Archive | October 2023

UE podzielona w sprawie funduszy dla Palestyny. Niemcy i Austria zawiesiły pomoc

Oct14

Palestyńczycy uciekają z południowej części Strefy Gazy. (Fot. Hatem Moussa / AP Photo)

UE podzielona w sprawie funduszy dla Palestyny. Niemcy i Austria zawiesiły pomoc

Alicja Gardulska

Po ataku Hamasu na Izrael pojawiły się pytania o to, jak wykorzystywana jest pomoc udzielana przez Unię Europejską Palestynie.

.

Niespodziewany atak Hamasu ze Strefy Gazy całkowicie zaskoczył Izrael w sobotę rano. Europejscy przywódcy natychmiast potępili ten akt terroru. – Ta przemoc nie jest ani rozwiązaniem politycznym, ani aktem odwagi. To czysty terroryzm i Izrael ma prawo się bronić – powiedziała Ursula von der Leyen, przewodnicząca Komisji Europejskiej.

W wielu europejskich miastach pojawiły się symbole solidarności oraz demonstracje wsparcia dla Izraela. W ubiegły weekend w Madrycie, Sztokholmie, Rzymie, Monachium i Londynie ludzie wyszli na ulice, by okazać wsparcie także Palestynie. – Cywile w Palestynie żyją w stanie oblężenia od tak dawna i to jest reakcja na to. Oczywiście zabijanie kogokolwiek nigdy nie jest usprawiedliwione. Ale nie można tego rozpatrywać tylko w oparciu o to co zdarzyło się w weekend. Trzeba spojrzeć na historię konfliktu – przekonywała uczestniczka protestu w Madrycie.

Brutalny atak Hamasu wywołał debatę i silne emocje. Tydzień zaczął się od demonstracji w Paryżu, Londynie i Brukseli, podczas których tysiące osób deklarowało poparcie dla Izraela. Zaczęły nasilać się apele o wstrzymanie pomocy rozwojowej dla terytoriów palestyńskich.

Zobacz wideo: 

Finanse Palestyny. Ile pieniędzy płynie tam z Unii Europejskiej?

Państwo palestyńskie jest całkowicie zależne od pomocy. Bez finansowania ze strony społeczności międzynarodowej 5 milionów mieszkańców nie byłoby w stanie przetrwać. Według ONZ jedna trzecia ludności żyje poniżej granicy ubóstwa. Większość z nich w Strefie Gazy. 

Każdego roku społeczność międzynarodowa przekazuje ponad 2 miliardy euro pomocy. Na szczycie listy darczyńców są kraje europejskie, które dostarczają ponad połowę wszystkich funduszy. Jest ona przekazywana w ramach kilku różnych programów organizowanych nie tylko przez UE, ale także przez poszczególne kraje. 

Większość pomocy trafia do UNRWA – agencji ONZ ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie. Same kraje unijne finansują 40 proc. budżetu tej agencji, która zapewnia Palestyńczykom podstawowe usługi w zakresie edukacji, opieki zdrowotnej, wyżywienia i zakwaterowania. Głównym darczyńcą są Niemcy. W 2020 roku samodzielnie sfinansowały 17 proc. budżetu tej agencji. 

Komisja Europejska finansuje także władze palestyńskie za pośrednictwem PEGASE, mechanizmu stworzonego w 2008 roku, by pomóc Palestynie stać się funkcjonującym państwem z własnymi instytucjami zdolnymi do świadczenia usług publicznych. KE wypłaca pensje i emerytury ponad 50 tys. urzędników na Zachodnim Brzegu. Ponadto różne kraje UE udzielają również bezpośredniego wsparcia konkretnym projektom, jak choćby budowa infrastruktury w sektorach taj a rolnictwo, zasoby wodne i odnawialne źródła energii.

Możliwość wspierania władzy palestyńskiej została mocno ograniczona, kiedy władzę w Strefie Gazy przejął terrorystyczny Hamas, finansowany przez Katar, Iran i Turcję. 

Co z miliardami euro, które UE ma wysłać Palestynie? 

