Archive | August 2023

Three US presidential campaigns respond to Biden’s Netanyahu snub

Three US presidential campaigns respond to Biden’s Netanyahu snub

MENACHEM WECKER


The lack of an invitation to the Oval Office for the Israeli prime minister reflects the “bankruptcy” of the administration’s Israel policy, Robert F. Kennedy, Jr., told JNS.
.

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu meets with then-U.S. Vice President Joe Biden at the Prime Minister’s Office in Jerusalem on March 9, 2016. Credit: Amos Ben Gershom/GPO.

It’s the gift that keeps on not giving.

Months after Benjamin Netanyahu was reelected Israeli prime minister late last year, U.S. President Joe Biden has yet to invite the leader of one of Washington’s closest allies to the White House. 

The Biden administration has twice extended an invitation to Israeli President Isaac Herzog to visit 1600 Pennsylvania Avenue NW, and Herzog made his latest trip to Washington in mid-July. Some decried that invitation as a breach of protocol, as Israel’s presidency is a symbolic role, while the prime minister heads the government.

Then diplomatic protocol seesawed again, and again. Timed around Herzog’s visit, Biden and Netanyahu spoke on the phone, after which the Israeli leader announced that he had finally been invited to meet Biden. But rather than that being the end of the story, White House and State Department spokesmen have repeatedly declined to name the venue of the meeting, even when asked to confirm that it was to be the White House.

And then, last week, Israeli media reported that the Biden administration had confirmed it had not invited Netanyahu to the White House, although articles cited atmospheric quotes from the White House stating, as it had for weeks, that the meeting would occur somewhere in the United States, rather than flat-out denying a White House meeting.

As the Biden administration demurs in its public statements about the nature of the invitation, JNS sought answers from declared 2024 candidates about how soon, if at all, into their presidencies they would invite Netanyahu—or another Israeli prime minister—to the White House, and what they made of Biden’s handling of a potential Oval Office invite to the Israeli premier. Three campaigns responded.

Abraham Accords 2.0

“The centerpiece of my Middle East policy in year one will be to consummate ‘Abraham Accords 2.0’ by adding Saudi Arabia, Oman, Qatar and Indonesia to the pact,” Vivek Ramaswamy, a Republican candidate for president, told JNS. (He told JNS something similar last month.)

“The Palestine question shouldn’t hold Israel or the rest of the Middle East hostage to economic prosperity and security,” added Ramaswamy, an entrepreneur. “With strengthened economic and diplomatic ties, Israel will be on a path to be strong on its own feet by the end of this decade. That will be good both for the U.S. and for Israel.”

China is filling “the diplomatic void created by an absentee American commander in chief, who risks sleepwalking us into a global nuclear conflict by the day,” he added. “I will immediately course-correct starting in January 2025 through diplomacy that advances U.S. interests while avoiding war.”

‘Bankrupt’ Israel policy

“President Biden’s continued insults to Prime Minister Netanyahu further underscores the bankruptcy of the administration’s policy toward Israel,” Democratic candidate Robert F. Kennedy, Jr., told JNS.

“We can differ on policies without demeaning important allies. You don’t treat your friends like that. If you have a disagreement, you talk,” Kennedy added. “The United States must engage Israel for the security of the entire region. We cannot and must not ignore Israel’s prime minister.”

One of the first calls

One of Nikki Haley’s first calls as U.S. ambassador to the United Nations—bucking protocol, she has said—was to her Israeli counterpart Danny Danon. “Nikki Haley will make sure that one of the first calls she makes as president will be to Israel,” Ken Farnaso, the former South Carolina governor’s press secretary, told JNS.

“It’s shameful that Biden has buckled under global pressure and has worsened our relationship with Israel,” added Farnaso. “Unlike Joe Biden, President Haley will always have Israel’s back and work towards deepening ties with our ally.”

Haley addressed the lack of White House invitation for Netanyahu during a speech she delivered last month at the Christians United for Israel conference. “Joe Biden continues to show us what a weak president looks like. He called on Israel’s prime minister to, and I quote, ‘walk away’ from his reforms. He then said the prime minister ‘cannot continue down this road.’ And just today, Biden called Netanyahu to complain. He won’t let it go,” Haley said at the time. 

“Joe Biden is risking our friendship with Israel—just because he doesn’t like Benjamin Netanyahu,” she added in the speech. “For the record, it took Joe Biden far too long to invite Netanyahu to the United States. He finally made the offer today. But as recently as last week, he refused.”


