Amsterdam Pogrom, Protests Coordinated With ‘Extremist’ Network Linked to Former UNRWA Employee, Research Group Finds

Amsterdam Pogrom, Protests Coordinated With ‘Extremist’ Network Linked to Former UNRWA Employee, Research Group Finds

Debbie Weiss


Israeli soccer fans under assault, near Amsterdam Central station, in Amsterdam, Netherlands, Nov. 8, 2024, in this still image obtained from a social media video. X/iAnnet/via REUTERS

The violence against Israeli soccer fans in Amsterdam last week was a premeditated and coordinated attack orchestrated with extremist networks linked to a former employee of the controversial United Nations agency for Palestinian refugees (UNRWA), a group tracking online disinformation told The Algemeiner on Monday.

The Network Contagion Research Institute’s analysis of open-source intelligence and social media also “revealed that protests around the Maccabi Tel Aviv game in Amsterdam was not isolated but part of a broader, coordinated effort,” said the group’s co-founder, Joel Finkelstein.

Amsterdam resident Ayman Nejmeh, who identified himself on social media as a former UNRWA employee, “has emerged as a key organizer, coordinating protest actions against Jewish targets,” Finkelstein added.

Hundreds of Maccabi Tel Aviv soccer fans, who were visiting the Dutch capital for a game against the local Ajax team, were attacked by Arab and Muslim mobs on Thursday night, landing several in the hospital. It marked the largest mass-scale antisemitic incident in the Netherlands since the Holocaust, with attackers throwing firecrackers and stun grenades, calling for a “Jew hunt,” and forcing Israelis to say “Free Palestine” before beating them up.

Earlier, Maccabi Tel Aviv fans were recorded chanting anti-Arab slogans and removing a Palestinian flag, prompting some news outlets to frame the ensuing violence as a response. But Israel had issued a warning to Dutch security services ahead of the game that violence was likely to unfold after Islamic groups appeared to be coordinating a multifront attack on social media.

According to Finkelstein, the phone number of the Syrian-born Nejmeh was listed as an admin for one WhatsApp group utilized by the Palestinian diaspora group, PGNL. Nejmeh took over the group from Palestinian-Dutch national Amin Abou Rashed, who was arrested last year on suspicion of funneling funds to the Palestinian terrorist group Hamas.

PGNL had in the past hosted the late Hamas chief Ismail Haniyeh, who was killed in Tehran earlier this year, in an online event. The group, whose name in Dutch stands for the “Palestinian Community in the Netherlands,” was also involved in organizing an anti-Israel protest in Dam Square on Sunday, defying a temporary ban imposed after Thursday night’s violence and resulting in dozens of arrests.

The Network Contagion Research Institute (NCRI), whose research spans issues from social media bans to online antisemitism, has collaborated with legislative bodies, including the British government and US Congress, on content moderation and combating hate-based misinformation. The group said that its own findings aligned with that of the European Leadership Network, pointing to a transnational network that is actively stoking anti-Jewish sentiments.

The coordination behind these events reflects a well-honed strategy by radical groups to use public gatherings to incite and escalate violence, Finkelstein said, warning that organized hate was far outpacing authorities’ ability to respond.

“The ‘pogrom contagion’ spreading across Europe is no accident — terror-linked actors are deliberately weaponizing gatherings and social media to accelerate the spread of violence against Jewish communities,” Finkelstein told The Algemeiner. “This infrastructure of hate is evolving faster than democratic defenses and, left unchecked, these threats multiply across both borders and ethnicities.”

Nejmeh’s Facebook profile, which contained at least one post extolling a Hamas operative for the terrorist group’s Al Qassam military wing, was in recent days purged of any mention of his ties to UNRWA.

“If Nejmeh is scrubbing his social media of these past affiliations, it does raise significant questions about why,” Finkelstein said.

Last month, Israel’s parliament passed legislation banning UNRWA from operating in Israel and stopping Israeli authorities from cooperating with the organization, citing the UN agency’s ties to Hamas and what critics described as its “poisonous influence” in the Middle East.

Marcus Sheff, head of IMPACT-se, a research institute monitoring UNRWA, said the findings were further evidence of the refugee agency’s corruption.

“It’s shocking that the organizer of this brutal assault is yet another former UNRWA teacher, funded by American taxpayers for years,” Sheff told The Algemeiner.

