Babi Yar Holocaust memorial defaced with swastikas

Swastic graffiti on Babi Yar Holocaust memorial Photo By: COURTESY ANNA LENCHOVSKA

For second time in two months, site in Kiev desecrated with graffiti.

KIEV – The Holocaust memorial at Babi Yar in Kiev was discovered defaced by graffiti swastikas on Monday, the second time in less than two months that the site has been desecrated.

Anna Lenchovska, executive director of the Congress of Ethnic Communities of Ukraine, discovered the Nazi symbol spray-painted on two stones flanking the memorial’s giant menorah when leading a tour of schoolchildren at the site, where more than 33,000 Jews were murdered during the Holocaust.

“I was with a group of school youngsters. I approached and said that it is very often vandalized and then I saw it myself. I think almost every year it happens, unfortunately.”

Babi Yar had previously been desecrated in September, only days before Ukrainian President Petro Poroshenko paid a state visit to the site, declaring that “Ukraine will never allow recovery of fascism, persecution along ethnic, language, religious or other lines.”

Russia has consistently leveled accusations of anti-Semitism against the Ukrainian government, claims which both officials and Jewish leaders deny.

An attempted firebombing of a Kiev synagogue prior to Rosh Hashana and a series of anti-Semitic incidents, including the stabbing of a Kollel student last year, raised fears of increased anti-Jewish attitudes, but the subsequent electoral failures of the far Right have largely mitigated the concerns of members of the Jewish community, many Ukrainian Jews have said.

Local Jewish leaders like Josef Zissels of the Va’ad of Ukraine have compared their country favorably to Western European countries like Belgium and France, where attacks against Jewish targets and street harassment are much more common.

“Ukraine lacks… important factors, which define the current significant manifestations of anti-Semitism in Western Europe,” such as a large Muslim immigrant population and “the anti-Israeli rhetoric that has been fashionable in the last dozen years among the left wing intellectuals,” Zissels has written.

Portrait of Orthodox Girl in Synagogue Wins International Photography Award

By Maya Benton

Chayla in Shul,” by Laura Pannack, winner of the National Portrait Gallery’s 2014 John Kobal Award. (Courtesy of Laura Pannack)

‘Chayla in Shul’ will be displayed in London’s National Portrait Gallery

This week the National Portrait Gallery in London announced the winners of one of the world’s most prestigious portrait photography awards. Among the usual intimate family portraits, eerie shots of twins, dystopic depictions of urban poverty and suburban malaise, portraits of political officials—including a particularly unsettling close-up of Silvio Berlusconi—and politically engaged photographs of the victims and survivors of war-torn communities, is an image of a young, red-headed Orthodox Jewish girl. The photograph, “Chayla in Shul,” won this year’s John Kobal New Work Award, given each year to a promising photographer under age 30. Laura Pannack, a British photographer and graduate of London’s esteemed Central Saint Martins College of Art, was awarded the £4,000 ($6,250) prize and a prestigious commission to photograph a member of the U.K. film industry for the National Portrait Gallery’s permanent collection.

Culled from more than 4,000 international submissions by roughly 1,800 photographers, 59 portraits were chosen by the judges to be included in this year’s exhibition, which draws more than 200,000 people to the National Portrait Gallery each year. The show opened Thursday and runs through February 22.

I spoke with Pannick just after the award was announced to learn more about the image that nabbed this year’s prize. Five years ago Pannack, who describes herself as a “cultural Jew,” moved to the Stamford Hill district of North-East London, an area heavily populated by Haredi Jews that has been subject of attacks and media criticism in recent years. Pannack did not know much about the “very closed, very modest community” she encountered when she moved to the neighborhood, and quickly decided she would undertake a photographic project documenting her new neighbors. Unsure how to best approach the project, she spent many months getting to know the families, working in the schools and with the women’s and children’s groups as they slowly invited her into their world. The result is an ongoing series (working title: Purity), documenting the lives and experiences of Jewish women living in Stamford Hill.

The photographer describes Chayla, the 11-year-old subject of her winning photograph, as extremely shy and introverted, very mature and extremely intelligent. Although the majority of the photographs in the Purity series are taken in people’s homes, Chayla is pictured in the women’s section of the synagogue led by her father, an Orthodox rabbi.