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Nearly 200 Israelis Evacuated From North Ethiopia in Rescue Op

Nearly 200 Israelis Evacuated From North Ethiopia in Rescue Op

i24 News and Algemeiner Staff


Dignitaries, including Jewish Agency Chairman Isaac Herzog (center-right) and Aliyah and Integration Minister Pnina Tamano-Shata (center), welcome new Ethiopian immigrants at Ben-Gurion Airport on March 11, 2021. Photo: Government Press Office/Jewish Agency.

Over 200 Israelis and those entitled to immigration to the Jewish state were rescued from northern Ethiopia amid ongoing violence, a joint statement of the Prime Minister’s Office and the Foreign Ministry said on Thursday.

“174 Israeli citizens and those entitled to it were rescued during the day from the city of Gondar. At the same time, 30 Israeli citizens were rescued from the town of Mount Dar, in northern Ethiopia. A total of 204 Israeli citizens and those entitled to it were rescued, in 4 flights. All were flown to the capital, Addis Ababa,” the statement said.

A few days ago, Israel’s Prime Minister Binyamin Netanyahu, in consultation with Foreign Minister Eli Cohen, instructed the head of the National Security Council Tzachi Hanegbi to lead the inter-ministerial coordination of the rescue operation. The Israeli Embassy in Ethiopia and the Foreign Ministry in Jerusalem contacted most of the Israeli citizens in the area of the cities of Gondar and Mount Dar, where the most intense clashes were reported.

On Wednesday night, they were instructed to reach meeting points in the cities for their rescue. For this purpose, the situation room of the Foreign Ministry was reinforced with Amharic-speaking diplomats, agency workers and soldiers.

“At the meeting points, the Israelis boarded designated buses that were waiting for them and transported them to the Gondar airport and Mount Dar, where they boarded special flights that had been arranged in advance and arrived a short time ago in Addis Ababa,” the statement said.

“The State of Israel cares for its citizens wherever they are. In the last few days, citizens of Israel and (those eligible for) Aliyah from Ethiopia entered into distress in the battle zones. I ordered them to be taken out of there,” said Prime Minister Netanyahu.

“The people are now on their way from Gondar and Mount Dar Ladis and from there they will arrive in the State of Israel, we will receive them here with warmth and welcome,” he added.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


Uroczystości upamiętniające ofiary tzw. operacji polskiej NKWD w latach 1937–38

Pomnik Poległym i Pomordowanym na Wschodzie w Warszawie w dniu upamiętnienia tysięcy ofiar tzw. operacji polskiej przeprowadzonej przez NKWD w latach 1937–1938. Fot. PAP/L. Szymański


Uroczystości upamiętniające ofiary tzw. operacji polskiej NKWD w latach 1937–38

Grzegorz Janikowski


W 1937 r. rozpoczęła się sowiecka wojna z polskością – napisał prezydent Andrzej Duda do uczestników uroczystości upamiętniającej ofiary tzw. operacji polskiej NKWD w latach 1937–1938 przed Pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie w Warszawie.

Piątkową uroczystość upamiętniającą tysiące ofiar tzw. operacji polskiej przeprowadzonej przez NKWD w latach 1937–38 przed Pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie w Warszawie rozpoczęto odśpiewaniem hymnu państwowego.

“Po 17 latach od przegranej przez Armię Czerwoną Bitwy Warszawskiej, w wyniku której pokonani bolszewicy opuścili terytorium naszego kraju, celem odwetu stali się Polacy mieszkający w ZSRR. Tak zwana +operacja polska+ miała na celu eksterminację mniejszości polskiej” – przypomniał prezydent Andrzej Duda w liście, który odczytał szef Gabinetu Prezydenta RP Paweł Szrot.

Zwrócił uwagę, że “na celowniku prześladowców znalazła się polskość”. “Nie kraj z jego administracją i armią, ale jego duch, tożsamość i kultura, które stanowiły o odrębności naszych rodaków na wschodzie. Dziś szacuje się, że w wyniku wydanego 11 sierpnia 1937 r. rozkazu komisarza spraw wewnętrznych Nikołaja Jeżowa życie straciło 111 tysięcy Polaków, zaś 30 tysięcy trafiło na zsyłkę” – podkreślił prezydent.

“Po 17 latach od przegranej przez Armię Czerwoną Bitwy Warszawskiej, w wyniku której pokonani bolszewicy opuścili terytorium naszego kraju, celem odwetu stali się Polacy mieszkający w ZSRR. Tak zwana +operacja polska+ miała na celu eksterminację mniejszości polskiej” – przypomniał prezydent Andrzej Duda w liście, który odczytał szef Gabinetu Prezydenta RP Paweł Szrot.

