Rosyjskie prowokacje: Bombowce Tu-22 i myśliwce Su-27 nad Łotwą

Su-27 (By Kucingbiru13 [CC-BY-SA-3.0], via Wikimedia Commons)

Kolejne prowokacje Rosjan – jak poinformowały na Twitterze Narodowe Siły Zbrojne Łotwy, w niedzielę w pobliżu łotewskiej granicy dwukrotnie zauważono manewry rosyjskich bombowców. Stacjonujące w ramach misji NATO Baltic Air Policing myśliwce F-16 zostały poderwane w powietrze.

Po pierwszym locie Su-27 dwukrotnie “testowały” sprawność pilotów Sojuszu Północnoatlantyckiego, z kolei bombowce Tu-22 więcej się nie pokazały.

W piątek łotewska prasa informowała o tym, że rosyjskie Su-24 prowokacyjnie zbliżały się do granic, a z kolei w ubiegłą środę te same maszyny przez kilka minut znajdowały się w przestrzeni powietrznej Szwecji – wysłane do przechwycenia myśliwce Jas-39 Gripen dotarły zbyt późno, by uniemożliwić Rosjanom przekroczenie granicy.

Nie tylko nad Europą dochodzi do “zaczepnych” lotów – w piątek amerykańskie myśliwce przechwyciły aż 6 rosyjskich maszyn: myśliwce, bombowce i powietrzne cysterny. Do podobnych manewrów zmuszeni zostali również Kanadyjczycy, odpędzając od północnej granicy Tu-95, które krążyły nad Arktyką. Tam Rosjanie czują się swobodnie, traktując terytorum jako część swojego państwa.

TVN24

Open Letter to Henk Zanoli: the Dutchman who returned his Holocaust medal

By davidgroen1

Maybe it’s the fact that I am the son of Dutch Jews who survived the Holocaust and that I have an inherent faith in the people of Holland, but when I first heard this story I knew something had to be wrong. Please don’t misunderstand me. I know the Dutch are from perfect and that with the ultra liberal influence in the country it is certainly possible that someone could come to a misguided conclusion as to what is a human rights issue and what is not a human rights issue. I also know there is a growing and increasingly powerful Muslim population in Holland which could very well lead to someone getting misinformation when it comes to events regarding Israel and Gaza. I took all of this into account and subsequently remained silent when I heard of how you returned your Holocaust medal because you felt you could no longer hold the honor due to the death of 6 of your relatives from an Israeli bombing in Gaza. After all, who am I to criticize a man of your courage and decency?

Mr. Zanoli, your actions speak for themselves. You saved a Jewish child from the Nazis putting yourself in grave danger. That in itself should tell everyone that your intentions are good. My concern here is not with your intentions but with the intentions of those close to you.

Sir, my mother is 92 years old and I often believe sharper than many people half her age, so unlike many others I do not have some preconceived notion that your age impacted your decision. The only impact I believe your age has is in on your value system. By that I mean that you have an old-fashioned and decent value system. All this leads me to believe that in giving back your medal you did so because you felt the deaths of your family members in Gaza was an act by the Israeli government in direct contradiction with those values. What I am not sure of however, is whether or not you know the whole story.

I am truly sorry for the deaths of any and all innocent civilians, particularly the members of your family that were killed in the aforementioned bombing. I truly am. I am also saddened by any grief this may have caused you. That said I am concerned as to whether or not you are aware of the unfortunate connection certain members of this family have to Hamas, an organization with ideologies similar to those of the Nazis. Although the BBC made every effort to avoid telling this part of the story, your great-niece, the woman who married into this Palestinian family, has a brother-in-law who is a member of Hamas’ Al Qassam Brigades. This is a terrorist organization committed to the death of Jews to the same extent that the Nazis were when you behaved in the courageous and righteous fashion that you did so many years ago. My understanding is that her brother-in-law was in the house at the time of the bombing. It has also been reported that visiting the home on the day of the bombing was Mohammed Maqadmeh, also a member of Al Qassam. To put it in a different perspective, Al Qassam is to Hamas what the SS was to the Nazis. Brutal murderers with almost no conscience. Again let me say that you have my most sincere condolences for your loss, but I believe the presence of 2 terrorists on the premises at the time of the bombing is an important factor that can not be ignored.