The Israeli government and research organizations have publicized findings showing numerous UNRWA-employed teachers were directly involved in Hamas’s massacre across southern Israel last Oct. 7, while many others openly celebrated it.

The Algemeiner could not independently verify whether Nejmeh, who moved to the Netherlands from Syria in 2018, held a teaching role at UNRWA or served in another capacity.

“Time and again, we have seen UNRWA staff, including school principals, exposed as active terrorists. If there were any lingering doubts after Oct. 7, this serves as another stark proof of a deep-seated rot within UNRWA’s organizational culture,” Sheff added.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Czego media starają się nie widzieć

Jeśli Turcja ma prawo odpowiedzieć na atak terrorystyczny bombardując dziesiątki celów na kurdyjskich obszarach Iraku i Syrii, dlaczego Izrael jest potępiany za odpowiedź na okrucieństwa Hamasu z 7 października przeciwko izraelskim cywilom? Na zdjęciu: Dym unosi się z zakładu wydobywającego ropę naftową w prowincji Hasakeh w Syrii, który został zbombardowany przez Turcję 25 października 2024 r. (Zdjęcie: Delil Souleiman/AFP via Getty Images)



Czego media starają się nie widzieć

Bassam Tawil
Tłumaczenie: Andrzej Koraszewski


Na początku tego miesiąca prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan oskarżył Izrael o popełnienie “ludobójstwa” w Strefie Gazy w ramach operacji antyterrorystycznej przeciwko wspieranej przez Iran grupie terrorystycznej Hamas. Hamas rozpoczął atak na Izrael 7 października 2023 r., mordując 1200 Izraelczyków, raniąc tysiące i porywając ponad 240 zakładników. Erdogan, którego kraj gościł i wspierał niektórych przywódców Hamasu, zagroził, że Izrael “ostatecznie zapłaci cenę za to ludobójstwo”. Dodał : “Nie będzie pokoju na świecie bez rozliczenia ludobójstwa w Strefie Gazy”.

Erdoganowi postawiono obecnie te same zarzuty, które on postawił Izraelowi. Jedyną różnicą jest to, że kiedy Turcja atakuje Kurdów w Syrii i Iraku wielu wybiera milczenie, ale nadal protestują przeciwko Izraelowi za obronę przed mordercami i gwałcicielami z Hamasu odpowiedzialnymi za najgorszą masakrę Żydów od czasów Holokaustu.

23 października Ministerstwo Obrony Turcji ogłosiło, że samoloty tureckich sił powietrznych zaatakowały kurdyjskie pozycje w Iraku i Syrii w odpowiedzi na atak na turecką firmę lotniczo-obronną w pobliżu Ankary. Władze Turcji uważają, że to kurdyjscy bojownicy zdetonowali ładunki wybuchowe i otworzyli ogień do pracowników firmy, zabijając pięć osób i raniąc ponad tuzin innych.

Zauważ, co powiedział turecki minister obrony Yasar Guler po ataku terrorystycznym w Ankarze: “Będziemy ich ścigać [bojowników kurdyjskich], dopóki ostatni terrorysta nie zostanie wyeliminowany”. To oświadczenie brzmi dokładnie tak samo, jak te wypowiedziane przez izraelskich polityków bezpośrednio po 7 października, kiedy Hamas dopuścił się okrucieństw przeciwko Izraelowi. Eliminowanie terrorystów to dobra rzecz, ale dlaczego nie dotyczy to Izraela?

Jeśli Turcja ma prawo odpowiedzieć na atak terrorystyczny bombardując dziesiątki celów na kurdyjskich obszarach Iraku i Syrii, dlaczego Izrael jest potępiany za odpowiedź na okrucieństwa Hamasu z 7 października przeciwko izraelskim cywilom? Tylko z powodu braku “palestyńskiego państwa”?

Przez lata Turcy zabili setki tysięcy Kurdów. A mimo to nie widzieliśmy ani jednego protestu na amerykańskim uniwersytecie przeciwko ludobójstwu popełnianemu przez Turcję.

“W ciągu ostatnich dziesięcioleci faszystowski rząd turecki zabił setki tysięcy kurdyjskich cywilów w Turcji, Iraku i Syrii” – powiedziała znana kurdyjska dziennikarka Suzan Quitaz.