“Jednak znienawidzona przez Sowietów polskość to nie wyłącznie ich klęska na przedpolach Warszawy w 1920 roku. Polskość oznaczała też niepowodzenie dwóch projektów sowieckiej inżynierii społecznej, które miały doprowadzić do powołania na terenie ZSRR substytutu polskiej socjalistycznej republiki radzieckiej. Skoro republiki takiej nie udało się stworzyć nad Wisłą, ideolodzy komunistycznego reżimu podjęli próbę wtłoczenia mniejszości polskiej w dwa stworzone dla niej Rejony Narodowe” – napisał prezydent, dodając, że “na terytorium Ukrainy stworzono Marchlewszczyznę, zaś na Białorusi – Dzierżyńszczyznę”. “Dwa ośrodki administracji mające stanowić pozór polskiej autonomii w granicach ZSRR” – wyjaśnił.

“W takich warunkach próbowano kształtować społeczeństwo, którego elity w przyszłości miały poprowadzić ponowny zbrojny marsz na Polskę, by ostatecznie przyłączyć ją do terytorium Związku Radzieckiego” – zaznaczył w liście, dodając, że “oba eksperymenty nie powiodły się”.

Prezydent przypomniał, że “niepokorna mniejszość narodowa zapłaciła najwyższą cenę za brak uległości i wierność dziedzictwu ojców”. “+Operacja polska+ NKWD była ludobójstwem o podłożu etnicznym. Była ostatecznym świadectwem bezsilności Sowietów wobec polskiego umiłowania wolności i niezależności” – podkreślił.

“Dziś, stojąc pod warszawskim pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie, oddajemy hołd rodakom, którzy 86 lat temu spoczęli w bezimiennych mogiłach. Tym, którzy trafili do bydlęcych wagonów, by dotrzeć do syberyjskich łagrów i stepów Kazachstanu. Tysiące z nich nie ma grobów. Ich mogiłą jest wznoszący się ku niebu wagon na skwerze Matki Sybiraczki. Cześć Ich pamięci!” – zakończył swój list Andrzej Duda.

“Kiedy w połowie września 1937 r. na biurko Józefa Stalina trafił pierwszy raport z pierwszych tygodni operacji antypolskiej prowadzonej przez NKWD – dyktator, zbrodniarz, jakim był Stalin, nie krył swojego zadowolenia. Napisał: +Bardzo pięknie, bardzo dobrze. Kopcie i niszczcie dalej polsko-szpiegowski brud. Na chwałę Związku Sowieckiego+” – przypomniał z-ca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr hab. Karol Polejowski. “To oddaje istotę całej zaplanowanej, ludobójczej operacji skierowanej przeciwko Polakom, która była zbrodnią ludobójstwa na tle etnicznym” – ocenił.

“My, dzisiaj, po przeszło 80 latach, doskonale zdajemy sobie sprawę, że był to pierwszy etap rozprawy Związku Sowieckiego z polskością, który miał swoje kolejne etapy w roku 1939, 1940 i kolejnych latach rządów sowieckich nad ziemiami polskimi” – powiedział z-ca prezesa IPN.

Zwrócił uwagę, że “ta zbrodnia, do której doprowadzono w latach 1937-38 jest przerażająca, chociażby ze względu na skalę ofiar, które ponieśli polscy mieszkańcy Związku Sowieckiego”. “Szacuje się, że Polaków wówczas na terenie Związku Sowieckiego mieszkało ponad 1 milion 200 tysięcy. Zamordowano, nie tylko w operacji antypolskiej, ale też wcześniej i później około 200 tysięcy Polaków, co stanowi 18-19 proc. całej polskiej populacji Związku Sowieckiego” – przypomniał Karol Polejowski, dodając, że “to była hekatomba dla polskiej społeczności”.

“Kiedy w połowie września 1937 r. na biurko Józefa Stalina trafił pierwszy raport z pierwszych tygodni operacji antypolskiej prowadzonej przez NKWD – dyktator, zbrodniarz, jakim był Stalin, nie krył swojego zadowolenia. Napisał: +Bardzo pięknie, bardzo dobrze. Kopcie i niszczcie dalej polsko-szpiegowski brud. Na chwałę Związku Sowieckiego+” – przypomniał z-ca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr hab. Karol Polejowski.

