Izrael walczy sam, dźwigając katatonicznie samobójczy Zachód

Zachód pozostawił Izrael, by walczył w wojnie, która nigdy nie powinna była być prowadzona przez sam Izrael. Narody zachodnie, z powodu błędnych kalkulacji dyplomatycznych, potrzeby głosów, tchórzostwo i strach przed konfliktem, zasadniczo przekazały odpowiedzialność za utrzymanie pokoju na świecie Izraelowi, obserwując z boku, jak konflikt narasta. Na zdjęciu: rakieta Sayad 4-B na paradzie wojskowej w Teheranie. (Zdjęcie: Wikipedia)


Izrael walczy sam, dźwigając katatonicznie samobójczy Zachód

Majid Rafizadeh
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


Od ilu najokrutniejszych terrorystów Izrael uwolnił świat w ciągu kilku krótkich tygodni zwieńczając tę serię 17 października likwidacją arcyterrorysty Jahji Sinwara? Mały Izrael znów pokazuje światu, jak wygrać – i przy okazji ratuje cywilizację i wolny świat. Dla tych z nas, którzy mają tyle szczęścia, że żyją w wolnym społeczeństwie, a nie w społeczeństwie strachu, jak nazywa je były radziecki dysydent Natan Szaranski, pozwólmy Izraelowi wygrywać dalej!

Wojna na wielu frontach, jaką Izrael obecnie prowadzi przeciwko reżimowi irańskiemu i jego licznym terrorystom, jest bitwą, którą Zachód powinien był podjąć – i to dawno temu. Jednak od czasu prezydentury Baracka Obamy jego administracja, jak również administracja Bidena-Harris i rządy europejskie, zamiast stawić czoła zagrożeniom ze strony Iranu, ugłaskiwali go i finansowali. Przywódcy Zachodu wybrali drogę bezczynności, ugłaskiwania, ignorowania sankcji i unikania sankcji wtórnych – co oznacza, że kraje prowadzące interesy z Iranem nie mogą prowadzić interesów ze Stanami Zjednoczonymi – i dostarczania miliardów dolarów terrorystom, aby umożliwić im atakowanie Izraela i wojsk amerykańskich, a Iranowi dokończenie jego programu nuklearnego.

Całkowicie bezzasadny, ale szeroko reklamowany Wspólny Kompleksowy Plan Działań (JCPOA) Obamy, który, jak twierdził, „osiągnął szczegółowe porozumienie, które na stałe zabrania Iranowi uzyskania broni jądrowej i odcina wszystkie drogi Iranu do bomby”, nie osiągał niczego, co zapowiadano. Oświadczenie było oszustwem opartym na „głupocie amerykańskiego wyborcy”, jak powiedział współpracownik Obamy, Jonathan Gruber. Problemem z JCPOA były oczywiście jego „klauzule wygaśnięcia”. Zapewniły Iran, że za kilka krótkich lat będzie mógł legalnie posiadać tyle broni jądrowej, ile będzie w stanie wyprodukować.

To podejście, najwyraźniej mające na celu uniknięcie konfrontacji, tylko wzmocniło Iran i jego sieci terrorystyczne, pozwalając im na niekontrolowane rozszerzanie swoich wpływów i agresji. Zachód rzeczywiście karmił krokodyla w nadziei, że zje go na końcu, jak mówił Winston Churchill. To strategia samobójcza — ale dokładnie to zrobił Zachód. Aby uniknąć konfrontacji z zagrożeniem, Zachód najwyraźniej wybrał zamiast tego próbę przekupienia swoich wrogów, aby odroczyli atak, prawdopodobnie w nadziei, że nastąpi on za kadencji kogoś innego.

Tymczasem Iran i inne kraje, które najwyraźniej życzą Ameryce wyłącznie wszystkiego najgorszego, użyły tych łapówek, by zwiększyć zagrożenie. Zachód pozostawił Izrael, by walczył w wojnie, która nigdy nie powinna była być prowadzona przez sam Izrael. Narody zachodnie, z powodu błędnych kalkulacji dyplomatycznych, potrzeby głosów, tchórzostwo i strachu przed konfliktem, zasadniczo przekazały odpowiedzialność za utrzymanie pokoju na świecie Izraelowi, obserwując z boku, jak konflikt narasta.

Zamiast tego Europa, Organizacja Narodów Zjednoczonych i ich instytucje próbowały osłabić Izrael na każdym kroku (na przykład tutaj, tutaj, tutaj, tutaj i tutaj).

Izrael, mniejszy od New Jersey, zmaga się sam z największym sponsorem terroryzmu na świecie, Iranem, a także dobrze uzbrojonymi marionetkami, których reżim irański używa do ochrony przed odwetem. Zasięg Iranu wykracza daleko poza jego granice. Jego odciski palców są widoczne w aktach terroryzmu na całym świecie, od Argentyny po Europę, po próby zabójstwa Saudyjczyka, dysydenta i amerykańskich głów państw na amerykańskiej ziemi.