“Nic, tylko milczenie ze strony Organizacji Narodów Zjednoczonych i społeczności międzynarodowej na temat zbrodni wojennych Turcji i ludobójstwa na narodzie kurdyjskim. Cisza również ze strony tak zwanych “miłujących pokój” Przebudzonych i ich islamistycznych zwolenników Hamasu, którzy maszerowali w obronie terrorystów Hamasu w Europie i Ameryce, wzywając do likwidacji państwa Izrael. Zgadnij dlaczego, NIE MA ŻYDÓW, NIE MA WIADOMOŚCI!”

Kurdyjska badaczka Hemdad Mehristani tak skomentowała najnowsze tureckie ataki militarne na Kurdów:

“Dziś Turcja bombarduje i masakruje Kurdów. Żadnych protestów, marszów, relacji medialnych, potępień ze strony ONZ, nakazów aresztowania Erdogana przez MTK. Od 1914 r. Turcja zabiła ponad 1,5 miliona Kurdów. Zatrzymajcie ludobójstwo Kurdów”.

Diliman Abdulkader, ekspert ds. polityki zagranicznej i dyrektor Kurdistan Project przy Fundacji na rzecz Prawdy o Bliskim Wschodzie, sarkastycznie zauważył:

“Domagamy się natychmiastowego zawieszenia broni i rozwiązania w postaci dwóch państw, Kurdowie zasługują na życie w pokoju i nie powinni już mieć do czynienia z tureckim terroryzmem. Turcja musi zostać pociągnięta do odpowiedzialności!”

Abdulkader miał na myśli powtarzające się apele administracji Bidena i innych zachodnich rządów oraz przywódców o natychmiastowe zawieszenie broni w Strefie Gazy i utworzenie terrorystycznego palestyńskiego państwa obok Izraela.

W innym poście na X (dawniej Twitter) Abdulkader napisał:

“Hej, wy, na skrajnej lewicy! Turcja bombarduje Kurdów, gdzie jest wasze wezwanie do rozwiązania w postaci dwóch państw?? A co z zawieszeniem broni?? Gdzie są nasi tak zwani muzułmańscy ‘bracia’ i ‘siostry’?? Muzułmańska Turcja zabija muzułmańskich Kurdów, dlaczego jest taka cisza?? Jutro zorganizujecie masowe demonstracje i zaczniecie okupuję kampusów uniwersyteckie przeciwko ludobójstwu Kurdów przez Turcję, prawda?? O mój Boże, to takie modne, żeby wrzeszczeć przeciwko Izraelowi. Bez Żydów, nie ma wiadomości”.

Hawzhin Azeez, kurdyjski naukowiec i poeta, napisał:

“Turcja przedstawia się jako obrońca praw Palestyńczyków, ale bezlitośnie bombarduje Kurdów w Syrii i Iraku, a świat nie tylko milczy, ale postrzega Turcję jako bohatera”.

Influencerka mediów społecznościowych publikująca pod pseudonimem ShantiZulu napisała:

“Gdzie jesteś, gdy Turcja, państwo członkowskie @NATO, dopuszcza się prawdziwego ludobójstwa na Kurdach? Ponad 30 milionów bezbronnych ludzi bombardowanych przez Turcję. Gdzie jesteś? Dlaczego jesteś taki cichy? Dlaczego nie obchodzi cię, gdy są masakrowani? Dlaczego nie zasługują na ochronę na mocy PRAWA? WSTYDŹ SIĘ!”

Jest taki islamski hadis (powiedzenie proroka Mahometa ), który głosi:

“Asma bint Yazid przekazała, że Posłaniec Allaha powiedział: kłamstwo nie jest zgodne z prawem, z wyjątkiem trzech przypadków: czegoś, co mężczyzna mówi swojej żonie, aby ją zadowolić, kłamstwa w czasie wojny i kłamstwa w celu zaprowadzenia pokoju między ludźmi”.