UE przeznaczyła dla Palestyny 1,8 mld euro do przyszłego roku, ale Komisja Europejska jest teraz podzielona co do tego, czy zamrozić fundusze, czy nie. We wtorek rozmawiali o tym ministrowie praw zagranicznych w Omanie. – Nie współpracujemy z Hamasem, ale tak wspieramy i współpracujemy z władzami palestyńskimi. Nie wszyscy Palestyńczycy są terrorystami. A więc zbiorowe sankcje wobec wszystkich Palestyńczyków będą niesprawiedliwe i nieproduktywne – mówił Josep Borrell, szef unijnej dyplomacji. 

To pogląd wielu, ale nie wszystkich państw członkowskich UE. Na przykład Niemcy i Austria już częściowo zawiesiły pomoc dla Palestyny. Z drugiej strony  Francja i Hiszpania naciskają na zwiększenie wsparcia. Jedno jest pewne. Wszyscy będą pilnować tego, by pomoc wysłana Palestyńczykom nie wpadła w niepowołane ręce. 

“Tydzień w Europie”. Współpraca “Wyborczej” z francusko-niemiecką telewizją ARTE

Nagrania przygotowane przez francusko-niemiecki kanał kulturalny ARTE przedstawiają europejskie wiadomości tygodnia w swobodnym tonie. 15-minutowe odcinki omawiają ważne informacje polityczne, gospodarcze, społeczne oraz kulturalne. W magazynie pojawiają się też rozmowy z dziennikarzami, reportażowe nagrania z miejsc zdarzeń i polecenia redakcji ARTE. Magazyn można oglądać na ARTE.TV i Wyborcza.pl, a także na platformach innych partnerów projektu – oprócz “Wyborczej” są nimi “El País”, “Le Soir”, “Internazionale”, “Kathimerini”, “Telex” i “Ir”. Dzięki temu ważne bieżące informacje dotyczące Europy mogą docierać do szerokiego grona odbiorców aż w ośmiu wersjach językowych.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Decent liberals may do more harm than pro-Hamas demonstrators

Oct14
Decent liberals may do more harm than pro-Hamas demonstrators

JONATHAN S. TOBIN

Headquarters of “The Washington Post.” Credit: DCStockPhotography/Shutterstock.

The aftermath of the Oct. 7 Hamas attacks on Israel was a wake-up call for a lot of Jewish liberals. It’s not just that they, along with the rest of the world, were shocked by the depravity of the terrorist assault, which left more than 1,300 Israelis dead, thousands wounded, and approximately 150 believed to have been kidnapped and taken to Gaza. The appalling evidence of rapes and mass killings of men, women and children, including the burning and the beheading of infants is almost beyond comprehension. But for political progressives, the fact that some were cheering for Hamas was a bridge too far even for those who have always preferred to see no enemies on the left.

The existence of a pro-Hamas wing of the progressive movement is a stain on the honor of the political left that shouldn’t be ignored or downplayed. It illustrates not just the indecency of those taking this stand but demonstrates the consequences of the rise of toxic ideologies like intersectionality and critical race theory in which Jews and Israelis are mischaracterized as, by definition, white oppressors of Palestinian people of color.

Conservatives who have been pointing out that woke ideas like the diversity, equity and inclusion (DEI) catechism enable antisemitism already had plenty of proof to back up their conclusions. But the spectacle of pro-Hamas activism in American streets—and especially on the campuses of elite universities like Harvard and Columbia, which has led directly to threats and acts of violence against Jews—has established beyond any doubt the intersectional left’s embrace of a form of Jew-hatred that is indistinguishable from that of the Nazis.

As outraged as I am about the moral bankruptcy of these progressives, I don’t view them as the primary threat to Israel in the West. Just now, I’m far more worried about the behavior and comments of decent liberals than their more radical erstwhile allies.

By that I mean those figures who have expressed their revulsion at Hamas’s actions and denounced the support the terrorists have gotten from the progressives, but who, unlike President Joe Biden, don’t add a “full stop” to their support of Israel. The loud chorus of corporate media talking heads and pundits, both Jewish and non-Jewish, who are treating Israel’s efforts to put an end to this deadly threat as morally dubious may not be as despicable as those openly approving of the mass killing of Jews. However, it is those avatars of a “decent left” that treat the Israeli counter-offensive aimed at hopefully eliminating Hamas as also wrong who wield far more influence and do a great deal more damage to the existential struggle to defend the Jewish state than the ones who react to images of murdered Jewish babies with cries of “Free Palestine.”