W kraju reżim Iranu systematycznie tłumi sprzeciw i dopuszcza się naruszeń praw człowieka na masową skalę — od więzienia i egzekucji przeciwników politycznych — nawet dzieci — po brutalne tłumienie protestów. Jego zagraniczne działania terrorystyczne obejmują finansowanie i uzbrajanie milicji, grup rebelianckich i organizacji terrorystycznych na Bliskim Wschodzie, w Afryce i Ameryce Południowej. Zaniechanie przez Zachód neutralizacji tych zagrożeń dało Iranowi przestrzeń i finansowanie, by rozkwitł, jednocześnie porzucając Izrael, by sam stawił czoła temu potwornemu reżimowi. Zamiast pomóc Izraelowi pokonać irański terroryzm i narastające naruszenia praw człowieka, a choćby po prostu podziękować mu, Zachód robi wszystko, aby zniesławić, sabotować i atakować Izrael.

Tymczasem Iran – który według doniesień znajduje się na ostatnim etapie produkcji tego, co nieżyjący już senator Daniel Patrick Moynihan 26 lat temu nazwał „islamską bombą” – zbroi Rosję prowadzącą wojnę z Ukrainą, a także zbroi grupy terrorystyczne w takich krajach jak Irak, Liban, Syria i Jemen, gdzie jego wpływy utrwalają konflikty i chaos, a także ma głębokie powiązania z innymi wrogami Zachodu – Rosją, Chinami i Koreą Północną.

Być może jeszcze bardziej niepokojące są rodzące się sojusze wojskowe Iranu z autorytarnymi reżimami w Ameryce Łacińskiej, na podwórku Stanów Zjednoczonych. Sojusze te stanowią niebezpieczną eskalację strategii Iranu, mającej na celu rozszerzenie jego zasięgu na półkulę zachodnią, daleko poza Bliski Wschód. Izrael, stawiając czoła Iranowi, robi coś więcej niż tylko broni się – stawia czoła globalnej sieci złowrogich sił, które zagrażają pokojowi i stabilności na całym świecie.

Głównymi przeciwnikami Izraela są irańskie marionetki, takie jak Hezbollah, dobrze uzbrojona i dobrze finansowana organizacja terrorystyczna, która od dawna działa jako irańska łapa w Libanie. Izrael zmaga się również z inną wspieraną przez Iran organizacją terrorystyczną, Hamasem, którego historia przemocy i terroru jest długa, brutalna i charakteryzuje się zamachami samobójczymi, atakami rakietowymi i atakami na izraelskich cywilów.

7 października 2023 r. Hamas rozpoczął terrorystyczny dżihad przeciwko Izraelowi, zamordował 1200 osób, w tym niemowlęta, torturując, ścinając głowy, gwałcąc i paląc żywcem wiele ofiar, a także porwał ponad 250 innych. Ta zbrodnia była tylko jednym z długiej serii makabrycznych aktów popełnionych przez Hamas. Autonomia Palestyńska i grupy terrorystyczne, za namową USA, zdawały się zakładać, że będą w stanie wznowić rządzenie Strefą Gazy i kontynuować ataki na ludność Izraela.

Oprócz Hezbollahu i Hamasu, Izrael walczy z wspieraną przez Iran rebeliancką grupą Huti w Jemenie, którą administracja Bidena-Harrisa usunęła z listy zagranicznych organizacji terrorystycznych po niecałym miesiącu urzędowania. W podzięce Huti zaatakowali nie tylko Izrael, ale także Arabię Saudyjską, Abu Zabi i wojska USA w regionie. Huti zdestabilizowali również Morze Czerwone i zablokowali praktycznie całą żeglugę przez Kanał Sueski. Statki są teraz zmuszone do okrążania kontynentu afrykańskiego, co zwiększa koszty transportu towarów o miliardy dolarów tylko na paliwo. Mimo naruszeń prawa międzynarodowego przez Huti i ich niszczycielskiego wpływu w całym regionie, społeczność międzynarodowa nie podjęła żadnych poważnych działań przeciwko nim.

Zachód jest odpowiedzialny za stawienie czoła tym siłom, ale to Izrael wykonuje zadanie. Mocarstwa zachodnie, które powinny być na czele walki z terroryzmem, zrzekły się swojej roli, pozostawiając Izraelowi cały ciężar. To nie powinna być walka wyłącznie Izraela — to walka, którą Zachód powinien podjąć z pełną siłą. Izrael wkroczył tam, gdzie inni wahali się lub nawet umożliwiali agresję — akt oskarżenia o niezdolność Zachodu do wykonania zadań będących jego odpowiedzialnością.