Erdogan, który popełnia przestępstwa przeciwko swoim muzułmańskim współwyznawcom w Syrii i Iraku, wydaje się działać zgodnie z tym hadisem. Nie tylko kłamie, gdy oskarża Izrael o “ludobójstwo”, ale także udowadnia, że jest beznadziejnym hipokrytą. Jeśli naprawdę martwi się o bezpieczeństwo muzułmanów w Strefie Gazy, dlaczego nadal wspiera Hamas, jednocześnie odmawiając Izraelowi prawa do obrony przed islamistycznym terroryzmem? Jeśli uważa, że ma prawo bombardować kurdyjskich bojowników w Syrii i Iraku, dlaczego potępia Izrael za podjęcie takich samych działań przeciwko palestyńskim islamistycznym terrorystom?

Milczenie tych grup antyizraelskich na kampusach amerykańskich uniwersytetów wobec zbrodni popełnionych w Turcji jest po prostu dowodem ich wściekłego rasizmu i bigoterii.


Bassam Tawil jest muzułmańskim badaczem i publicystą mieszkającym na Bliskim Wschodzie.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Dozens Arrested at Illegal Anti-Israel Protest in Amsterdam

Dozens Arrested at Illegal Anti-Israel Protest in Amsterdam

by JNS.org


Anti-Israel protesters face Dutch police during a banned demonstration in Amsterdam, Netherlands November 10, 2024. Photo: REUTERS/Esther Verkaik

Police in Amsterdam on Sunday arrested several dozen people at an unauthorized anti-Israel protest rally at a square where, days earlier, Muslims assaulted Israeli soccer fans.

The arrests at Dam Square followed a temporary municipal ban on the anti-Israel demonstrations that regularly take place there. The ban followed the coordinated assault on Thursday by at least 100 Muslim men on fans of Israel’s Maccabi Tel Aviv soccer team who were leaving a match against the local Ajax team.

Five Israelis were moderately wounded and another 20 suffered light injuries. Some 2,000 people left the Netherlands for Israel over the weekend in eight emergency flights organized by El Al, Israel’s flag carrier airline. The assaults, which Israeli President Isaac Herzog called a “pogrom,” shocked many in Israel and beyond.

On Sunday, Prime Minister Benjamin Netanyahu noted in a filmed address how the event coincided with the annual anniversary of the Kristallnacht pogroms that happened throughout the Third Reich on Nov. 9-10, 1938.

“Unfortunately, we have seen in recent days images that are reminiscent of that night. On the streets of Amsterdam, antisemitic perpetrators assaulted Jews, Israeli citizens, only because they are Jewish,” Netanyahu said. But, he added, “there’s a difference between that night and our times: Now we have our own state, government and army. We have the ability, will and determination to defend ourselves and also to demand others fulfill their duties.”

Netanyahu said he had called his Dutch counterpart, Dick Schoof, and demanded to bring the perpetrators to justice and protect the local Jewish community. Schoof said he was “ashamed” of the assaults of Nov. 8, Netanyahu said.

In the Netherlands, the assaults were widely seen as part of the immigration crisis that has divided locals for decades, and especially following the entry of hundreds of thousands of people to that country and elsewhere in Europe after 2011. In that year, the Syrian civil war erupted, triggering the arrival of millions from the Middle East to Europe, many at the invitation of the German government.

Geert Wilders, the head of Netherlands largest party and senior coalition partner, called to deport the perpetrators, lamenting on X that “we have become the Gaza of Europe.”

Israeli journalists covering the aftermath of the assaults were intimidated by locals over the weekend, they said. Kan journalists Michal Reshef and Micah Rizov said that youths had followed them around in Amsterdam after they had filmed a segment there. The youths shouted “Free Palestine” until police pushed them away, they said.

Yossi Eli, a reporter for Channel 13, wrote on X that dozens of police officers escorted him and a cameraman to film in a heavily Muslim neighborhood of Amsterdam, where locals took photos of him and shouted insults. Police advised Eli to move to a hotel outside Amsterdam for his safety after the visit, he wrote, fearing the photos that Muslims had taken of him would be shared online with the intent of tracking him down and assaulting him.

On Sunday, Bart Schut, the deputy editor-in-chief of the NIW Dutch Jewish weekly, documented how shopkeepers in stores on the Nieuwndijk shopping street near Dam Square were holding up cell phones displaying the PLO flag in solidarity with the participants of the illegal protest, after some them moved to that street.

The assaults of Thursday night followed smaller altercations involving Maccabi fans, who reportedly damaged a taxi cab, stole a PLO flag hanging from a building façade and chanted at a metro station about “letting the IDF win and f***k the Arabs.”

