w Ain el Hilweh, palestyńskim obozie w Libanie we wrześniu 2020 roku. / (zdjęcie: AZIZ TAHER/REUTERS)

Kandydaci do Nagrody za Hucpę

Liat Collins
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska

Często rozważałam, czy nie ogłosić okazjonalnej “Nagrody za Wyjątkową Hucpę”, ale jest tak bogaty wybór, że trudno byłoby zdecydować, kto ma zająć najwyższe miejsce na podium. Być może, zamiast robić to tylko okazjonalnie, powinnam zamienić to w regularne wydarzenie. Jak często powinno się to odbywać? Co trzy miesiące – jak obowiązkowa dyskusja Rady Bezpieczeństwa ONZ o Izraelu (i tylko o Izraelu). Lub może powinnam ogłosić, że będzie to doroczne wydarzenie – dla uczczenia decyzji Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych z 27 maja, by stworzyć permanentną “Komisję dochodzeniową” w sprawie działań Izraela po bezczelności jaką Izrael okazał broniąc się w Operacji Strażnik Murów w zeszłym miesiącu.

Mogłabym ograniczyć to do momentów tuż po regularnym gradzie rakiet odpalanych przez Hamas z Gazy, kiedy najgłośniej skarżą się, że są ofiarami. Potrzebowałabym więcej niż to, na co pozwalają ograniczenia cotygodniowych artykułów, gdybym miała włączyć każdy akt ekoterroryzmu, takie jak balony zapalające, które w każdym tygodniu przelatują nad granicą i podpalają zachodnią część zalesionej pustyni Negew.

Klasyczna definicja hucpy, jak ją sformułował Leo Rosten, brzmi: “Ta cecha, jaką reprezentuje człowiek, który zabił swoją matkę i ojca i jako okoliczność łagodzącą przywołuje przed sądem to, że jest sierotą”.

Faworytem do Nagrody za Hucpę musi być przywódca Hamasu, Ismail Hanija. Stanowi on właściwie osobną kategorię, jest poza konkurencją. Mogłabym mu nawet dać nagrodę za osiągnięcia całego życia. Kiedy w zeszłym tygodniu natrafiłam na informacje, że jego 17-letnia siostrzenica jest leczona od ponad miesiąca w szpitalu Ichilov w Tel Awiwie, części Centrum Medycznego Sourasky Medical Center, musiałam to przeczytać dwa razy.

Sprawdziłam datę doniesienia w N12 Ohada Hemo, który pierwszy podał tę informację, żeby upewnić się, że patrzę na coś z tego roku. Następnie uszczypnęłam się, żeby być pewna, że nie śnię.

Nie był to produkt mojej wyobraźni. Była to powtórka z wojny z Gazą w 2014 roku. Hemo napisał, że nastolatka była hospitalizowana podczas Operacji Strażnik Murów w zeszłym miesiącu. Podczas gdy ponad 4000 rakiet i pocisków moździerzowych spadało na Izrael z Gazy dzięki naszej uprzejmości wobec Haniji i jego przyjaciół, przeszczepiano jej szpik kostny w Tel Awiwie.

Próba ratowania życia siostrzenicy masowego mordercy, podczas gdy on nadal próbuje cię zabić, zamienia przysięgę Hipokratesa w groteskę. Oczywiście, nastolatka nie ponosi winy za czyny swojego wujka, ale dostarczyciele terroryzmu nie powinni spodziewać się, że ich rodziny będą korzystać z medycznej turystyki.

Nawiasem mówiąc, podczas tej miniwojny byłam w kontakcie z zaprzyjaźnionym lekarzem, który mieszka w Aszkelonie. W pewnym momencie powiedział mi, że nie może wyjść z domu i dotrzeć do szpitala, by leczyć pacjentów – a i tak pacjenci byli podobnie jak on uwięzieni w swoich domach z powodu ciężkiego ognia rakietowego.

A jak już jesteśmy przy temacie uwięzienia, to chciałam powiedzieć tylko, że jest absurdum leczenie krewnej przywódcy Hamasu w izraelskim szpitalu, podczas gdy Hamas trzyma w uwięzieniu w Gazie dwóch izraelskich cywilów, w tym chorego umysłowo Averę Mengistu, który przeszedł granicę ponad sześć lat temu i nie widziano go od tego czasu. Nie widział go nawet Czerwony Krzyż. Hamas przetrzymuje także ciała dwóch zabitych żołnierzy IDF, których ciała porwano w 2014 roku podczas Operacji Ochronny Brzeg. I pamiętajcie, zabito ich i porwano ich ciała przez tunel terroru podczas zawieszenia broni wynegocjowanego pod auspicjami ONZ.