Jeśli Zachód jest zbyt bojaźliwy lub niechętny, by bezpośrednio zaangażować się w walkę z niesprawiedliwością, terrorem i tyranią, to najmniejsze, co może zrobić, to stanąć po stronie Izraela i przestać próbować sabotować go na każdym kroku (na przykład tutaj, tutaj, tutaj, tutaj i tutaj). Wsparcie nie powinno ograniczać się do słów, ale obejmować wsparcie polityczne, dyplomatyczne i wojskowe. Przez zaniechanie pełnego poparcia Izraela, Zachód wzmacnia te właśnie kraje, które pracują nad zmianą porządku świata – z wolności na tyranię – poprzez zastąpienie Zachodu.

Izrael samotnie dźwiga ciężar wielu frontów w walce z terroryzmem. Wolny Świat, ze swoimi ogromnymi zasobami i wpływami, jest obecnie zagrożony na co najmniej trzech teatrach działań – w Europie Wschodniej, na Bliskim Wschodzie i w regionie Indo-Pacyfiku – powinien być na czele tej walki. Zamiast tego pozostawił Izraelowi pracę, którą zachodnie demokracje powinny były podjąć dawno temu. Jest groteskowe, że społeczność międzynarodowa, w szczególności administracja Bidena-Harris i Unia Europejska, nie oferują jednoznacznego wsparcia. Walka Izraela nie dotyczy tylko jego własnego przetrwania, ale także bezpieczeństwa i pokoju Wolnego Świata. Zachód, poprzez swoją bierność, zawodzi nie tylko Izrael, ale także osłabia szanse na własne przetrwanie.


Majid Rafizadeh – Amerykański politolog irańskiego pochodzenia. Wykładowca na Harvard University, Przewodniczący International American Council. Członek zarządu Harvard International Review.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


‘Daddy was a member of Hezbollah. He brought that danger, evil into their home,’ Fetterman says

‘Daddy was a member of Hezbollah. He brought that danger, evil into their home,’ Fetterman says

update desk | U.S. News


The pro-Israel Pennsylvania senator told an interviewer that it was the Hezbollah terrorist’s fault that his child was killed bringing him his pager.

.
Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu and Sen. John Fetterman (D-Pa.) at the Prime Minister’s Residence in Jerusalem, June 26, 2024. Credit: Amos Ben-Gershom/GPO.

Sen. John Fetterman (D-Pa.) defended his statement that he loved Israel’s attack on Hezbollah pagers in a recent interview with The New York Times.

“It was targeted for members of Hezbollah,” the pro-Israel Democrat said. “You know, no one uses beepers in that situation other than they were a member of Hezbollah.”

The interviewer noted that a young child was killed.

“Unfortunately, tragically, because Daddy was a member of Hezbollah. He brought that danger and evil into their home,” Fetterman said. “That’s what tragically resulted in that poor child’s death, and that’s what’s so terrible. She paid the price because her father was a terrorist for Hezbollah.”

Fetterman added that he thinks a two-state solution is an ideal but isn’t sure anymore if that is a possibility.

The Times interviewer asked Fetterman about the “nuance” of the “price” being paid in innocent life in the Gaza Strip. Fetterman replied, “There isn’t any nuance.”

“You think that the price that’s been paid is fair?” the interviewer asked.

“The price is terrible. It’s awful. That’s history and that’s war, and Israel was forced to fight an enemy that are cowardly,” he said. “They hide in tunnels. They hide in schools and in refugee camps, and they’re in those kinds of places.”

“That forces them to reach them—they have to go through these civilians,” Fetterman said. “That’s why they’re so evil, and that’s why that’s designed—the death and destruction and the misery, was designed by Hamas. They understood that that’s going to happen. They don’t care.”

“Some people blame Israel,” the senator said. “Well, I blame Hamas.”

The interviewer asked Fetterman to comment on the leadership of Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu. The senator responded that it is “really curious” that many Democrats have decided that they couldn’t criticize Israel, so instead they went after Netanyahu.

“You can think he’s a bad leader or a bad person or anything, but that happens to be the democratically leader of Israel, and he’s on our side,” Fetterman said. “That’s our ally, and if you had to pick who you want to
criticize, you should be criticizing Hamas. You should be calling out Iran, or you should be calling out Hezbollah. Certainly not our ally.”

Fetterman added that there are “idiots in this nation” who chant “from the river to the sea.”

“At least own your antisemitism rather than trying to hide behind a turn on words,” he said.

.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Guterres Embraces the Authoritarians

Guterres Embraces the Authoritarians

Ben Cohen / JNS.org


U.N. Secretary-General António Guterres meets with Recep Tayyip Erdoğan, the Turkish president, on the sidelines of the general debate of the General Assembly’s 79th session on Sept. 24, 2024. Photo: Eskinder Debebe/U.N. Photo.