“Operacja antypolska NKWD była nie tylko wyrazem nienawiści do Polaków mieszkających na terenie Związku Sowieckiego, ale była też działaniem wymierzonym w II Rzeczpospolitą, w państwo polskie, które z perspektywy Kremla, z perspektywy Stalina, uważano za forpocztę znienawidzonego świata kapitalistycznego” – mówił. “Oczywiście, dzisiaj możemy stwierdzić, że dla Stalina był to moment przygotowań do rozpętania wojny i poniesienia komunizmu na zachód Europy. Z tego celu komuniści w Związku Sowieckim, w Rosji nigdy nie zrezygnowali” – wyjaśnił.

“Polacy ponieśli karę za to, że byli Polakami, że utożsamiano ich z tradycją, religią, kulturą, że nie dali się sowietyzować” – ocenił z-ca prezesa IPN. “Dzisiaj, po ponad 80 latach, wspominamy tamte wydarzenia, oddając hołd polskim mieszkańcom Związku Sowieckiego. Niech pamięć o tej ofierze trwa w nas przez następne pokolenia. Chwała Ich pamięci! – powiedział Karol Polejowski.

Zorganizowane przez IPN uroczystości przed Pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie zakończyła modlitwa ekumeniczna w intencji ofiar sowieckiego ludobójstwa odprawiona przez duchownych kościoła rzymskokatolickiego, prawosławnego oraz złożenie wieńców przez przedstawicieli władz państwowych, samorządowych i wojskowych.

“Po klęsce w wojnie z Rzeczpospolitą w bolszewickim kierownictwie narodziła się koncepcja zsowietyzowania Polaków pozostałych na wschód od linii granicznej wyznaczonej Traktatem Ryskim. Zamierzano uczynić z nich komunistycznych janczarów przydatnych w kolejnej zbrojnej konfrontacji z Polską. Wyznaczono dwa polskie Rejony Narodowe: w 1925 r. tzw. Marchlewszczyznę na Ukrainie i w 1932 r. Dzierżyńszczyznę na Białorusi, gdzie osiedlano polskie rodzinny poddawane głębokiej indoktrynacji komunistycznej” – napisano na stronie IPN, dodając, że “okazało się jednak, że Polacy są odporni na propagandę i nie zamierzają porzucić wiary i tradycji narodowych”.

Przypomniano, że w połowie lat 30. ubiegłego wieku rozpoczęły się deportacje ludności polskiej z terenów, które po traktacie ryskim z 1921 r. znalazły się w granicach Związku Sowieckiego. Na podstawie uchwały Rady Komisarzy Ludowych ZSRR z 28 kwietnia 1936 r. około 50 tys. Polaków wywieziono na Syberię i do Kazachstanu.

Jak wyjaśniono, “ostateczne rozwiązanie” kwestii polskiej przyniósł rozkaz numer 00485 z 11 sierpnia 1937 r., wydany przez komisarza spraw wewnętrznych Nikołaja Jeżowa i zatwierdzony przez Stalina oraz Biuro Polityczne WKP(b). Polaków w Związku Sowieckim uznano za szpiegów “warszawskiego wywiadu”, co było uzasadnieniem dla przystąpienia do “całkowitej likwidacji (…) podstawowych zasobów ludzkich polskiego wywiadu w ZSRS”. “Akcję przeprowadzono w zawrotnym tempie, wyroki śmierci wydawane w obwodowych komendach NKWD przed wykonaniem miały być zatwierdzane w Moskwie, ale ze względu na narzucone normy do centrali wysyłano listy nazwisk już rozstrzelanych osób – niejednokrotnie po 2 tysiące dziennie” – napisano na stronie IPN.

W połowie lat 30. ubiegłego wieku rozpoczęły się deportacje ludności polskiej z terenów, które po traktacie ryskim z 1921 r. znalazły się w granicach Związku Sowieckiego. Na podstawie uchwały Rady Komisarzy Ludowych ZSRR z 28 kwietnia 1936 r. około 50 tys. Polaków wywieziono na Syberię i do Kazachstanu.

“Zwłoki pomordowanych wywożono w okoliczne lasy, gdzie w dobrze ukrytych miejscach zakopywano w głębokich dołach. Spoczywają w Bykowni i Kuropatach, a także w Moskwie-Butowie, Lewaszowie pod Petersburgiem, Smoleńsku, Charkowie, Winnicy i wielu innych miejscach” – czytamy w informacji.