These supposedly good people don’t merely virtue signal their anguish about Palestinian casualties as well as those of Israelis. Instead, they assert a degree of moral equivalence between the efforts of the Israel Defense Forces to take out terrorists and the crimes of Hamas. They denigrate advocacy for the complete defeat of Hamas as not merely futile but wrong since they claim that the taking of life on both sides should be denounced, regardless of the circumstances.

It is hard to ignore the mobs in New York’s Times Square howling for the shedding of Jewish blood. Yet it is unlikely that anyone in the Biden administration, even those mid-level staffers most hostile to Israel, is paying much attention to them. But the op-ed columnists working at The New York Times just a few blocks away—right now writing pieces urging opposition to Israel’s counter-offensive and calling for international pressure on the Jewish state that will essentially leave the murderers in place and triumphant when the shooting stops—are the real problem.

BLM and Hamas

The statements and social-media posts from the Black Lives Matter movement noting their approval of the attacks, including one in which they invoked the paragliders used to perpetrate the massacre at a Rave festival in which hundreds were slaughtered and women were raped next to the corpses of their friends, was particularly egregious. So, too, were the demonstrations held by leftist groups like the Democratic Socialists of America (DSA), where Hamas was applauded, as well as gatherings around the country where Arab and Palestinian Americans took a prominent role in both identifying with Hamas and falsely labeling their bestial acts as justified “resistance” against Israeli “occupation.”

Most of the liberal Jewish establishment had endorsed the BLM movement in 2020 in the wake of the killing of George Floyd. But when Zionist Organization of America national president Mort Klein denounced BLM for its open anti-Zionism, he was denounced by many on the Jewish as a racist for having the bad manners to tell the truth about a group that was treated as irreproachable by those desperate to stay in sync with liberal political fashion.

Still, no one on the Jewish left could be surprised that many of their allies were anti-Zionists. But the fact that they had no scruples or reticence about publicly embracing not just violence against Israel but atrocities of this sort had to hurt. After all, rather than dispute the atrocities, the Hamas perpetrators were proud of them—posting the images of their murderous spree and abuse of women on social media—and then were cheered in the streets of Gaza.

The identification with these crimes even shocked some on the left. Congressional “Squad” leader Rep. Alexandria Ocasio-Cortez (D-N.Y.) felt the need to disassociate herself from what she rightly described as the “bigotry” and the “callousness” on display at the Times Square DSA pep rally for Hamas. Yet in the same statement, she asserted a moral equivalence between Israeli victims and Palestinian terrorists, and their supporters, and called for a ceasefire that would allow the Islamist group to escape punishment for its crimes.

AOC’s pivot away from open support for Hamas—a stance that separated her from her more “Squad” colleagues Reps. Rashida Tlaib (D-Mich.) and Ilhan Omar (D-Minn.)—proved telling. The opportunistic Ocasio-Cortez understood instinctively that the place for critics of Israel to be was not among the ranks cheering the slaughter of Jews but rather among those seeking to stop Israel from preventing future terrorist attacks.

The foreign-policy establishment had already begun to weigh in to deprecate any Israeli action that might take down Hamas as pieces by Richard Haas and Thomas Friedman indicated. They were soon joined by other Times columnists like Nicholas Kristof and Michelle Goldberg, who were careful to denounce Hamas atrocities but swiftly moved on to their real objective: establishing that Israel’s counter-attack was, in principle as well as practice, bound to be as wrong as the terrorist massacre.

The foes of moral clarity

None were more clear about this than Washington Post columnist Paul Waldman, an influential figure inside the Beltway who, like Haas, Friedman and Goldberg, is Jewish. Waldman’s piece, titled “Israeli-Palestinian conflict needs moral consistency, not moral clarity,” got to the heart of the debate that will determine whether the Biden administration will stick to its praiseworthy stance supporting Israel or abandon it in the coming days once an Israeli offensive comes under fire from those who will cite Palestinian casualties as a reason to let Hamas off the hook.

Waldman thinks the effort to draw a clear moral distinction between Hamas crimes and Israeli efforts to prevent future crimes and to punish the perpetrators is wrong. Indeed, in a gobsmackingly outrageous argument, he claims that if you see Hamas as in the wrong and Israel as being in the right, then you are no different from Hamas.

