Niemcy wypłacą emerytury więźniom dawnych gett

Obywatele polscy – byli więźniowie gett otrzymają świadczenia emerytalne

Podpisanie umowy polsko-niemieckiej (foto: Maciej Zdziech)

Bundestag ratyfikował umowę o niemieckich świadczeniach z tytułu pracy w gettach w czasie wojny dla osób mieszkających w Polsce.

Dopiero w 1997 r. niemieckie sądownictwo przyznało prawo do świadczeń emerytalnych osobom zmuszanym do pracy w gettach. 5 lat później niemiecki parlament uchwalił stosowną ustawę. Jej przepisy były jednak skomplikowane i utrudniały ubieganie się o wypłaty. Osoby mieszkające w Polsce były wykluczone z grupy uprawnionych. Niemieccy urzędnicy – powołując się na ustawę z 1975 r. o ubezpieczeniach społecznych – twierdzili, że poszkodowani powinni otrzymywać wypłaty z polskiego ZUS. Pomimo przyjętej w 2009 r. zmiany kryteriów przyznawania rent, w dalszym ciągu świadczenia nie przysługiwały obywatelom polskim.

O zmianę tej sytuacji zabiegały m. in. Stowarzyszenie Dzieci Holokaustu oraz Stowarzyszenie Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej. 5 grudnia 2014 r. umowę podpisali przedstawiciele rządów Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Federalnej Niemiec. Teraz ratyfikował ją niemiecki parlament. Kolejnym krokiem będzie ratyfikacja przez Sejm i Prezydenta RP.

Szacuje się, że świadczenia w Polsce otrzyma około 400-500 osób.

Autor: Krzysztof Bielawski
Źródło: www.rp.pl

W piątek, 5 grudnia 2014 r. przedstawiciele rządów Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Federalnej Niemiec podpisali umowę, która w przyszłości zapewni świadczenia osobom uwięzionym w czasie wojny w gettach. Uroczystość odbyła się w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.

Gdy umowa zostanie ratyfikowana, osoby mieszkające w Polsce, a w przeszłości zmuszone do pracy w getcie, otrzymają z Niemiec świadczenia emerytalno-rentowe. Wcześniej było to niemożliwe.

Ze strony niemieckiej umowę podpisali: Gabriele Lösekrug-Möller – sekretarz stanu w Federalnym Ministerstwie Pracy i Spraw Socjalnych oraz Rolf Wilhelm Nikel – ambasador Niemiec w Warszawie, natomiast ze strony polskiej Marek Bucior – wiceminister Pracy i Polityki Społecznej.

– Umowę podpisujemy w szczególnym miejscu i choć nie zdołamy naprawić bezmiaru cierpienia ofiar nazistowskiego terroryzmu, to możemy zaoferować zgodną z prawem rekompensatę za pracę w getcie – powiedziała sekretarz stanu Gabriele Lösekrug-Möller.

Tomasz Miedziński, przewodniczący Stowarzyszenia Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej, tak skomentował zawarcie umowy: „Kiedy rozpoczęliśmy rozmowy ze stroną niemiecką, mieliśmy w Polsce około 700 beneficjentów. Obecnie zostało nas nie więcej niż 350 do 400. Chcę wierzyć, że dzięki tej pomocy, w ostatnich latach swojego życia, beneficjenci będą trochę godniej żyć do końca swych dni. Dlatego należy się cieszyć, że wreszcie umowa ta została zawarta”.

Wiceminister Marek Bucior podziękował zespołom negocjacyjnym za sprawną pracę. Teraz umowa musi zostać ratyfikowana.

Autor: Maciej Zdziech

Muzułmanie, których nie znamy

Andrzej Koraszewski

Godło Bractwa Muzułmańskiego w nagłówku opublikowanego w Internecie 27 stycznia 2015 “Listu do rewolucyjnych szeregów”, pod spodem słowo „Przygotujcie” nawiązujące do wersetu 8:60 z Koranu: „Przygotujcie przeciwko nim, ile możecie sił i oddziałów konnicy, którymi moglibyście przerazić wroga Boga i wroga waszego, jak również innych, którzy są poza nimi, a których wy nie znacie. Bóg ich zna! A to, co wy rozdajecie na drodze Boga, to zostanie wam w pełni oddane i nie doznacie niesprawiedliwości”.

