Paszport biometryczny (Fot. Mateusz Skwarczek / Agencja Wyborcza.pl)

.

Szturm cudzoziemców po polskie obywatelstwo. Po Żydach także Amerykanie

Jakub Chełmiński

Coraz więcej cudzoziemców z polskimi korzeniami stara się o polskie obywatelstwo. Na decyzje muszą czekać już ponad rok, a Polska przegrywa masowo w sądach sprawy o opieszałość i ponosi duże koszty.

Sprawę opisaliśmy na początku roku ujawniając, że czterokrotnie wzrosła liczba obywateli Izraela ubiegających się o polski paszport. To efekt ataku Hamasu na Izrael i krwawej odpowiedzi izraelskiej armii przeciwko Palestynie. Także obywatele innych krajów coraz częściej przypominają sobie o polskich korzeniach. W całym 2024 roku wpłynęło 24 965 wniosków z całego świata, podczas gdy jeszcze cztery lata wstecz takich wniosków było 11 tys. W tym roku tempo nie słabnie. Na półmetku roku, czyli do 30 czerwca 2025, wniosków było już 12 tys., a kolejne są rejestrowane.

Chodzi o osoby, które mają polskich przodków, ale niekoniecznie utrzymywały do tej pory kontakty z naszym krajem. Obywatelstwo polskie przechodzi bowiem z rodzica na dziecko, także, jeśli urodziło się ono poza granicami kraju i nigdy w nim nie mieszkało. Dotyczy to też wnuków i prawnuków osoby, która wyemigrowała. Wystarczy, że Polakiem lub Polką było tylko jedno z ośmiorga dziadków. W praktyce nawet potomkowie XIX-wiecznej emigracji mają wciąż polskie obywatelstwo, choć nigdy w Polsce nie musieli być, nie muszą też mówić naszym językiem. Tyle że nie mają żadnego dokumentu potwierdzającego obywatelstwo. Żeby zdobyć paszport, muszą wcześniej ubiegać się właśnie o potwierdzenie posiadania obywatelstwa.

Lawina wniosków do Polski zaczęła spływać w ostatnich latach. Po polskie obywatelstwo oprócz Żydów zgłaszają się m.in. obywatele Argentyny, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Kanady i Brazylii. Często to efekt zawirowań politycznych w ich ojczyznach. – Kiedyś Amerykanie z polskim pochodzeniem raczej pytali “a po co mi wasze obywatelstwo?”. Mam wrażenie, że od pierwszej kadencji Donalda Trumpa to się zmienia i rośnie liczba wniosków z USA – mówi adwokat Piotr Cybula.

Oczywiście nie wszyscy, którzy ubiegają się o nasz paszport, chcą się przenieść do Polski. Dokument daje bowiem prawo wjazdu do całej Unii Europejskiej, nie tylko do Polski.

Cudzoziemcy idą do sądu

Z powodu kolejek w urzędzie co bardziej niecierpliwi cudzoziemcy idą do sądu i wygrywają sprawy o opieszałość urzędu wojewódzkiego. Do niedawna urzędnicy mieli na odpowiedź miesiąc lub dwa miesiące w “szczególnie trudnej sprawie”.

Jak informuje Joanna Bachanek, rzeczniczka prasowa wojewody mazowieckiego, od października 2024 r. wyroki zasądzające bezczynność, bądź przewlekłość postępowania w sprawach obywatelstwa zapadły w 807 sprawach, w tym 259 wyroków jest prawomocnych. W WSA też powoli robi się zator. Łącznie do sądu wpłynęło już 1176 skarg w 2216 sprawach. Całkowity koszt postępowań sądowych w przegranych sprawach to 161 821 zł (z wyroków prawomocnych i nieprawomocnych), a wypłacono 47 404 zł – za wyroki prawomocne.

Niekorzystnych decyzji sądu może być mniej, bo z odsieczą przyszedł Sejm przyjmując w lipcu ustawę o zmianie ustawy o repatriacji oraz niektórych innych ustaw. Zmiana weszła w życie 1 sierpnia i daje urzędnikom na odpowiedź w sprawie potwierdzenia obywatelstwa już 6 miesięcy, w dodatku podnosi opłaty skarbowe za złożenie wniosku – do 277 zł.