 It’s often said about antisemitism that Jews are the canary in the coal mine: What starts with them won’t end with them, and sooner or later, the rest of society will suffer the consequences of this thoroughly anti-democratic ideology. I’m not going to delve into that proposition here, save to say that while I don’t entirely agree with it, there are times when its core observation can prove useful.

A case in point concerns the secretary-general of the United Nations, António Guterres. Back in June, I gave voice to the disappointment I know is shared by many other Jews over the evolution of his stance on the Israeli-Palestinian conflict. After initially appearing quite promising and making all the right noises on why antisemitism is a global threat that needs to be dealt with, Guterres transformed for the worse after the Hamas pogrom in Israel on Oct. 7, 2023, joining the chorus chiding the Jewish state on the international stage—from Ireland to South Africa, from Spain to Chile, and all points in between. Particularly disgraceful was his decision to place Israel on a blacklist of countries whose militaries abuse children, alongside such paragons of virtue as the Democratic Republic of Congo, Russia, Burma/Myanmar, Somalia, Sudan, South Sudan and Yemen. Other democracies, including the United States, France and the United Kingdom, could easily end up on a list like this given the actions of their militaries in Iraq and Afghanistan, but they don’t because the United Nations understands that the political costs of such an action are minimal only when it comes to Israel.

Now Guterres is burrowing deeper into the authoritarian, conspiracy-addled universe from which antisemitism springs. Last week, the U.N. chief arrived in the Russian city of Kazan for a three-day summit of the BRICS (Brazil, Russia, India, China, South Africa) bloc of states, which bills themselves as an alternative to the economic institutions, like the World Bank and the International Monetary Fund, that have dominated the post-World War II global order.

The summit was hosted by Russian President Vladimir Putin, who delightedly used the occasion to demonstrate that his illegal and brutal invasion of Ukraine hasn’t exactly robbed him of allies. More than 20 world leaders joined him in Kazan, among them Chinese President Xi Jinping, Iranian President Masoud Pezeshkian and Turkish President Recep Tayyip Erdoğan. Other states eager to enter the BRICS fold, including Ethiopia, Egypt and the United Arab Emirates, also sent senior representatives to sit at Putin’s feet.

By attending the summit in Russia, Guterres was effectively spitting in the faces of both Ukraine and Israel. In doing so, he proved that when you flirt with antisemitism and legitimize its tropes, you open yourself up to embracing all of its associated baggage—fake news, outlandish theories and the recasting of terrorism as a form of “resistance.”

BRICS isn’t an exact copy of the Warsaw Pact—the treaty organization that bound the Soviet Union to its Communist satellite states during the Cold War—but it is certainly making moves in that direction. Among its five founders, only Brazil and India have an interest in keeping relations cordial with Western democracies, but they are no match for Chinese or Russian imperatives in this regard. Meanwhile, South Africa and those states that have knocked on the BRICS door more recently—like Turkey, despite its status as a NATO ally—regard the bloc as much more than an economic association. Critically, BRICS will provide rogue states like Iran and even North Korea with a veneer of legitimacy denied to them in Western circles.

Indeed, none of the subjects that the Russian news agency Tass, quoting a Kremlin statement, reported as being on the agenda at a private meeting between Putin and Guterres concerned trade or economic development.  Their “discussion will be given to pressing issues on the international agenda, including the Middle East crisis and the situation around Ukraine,” the Kremlin said. What Guterres will hear from Putin is the standard Russian line, defaming Ukraine’s democratic government as a collection of “neo-Nazis” and richly complaining, nearly three years into the invasion of Ukraine, that it is Israel’s multi-front defensive war against an axis of Iranian proxies that is causing instability! Meanwhile, Iran continues to supply Russia with missiles and drones, while North Korea has—according to South Korean and Ukrainian intelligence reports—sent thousands of its troops to fight alongside the Russians.

By feting a group of states who represent, in the words of Kyiv Post commentator Orhan Dragas, “a worrying mix of authoritarianism, anti-democratic governance, and war crimes,” Guterres is compromising the basic values of the world body’s founding charter. His presence amounts to an approval of Russia’s actions in Ukraine and the deepening alliance between Moscow and Tehran. The only way to avoid that impression would be for Guterres to state clearly that Russia must withdraw entirely from Ukraine and that Israel, as a sovereign U.N. member state, has an unquestioned right to defend itself against an association of states and client paramilitaries seeking its destruction. He won’t, of course, say anything that comes even close to that.

