Iran’s House of Cartoon to hold a Holocaust cartoon competition in response to Charlie Hebdo

The competition about Holocaust denial is in response to Charlie Hebdo’s cartoons of the Prophet Mohammed

The competition about Holocaust denial is in response to Charlie Hebdo’s cartoons of the Prophet Mohammed

An international cartoon competition has been launched in Iran around the theme of Holocaust denial, reportedly in response to the publication of cartoons depicting the Prophet Mohammed by Charlie Hebdo magazine.

Twelve people were killed when terrorists executed a brutal attack on the Paris offices of satirical magazine Charlie Hebdo, four of whom were cartoonists.

Iran’s House of Cartoon and the Sarcheshmeh Cultural Complex have organised the competition and are offering a cash prize of $12,000 (£7,960) to the winner, $8,000 (£5,300) for the cartoonist that makes second place and £5,000 (£3,320) for third place, according to the Tehran Times.

The work will go on display at the Palestine Museum of Contemporary Art in Tehran and several other places across the city.

It is the second time the competition has been held; in 2006 the country’s biggest selling newspaper, Hamshahiri, decided to try and find the “cleverest” cartoons satirizing the genocide that saw six million Jews murdered at the hands of the Nazis, reportedly in an attempt to attack the West’s “double standards” over religious satire and free speech, according to the Guardian.

This first competition, which was condemned by Jewish organisations, was launched in response to the Muslim outrage at the publication of the Danish cartoons showing the Prophet Mohammed that year.

Now the second competition to be themed around Holocaust denial by the House of Cartoon has been organised in protest against the Charlie Hebdo cartoons, Masud Shojaei-Tabatabaii, said during a press conference.

Czytelnicy NGL o Marku Hłasce

Pocztówka wydana nakładem NGL z okazji 80. rocznicy urodzin i 45. rocznicy śmierci Marka Hłaski (1934-1969).

Pocztówka wydana nakładem NGL z okazji 80. rocznicy urodzin i 45. rocznicy śmierci Marka Hłaski (1934-1969).

Przy okazji wydania nakładem NGL pocztówki z okazji 80. rocznicy urodzin i 45. rocznicy śmierci Marka Hłaski (1934-1969), na jesieni ub.r. zwróciliśmy się do naszych Czytelników z pytaniem: „Który z utworów Marka Hłaski należy do Twoich ulubionych i dlaczego?” Poniżej publikujemy wybrane przez nas odpowiedzi. Pozostawiamy oryginalną pisownię, jedynie gdzieniegdzie poprawiając interpunkcję i dokonując w sumie kosmetycznych poprawek.

Kasia Wiśniewska: Nie mam jednego ulubionego utworu. Marek Hłasko głównym bohaterom dawał swój charakter, osobowość, rozterki i ból istnienia. Od lat mam wrażenie, że to był jedyny człowiek na świecie, który mnie rozumiał, więc w każdym z utworów odnajduję część siebie.

Weronika Matoga: Mój ulubiony utwór, choć może to zbyt oczywiste, to „Pierwszy krok w chmurach”. Tak prawdziwy, pokazuje, jak łatwo jest zniszczyć coś, co tak naprawdę jeszcze się nie zaczęło. A wszystko to przez własne przegrane marzenia i nadzieje…

Tomasz Piwowarski: Moim ulubionym utworem Marka Hłaski jest zdecydowanie „Sowa, córka piekarza”. Dla mnie to wybitne połączenie surowego realizmu rzeczywistości i poetyzmu postaci, cynizmu i romantyzmu – które najlepiej oddaje w moim odczuciu stan człowieka w rzeczywistości nagiej, tj. surowej, szarej. Wartość spostrzeżeń Marka, które wsadził w usta bohaterów, jest dla mnie nadzwyczaj wielka – nie uciekliśmy jako ludzie za daleko od tamtych prawd, losów i tragedii – i w związku z tym stawiam tę książkę i w ogóle twórczość Hłaski na najwyższym miejscu wśród moich „świętych pism”.

Joanna Gierasimiuk: Moim ulubionym utworem Hłaski jest „Pierwszy krok w chmurach”. Dlaczego? Wydaje mi się, że najlepiej opisuje on dla mnie Polskę, a może raczej polskość. To nie jest ani obraza, ani odraza, ale raczej pogodzenie się ze stanem. Człowiek może marzyć, przeżywać swe marzenia, ale zostanie dość szybko sprowadzony do początkowej materii, wegetacji, otrzymując przy tym bonus – osądzenie za nadmierne wychylanie się od stada. I co z tego, że człowiek marzył?

Czytaj dalej tu: Czytelnicy…