That makes sense if, like those who peddle the foreign-policy establishment’s failed ideas about the only solution to the conflict being territorial compromise, you see Palestinian efforts to destroy Israel as not that dissimilar from Israel’s unwillingness to be destroyed. What he wants is more nuance in which our grief for Palestinian civilian casualties is balanced against our tears for Israelis who have been murdered, raped or kidnapped. He believes that if one is justified, so is the other.

It’s true that we should deplore the suffering of all innocents. But the problem with this is not just his insufferable virtue-signaling. Rather, it is his unwillingness to understand that a cause that cheers the most depraved atrocities is immoral, and one that seeks to defeat and completely destroy the group and the ideology that produces those crimes is, by definition, moral, even if sometimes the pursuit of that just end, may require military action that results in the deaths of civilians.

Just as the military campaigns of the Allies against the Nazis necessitated an unfortunate toll of German civilian dead, so, too, must those of Israel to wipe out Hamas, even if its army does far more to avoid such deaths. Some historians continue to debate the morality of some of the air raids on Germany. But can anyone seriously doubt that a moral scrupulousness about violating the laws of war that allowed the Nazi regime to survive in Berlin so as to lessen the total of German civilian casualties would have been profoundly immoral?

A just war against Hamas

The evidence of Hamas beliefs that was on display during the Oct. 7 attacks—the worst massacre of Jews since the Holocaust—compels the observer to conclude that the Islamist group is not merely dedicated to Israel’s destruction but is, at its core, as genocidal and barbaric as the Nazis. That means that those who argue that Israel must stand down and allow Hamas to survive as the sovereign power in the Gaza Strip are advocating a stance that is not just “pro-terrorist” but immoral. In wars like these, responsibility for the deaths that occur belongs to those who pursue immoral ends, not their opponents.

The campaign to completely eliminate Hamas is—from both a legal and moral perspective—a just war. To oppose such a war in the name of a dubious “moral consistency” about abhorring civilian casualties isn’t merely specious. Those who take this position want us to think they are “decent” liberals and morally distinct from progressives who glory in Hamas crimes. But those opinion leaders who are pushing hard for the Biden administration to use its leverage to stop Israel from defeating Hamas are actually far worse than the leftists who aren’t afraid to express their antisemitism in public.

The rantings of the hard left are upsetting and create an atmosphere of hate that makes Jewish life more difficult on campuses and in cities. But the “decent” liberals who may well prove to be the lifeline that the criminals who shed Jewish blood in such great quantities this past week need may do a great deal more harm than those radicals in the long run. If they succeed in persuading Biden to back away from Israel and let Hamas win, these supposedly virtuous people who are so convinced of their goodness will have the blood of all the future victims of Islamist terrorism—both Jewish and non-Jewish—on their hands.

Jonathan S. Tobin is editor-in-chief of JNS (Jewish News Syndicate). Follow him: @jonathans_tobin.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

DAY 8 OF ISRAEL’S WAR AGAINST HAMAS, IDF PREPARES FOR GROUND INCURSION

Oct14
DAY 8 OF ISRAEL’S WAR AGAINST HAMAS, IDF PREPARES FOR GROUND INCURSION

i24NEWS English

Over 400,000 Gazans have evacuated to the southern part of the strip, according to the UN, as the death toll in Israel stands over 1.300.

 

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

 

Jestem Żydówką, w Uberze spotkałam Palestyńczyka. “Wkrótce nadejdzie czas”

Oct13

Porwana Noa Argamani oraz autorka WELT Mirna Funk

Jestem Żydówką, w Uberze spotkałam Palestyńczyka. “Wkrótce nadejdzie czas”

Mirna Funk

Minęły ponad cztery dni, odkąd palestyńska organizacja terrorystyczna Hamas wypowiedziała wojnę Izraelowi. W chwili, gdy to piszę, potwierdzono, że ponad tysiąc Izraelczyków zostało zamordowanych, 3,5 tys. jest rannych, a ponad 200 zostało uprowadzonych do Gazy. Wśród nich duża liczba z okolicznych miast, z kibuców, a przede wszystkim z festiwalu muzycznego, na którym tysiące młodych ludzi się bawiło.