Przypomniano, że starannie zaplanowana eksterminacja objęła również Moskwę i obwód moskiewski, Leningrad, Kraj Dniepropietrowski, Krasnojarsk i całą Syberię. Na podstawie zachowanej dokumentacji liczbę wykonanych wyroków szacuje się na przeszło 111 tysięcy, drugie tyle zesłano do więzień i łagrów. “W ocenie niektórych historyków łączny bilans ofiar może sięgać 140, a nawet 200 tysięcy” – zaznaczono w informacji.(PAP)


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


The Israeli left is initiating a military coup

The Israeli left is initiating a military coup

JONATHAN S. TOBIN


By refusing to serve in the military, is the Israeli left holding the country hostage? Have we seen this before? “Top Story” with Jonathan Tobin and guest Iddo Netanyahu, Ep. 105

American Jewish efforts to intervene in Israeli politics in order to halt efforts towards judicial reform are both wrongheaded and dangerous. According to JNS editor-in-chief Jonathan Tobin, Jewish groups that are taking sides in an Israeli domestic dispute are helping to fuel civil unrest there and moving towards a tragic schism within the broader Jewish world.

Tobin is joined by Dr. Iddo Netanyahu, the physician, author and playwright who is the younger brother of Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu and Yonatan (“Yoni”) Netanyahu, the hero of the 1976 Entebbe rescue mission.

Iddo Netanyahu, who, like his brothers, served in Israel’s elite General Staff Reconnaissance Unit (Sayeret Maktal), speaks about his family’s experiences and his own life. But he also seeks to put them into the context of Israeli history. Most specifically, he sees the movement to topple the current government as the latest in a long list of efforts by the Israeli left to delegitimize its foes that date back to the pre-state era.

Saying that his own career as a writer had been hurt by his political views, Netanyahu notes that “the platforms of expression in Israel” in terms of art, theater and film are “controlled by the left,” and that they stop anyone who doesn’t share their opinions.

As a veteran of the Israel Defense Forces (like his older brothers, he served in the elite Sayeret Matkal unit), he takes particular umbrage at the threats by some reservists to refuse to serve because of their disagreement with the government.

“To threaten Israel” in this manner is unacceptable, Netanyahu says, calling it a “military coup of sorts” and asserting that despite the left’s false claims, judicial reform would make the country more democratic.

America “didn’t invent political correctness” or “cancel culture,” he says. It was present in Israel “well before it arrived in America.”


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com


German Bank Returns Kandinsky Painting to Heirs of Original Jewish Owners Persecuted by Nazis

German Bank Returns Kandinsky Painting to Heirs of Original Jewish Owners Persecuted by Nazis

Shiryn Ghermezian


A partial view of The Colorful Life by Wassily Kandinsky. Photo: Ermell via Wikimedia Commons

A state bank in Bavaria, Germany, has agreed to return an artwork by famed Russian painter Wassily Kandinsky to the family of a Dutch Jewish couple who originally owned the painting in the Netherlands, The New York Times reported on Monday.

Bayerische Landesbank (BayernLB) said in a statement that it will follow a recommendation of the German independent advisory commission on Nazi-confiscated cultural property, which advised that the 1907 painting Colorful Life should be returned to the heirs of Hedwig Lewenstein Weyermann and Irma Lewenstein Klein.

“Every restitution is important to the families of persecuted victims as it provides them with a sense of healing, justice and dignity,” James Palmer, who represents the heirs, told The New York Times.

Emanuel A. Lewenstein, an art collector and director of a sewing machine factory, and his wife, Hedwig Lewenstein Weyermann, lived in Amsterdam and purchased Colorful Life in May 1923. Starting in 1933, after her husband’s death, Weyermann loaned the painting to the Stedelijk Museum in Amsterdam. After her death, the painting came into the possession of her son, Robert Gotschalk Lewenstein , and his then-wife, Irma Lewenstein Klein.

“Every restitution is important to the families of persecuted victims as it provides them with a sense of healing, justice and dignity,” James Palmer, who represents the heirs, told The New York Times.

Emanuel A. Lewenstein, an art collector and director of a sewing machine factory, and his wife, Hedwig Lewenstein Weyermann, lived in Amsterdam and purchased Colorful Life in May 1923. Starting in 1933, after her husband’s death, Weyermann loaned the painting to the Stedelijk Museum in Amsterdam. After her death, the painting came into the possession of her son, Robert Gotschalk Lewenstein , and his then-wife, Irma Lewenstein Klein.


Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com