Szczypanie się, by sprawdzić czy to rzeczywistość, nie bolało tak bardzo jak sama rzeczywistość. Przeżywaliśmy już to wszystko wcześniej. W listopadzie 2014 roku, kilka miesięcy po zakończeniu Operacji Ochronny Brzeg (chociaż ostrzeliwanie rakietami i ataki terrorystyczne trwały nadal) dowiedziałam się, że córka i wnuczka Haniji także niedawno otrzymały najlepsze możliwe leczenie w centrum medycznym w Tel Awiwie, a jego teściowa była leczona w Jerozolimie, w szpitalu Augusty Victorii; siostra wysokiego rangą funkcjonariusza Hamasu, Moussy Abu Marzouka, otrzymała terapię na raka w Izraelu, a Amina, żona przywódcy Autonomii Palestyńskiej Mahmouda Abbasa, miała u nas operację kolana. Główny palestyński negocjator, Saeb Erekat, zmarł na COVID-19 w zeszłym roku, po przeniesieniu go w krytycznym stanie do Centrum Medycznego Hadassah w Jerozolimie, gdzie dokonano wszystkiego, co w ludzkiej mocy, by go tylko uratować.

Przez cały ten czas, podczas gdy przywódcy Hamasu i Autonomii Palestyńskiej szukali medycznej pomocy dla swoich bliskich w izraelskich szpitalach, ich zwolennicy na całym globie wzywali do bojkotu Izraela – wezwania, które stały się jeszcze bardziej złowrogie podczas ostatniej miniwojny.

Dla spotęgowania hucpy Hamasu Jahja Sinwar, przywódca tej terrorystycznej organizacji w Gazie, napomknął w tym tygodniu, że chce zwolnienia 1111 więźniów z izraelskich więzień w zamian za dwóch izraelskich cywilów i zwłoki dwóch żołnierzy.

Powiedzmy to wyraźnie, Gaza nie użyje zwolnionych więźniów, by w magiczny sposób zamienić Gazę w nową Australię. Kiedy Izrael całkowicie wycofał się ze Strefy Gazy w 2005 roku Palestyńczycy nie optowali za modelem sukcesu Singapuru. Hamas nie ukrywa, że woli model Państwa Islamskiego.

Organizacja Narodów Zjednoczonych ma bardzo dużą szansę na wygranie Nagrody za Wyjątkową Hucpę. Kiedy Rada Bezpieczeństwa ONZ co trzy miesiące wysłuchuje raportu o działaniach Izraela, jest to sposób nieustannego podtrzymywania wizerunku Izraela jako agresora (nie ofiary) na porządku dnia i w opinii publicznej.

27 maja Norweg, Tor Wennesland, specjalny koordynator ONZ procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, powiedział temu forum:

“W końcu, to brak przysłowiowego ‘światła na końcu tunelu’ – politycznego horyzontu – po dziesięcioleciach konfliktu jest tym, co zabija nadzieję i dostarcza przestrzeni dla tych, których nie interesuje trwały pokój.

Tylko przez negocjacje, które zakończą okupację i stworzą realne rozwiązanie w postaci dwóch państw na bazie rezolucji ONZ, międzynarodowego prawa i wzajemnego zrozumienia, z Jerozolimą jako stolicą obu państw, możemy mieć nadzieję na doprowadzenie do definitywnego końca tych bezsensownych i kosztownych cykli przemocy”.

To nie jest tylko hucpa. To są niebezpieczne pobożne życzenia. Hamas przysiągł, że zniszczy Izrael. Nie będzie pokoju na świecie, jeśli islamistyczna organizacja terrorystyczna (nich niebiosa bronią) dostanie kontrolę nad Jerozolimą lub choćby częścią Jerozolimy. Oczekiwanie nagród za wystrzelenie rakiet na Święte Miasto jest czymś więcej niż tylko bezczelnością. Przysłowiowe “światło w tunelu” jest w tym wypadku tunelem terroru.

Rada Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych także ma permanentny punkt porządku obrad (punkt 7), by monitorować “sytuację praw człowieka w Palestynie i innych okupowanych terytoriach arabskich”. (Izraelczycy albo nie są uważani za ludzi, albo nie mają praw.) 27 maja, na specjalnej sesji, Rada zagłosowała w stosunku 24-9, by stale prowadzić dochodzenie wobec Izraela w sprawie zbrodni wojennych i wezwała do embargo na broń dla żydowskiego państwa. Dochodzenie zacznie się od wydarzeń z 13 kwietnia, by włączyć sprawę dzielnicy Jerozolimy, Szejk Dżarrah, gdzie kilka palestyńskich rodzin stoi przed groźbą eksmisji za odmowę płacenia czynszu żydowskiemu właścicielowi nieruchomości, jak również starcia na Wzgórzu Świątynnym, gdzie arabscy uczestnicy rozruchów rzucali kamieniami i koktajlami mołotowa na izraelską policję, która odpowiedziała metodami powszechnie stosowanymi podczas kontroli rozruchów.