Burmistrzem Rotterdamu jest muzułmanin, Ahmed Aboutaleb. W Holandii żyje dziś milion muzułmanów, to jest sześć procent społeczeństwa. Burmistrz Rotterdamu ma dla nich brutalne przesłanie: „zaakceptujcie zachodnie wartości, albo wracajcie do domu”. Kiedy to samo mówi jego rodak Geert Wilders krzyczymy, że to rasizm. Kiedy mówi to muzułmański polityk, który został wybrany przy potężnym wsparciu muzułmańskich współwyznawców, nie pozostaje nic innego, jak zrobić co w naszej mocy, żeby nikt nie usłyszał jego głosu (tak przynajmniej uważają redaktorzy najważniejszych pism i stacji telewizyjnych).

W codziennej porcji doniesień widzimy zasłonięte twarze młodych mężczyzn podrzynających gardła swoim ofiarom, zdjęcia zburzonych miast, doniesienia o kolejnych mordach terrorystów motywowanych religią. Obok pojawiają się absurdalne zapewnienia amerykańskiego prezydenta i innych polityków z pierwszego szeregu obrońców zachodniej demokracji, że ci ludzie mordujący z okrzykiem Allahu Akbar nie mają nic wspólnego z islamem. Unia Europejska zdejmuje Hamas z listy organizacji terrorystycznych, a Biały Dom przyjmuje delegację Bractwa Muzułmańskiego.

Prezydent Egiptu mówi otwarcie, że jest problem, że konieczna jest natychmiastowa debata na temat interpretacji pism świętych islamu, daje jasno do zrozumienia, że dominujący dziś nurt politycznego islamu jest źródłem islamskiego terroryzmu i nazywa Bractwo Muzułmańskie matką wszystkich islamskich organizacji terrorystycznych – ISIS, Boko Haram, Hamasu, Al-Kaidy. Prezydent Obama wybiera jednak współpracę z Turcją rządzoną przez związaną z Bractwem Muzułmańskim partię; nazywa Turcję najbardziej demokratycznym państwem muzułmańskiego świata, zapewnia nas również, że Iran nie dąży do zbudowania nuklearnego arsenału, bo gwarantuje nam to fatwa Najwyższego Przywódcy Islamskiej Republiki Iranu.

Prasa zachodnia lekceważy nie tylko głos egipskiego prezydenta, głosy dysydentów palestyńskich, lekceważy głosy muzułmańskich liberałów na Zachodzie, ale również starannie cenzoruje wszelkie informacje o otwartej wrogości Iranu i Turcji wobec zachodniej demokracji i jej wartości. Nierzadko ukrywa tożsamość islamskich terrorystów i tożsamość ofiar, strach przed oskarżeniem o islamofobię skłania policję, sędziów i polityków, pracowników opieki społecznej i dziennikarzy do kłamstw i manipulacji, do zapewniania, że nie ma problemu, a wreszcie do przemilczania głosów wzywających do działania muzułmanów.

Burmistrzem Rotterdamu jest muzułmanin, Ahmed Aboutaleb. W Holandii żyje dziś milion muzułmanów, to jest sześć procent społeczeństwa. Burmistrz Rotterdamu ma dla nich brutalne przesłanie: „zaakceptujcie zachodnie wartości, albo wracajcie do domu”. Kiedy to samo mówi jego rodak Geert Wilders krzyczymy, że to rasizm. Kiedy mówi to muzułmański polityk, który został wybrany przy potężnym wsparciu muzułmańskich współwyznawców, nie pozostaje nic innego, jak zrobić co w naszej mocy, żeby nikt nie usłyszał jego głosu (tak przynajmniej uważają redaktorzy najważniejszych pism i stacji telewizyjnych).

Bezpośrednio po zamachu na redakcję „Charlie Hebdu” urodzony w Maroku Ahmed Aboutaleb mówił między innymi: „Jeśli nie podoba wam się tu, bo jacyś satyrycy mają swoje pismo, to ja mówię wam – spierdalajcie stąd!”

W późniejszym wywiadzie dla telewizji CNN, nie używał już tak mocnych słów, ale w najmniejszym stopniu ich nie żałował, ani nie cofał:

Czytaj dalej tu: Muzułmanie, których nie znamy