The assaults were the largest-scale antisemitic assault in the Netherlands since the Holocaust. Video filmed by perpetrators showed scenes of public humiliation, including of an Israeli who was forced to his knees and made to say “Free Palestine” before being beaten up. At least one Israeli jumped into a canal to escape his attackers. At least one suspected car ramming was reported.

Law enforcement agents apprehended 62 people ahead of the assaults, Amsterdam Police chief Peter Holla said on Friday.

But Wilders, the head of the Party for Freedom, revealed on Saturday that “Amsterdam Police just confirmed that NO ONE has been arrested during the Islamic Jew-hunt in Amsterdam Thursday night. All arrests have been made before and during the soccer match and NOT during the pogrom.”

Prime Minister Dick Schoof said in a statement Saturday that a “thorough investigation” will be carried out about how the event was allowed to happen and to “bring the perpetrators to justice.”

The Municipality of Amsterdam is carrying out its own independent investigation, Mayor Femke Halsema said at a press conference on Friday.

Dutch King Willem-Alexander in a statement on Friday wrote: “We must not look away from antisemitic behavior on our streets. History has taught us how intimidation goes from bad to worse, with horrific consequences. Jewish people must feel safe in the Netherlands, everywhere and at all times. We embrace them all and hold them close.”


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Trump offers pro-Israel Rep. Elise Stefanik job as US ambassador to UN

Trump offers pro-Israel Rep. Elise Stefanik job as US ambassador to UN

JERUSALEM POST STAFF


US REPRESENTATIVE Elise Stefanik (R-NY) speaks during a House Education and Workforce Committee hearing titled ‘Holding Campus Leaders Accountable and Confronting Antisemitism,’ on December 5

President-elect Donald Trump has offered Republican Representative Elise Stefanik the job as US ambassador to the United Nations, CNN reported on Sunday.

Just hours before the report, Stefanik made a post on X/Twitter on Sunday, saying,  “Joe Biden and Kamala Harris are choosing to ignore the law and waiving mandatory terrorism sanctions on the Palestinian government.”

“Thankfully, the Biden-Harris Administration’s rewarding of terrorists at the expense of our great ally Israel is coming to an end.”

Stefanik is most well-known for making the headlines in December of 2023, where she took part in a high-profile congressional hearing with the presidents of Harvard, MIT, and the University of Pennsylvania to address antisemitism on campus and overall feelings of lack of safety for Jewish students.

Harvard University President Claudine Gay testifies before a House Education and The Workforce Committee hearing titled ”Holding Campus Leaders Accountable and Confronting Antisemitism” on Capitol Hill in Washington, US, December 5, 2023. (credit: REUTERS/KEN CEDENO)

During this hearing, Stefanik asked all three presidents directly if “calling for the genocide of Jews” was against their respective universities’ codes of conduct, to which all three presidents answered that it depends on the context of the situation.

In May, she spoke at a Sunday meeting of the Knesset Caucus for Jewish and Pro-Israel Students on Campuses Around the World, stating, “There is no excuse for an American president to block aid to Israel.”

Stefanik has been openly supportive of Israel and the fight against Hamas and antisemitism. “It’s why I have sponsored, or backed, every measure to aid Israel that has come before the US Congress – every single one.”

It was also why Stefanik, for years, has been, as she describes herself, “a leading proponent and partner to [former] President [Donald] Trump in his historic support for Israeli independence and security.”

According to Stefanik, the fight against Hamas was one of “good versus evil, civilization versus barbarism, and humanity versus depravity.” She said that the majority of American citizens stood behind Israel.

Criticism of Biden

Under the Presidency of Joe Biden, Stefanik has been highly critical of his administration’s foreign policies.

In April, during a House Republican leadership press conference, she outlined the party’s points of contention with Biden’s handling of Russia, Iran, China, and Afghanistan. 

“Under Joe Biden, the world is less safe,” Stefanik said. “His desperate policy of appeasement has left our nation and our allies vulnerable to attack.”

Stefanik said America’s enemies do not fear recourse because of Joe Biden, and the US needed to return to former President Donald Trump’s “peace through strength” policies, which House Republicans proudly support. 


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Czy pani lubi Trumpa?

Zrzut z ekranu wideo.


Czy pani lubi Trumpa?