Czytaj dalej tu: Open Letter to Henk Zanoli….

Odpór nienawiści do Żydów [KOMENTARZ]

Alexander Kudascheff   tłum. Elżbieta Stasik

Demonstration gegen Antisemitismus in Berlin 14.09.2014

Cała polityczna elita Niemiec demonstrowała w Berlinie przeciw antysemityzmowi. Z nią około 6 tys. ludzi. To o wiele za mało.

Sygnał jest wyraźny: 6 tys. ludzi zebrało się w Berlinie, by demonstrować przeciw nienawiści do Żydów, przeciw antysemityzmowi. Sześć tysięcy. Nie więcej. Jeszcze w 1992 roku ponad milion Niemców protestowało w miastach, wsiach i gminach przeciwko rasizmowi w Niemczech. Był to potężny, imponujący protest przeciw nienawiści ze strony skrajnie prawicowych ekstremistów.

Tym razem jest to sześć tysięcy. Cała polityczna elita Republiki Federalnej Niemiec. Prezydent. Kanclerz. Ministrowie. Związkowcy. Kościół ewangelicki i katolicki. Wszyscy oni dali wyraz oporu wstrząsającej nienawiści do Żydów, na zaproszenie Centralnej Rady Żydów w Niemczech. Od samego społeczeństwa inicjatywa ta nie pochodziła. To właściwie haniebne. Tak jak wstydem napawa niewielka liczba demonstrantów.

Niewątpliwie istnieje przepaść między postrzeganiem Żydów i przede wszystkim oceną Izraela. Społeczeństwo jest wyraźnie bardziej krytyczne wobec Izraela, niż polityka. W tle tej całkowicie uzasadnionej krytyki Izraela czają się archaiczne, antysemickie resentymenty – na ulicy ze strony muzułmańskich imigrantów, w sieci ze strony „normalnych Niemców”. To, co można przeczytać w internecie – chamskie wyzwiska, nienawiść, wściekłość, antyżydowska nagonka, jest nie tylko haniebne i oburzające, jest szokujące. Demonstracja pod Bramą Brandenburską jest dlatego właściwym sygnałem: Niemcy są odpowiedzialne za Holokaust, za Shoah, za wymordowanie sześciu milionów europejskich Żydów. Tutaj, w Niemczech, trzeba wystąpić przeciw antysemityzmowi w o wiele bardziej zaangażowany, zdecydowany, imponujący sposób niż gdziekolwiek indziej. Na przejście do porządku dziennego nad jakimikolwiek objawami antysemityzmu nie ma tu miejsca.

Sondaże wykazują, że około 20 procent osób w Niemczech ma antysemickie nastawienie i jest wierna antysemickim stereotypom. To niestety więcej niż jeszcze przed ćwierćwieczem. Są to zwolennicy prawicy, lewicy, muzułmańscy imigranci, normalni, przeciętni Niemcy. 75 lat po rozpoczęciu II wojny światowej, po zagładzie Żydów, policja musi chronić synagogi. Także przedszkola. Żydzi z jarmułką na głowie muszą się liczyć z tym, że będą napastowani. Żydowskie cmentarze są bezczeszczone. Jest to część żydowskiej rzeczywistości w Niemczech.

Ale: mimo Holokaustu, mimo odczuwanego na co dzień antysemityzmu żydowskie życie w Niemczech znowu istnieje. Gminy żydowskie rozrastają się. Żydzi się nie ukrywają, są świadomi własnej tożsamości i pokazują to. Także na demonstracji w Berlinie. I pokazują uczucia. Nie godzą się na uwłaczanie im, na zniewagi. Są częścią niemieckiego społeczeństwa. Znaleźli tu swoją ojczyznę – ojczyznę, która podnosi głos przeciw antysemityzmowi. Dlatego, jak powiedziała kanclerz, walka z antysemityzmem jest rzeczą publiczną, jest oczywistością. Otwarte społeczeństwo potępia nienawiść do Żydów. I gardzi rasizmem.