The elephant in the room here is the US-led alliance of democratic states around the world. Over the last 80 years, there has been any number of reasons for them to ditch the United Nations in favor of a new world organization that doesn’t allow its members to repress their own populations or sew regional havoc in the name of “national sovereignty.” Yet they have not done so, mainly because they fear an outcome in which they are unable to influence or check the behavior of authoritarian states. And with the future of US foreign policy up for grabs ahead of the US presidential election on Nov. 5, Putin correctly calculates that now is the perfect time for him to strut the world stage, presenting a vision of international relations that will strengthen the positions of Russia and its allies while weakening ours.

The practical effects of this weakness are already painfully visible. To take a few examples: Qatar—an Iranian ally that practices a form of apartheid by disenfranchising nearly 90% of its population—has been elected to the U.N. Human Rights Council; UNRWA—the U.N. agency solely dedicated to the descendants of Palestinian refugees—continues to function despite copious evidence of the overlap between members of its staff and Hamas; and the U.N.’s top official is breaking bread with a Russian leader eager to revive the threat posed by his country during the Cold War.

I could go on, but it will suffice to say that the head-in-the-sand approach of Western leaders to our fracturing international institutions is in large part responsible for the situation in which we find ourselves. The only real pushback that Guterres has received so far has come from Israel, which has declared him persona non grata. As welcome as that decision is, it is an isolated one that will have little impact until other countries pluck up the courage to follow suit.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Elity polityczne Zachodu opłakują śmierć grupy terrorystycznej

Światowe elity polityczne najwyraźniej nie mogą wybaczyć Izraelowi, że chce się bronić i uwolnić świat od terrorystów, którzy pracują nad zniszczeniem Ameryki i zachodniej cywilizacji. Szef unijnej polityki zagranicznej Josep Borrell (anty-Izraelski hiszpanski socialista) ubolewał nad ciągłymi, skutecznymi próbami Izraela zniszczenia jednej z armii marionetek Iranu. Kiedy Izrael zlikwidował przywódcę Hezbollahu Hassana Nasrallaha, jednego z najniebezpieczniejszych arcyterrorystów na świecie, Sekretarz Generalny ONZ Antonio Guterres z trudem ukrywał rozczarowanie. Na zdjęciu: Borrell (po lewej) i chiński minister obrony Li Szangfu, 4 czerwca 2023 r. (Zdjęcie: Wikipedia)


Elity polityczne Zachodu opłakują śmierć grupy terrorystycznej

Robert Williams
Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska


Społeczność światowa potrzebowała prawie roku, żeby potępić wojnę w Libanie, ale źle wycelowała. Zamiast potępić Hezbollah, największą na świecie irańską armię terrorystyczną, liczącą około 40–50 tysięcy bojówkarzy, za rozpoczęcie trwającej już rok wojny 8 października 2023 r. w celu wsparcia organizacji terrorystycznej Hamas, polityczne „elity” Zachodu potępiły Izrael za bronienie się przez likwidowanie przywódców Hezbollahu.

Rada Bezpieczeństwa ONZ zwołała nadzwyczajne posiedzenie na 20 września, podczas którego Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka Volker Türk powiedział ambasadorom, że jest „przerażony skalą i skutkami” ataków pagerami i krótkofalówkami Hezbollahu.

Dołączył do niego ambasador Słowenii Samuel Žbogar – Słowenia sprawowała prezydencję w Radzie Bezpieczeństwa – który obwinił Izrael o tworzenie destabilizacji i „terroru” poprzez precyzyjne atakowanie terrorystów z Hezbollahu. Bowiem nic nie mówi o stabilności i braku terroryzmu bardziej niż Hezbollah wystrzeliwujący „8000 rakiet na Izrael, zabijając 46 Izraelczyków, raniąc 294 i zmuszając do ewakuacji 60 tysięcy cywilów, którzy nadal nie mają dachu nad głową” i tworząc „poważną katastrofę ekologiczną, z ponad 800 pożarami, jakie wybuchły w wyniku uderzeń pocisków, które uszkodziły ponad 50 000 dunamów [12 355 akrów] lasów”.

„[Izrael] stworzył klimat terroru – powiedział Žbogar. – Wkraczamy na niebezpieczne nowe terytorium i w miarę jak nowe technologie są wykorzystywane i rozwijane, podkreślamy potrzebę przestrzegania istniejących zobowiązań prawnych”.

Słoweniec próbował nawet powoływać się na prawo międzynarodowe i wezwał do przeprowadzenia pełnego dochodzenia w sprawie ataków pagerami i krótkofalówkami. „Prawo międzynarodowe jest jasne: używanie min-pułapek jest zabronione. […] Ci, którzy zlecili i przeprowadzili taki atak, muszą zostać pociągnięci do odpowiedzialności” – powiedział.

Nie wspomniano w ogóle o prawie międzynarodowym w kontekście niesprowokowanych, trwających rok ataków Hezbollahu: codziennych bombardowań rakietami i dronami kraju mniejszego niż New Jersey.