Andrzej Koraszewski


Stół został przewrócony, świat zalewają komentarze, wszyscy zastanawiają się, co z tego wyniknie. Reakcje są bardzo zróżnicowane, te najbardziej emocjonalne można przestać czytać po pierwszych dwóch zdaniach, przy innych warto się zatrzymać, rozważyć, ile mówią o nowej administracji amerykańskiej, która zacznie urzędowanie po nowym roku, a ile o geografii, o autorze danego tekstu i jego/jej grupie odniesienia, o różnych oczekiwaniach i o pobożnych życzeniach.

Podróż po reakcjach zacząłem oczywiście od Jerozolimy i Teheranu (co można nazwać osobistym skrzywieniem). W Jerozolimie większość autorów wiąże z tą zmianą duże nadzieje, chociaż wrogowie premiera Netanjahu wyrażają obawy, że może to prowadzić do nadmiernej wojowniczości i niepotrzebnie wzmocni premiera.

W jednym  z artykułów na łamach „Jerusalem Post” autorka wręcz zapewniała, że zwycięstwo Trumpa będzie miało straszliwe konsekwencje dla Izraela, ale tam akurat niewielu podziela jej opinię. W Teheranie dla odmiany przekonywano czytelników, że wynik amerykańskich wyborów nie ma większego znaczenia, bo Ameryka to „wielki szatan” i jeden czort kto tam rządzi, jednak między wierszami czai się strach skrywany za buńczucznymi zapewnieniami, że wynik amerykańskich wyborów nie zmienia niczego w Teheranie i Iran nadal będzie walczyć z syjonistycznym tworem.

Putin bardzo chce wierzyć, że zachodnie media mają rację i że Trump będzie skłonny nie tylko do zmniejszenia pomocy dla Ukrainy, ale wręcz będzie nakłaniał ukraińskiego prezydenta do daleko idących ustępstw. (Ponoć Łukaszenka nawet proponuje pokojowego Nobla dla Trumpa, z czego można wnosić, że tęskni do pokoju jak miłośnicy Hamasu.)

Szukając nieco bardziej przyziemnego spojrzenia zatrzymałem się przy analizie Alistera Heatha w brytyjskim „Telegraphie”. Urodzony we Francji brytyjski dziennikarz, na co dzień zajmuje się głównie gospodarką i zazwyczaj pisze o sprawach, o których ma pojęcie, zachowuje zdrowy dystans i nie używa w swoich tekstach emocjonalnych wykrzykników. 

Oczywiście dla obserwatora z Londynu na pierwszym miejscu jest pytanie, jak ułożą się relacje między republikańską administracją w USA i rządem Partii Pracy w Wielkiej Brytanii.       

Heath zauważa, że dla brytyjskiego premiera, podobnie jak dla Unii Europejskiej „skala triumfu Trumpa i fakt, że jego zespół jest tym razem o wiele bardziej profesjonalny, jest katastrofą egzystencjalną, największym ciosem od czasu Brexitu”. 

Administracja Trumpa będzie się domagać, aby Wielka Brytania i reszta Europy wydawały więcej na obronę, a to zrujnuje plany fiskalne rządu. Jeśli Trump narzuci NATO cel wydatków wojskowych na poziomie 3 procent PKB, budżet się rozpadnie. „Czy Wielka Brytania przeznaczy więcej zasobów na Ukrainę, jeśli Trump odetnie Wołodymyra Zełenskiego, czy też Starmer, upokarzająco, podpisze się pod jakąkolwiek umową, którą Trump wymusi na Kijowie? Jeśli chodzi o UE, okaże się ona zabójczo podzielona.”

Czy Europa potrafi już teraz zacząć przygotowywać się do tego scenariusza? Autor woli nie przewidywać, a problemów jest dużo więcej, Waszyngton i Londyn będą dzieliły poważne różnice zdań w kwestii stosunku do Iranu i Izraela.  

To konkretne problemy, które są tylko częścią zasadniczej zmiany.

„Ameryka jest teraz krajem w stanie wojny z progresywizmem, z otwartymi granicami, z międzynarodową biurokracją, zerowym bilansem netto, dżihadyzmem, militarnym awanturnictwem i lewicowymi mediami. Stary porządek umarł i nigdy nie zostanie wskrzeszony; umarł na dobre i na złe, amerykańska polityka w końcu dogoniła globalizację, deindustrializację, zmartwychwstanie historii (wbrew Francisowi Fukuyamie) i eksplozywny wzrost Internetu.” 