.

Widziałam straszne filmy i zdjęcia, których nigdy ja i świat nie powinien oglądać, ale gdy to się już stało, cały świat musi zobaczyć te okropieństwa, aby wyjaśnić, że to, przed czym my — a przez to rozumiem społeczność żydowską w Niemczech i na całym świecie — ostrzegaliśmy od lat, a mianowicie, że to, co tak zwane postępowe, antyrasistowskie i feministyczne ruchy na całym świecie podzielają i wspierają, ostatecznie oznacza nic innego jak masakry, masowe gwałty, bezczeszczenie zwłok i morderstwa.

Wasza ukochana “Wolna Palestyna” nie kończy się pokojem i radością, ale ludobójstwem. To nie festiwal folkowy, to pieprz****y cmentarz.

Byliśmy — zwłaszcza — ignorowani, wyśmiewani, a przede wszystkim wykluczani z dialogów przez tak zwaną bańkę aktywistów, która w ciągu ostatnich pięciu lat z rozmachem wdarła się do wszystkich niemieckich mediów, ponieważ różnorodność jest tam tak bardzo potrzebna. Ponieważ jesteśmy Żydami. Mogłabym teraz wymienić wszystkie te znane nazwiska, które pracują jako prezenterzy w telewizji publicznej, które otrzymały audycje, opublikowały książki w głównych wydawnictwach, które były i są zapraszane i zabiegane wszędzie, ale nie zrobię tego. Każdy, kto uważnie przyglądał się i słuchał w ostatnich latach, wie, o kim mówię.

Źli biali Żydzi

“Żydowscy kolonizatorzy” ze swoją “żydowską armią kolonizatorów” uciskali cały naród [palestyński] przez dziesięciolecia, a jedyne, czego ten naród pragnął, to żyć w pokoju. Hamas, jak twierdzili, był grupą oporu, która broniła interesów swoich braci i sióstr. Te narracje były rozpowszechniane tak, jakby były prawdziwe. Przez niemieckie feministki, aktywistów Black Lives Matter, “bojowników o sprawiedliwość”. W mediach i na całym świecie.

Antyrasistowskie i antykapitalistyczne ruchy dekolonizacyjne wykonały dobrą robotę, rozpowszechniając ten obraz białego Izraelczyka, który nie miał żadnego interesu “tam na dole” i eksterminował rdzenną ludność, i sprzedając go jako prawdę całemu pokoleniu. Nowa postępowa lewica radykalnie wykluczyła żydowskie głosy, które publicznie wspierały Izrael. Każdy Żyd w zachodnim świecie, który działał w świecie sztuki, literatury, branży muzycznej lub funkcjonował jako część społeczeństwa medialnego, musiał na własnej skórze odczuć głęboko zakorzenioną nienawiść do Izraela ze strony ruchu “postępowego”.

Byliśmy aktywnie wykluczani z rozmów, funduszy, możliwości, paneli, konferencji i wystaw. Byliśmy aktywnie konfrontowani z nienawiścią. Ale co najgorsze, nasze obawy nie były traktowane poważnie. Praktycznie przez nikogo. A ci, którzy traktowali nas poważnie, byli nazywani prawicowymi konserwatystami, wyrzutkami, reakcjonistami. Ponieważ ci absolutnie głupi ludzie poważnie ulegli praniu mózgu, że Hamas jest postępową organizacją, którą należy wspierać.

Kilka tygodni temu miałam spotkanie z kolegą, który towarzyszył mi i wspierał mnie przez jakiś czas, który wie, jak to wszystko działa. Był pewien, że jako Żyd w Niemczech będzie mile widziany we wszystkich kręgach aktywistów i feministek, ale to, co słyszał od miesięcy, sprawiło, że zaniemówił.

“Jestem dla nich nieodpowiednim Żydem” — to wszystko, co powiedział, a ja odpowiedziałam: “Wiem”.