Innymi słowy, Izrael powinien zostać postawiony przed międzynarodowym trybunałem za to, że miał czelność bronić swoich cywilów przed organizacją terrorystyczną i jej około 150 tysiącami rakiet, pocisków i dronów, atakującą zarówno Żydów, jak i Arabów w Izraelu.

Terroryści z Hezbollahu, jak widać, zasługują na szczególną uwagę i ochronę ONZ. W rzeczywistości istnieje na to niedawny precedens.

Ponad 100 ofiar zamachów terrorystycznych z 7 października złożyło sprawę w Sądzie Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku na Manhattanie przeciwko Agencji Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy Humanitarnej (UNRWA) i kilku jej wysoko postawionym urzędników. Pozew zarzuca UNRWA prowadzenie długotrwałej operacji prania pieniędzy, z czego korzyść finansową odnosił Hamasu. ONZ odmówiła jednak uchylenia immunitetu swoim pracownikom UNRWA, z których co najmniej dziewięciu osobiście brało udział w masakrze z 7 października, gdzie bojówkarze Hamasu i ich pomocnicy zamordowali ponad 1200 niewinnych osób, wiele zgwałcili, okaleczyli i spalili żywcem, a także porwali 251 osób jako zakładników.

ONZ twierdziła w swoim piśmie, że „ponieważ ONZ nie zrzekła się immunitetu w tym przypadku, jej filia, UNRWA, nadal korzysta z całkowitego immunitetu przed ściganiem, a pozew powinien zostać oddalony”.

Niewiarygodne, ale Departament Sprawiedliwości administracji Bidena-Harris stanął po stronie ONZ, kopiując dosłownie jej odpowiedź. „Ponieważ ONZ nie zrzekła się immunitetu w tej sprawie, jej agencja, UNRWA, zachowuje pełny immunitet, a pozew przeciwko UNRWA powinien zostać oddalony z powodu braku jurysdykcji przedmiotowej” – stwierdził Departament Sprawiedliwości.

27 września szef unijnej dyplomacji Josep Borrell wyraził ubolewanie z powodu kolejnych skutecznych prób Izraela zmierzających do zniszczenia jednej z terrorystycznych armii wspieranych przez Iran.

„Wywieramy wszelką presję dyplomatyczną, żeby doprowadzić do zawieszenia broni, ale nikt nie potrafi powstrzymać Netanjahu” – narzekał.

Kiedy Izrael zlikwidował przywódcę Hezbollahu Hassana Nasrallaha, jednego z najniebezpieczniejszych arcyterrorystów na świecie, Sekretarz Generalny ONZ Antonio Guterres z trudem ukrywał rozczarowanie, nazywając niesprowokowaną wojnę Hezbollahu przeciwko Izraelowi i odpowiedź Sił Obronnych Izraela „cyklem przemocy”.

„Jestem poważnie zaniepokojony dramatyczną eskalacją wydarzeń w Bejrucie w ciągu ostatnich 24 godzin – napisał na X. – Ten cykl przemocy musi się teraz zatrzymać. Wszystkie strony muszą się wycofać z krawędzi. Ludzie Libanu, ludzie Izraela, a także cały region, nie mogą pozwolić sobie na totalną wojnę”.

Guterres tak naprawdę mówił, że elity polityczne świata nie mogą sobie pozwolić na pozbycie się jednej z najgorszych organizacji terrorystycznych na świecie.

Kilku europejskich przywódców również wydawało się zasmuconych eliminacją Hassana Nasrallaha. Ministra spraw zagranicznych Niemiec Annalena Baerbock powiedziała, że jego śmierć „zagraża destabilizacją całego Libanu”, co, jak (pokrętnie) twierdziła „w żaden sposób nie leży w interesie bezpieczeństwa Izraela”.

Brytyjski minister spraw zagranicznych David Lammy napisał o „konieczności natychmiastowego zawieszenia broni, by położyć kres rozlewowi krwi. Rozwiązanie dyplomatyczne jest jedynym sposobem na przywrócenie bezpieczeństwa i stabilności dla narodu libańskiego i izraelskiego”.

Francuski minister spraw zagranicznych Jean-Noel Barrot zareagował na śmierć Nasrallaha żądaniem, by Izrael „natychmiast zaprzestał ataków w Libanie” i stwierdził, że Francja sprzeciwia się jakimkolwiek operacjom lądowym w tym kraju.

Tylko prezydent Argentyny Javier Milei zareagował w sposób odpowiedni do informacji o usunięciu terrorysty-masowego mordercy, gdy udostępnił na X post członka swojej rady doradców ekonomicznych, Davida Epsteina, który chwalił upadek Nasrallaha: „Izrael wyeliminował jednego z największych współczesnych morderców. Odpowiedzialnego między innymi za tchórzliwe ataki w #ARG. Dziś świat jest trochę bardziej wolny”.