Alister Heath uważa, że poprzednia kadencja Trumpa była próbą generalną wykolejoną przez Covid, że dopiero teraz przychodzi moment rewolucyjnej rekonstrukcji i zmiany nie jednego, ale całego szeregu paradygmatów.

Trump odnotował znaczne zyski wśród wyborców z mniejszości, Harris cieszyła się poparciem białej ludności głównie z wykształceniem wyższym.  

Jak pisze Heath:

„Wyborcy domagają się rozprawy z przestępczością. Nie chcą masowej nielegalnej imigracji, nawet jeśli sami są imigrantami. Nienawidzą inflacji. Chcą wyższych płac. Wierzą w amerykański sen i mają dość antyzachodniej autonienawiści Partii Demokratycznej, jej niechęci do zdecydowanej walki z islamizmem i ekstremizmem na kampusach, jej odrażającej normalizacji antysemityzmu, jej antymerytokratycznego przebudzenia, jej odrzucenia biologicznej rzeczywistości, jeśli chodzi o płeć. Mają dość wojen, co jest w porządku; niestety, tragicznie błędny brak poparcia Trumpa dla Ukrainy jest również popularny.”

Brytyjski dziennikarz pisze, że republikańska administracja odrzuci brytyjskie animozje pod adresem Izraela, że UNRWA prawdopodobnie nie dostanie żadnych pieniędzy od USA, a Ameryka będzie krzywo patrzeć na kraje próbujące podtrzymać tę agencję przy życiu.

Jeszcze ważniejszy może się dla Brytyjczyków okazać efekt deregulacji i obniżenia podatków, bo to spowoduje ucieczkę talentów i kapitału do USA.     

Trump będzie chciał powrotu do szczelinowania i prawdopodobnie anuluje zielony układ, uznając projekt zerowej emisji netto jako oszustwo, ignorowane zarówno przez rynki wschodzące, jak i Chiny. Jeśli Wielka Brytania będzie upierała się przy subwencjach na zieloną energię, konsumenci będą płacili coraz wyższe ceny (co też grozi ucieczką ludzi i kapitału). Heath przypomina, że Elon Musk, który jest jednym z  głównych doradców Trumpa, popiera dekarbonizację, ale przez rozwój innowacji technologicznych, które są konkurencyjne i stopniowo wypychają tradycyjne źródła energii. Ta koncepcja jest koszmarnym snem lewicowych biurokratów planujących centralnie i zmieniających świat odgórnie, takich jak Miliband i premier Starmer. 

W efekcie Alister Heath podejrzewa, że brytyjska lewica nie zdoła zrozumieć ani rozmiarów, ani jakości zmiany amerykańskiej polityki, co będzie prowadziło do jej politycznej porażki.

To ciekawe spojrzenie człowieka, który próbuje patrzeć na to wszystko bez emocji. Szkocko-amerykański historyk Niall Ferguson pisze o zmartwychwstaniu Donalda Trumpa, pisze, że jest to cios dla krytycznej teorii rasy, przebudzonych kampusów i tradycyjnych, przejętych swoją misją mediów. Strategia demokratów polegająca na walce prawnej przeciwko Donaldowi Trumpowi przyniosła skutek odwrotny od przewidywanego. Ferguson jest zaskoczony skalą tego zwycięstwa.  

„Dlaczego? Ponieważ wszyscy przeciwnicy polityczni Trumpa daremnie próbowali go zniszczyć. Jak powiedział Elon Musk — który był kluczową zmienną w tym epickim powrocie Trumpa — Trump jest człowiekiem, ‘którego próbowali zabić dwa razy, doprowadzić do bankructwa i uwięzić na resztę życia’’’.

 Przy 116 aktach oskarżenia i kampanii prasowej przekraczającej wszelkie wcześniejsze doświadczenia mogłoby się zdawać, że Trump jest raz na zawsze pogrzebany. Ferguson nazywa jego powrót „zmartwychwstaniem”, które jest dowodem, że wykorzystywany do walki politycznej system sprawiedliwości oraz uprawiające histeryczną propagandę media głównego nurtu nie tylko zostały zignorowane, ale utraciły wszelką wiarogodność.      