Read More: Portrait of Orthodox Girl…

CAMERIMAGE 2014

W poszukiwaniu utraconego krajobrazu

Opis

Zrealizowany przez publicystę Leo Kantora autobiograficzny dokument a zarazem unikatowa historia społeczności żydowskiej w Breslau-Wrocławiu i na Dolnym Śląsku. Są w tym filmie spotkania w rodzinnym Strzegomiu, gdzie po wojnie z rodzicami zamieszkał mały Leo, są też dzieje znanych i mniej znanych Żydów, kluczowe wydarzenia i krajobrazy: ocalałe i te, które żyją już tylko we wspomnieniach bohatera.
Sekcja festiwalu

Dokumentalny Pokaz Specjalny
Data i miejsce projekcji
20-11-2014; 18:30
Opera Nova – sala dokumentalna

Film jest jak gotycka katedra, która powstaje jako efekt współpracy artystów różnych profesji kierowanych przez ‘magister operis’, a w filmie przez reżysera. To głównie reżyserzy i aktorzy (którzy są jak rzeźby i obrazy zdobiące katedrę) przyciągają uwagę podczas festiwali, konkursów i przeglądów. Rola autorów zdjęć filmowych i ich znaczenie jako osób mających wkład w wizualny efekt całości – ostateczny kształt obrazu filmowego – jest zwykle niedoceniana. A jednak, tworzenie filmów przy użyciu kamery sięga źródeł kinematografii oraz narracji filmowej i tak samo jak fabuła kreuje znaczenie. Nie byłoby to możliwe bez wyjątkowej sztuki autorów zdjęć filmowych. – Marek Żydowicz, Dyrektor Festiwalu

Festiwal Form Dokumentalnych NURT 2014

11. (54) “W POSZUKIWANIU UTRACONEGO KRAJOBRAZU” 40’

scen. i reż.: Leo Leszek Kantor, zdj.: Jacek Knopp, Artur Łukaszewicz, Grzegorz Hawałej, mont.: Grzegorz Mazur, prod.: Kulturforum & V-Film Andrzej Stachecki

Filmowa kreacja świata młodości autora wyrzuconego z kraju ojczystego w pamiętnym roku 1968, a dzisiaj powracającego do Polski, by raz jeszcze zmierzyć się z sentymentalnymi i tragicznymi jednocześnie obrazami niezawodnej pamięci dziecka.

Dyskusję z autorami filmów po projekcji prowadzi Marian Curzydło, członek Komisji Selekcyjnej NURT-u

Poprzednie informacje o Filmie L. Kantora ktore ukazaly sie na Blogu Reunion68.

Rosja chce stworzyć własną Wikipedię

ŁR/PAP

Wikipedia to najpopularniejsza encyklopedia internetowa na świecie

Rosja planuje opracowanie własnej Wikipedii, by zapewnić swym obywatelom “szczegółową i rzetelną” informację o życiu i rozwoju kraju – powiadomiła znajdująca się w Sankt Petersburgu Biblioteka Prezydencka imienia Borysa Jelcyna.

Encyklopedię internetową instytucja ta opracuje wraz z Rosyjską Biblioteką Narodową.

Wskazując, jak pisze Reuters, na płynące z Zachodu zagrożenia, Kreml w tym roku wzmocnił kontrolę nad internetem, co krytycy nazywają krokiem ku cenzurowaniu sieci, wprowadził też więcej propaństwowych treści, podobnie jak w ściśle kontrolowanych mediach państwowych.

Biblioteka Prezydencka podała, że do opracowania zasobów nowej Wikipedii już otrzymała ponad 50 tysięcy książek i dokumentów archiwalnych z 27 bibliotek w różnych regionach Rosji.

Autorzy nowych zasobów twierdzą, że “połączenie unikatowych materiałów dotyczących poszczególnych regionów w jedną spójną encyklopedię elektroniczną pozwoli w sposób obiektywny i precyzyjny ukazać kraj, jego ludność, wielorakość struktur państwowych i narodowych Rosji”.

Nie wiadomo, czy nowy projekt może jakoś wpłynąć na dostęp do istniejącej Wikipedii – pisze Reuters i przypomina, że prezydent Rosji Władimir Putin określił internet mianem “specjalnego projektu CIA”, a Kreml zapowiedział ochronę swej strefy online przed groźbami z Zachodu, gdy stosunki między przeciwnikami z czasów zimnej wojny sięgnęły dna z powodu kryzysu na Ukrainie.

Od lutego władze Rosji mogą blokować strony internetowe bez orzeczenia sądu – pisze Reuters.