Wystarczy być syjonistą, by zostać nazwanym prawicowym konserwatystą. Wystarczy być syjonistą, by zostać nazwanym rasistą. Wystarczy być syjonistą, by zostać nazwanym na Twitterze “starym białym człowiekiem”. Na przykład, gdybym publicznie opisała i podzieliła się następującym doświadczeniem z arabskim kierowcą Ubera, które miało miejsce 22 września 2023 roku, spotkałabym się z nienawiścią ze strony dużej części użytkowników. Teraz, w obliczu obecnej sytuacji, udostępniłam to na Instagramie, ponieważ opisuje to, z czym mamy do czynienia.

“Wkrótce, wkrótce” — powiedział “Już czas!”

Około 21:30 wsiadłam do mojego Ubera, aby udać się na otwarcie wystawy w Charlottenburgu. Kierowca od razu chciał wiedzieć, skąd jestem, bo ani nie wyglądałam na Niemkę, ani nie miałam niemieckiego imienia. Mirna, moje imię, jest szczególnie popularne w Libanie. Dlatego zdarza mi się to za każdym razem, gdy biorę Ubera, również dlatego, że większość kierowców Ubera w Berlinie to Palestyńczycy z Libanu. Powiedziałam, że jestem niemiecką Żydówką.

Odpowiedział, że jest Palestyńczykiem. Izrael wyjaśnił, nie istnieje, Żydzi muszą wrócić do Anglii i Polski, Palestyna musi zostać odzyskana od okupanta. Wyjaśniłam mu, że większość Izraelczyków pochodzi z krajów arabskich, byli tam prześladowani i wypędzeni i nie mają dokąd wracać. Skinął głową, że to “syjonistyczne kłamstwo”: wszyscy biali Europejczycy i kolonizatorzy, mruknął […].

Chciałam wiedzieć, czy kiedykolwiek był w Izraelu, w końcu miał niemiecki paszport i mógł tam pojechać w każdej chwili. Odpowiedział tylko, że pojedzie do Palestyny, gdy wszyscy Żydzi zostaną zamordowani. Natychmiast skontaktowałam się z przyjacielem na WhatsApp, zrobiłem zrzut ekranu aplikacji Uber i informacji o kierowcy i napisałam

“Tutaj, na wypadek, gdyby coś mi się stało. Ten facet bełkocze coś o wyjeździe do Palestyny, kiedy wszyscy Żydzi umrą i takie tam”

Przez kilka minut byłam przerażona, nie wiedziałam, co robić, kłóciłam się, ponieważ chciałam pokazać siłę, a potem wysiadłam w miejscu docelowym.

“Wkrótce, wkrótce. Nadejdzie czas!” – rzucił kierowca na pożegnanie.

Chciałabym w tym miejscu podkreślić, że nie każdy Arab, nie każdy Palestyńczyk i z pewnością nie każdy zwolennik narodu palestyńskiego zaprzecza prawu Izraela do istnienia i chce mordować Żydów, ale chciałam również podkreślić, że jest zbyt wielu, którzy widzą to dokładnie w ten sposób, którzy mogą to powiedzieć publicznie i którzy są celebrowani za swoje stanowisko. Hamas jest finansowaną przez Iran organizacją terrorystyczną, która kontroluje Strefę Gazy od 18 lat. Nie mieszka tam już ani jeden Żyd. Podobnie jak w większości krajów arabskich nie ma już Żydów, ponieważ zostali wypędzeni lub zamordowani i nie mogli przeżyć nawet jednego dnia.

Kiedy ludzie mówią o czystkach etnicznych dokonywanych przez Izraelczyków na Palestyńczykach, wszystkie statystyki i fakty ulatniają się. Nie patrzy się również na rozwój populacji arabskiej w Izraelu, na Zachodnim Brzegu czy w Strefie Gazy, ponieważ liczby te zaprzeczają tak popularnemu stwierdzeniu. Nie patrzy się również na brak Żydów w krajach arabskich, ponieważ liczby te potwierdziłyby, gdzie naprawdę miały miejsce czystki etniczne. Niemniej jednak wielu niemieckim mediom pozwala się na opowiadanie i rozpowszechnianie tych bajek. Tak, konflikt izraelsko-arabski jest skomplikowany, zwłaszcza że nie ogranicza się do samego obszaru, ale można go opisać przede wszystkim jako arenę konfliktów wewnątrz arabskich.

