Archive | November 2015

10 najczęstszych objawów nadużywania internetu

10 najczęstszych objawów nadużywania internetu

Redakcja,


Coraz większą część dnia spędzamy wpatrzeni w małe i duże ekrany. Jak wpływa to na funkcjonowanie naszego umysłu, nasze zachowania i relacje?

.

Ostatnio spędziłem dwa lata przy komputerze, pracując nad moją nową książką. Odczuwając skutki tak intensywnego obcowania z ekranem, postanowiłem przyjrzeć się temu, jak wpłynęło ono na mój umysł, emocje i zachowania – oświadczył niedawno David McCandless, twórca wspaniałych wizualizacji, który gościł już na łamach POLITYKI w artykule poświęconym pięknym infografikom.

Jak przystało na eksperta od organizowania danych, Brytyjczyk podszedł do tematu fachowo: starannie skatalogował zaobserwowane u siebie objawy, a następnie spytał internautów, które oznaki przeładowania sieciowego rozpoznają u siebie. A może chcieliby coś dodać?

W ten sposób powstała lista najczęstszych objawów przedawkowania internetowego, która – przyznajemy z pewną przykrością – wydaje się nam bardzo trafiona.

1. Tik smartfonowy

Każdą wolną chwilę wypełniasz interakcją z telefonem. Na przykład gdy twój rozmówca odchodzi na moment od stołu, wyciągasz smartfona i zaglądasz na Facebooka albo sprawdzasz wiadomości. Często na wpół świadomie, stąd „tik”.

2. Głód informacji

Centra przyjemności w mózgu domagają się ciągłej stymulacji nowymi informacjami, nowinkami, wiadomościami, mailami, polubieniami, komentarzami… Jesteś jak mysz laboratoryjna uzależniona od narkotyku, która ciągle domaga się kolejnej dawki: odśwież, odśwież, odśwież.

3. Zatrucie informacyjne

Czyli skutek ulegania głodowi z poprzedniego punktu: „psychiczno-neurologiczny odpowiednik niestrawności”. Objawia się przemęczeniem organów odpowiadających za przyswajanie informacji. Oczy i mózg czują się przeładowane nieustannym, niekoniecznie świadomym przyswajaniem informacji (często dla zwyczajnego zabicia czasu). Zatruciu temu często towarzyszy „poczucie gniewu lub żalu wobec marnowania czasu / życia”.

4. Automatyzm

Wyciągasz telefon, by sprawdzić repertuar pobliskiego kina, a dwadzieścia minut później „łapiesz się” na oglądaniu śmiesznych filmików na YouTube. Doprowadził cię do nich nie do końca kontrolowany łańcuch zachowań: strona kina, przy okazji sprawdzenie Facebooka, jakiś ciekawy wpis, pod nim zabawne komentarze, a w nich link do filmiku o gadającym psie, po którym YouTube proponuje sprawdzenie klipu o latającym kocie. A na jaki film w ogóle zamierzałeś się wybrać?

5. Rozczarowanie światem

A najpierw oczekiwanie, że świat realny będzie taki jak ten wirtualny. Równie kolorowy i dynamiczny, w którym da się robić kilka rzeczy jednocześnie i rozmawiać z kilkoma osobami na raz. W którym wszelka informacja będzie dostępna natychmiast, a w razie jakiejkolwiek pomyłki zawsze można kliknąć „wstecz” albo „cofnij”. Kiedy okazuje się, że jednak real tak nie działa, „pojawia się wewnętrzny niepokój, niecierpliwość, frustracja i gniew” – pisze McCandless.

Czytaj dalej tu: 10 najczęstszych objawów nadużywania internetu


twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com

 


W żółtych płomieniach liści, słowa Agnieszka Osieckia – Skaldowie

„W żółtych płomieniach liści”

1970 – nagroda dziennikarzy za piosenkę “W żółtych płomieniach liści” (A. Zieliński – A. Osiecka) na VIII KFPP w Opolu.


 

“W żółtych płomieniach liści”
słowa: Agnieszka Osieckia
muzyka: Andrzej Zieliński,
wykonanie: Łucja Prus wraz z zespołem Skaldowie

W żółtych płomieniach liści brzoza dopala się ślicznie
Grudzień ucieka za grudniem, styczeń mi stuka za styczniem
Wśród ptaków wielkie poruszenie, ci odlatują, ci zostają
Na łące stoją jak na scenie, czy też przeżyją, czy dotrwają

I ja żegnałam nieraz kogo i powracałam już nie taka
Choć na mej ręce lśniła srogo obrączka srebrna jak u ptaka
I ja żegnałam nieraz kogo, za chmurą, za górą, za drogą
I ja żegnałam nieraz kogo, i ja żegnałam nieraz

Gęsi już wszystkie po wyroku, nie doczekają się kolędy
Ucięte głowy ze łzą w oku zwiędną jak kwiaty, które zwiędły
Dziś jeszcze gęsi kroczą dumnie w ostatnim sennym kontredansie
Jak tłuste księżne, które dumnie witały przewrót, kiedy stał się

I ja witałam nieraz kogo, chociaż paliły wstydem skronie
I powierzałam Panu Bogu to, co w pamięci jeszcze płonie
I ja witałam nieraz kogo, za chmurą, za górą, za drogą
I ja witałam nieraz kogo i ja witałam nieraz

Ognisko palą na polanie, w nim liszka przez pomyłkę gore
A razem z liszką, drogi Panie, me serce biedne, ciężko chore
Lecz nie rozczulaj się nad sercem, na cóż mi kwiaty, pomarańcze
Ja jeszcze z wiosną się rozkręcę, ja jeszcze z wiosną się roztańczę