Hillel Neuer z UN Watch zwrócił się do specjalnej sesji pod przewodnictwem Wysokiej Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka, Michelle Bachelet, mówiąc:

“Stworzono Organizację Narodów Zjednoczonych, by zapobiegać wojnom. Niemniej dzisiejsza jednostronna sesja i dochodzenia ze z góry ustalonym wynikiem, jakie proponuje, osiągnie odwrotność – ponieważ one właśnie są celem tej wojny…

Pani Przewodnicząca, czy ONZ nie ma za zadanie obronę ofiar terroryzmu i rasizmu?”

Odchodzący prezydent, Reuven Rivlin, wydał oświadczenie na temat decyzji Rady Praw Człowieka ONZ:

“Świat stanął na głowie. Zamiast usłyszenia wolnego świata, wyraźnie potępiającego terrorystyczną organizację Hamas i jej przywódców, Rada Praw Człowieka podejmuje niewytłumaczalną decyzję przeciwko izraelskim obywatelom, którzy byli pod zbrodniczym ogniem tysięcy pocisków wystrzelonych na niewinnych cywilów”.

W marcu tego roku Międzynarodowy Trybunał Karny otworzył formalne śledztwo w sprawie działań Izraela w Operacji Ochronny Brzeg w 2014 roku. Izrael leczy Gazńczyków w izraelskich szpitalach i dostarcza im elektryczność i humanitarną pomoc także, kiedy jest pod atakiem rakietowym z Gazy. W zamian, obok napaści zbrojnej, otrzymuje potępienia i wojnę prawną.

Słowo “hucpa” wydaje się zbyt słabe.

Liat Collins
Urodzona w Wielkiej Brytanii, osiadła w Izraelu w 1979 roku i hebrajskiego uczyła się już w mundurze IDF, studiowała sinologię i stosunki międzynarodowe. Pracuje w redakcji “Jerusalem Post” od 1988 roku. Obecnie kieruje The International Jerusalem Post.

Antisemitic Content Multiplied on German, French Online Platforms During COVID-19: EU Analysis

Sharon Wrobel

Protesters demonstrate in front of the Reichstag, during a rally against government restrictions related to the coronavirus (COVID-19) pandemic, in Berlin, Germany, Aug. 29, 2020. Photo: Reuters / Christian Mang.

Antisemitic content posted on major online platforms in German and French has skyrocketed in the first two months of the year compared with the same period last year before the outbreak of the coronavirus pandemic, a report by the European Commission showed.

During January and February 2021, antisemitic postings saw a 13-fold surge on German language accounts and a seven-fold increase in French channels studied. The report — conducted by the Institute for Strategic Dialogue (ISD), a London-based think-thank focused on extremism, and published Tuesday — is based on collated data on online antisemitic content in French and German on Twitter, Facebook and Telegram.

According to the analysis of the data, almost two thirds of the messages matching antisemitic keywords were detected on Telegram, showing it to be the platform most prone to antisemitic messaging by a large margin, compared to Facebook and Twitter.

“This research points to a considerable grey area of legal but harmful [antisemitic] content and behaviors prevalent across platforms. Addressing the proliferation of such ‘legal but harmful’ antisemitic content provides a considerable challenge for tech companies and governments alike,” the report stated. “Our research points to the urgent need to address online antisemitism as part of a comprehensive digital regulatory regime at a European level.”

Data for the report was collected from January 2020 until March 2021 to analyze the impact of the COVID-19 pandemic on online antisemitism. The report comes amid a European policy debate around countering online hate speech.

The findings of the report drew on data analysis using social listening tools and natural language processing software, combined with qualitative analysis.

Qualitative analysis found the proliferation of a number of “significant” antisemitic narratives related to the COVID-19 pandemic, ranging from conspiracy theories presenting vaccines as a Jewish plot to sterilize or control populations, to representations of Jews as unhygienic or as a “virus” themselves.

The most dominant antisemitic narratives were conspiracy theories about Jews ruling international financial, political and media institutions, which comprised 89% of German antisemitic content and 55% of French, according to a manually coded sample of posts. Additionally, antisemitism unrelated to COVID-19 was also recorded in the collected data during the pandemic period, including more general accusations of Jews controlling various institutions as well as Holocaust denial, and Nazi propaganda.

The report recommended policymakers to “consider proactive measures to address the proliferation of ‘grey zone’ legal but harmful antisemitic content and behaviors prevalent across platforms, including moving beyond solely ‘content-based’ approaches towards broader ‘systems-based’ digital regulation which guarantees the safety of users while preserving rights of expression.”