W ciągu ostatnich 72 godzin dzieci, kobiety i starcy zostali zabrani do Strefy Gazy. W mediach społecznościowych i na Telegramie udostępniono filmy wideo celebrujące egzekucje, pokazujące żydowskie kobiety gwałcone przez terrorystów Hamasu, a następnie ciała te są wleczone, ciągnięte lub przewożone przez Gazę, aby uczcić to, co im zrobiono.

A niemieckie feministki? One milczą. Te, które pisały książki o kobietobójstwie, te, które pisały książki o emancypacji kobiet, te, które przez lata występowały jako obrończynie życia kobiet, milczą. Nie dlatego, że konflikt jest tak skomplikowany, ale dlatego, że ich antysemicki światopogląd jest głęboko wpisany w ich tożsamość. Kiedy żydowska kobieta jest gwałcona i torturowana przez grupę mężczyzn, kiedy jest zmuszona zadzwonić do swojej matki, aby ta musiała wysłuchać tego, co robi się jej córce, są to oczywiście dla wielu w tym kraju, ale obecnie także na całym świecie, “uzasadnione środki palestyńskiego ruchu wolnościowego”.

Chodzi o eksterminację

Martwi ludzie opluwani, uprowadzone izraelskie dzieci nękane, bite, kopane na żywo przez palestyńskie dzieci i dorosłych w Gazie. Niemowlęta zastrzelone podczas snu, starsze kobiety porwane z domów i zabrane do Gazy, gdzie nagrano z nimi okropne filmy. Ci, którzy nie zostali zamordowani przez palestyńskich terrorystów 7 października, zostali wysłani w marszu śmierci do Gazy, gdzie zostali ukryci.

To, co stanie się z około 200 osobami, które są teraz w Gazie jako żydowscy zakładnicy w rękach szaleńców, jest nie do pomyślenia. W tej sekundzie kolejna młoda dziewczyna może zostać zgwałcona przez Palestyńczyków, a jej nagranie opublikowane w Internecie, w tej sekundzie kolejna dziewczyna może zostać zmuszona do zadzwonienia do swojej matki i opowiedzenia o swoim gwałcie i zbliżającej się śmierci. To właśnie dzieje się od rana 7 października i będzie się działo, dopóki zakładnicy nie zostaną uwolnieni. Jednak szansa na to jest niewielka.

Ideologia islamska jest antysemicka. Hamas jest antysemicki. Jego celem jest zabijanie Żydów. Dlatego Żydzi w diasporze, którzy nie mieszkają w Izraelu, są obecnie zagrożeni. To dlatego będziemy świadkami podpaleń synagog, jak miało to miejsce latem 2014 roku, które w niemieckich sądach będą nazywane “krytyką Izraela”. Ci, którzy nadal twierdzą, że nie chodzi o eksterminację narodu żydowskiego, nie znają Karty Hamasu ani nie studiowali ideologii islamskiej.

To, czego musieliśmy doświadczyć w Izraelu od soboty i co widzieliśmy w mediach, to nie strajk wyzwoleńczy, nieuzasadniona krytyka Izraela, nie walka o więcej praw człowieka, ale okropna nienawiść, która utorowała sobie drogę. To ludzka otchłań i nieludzkie zachowanie, które należy potępić ze wszystkich stron. Nie chcę więcej słyszeć od żadnego z tych aktywistów słów o antysemityzmie, nie chcę więcej czytać od nich “nigdy więcej”, a już na pewno żadnego feministycznego oświadczenia, jeśli teraz publicznie nie zdystansują się od tych czynów.

Mirna Funk jest niemiecką dziennikarką, autorką i feministką. Pracuje jako niezależna dziennikarka dla takich tytułów jak Die Welt, Der Freitag i Zeit Magazin i publikuje teksty na temat kultury, społeczeństwa i sztuki. Latem 2014 r. przeprowadzała wywiady z Izraela dla Zeit Magazine i pisała o swoim życiu podczas konfliktu izraelsko-palestyńskiego w Gazie w 2014 r.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

‘Just Canceled My Subscription,’ ‘Disgusting’: Readers Revolt at New York Times War Coverage

Oct13
‘Just Canceled My Subscription,’ ‘Disgusting’: Readers Revolt at New York Times War Coverage

Ira Stoll

Filipino Worker Injured in Rescue Operation, 5 Others Missing in Israel

The New York Times has greeted the Hamas terrorist onslaught against Israel that killed more than 1,000 with a thermometer-like chart depicting a competition between “Israeli and Palestinian conflict-related deaths,” as if Israeli children and grandmothers murdered in cold blood were somehow morally equivalent to Israel’s self-defense killings of terrorists.