„Jakie są implikacje tej historycznej reorganizacji? Oczywistym jest, że zwycięstwo GOP w Białym Domu, Senacie i prawdopodobnie w Izbie Reprezentantów daje Republikanom rzadką okazję. Czy wykorzystają ją lepiej niż w latach 2017–2018? Stawiam na to, że tak. Osiem lat temu Trump nie spodziewał się wygranej. Jego administracja została sklecona z elementów Partii Republikańskiej i instytucji wojskowych, które były fundamentalnie przeciwne programowi Make America Great Again.”

Tym razem szaleństwa postępowców doprowadziły do miażdżącej porażki obozu przebudzonych, z poważnymi przesunięciami w samym obozie republikańskim. Ferguson przewiduje drastyczne cięcia w rozbuchanej federalnej biurokracji. Toczą się spory o to, jakie będą efekty spodziewanej obniżki podatków, ale odwieczne zapewnienia socjalistów, że to doprowadzi do wzrostu deficytu i nie przyniesie radykalnego wzrostu przedsiębiorczości, mogą raz jeszcze okazać się błędne. Cięcia wydatków na cele socjalne mogą natomiast nie tylko zredukować deficyt i bardziej zaszkodzić biurokratom, niż tym, którym rzekomo pomagają, ale również poprawić skuteczność opieki socjalnej. (Cięcia wydatków na cele socjalne w okresie Reagana i Thatcher nie okazały się tak głębokie, jak się obawiano i nie przyniosły dramatów, którymi straszono.)     

Niall Ferguson ewidentnie podziwia Muska i wierzy, że będzie najlepszym doradcą Donalda Trumpa. (Twórcy niezliczonych memów postępowców uważają, że jest dokładnie odwrotnie.) A co z Ukrainą? Ferguson ma nadzieję, że polityka Trumpa będzie inna niż kraczą media:    

„Tak, Trump wielokrotnie mówił, że chce zakończyć wojnę rosyjsko-ukraińską. Ale czego jeszcze nie wiemy, to czy zrobi to rzucając Ukraińców na pożarcie rosyjskim wilkom, jak zaleca Tucker Carlson, czy wywierając większą presję militarną na Rosję, jak zalecają Tom Cotton, Robert O’Brien i Mike Pompeo? Stawiam na to drugie.”

Historyk przypomina, że Kamala Harris kontynuowałaby politykę zagraniczną Bidena, prawdopodobnie okazując  jeszcze większą ustępliwość wobec Iranu. „Byłoby to złe dla Izraela i katastrofalne dla Ukrainy — która byłaby skazana na porażkę, gdyby obecna polityka Zachodu prowadzona pod hasłem ‘zbyt mało, zbyt późno’ była kontynuowana.” 

Wiele wskazuje na to, że Trump będzie znacznie bardziej stanowczy wobec Iranu, wesprze Izrael w jego wysiłkach na rzecz zakończenia irańskiego programu nuklearnego i zwiększy presję ekonomiczną na Chiny poprzez nową rundę taryf.

Czy świadomość zarówno samego Trumpa, jak i wielu ludzi z jego najbliższego otoczenia, że Stany Zjednoczone stoją w obliczu prawdziwej osi autorytarnych mocarstw — Chin, Rosji, Iranu i Korei Północnej, będzie prowadziła do wniosku, że zwycięstwo Władimira Putina na Ukrainie byłoby również zwycięstwem Xi Jinpinga, Alego Chameneiego i Kim Dzong Una? Ferguson sądzi, że tak.

Ciekawostką jest fakt, że Trump już rozmawiał z Zełenskim i zapewnił go o dalszej pomocy (a co więcej uczestnikiem tej rozmowy był Musk).

To wszystko jest nadal wróżeniem z fusów, ale fusy fusom nie równe. Poranny przegląd europejskiej prasy wskazuje na jakieś wróżby z fusów po brazylijskiej kawie. W naszej „Wyborczej” Agnieszka Kublik cieszy się, że nasz prezydent nie spotka się jednak z amerykańskim prezydentem elektem, bo nasza gazeta bardzo ich obu nie lubi. Wieści z Madrytu, Paryża i Brukseli wyglądają podobne. Pytanie, czy pani lubi Trumpa jest niewłaściwe i towarzysko nieakceptowalne.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com