Jewish cemetery in Norway vandalized

By JTA

Screenshot from aftenposten.no of desecrated graves at a Jewish cemetery in Trondheim, Norway. October 25, 2014.

Several tombstones were vandalized with purple paint and the words ‘Der Furher’ were painted on a nearby building.

A Jewish cemetery in the north of Norway was desecrated.

The incident was discovered on Oct. 25 at the Jewish cemetery of Trondheim, the Norwegian daily newspaper Aftenposten reported.

Several tombstones were vandalized with purple paint and the words “Der Furher,” a reference to Adolf Hitler, were painted on a nearby building.

Police are patrolling the area but have no suspects, Aftenposten reported.

Earlier this month, Ervin Kohn, president of the Jewish community of Oslo, expressed concern at the levels of anti-Semitism in Norway, which he said were higher than in neighboring countries.

The word “Jew,” he said, was one of the most common curse words in Norwegian schools.

A survey of secondary schools conducted by the City of Oslo revealed that one in three Jewish students was bullied at least once a month, Kohn said in an interview with Aftenposten

John Kerry i ekstremizm

Khaled Abu Toameh

Powyżej, sekretarz stanu USA John Kerry wita specjalnego przedstawiciela USA do społeczności muzułmańskich, Shaarika Zafara podczas przyjęcia z okazji Eid al-Adha 16 października 2014 r. w Departamencie Stanu w Waszyngtonie. (Zdjęcie: State Dept.)

Twierdzenie sekretarza stanu USA, Johna Kerry’ego, że brak “rozwiązania w postaci dwóch państw” napędzało powstanie i wzrost grupy terrorystycznej Państwa Islamskiego [IS], wzmacnia przeświadczenie o tym, że administracja USA nie ma pojęcia o tym, co dzieje się w krajach arabskich i islamskich.

Przemawiając na uroczystości w Departamencie Stanu z okazji święta muzułmańskiego Eid al-Adha, Kerry powiedział, że wznowienie negocjacji pokojowych między Izraelem a Palestyńczykami jest niezbędne w walce przeciwko ekstremizmowi islamskiemu, włącznie z Państwem Islamskim.

“Nie było przywódcy, z którym spotkałbym się w regionie, a który nie poruszyłby spontanicznie potrzeby dalszych prób doprowadzenia do pokoju między Izraelem a Palestyńczykami, ponieważ jest to powód werbunku oraz gniewu i wrzenia ulicy – powiedział Kerry. – Ludzie muszą zrozumieć ten związek. I ma to coś wspólnego z poniżeniem i zaprzeczaniem, i brakiem godności”.

Department Stanu zaprzeczył później, że Kerry wygłosił tę przypisywaną mu wypowiedź.

Zastępca rzecznika, Marie Harf, powiedziała reporterom, że uwagi Kerry’ego zostały wypaczone dla zysków politycznych; wskazała palcem na izraelskiego ministra gospodarki Naftalego Bennetta.

“To, co [Kerry] powiedział, było, że podczas swoich podróży w celu zbudowania koalicji przeciwko Państwu Islamskiemu, mówiono mu, że gdyby konflikt izraelsko-palestyński został rozwiązany, Bliski Wschód byłby lepszym miejscem” – wyjaśniła Harf.

Państwo Islamskie jest jednym z produktów ubocznych “Wiosny Arabskiej”, która zaczęła się jako świecki bunt przeciwko arabskim dyktaturom, a potem zdegenerował się w anarchię, bezprawie, terroryzm i masakry, które już pochłonęły życie setek tysięcy Arabów i muzułmanów.

“Wiosna Arabska” nie wybuchła w wyniku konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Był to raczej naturalny i nieunikniony wynik dziesięcioleci tyranii i korupcji w świecie arabskim.

Tunezyjczycy, Egipcjanie i Jemeńczycy, którzy usunęli dyktatorów od władzy, nie zrobili tego z powodu braku “rozwiązania w postaci dwóch państw”.

Ani też Arabowie nie buntowali się z powodu niepowodzenia procesu pokojowego między Izraelem a Palestyńczykami. Kiedy wyszli na ulice, żeby zaprotestować przeciwko dziesięcioleciom dyktatury i złych rządów, nic takiego nie przychodziło im do głowy.

To właśnie “Wiosna Arabska”, nie zaś konflikt izraelsko-palestyński, wyniosła w Egipcie do władzy Bractwo Muzułmańskie. I ta sama „Wiosna Arabska” stała się wylęgarnią islamskich grup terroru, takich jak Front Al-Nusra, Front Islamski, Armia Mudżahedinów, Dżund al-Szam i, ostatnio, Państwo Islamskie Iraku i Syrii.

Powstanie Państwa Islamskiego jest bezpośrednim rezultatem anarchii i ekstremizmu, które przetaczały się przez kraje arabskie i islamskie przez ostatnich kilka lat.

Tysiące muzułmanów, którzy zgłaszają się na ochotnika do Państwa Islamskiego, nie robią tego, ponieważ są sfrustrowani brakiem postępu w izraelsko-palestyńskich rozmowach pokojowych. Nie stukają do drzwi Państwa Islamskiego, ponieważ są rozczarowani, że nie zmaterializowało się rozwiązanie w postaci dwóch państw.

Khaled Abu Toameh

Kerry jest zresztą naiwny sądząc, że dżihadyści wierzą w coś zwanego rozwiązaniem w postaci dwóch państw. Jedynym rozwiązaniem, w jakie wierzy Państwo Islamskie, jest to, które doprowadzi do założenia radykalnego, sunnickiego, islamskiego Kalifatu na całym Bliskim Wschodzie, gdzie ci nie-muzułmanie, którzy przeżyją masakrę, będą poddani prawu szariatu.

Państwo Islamskie nie tylko sprzeciwia się “rozwiązaniu w postaci dwóch państw”; sprzeciwia się istnieniu zarówno Izraela, jak państwa palestyńskiego. Pod nowym Kalifatem Islamskim nie ma miejsca dla Izraela ani Palestyny, ani dla żadnego z krajów arabskich i islamskich.

Gdyby Kerry przestudiował cele i ideologię Państwa Islamskiego, odkryłby, że konflikt izraelsko-palestyński nie znajduje się liście głównych priorytetów tej grupy.

W rzeczywistości “wyzwolenie Bait al-Makdis” [Jerozolimy] znajduje się na szóstym miejscu na liście celów Państwa Islamskiego.

Czytaj dalej tu: John Kerry i ekstremizm

Tłumaczenie: Małgorzata Koraszewska
Orginalny art. What The “Two State Solution” Has to Do with the Rise of Islamic Extremism: Zero