One former New York Times columnist, Max Fisher, celebrated the appearance of the game-show style graphic on the newspaper’s website home page. “A sign of how much US popular and journalistic attitudes have changed,” Fisher posted on X/Twitter. “I did this exact chart at Vox during the 2014 war and got screamed at for weeks. David Frum accused me of agitating for murder of Jews. Ted Cruz condemned. Now it’s on the NYT HP without a blip.”

Not entirely without a blip. One Times reader, David Rusenko, posted, “Just canceled my @nytimes subscription. Shockingly biased coverage on the front page right now. All photos of damage or injury are Palestinian, and photos representing Israel are of tanks, the iron dome, and people hiding safely.”

Rusenko went on: “Zero mention of the kidnapping, rape, and murder of Israeli civilians and the gleeful filming as their bodies are paraded around the streets. And to add insult to injury, they have the gall of featuring a graph of the relative deaths from the last 15 years, implying that either the attack was justified or minimizing the current deaths. Disgusting.”

Sen. Ted Cruz (R-Texas) hasn’t left the Times off the hook. Cruz retweeted radio host Mark Levin’s cautionary words: “Watch the New York Times, which covered up the Holocaust while millions of Jews were being exterminated. Watch how it turns on the Israeli Jews as Israel acts to wipe out Hamas. Watch how most of the rest of the media line up behind it.”

The senator also warned, “Hamas uses civilians as human shields. When Israel strikes back, the useful idiots at the New York Times and CNN will denounce Israel for murdering civilians. Don’t believe the lies.”

At least in the initial coverage, the Times‘ main errors have been more of moral equivalence than outright denouncing Israel. But there was some of the latter, too.

A Times staff editorial denounced Israel for cutting off electricity to Hamas-controlled Gaza and lectured Israel about international law. “Already the Israeli government is cutting off power and water to Gaza, and it ordered a siege to starve Hamas of resources. This tactic, if it continues, will be an act of collective punishment,” the Times editorial said. “All sides involved in the conflict are bound by international law, and it is important to note that violations by one side do not permit violations by another.”

The same editorial concluded with a call to “work toward an end to the cycle of violence.”

The idea of a “cycle of violence” doesn’t accurately apply to the situation in Israel. Everyone outside the Times realizes that, from the left-of-center Israel Policy Forum (“There Is No Cycle of Violence“) to the right-of-center Middle East Forum (“cycle of violence … implies a moral equivalence between the killing of Israeli civilians and Palestinian Arab terrorists. It confuses the arsonist with the fire department.”).

Times readers complained online about an imbalance, with the Times highlighting more pictures of suffering Palestinians than of suffering Israelis. “The NYT coverage is an absolute travesty. I’m embarrassed that it took me this long to cancel my subscription. I only wish I could cancel it multiple times,” Justin Reidy posted.

Other readers took to social media to complain, too.

Yuri Sagalov wrote: “NYT has 16 photos on the home page attached to this article. Scroll through them. 11 of them are of the action in Gaza. Of the 5 about Israel, one shows a dog that was rescued. None show or even *hint* at the gruesomeness of the civilian murders of the past 24-48 hours.”

The Israeli government has openly struggled with decisions about releasing gruesome photos of suffering Israelis, apparently balancing the risk that they might be seen as disrespectful or demoralizing with the need to accurately portray the horrors of what happened. Hamas, on the other hand, has enthusiastically promoted images of Palestinian suffering as a kind of cause-advancing publicity of supposed Israeli brutality.

“So disgusted with @nytimes coverage of the terror in Israel that I am giving up Wordle. It means nothing to them but I won’t support them in any way,” said one, drawing a reply of: “Agree. NYT coverage sucks. I’m going elsewhere for my news. WTF was going on earlier today where the photos on the landing page were 80% of the damage in Gaza and 20% of the damage in Israel?”

Ira Stoll was managing editor of The Forward and North American editor of The Jerusalem Post. His media critique, a regular Algemeiner feature, can be found here.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com