Archive | 2015/06/16

Danny Wattin: moja rodzina była inna. Chciałem wiedzieć dlaczego

Danny Wattin: moja rodzina była inna. Chciałem wiedzieć dlaczego

[Jedynka] Magda Mikołajczuk


Książka Skarb pana Isakowitza stanowi połączenie powagi, czułości i zjadliwego, inteligentnego poczucia humoru. Opowiada o trzech mężczyznach w jednym samochodzie i ich wspólnej podróży do korzeni z nadzieją na odzyskanie rodzinnej schedy. Wyprawa do Polski w poszukiwaniu ukrytego przed wojną skarbu odmieniła ich życie
Książka Skarb pana Isakowitza stanowi połączenie powagi, czułości i zjadliwego, inteligentnego poczucia humoru. Opowiada o trzech mężczyznach w jednym samochodzie i ich wspólnej podróży do korzeni z nadzieją na odzyskanie rodzinnej schedy. Wyprawa do Polski w poszukiwaniu ukrytego przed wojną skarbu odmieniła ich życie

 

– Przez 20 lat miałem takie myśli, by opowiedzieć historię mojej rodziny. Dziadkowie byli niemieckimi Żydami, którzy uciekli przed Holokaustem z Niemiec do Szwecji, ale nikt nie chciał o tym rozmawiać – mówi szwedzki pisarz.


Rozmowa z Dannym Wattinem o książce “Skarb pana Isakowitza” (Moje książki/ Jedynka)


polecil: Vlady Rozenbaum

Danny Wattin przyznaje, że od zawsze miał wrażenie, że jego dziadkowie byli inni, różnili się od typowych Szwedów, którzy zwykle są cisi, zachowują się spokojnie. – Moja rodzina zawsze była głośna, wyzywali się od głupich, grubych. Chciałem wiedzieć dlaczego właśnie tak jest – opowiada autor “Skarbu pana Isakowitza”.

Pisarz przed podróżą do Polski, gdzie udał się w poszukiwaniu historii rodzinnych, wymienił się z ojcem uwagami na temat Polaków. Jego tata uważał, że w Polsce wszyscy są antysemitami i zajmują się produkcją kiełbasy. – Mój ojciec jest wspaniałym człowiekiem, ale niejednokrotnie ma w sobie uprzedzenia, które są zupełnie bezsensowne. Nawet jeśli przez chwilę myślał, że Polacy są antysemitami, to po spotkaniu z młodymi Polakami jego zdanie na ten temat absolutnie się zmieniło – mówi pisarz.

Wattin wyjawił też, dlaczego nie jest łatwo znaleźć przyjaciół w Szwecji i z czego to wynika.

***

Goście: Danny Wattin (szwedzki pisarz o żydowskich korzeniach, autor książki “Skarb pana Isakowitza”), Paulina Wilk (dziennikarka, reportażystka, pisarka), Tadeusz Lewandowski (krytyk literacki)


twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com

 


Kontrowersje wokół wystawy w krakowskim MOCAK-u

Kontrowersje wokół wystawy w krakowskim MOCAK-u

Karolina Kuberska


Sigalit Landau, //Avigdor//, 2013, obiekt, 25 x 32 x 21 cm, dzięki uprzejmości S. Landau

Publikowane na blogu 08-06-2015

Polska – Izrael – Niemcy. Doświadczenie Auschwitz (MOCAK)

 


Wyświetlany na wystawie „Polska – Izrael – Niemcy. Doświadczenie Auschwitz” w Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie film, ukazujący nagich mężczyzn i kobiety grających w berka w komorze gazowej, wywołał negatywne komentarze Centrum Organizacji Ocalałych z Holokaustu.

Według organizatorów, celem wystawy jest ukazanie tematu Auschwitz jako punktu w dyskursie społecznym, historycznym i kulturowym z perspektywy współczesnych artystów pochodzenia polskiego, niemieckiego oraz izraelskiego. Ma również zadawać pytanie, czy pamięć o Auschwitz – będącego tragicznym symbolem masowej zbrodni – po odejściu ostatnich świadków Holokaustu stanie się tylko wspomnieniem, motywem popkultury czy może jednak pozostanie w formie, w jakiej funkcjonuje w pamięci współczesnej.

Colette Avital z Centrum Organizacji Ocalałych z Holokaustu w wypowiedzi dla izraelskiego kanału telewizyjnego Channel 2 CEO podkreśliła, że pomimo wolności wypowiedzi pewne części wystawy są „odpychające i obraźliwe”.

Colette Avital domaga się od Ambasady Izraela rezygnacji z patronowania temu wydarzeniu.
Źródło: A. Yashar, “Repulsive” Polish Exhibit Shows Nude Tag Game in Gas Chamber, [online]

http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/196343#.VXgqEEZxjnn [dostęp: 10.06.2015].


twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com