No właśnie. Izrael, jak powiedziano, oddaje całemu światu ogromną przysługę, eliminując Hezbollah. Ta grupa terrorystyczna stanowi zagrożenie nie tylko dla Izraela, ale, jako że jest w całości grupą sponsorowaną przez Iran, dla Bliskiego Wschodu i całej półkuli zachodniej – zwłaszcza jeśli Iranowi zezwoli się na posiadanie broni jądrowej, co może się stać podobno w ciągu „tygodni”.

Hezbollah i Iran od dawna ugruntowały swoją pozycję w Ameryce Łacińskiej i Europie. Hezbollah zamordował już ponad 250 Amerykanów. W kwietniu 1983 roku zamachowiec-samobójca z Hezbollahu w ciężarówce załadowanej ponad 4 tysiącami kilogramów materiałów wybuchowych wysadził ambasadę USA w Bejrucie, zabijając 63 osoby, w tym 17 Amerykanów. Po tym ataku w październiku doszło do dwóch zamachów ciężarówkami-pułapkami bombowymi, które wysadziły w powietrze koszary piechoty morskiej USA w Bejrucie. W wyniku eksplozji zginęło 241 amerykańskich żołnierzy. Iran, tylko od października 2023 roku, poprzez swoje milicje w Syrii i Iraku, przeprowadził ponad 160 ataków na siły USA na Bliskim Wschodzie.

Mimo to, gdy Izrael zabił Ibrahima Akilę, organizatora ataków z 1983 r. i członka Rady Dżihadu Hezbollahu, jego najwyższego organu militarnego, USA nie potrafiły nawet podziękować swojemu sojusznikowi.

Od kwietnia 2023 r. USA miały wyznaczoną nagrodę w wysokości 7 milionów dolarów za wszelkie informacje prowadzące do miejsca pobytu Akili. Zamiast tego administracja Bidena powtarza, że próbuje zapobiec „eskalacji” wojny, chociaż takie oświadczenie można uznać za oznakę słabości, powodującej wojnę regionalną, której ma nadzieję uniknąć.

Precyzyjny atak, który zabił Akilę, wyeliminował również 15 najważniejszych dowódców Hezbollahu z elitarnej organizacji terrorystycznej Siła Radwan, którzy podobno planowali powtórkę inwazji Hamasu z 7 października, tym razem na północny Izrael. Szef ONZ Guterres zareagował jednak, wyrażając „poważny niepokój” w związku z eliminacją terrorystów w Libanie, po tym jak nie wyraził żadnego niepokoju z powodu codziennych ataków Hezbollahu na północny Izrael przez ostatni rok. Dołączyły do jego lamentów Belgia i Francja.

Belgijska wicepremier Petra De Sutter potępiła eksplozje pagerów Hezbollahu w Libanie. „Zdecydowanie potępiam masowy atak terrorystyczny w Libanie i Syrii, w wyniku którego rannych zostało tysiące osób. Brutalna eskalacja przemocy. Milczenie nie jest opcją. Konieczne jest międzynarodowe dochodzenie. Rozlew krwi musi się zakończyć” –napisała na Twitterze. W październiku 2023 r. De Sutter potrzebowała czterech dni, aby potępić brutalną masakrę dokonaną przez Hamas w Izraelu.

Tymczasem prezydent Francji Emmanuel Macron oskarżył Izrael o „pchanie regionu w wojnę”, co jest zarzutem śmiechu wartym.

Sekretarz stanu USA Antony Blinken udaje, że USA pracują nad zapobieżeniem „pełnowymiarowej wojnie”, podczas gdy te twierdzenia można również postrzegać jako kolejną próbę uratowania zarówno Hezbollahu, jak i Hamasu, aby mogły ponownie się uzbroić i atakować Izrael, dopóki nie zostanie „unicestwiony”, jak przysięgli oficjele Hamasu. Zawieszenie broni teraz – przerwa dla Hamasu i Hezbollahu na ponowne uzbrojenie – uratowałoby również reżim Iranu, łącznie z bronią jądrową, a także marzeniami reżimu o hegemonii.

Światowe elity polityczne najwyraźniej nie mogą wybaczyć Izraelowi, że chce się bronić i uwolnić świat od terrorystów, którzy pracują nad zniszczeniem Ameryki i zachodniej cywilizacji. Czy te elity, świadomie lub nie, mogą dążyć do tego samego rezultatu?


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Israel Strikes Iranian Military Targets, Reports of ‘Limited’ Damage Ease Escalation Fear

Israel Strikes Iranian Military Targets, Reports of ‘Limited’ Damage Ease Escalation Fear

Reuters and Algemeiner Staff


Israeli Air Force plane, October 26, 2024. Photo: Israel Defense Forces/Handout via REUTERS

Israel bombed military sites in Iran early on Saturday, but its retaliation for an Iranian attack this month did not target the most sensitive oil and nuclear facilities and drew no immediate vows of vengeance.