I ja żegnałam nieraz kogo i powracałam już nie taka
Choć na mej ręce lśniła srogo obrączka srebrna jak u ptaka
I ja żegnałam nieraz kogo, za chmurą, za górą, za drogą
I ja żegnałam nieraz kogo, i ja żegnałam nieraz


twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com

 


Dunskie spotkania – Janina Katz

Dunskie spotkania – Jannina Katz

Janina Katz (ur. 2 marca 1939 w Krakowie, zm. 18 października 2013 w Kopenhadze[1]) – polska pisarka żydowskiego pochodzenia, pisząca głównie po duńsku, tłumaczka polskiej literatury na język duński. Janina Katz – Wikipedia, wolna encyklopedia

Urodziła się w Krakowie w rodzinie żydowskiej. Podczas II wojny światowej była przechowana przez polską rodzinę: Marię i Stefana Kapłańskich w Dobczycach. Studiowała polonistykę i socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie pracowała przez kilka lat jako asystent na wydziale Socjologii i Filologii Polskiej. W latach 60. publikowała w Miesięczniku Literackim, Twórczości, Współczesności i Życiu Literackim. W 1969 po antysemickiej nagonce, będącej następstwem wydarzeń marcowych wyemigrowała do Danii i osiadła w Kopenhadze, gdzie mieszkała do śmierci. Na emigracji współpracowała z kilkoma gazetami wydawanymi w języku polskim, m.in. paryską Kulturą, Pulsem, Znakiem i Odrą.

Janina Katz – Wikipedia, wolna encyklopedia

Twórczość

Janina Katz wydała w Danii dwanaście tomików wierszy, pięć powieści, dwa tomy opowiadań oraz książkę dla dzieci. W Polsce ukazały się jak dotąd trzy powieści i wybór wierszy z jedenastu tomików (Powrót do jabłek), a także opowiadania (w periodykach); wszystko w przekładzie Bogusławy Sochańskiej:

Janina Katz przetłumaczyła na język duński m.in. cztery tomiki wierszy oraz prozę Martwa natura z wędzidłem Zbigniewa Herberta, cztery tomiki wierszy Ewy Lipskiej, dwa tomy wierszy Wisławy Szymborskiej, po jednym tomie Czesława Miłosza i Tadeusza Różewicza, dramaty Sławomira Mrożka oraz prozę Tadeusza Konwickiego i Kazimierza Brandysa.

Nagrody

W 1996 otrzymała Beatrice Prisen, doroczną nagrodę Duńskiej Akademii Literatury za całokształt twórczości. Jest także laureatką nagrody Duńskiego Związku Pisarzy za wkład w porozumienie między narodami oraz innych literackich nagród przyznawanych w Danii i za granicą. W 2002 przyznano jej dożywotnie stypendium twórcze państwowej Fundacji Sztuki.

Za działalność translatorską otrzymała nagrodę paryskiej Kultury, a w 1997 odznakę honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej przyznawaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za szczególne osiągnięcia w upowszechnianiu kultury polskiej za granicą.

W 2009 r. otrzymała nagrodę literacką miesięcznika “Odra” za powieść Pucka i tomik wierszy Pisane po polsku. 1 grudnia 2011 Janina Katz została nominowana do Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej 2012 za tomik wierszy Skrevet på polsk (2011), na który składają się duńskie wersje utworów publikowanych pierwotnie w miesięczniku “Odra“.

 


twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com

 


Koncert z okazji 77. Rocznicy Nocy Kryształowej

Koncert z okazji 77. Rocznicy Nocy Kryształowej

W związku z przypadającą w tym roku 77. rocznicą Nocy Kryształowej zapraszamy na koncert Katarzyny Hajduk “Muzyka niechciana – Muzyka Pożądana”.

Program składa się z dzieł kompozytorów, których muzyka uznana została za muzykę zwyrodniałą (“Entartete Musik”) przez nazistowską propagandę oraz zaprezentowana na wystawie zorganizowanej przez Hansa Zieglera w 1938r. w Dusseldorfie.

Koncert odbędzie się 9 listopada 2015 r. (poniedziałek) o godz. 18.00 w Austriackim Forum Kultury, ul. Próżna 7/9.

Wstęp wolny

Katarzyna Hajduk-Konieczna – ukończyła studia pianistyczne w klasie prof. Jerzego Romaniuka i as. Ramiro Sanijneza na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, otrzymując w 2010r. dyplom z wyróżnieniem. W tym samym roku rozpoczęła studia podyplomowe w Królewskim Konserwatorium w Brukseli pod kierunkiem prof. Jana Michielsa, oraz równolegle studia w zakresie wykonawstwa muzyki dawnej, w klasie fortepianu historycznego prof. Pieta Kuijkena oraz klawesynu – w klasie prof.Dominika Riepe i Sofie Vanherle. Brała ponadto udział w licznych kursach mistrzowskich, pracując pod okiem takich wybitnych specjalistów jak Katarzyna Popowa – Zydroń, Andrzej Jasiński, Paweł Skrzypek, Andrzej Artykiewicz, Letizia Michielon i Fabio Grasso.
W swoim dorobku artystycznym ma również występy solistyczne z orkiestrą Filharmonii Śląskiej w Katowicach, Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen oraz Brussels Brass Ensemble. Jako kameralistka, trwale współpracuje z Tomaszem Koniecznym w ramach duetu fortepianowego “Conludium”. Miała okazję występować w wielu krajach Europy: w Polsce, w Niemczech, w Belgii oraz we Włoszech. Jako pianistka – akompaniatorka regularnie uczestniczy w Beskidzkich Warsztatach Muzycznych w Rycerce Górnej. Od 2012 Katarzyna Hajduk-Konieczna jest członkiem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.


twoje uwagi, linki, wlasne artykuly, lub wiadomosci przeslij do: webmaster@reunion68.com