The risk of a wider conflagration between heavily armed Israel and Iran has convulsed a region already on fire with warfare in Gaza and Lebanon, but Tehran’s initial response appeared muted.

Israel’s military said scores of jets completed three waves of strikes before dawn against missile factories and other sites near Tehran and in western Iran, and warned its heavily armed arch-foe not to hit back.

Iran said its air defenses had successfully countered the attack but four soldiers were killed and some locations suffered “limited damage.” A semi-official Iranian news agency said there would be a “proportional reaction” to the Israeli strikes.

Tensions between Iran and Israel have grown rapidly since the Oct. 7, 2023 attack on Israel by Iran-backed Hamas, raising fears of a wider regional conflict that could drag in global powers and imperil world energy supplies.

Fears of an escalation have increased since Oct. 1 when Iran launched about 200 ballistic missiles at Israel, killing one person in the West Bank, in response to earlier Israeli moves.

Worsening conflict in Lebanon, where Israel is waging an intense campaign against Iran’s main regional ally Hezbollah to stop it firing rockets into northern Israel, has raised the temperature still further.

The United States and other countries responded to Israel’s strikes by calling for an end to the cycle of confrontation. President Joe Biden said it appeared Israel had only struck military targets in its attack and that he hoped they were “the end.”

Iranian Foreign Minister Abbas Araqchi said his country has no limits when it comes to defending its interests, its territorial integrity and its people, according to the semi-official Tasnim news agency.

An earlier statement from the Foreign Ministry said Iran was “entitled and obligated” to defend itself, but added that it “recognizes its responsibilities towards regional peace and security,” a more conciliatory statement than after previous bouts of escalation.

Two regional officials briefed by Iran told Reuters that several high-level meetings were held in Tehran to determine the scope of Iran’s response. One official said the damage was “very minimal” but added that several Revolutionary Guards bases in and around Tehran were also hit.

Iranian news sites aired footage of passengers at Tehran’s Mehrabad Airport, seemingly meant to show there was little impact.

Israel’s military, signaling it did not expect an immediate Iranian response, said there was no change to public safety restrictions across the country.

‘MESSAGE TO IRAN’

Beni Sabti, an Iran expert at Tel Aviv’s Institute for National Security Studies, said the Israeli strike had appeared designed to give Tehran an opportunity to avoid further escalation.

“We see that Israel wants to close this event, to pass this message to Iran that it is closed and we don’t want to escalate it,” he said.

Videos carried by Iranian media showed air defenses continuously firing at apparently incoming projectiles in central Tehran, without saying which sites were coming under attack.

Israel’s military said its jets had struck missile manufacturing facilities and surface-to-air missile arrays, and safely returned home.

“If the regime in Iran were to make the mistake of beginning a new round of escalation, we will be obligated to respond,” the military said.

Israel notified the US before striking, but Washington was not involved in the operation, a US official told Reuters. Targets did not include energy infrastructure or Iran’s nuclear facilities, a US official said.

In the days after Iran’s strikes on Israel this month, Biden had warned that Washington, Israel’s main backer and supplier of arms, would not support a retaliatory strike on Tehran’s nuclear sites and had said Israel should consider alternatives to attacking Iran’s oil fields.

Arab states situated between Israel and Iran have been particularly worried that use of their airspace could prompt retaliation against them.

Jordanian television quoted a source in the country’s armed forces as saying no military planes had been allowed through its airspace. A Saudi official also said that Saudi airspace had not been used for the strike.

A regional intelligence source said Israeli jets had flown across southern Syria, emitting sonic booms near the Jordanian border, and then across Iraq.

Saudi Arabia, which has mended fences with Iran after years of regional rivalry, and had been edging towards better ties with Israel before the war in Gaza, condemned the attack as a violation of Iranian sovereignty and international law.

LEBANON CONFLICT

In Lebanon, Hezbollah said on Saturday it had launched a drone attack at Israel’s Tel Nof airbase south of Tel Aviv and targeted an intelligence base in northern Safed with rockets.

Israel said it had struck Hezbollah facilities in Beirut’s southern Dahiyeh suburb including a weapons-making site and an intelligence headquarters.

The conflict in Lebanon, which has greatly intensified in recent weeks, has also led to strikes on sites linked to Iran and Hezbollah in Syria.

Israel launched airstrikes against some military sites in central and southern Syria early on Saturday, Syrian state news agency SANA reported. Israel has not confirmed striking Syria.

Efforts to secure a ceasefire and hostage-release deal in Gaza, which could help cool the wider conflict, are expected to resume in Doha when negotiators fly there on Sunday.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com