Nieoficjalnie od urzędników słyszymy, że kolejka będzie się wydłużała, bo obsługują już głównie sprawy po skargach do WSA. Bachanek potwierdza, że średni czas oczekiwania na rozpatrzenie wniosku to ponad rok.

Pomóc mogłoby zwiększenie liczby etatów w Wydziale Spraw Cudzoziemców, o czym pisaliśmy pół roku temu. W tej sprawie też nic się jednak nie zmieniło. Wojewoda Mariusz Frankowski zwrócił się do ministra spraw wewnętrznych Tomasza Siemioniaka o przeznaczenie funduszy na nowe etaty do obsługi cudzoziemców. Odpowiedzi wciąż nie ma, a Siemioniaka zastąpił niedawno Marcin Kierwiński.

Redagowała Małgorzata Bujara

.

Media Says ‘IDF Targets Kids,’ But Ignores Realities of Fighting Hamas

Channa Rifkin

Palestinian terrorists and members of the Red Cross gather near vehicles on the day Hamas hands over deceased hostages Oded Lifschitz, Shiri Bibas, and her two children Kfir and Ariel Bibas, seized during the deadly Oct. 7, 2023, attack, to the Red Cross, as part of a ceasefire and hostages-prisoners swap deal between Hamas and Israel, in Khan Younis in the southern Gaza Strip, Feb. 20, 2025. Photo: REUTERS/Hatem Khaled

Since the start of the Israel-Hamas war in October 2023, “the IDF is targeting children” has been a media narrative — or rather, a Hamas narrative.

The New York Times’ exposé “65 Doctors, Nurses and Paramedics: What We Saw in Gaza” and the BBC’s investigative report “Two girls shot in Gaza…” are just a couple of the grotesque displays of bias. Evidence of Hamas’ responsibility is often doubted or dismissed, while in a narrative such as the BBC’s case, the blame is placed solely on Israel and its “lack of accountability.”

Basics of Guerrilla-Style Urban Warfare in Gaza

Urban guerrilla warfare differs significantly from conventional urban warfare. Bill Roggio, Senior Fellow and Editor of Foundation for Defense of Democracy’s (FDD) Long War Journal, told HonestReporting that Israel’s real challenge with Hamas “is [that they’re] fighting out of uniform, and they’re fighting from places like mosques, schools, and hospitals.” He says that while civilian casualties are always unavoidable in war, enemies like Hamas hiding and operating among them make it “far more complicated.”

In guerrilla warfare, the rules of engagement, or how soldiers are meant to act on suspicious activity, can become murky. With challenges that militaries like the IDF encounter on the battlefield while maneuvering or stationing in Gaza, reports of civilians and even children being injured or killed have flooded the media and heavily influenced the global understanding of the conflict. The problem? Average consumers don’t understand realities on the ground.

Roggio discusses the breakdown of rules of engagement in the chaos of a guerrilla-style environment:

You can’t shoot someone just because they’re on a rooftop with a radio…. But then [you] started finding out that kid was a spotter or a lookout, or they’re being used to run ammunition during firefights, or women were being used in the same way, or even as suicide bombers in cases. So restrictive rules of engagement, once the enemy is aware, they take advantage of this.

Not to mention, military-aged males aged 16 through 20 are still considered children, he reminds us. The media report on children being shot, but Hamas doesn’t distinguish between terrorists and civilians in its death toll. This only serves to bolster terrorist propaganda further.

The press, international community, and NGOs often misunderstand the realities of warfare, says Roggio. His war reporting and military experience give him the insight to assess it. He uses the 2004 U.S. drone strikes on Al-Qaeda in Pakistan, where the terrorist to civilian ratio was calculated to 1:1 or 2:1, as another example.

The US receives so much criticism for this, but it’s a misunderstanding of war…sometimes I think it’s an intentional misunderstanding, or I guess that wouldn’t be a misunderstanding. It’s an intentional ignorance.

Then, they treat figures and statements from terror groups, or in Hamas’ case, “ministries”, with credibility. Herein lies one of the biggest issues: buying propaganda and leaving out important context that misleads the audience.

The BBC’s population correspondent, Stephanie Hegarty, took it upon herself to step out of her regular scheduled programming to “investigate” two killings of little Gazan girls in November 2023 – the early days of the war.

Hegarty concluded that, based on geolocation estimates by the BBC, the IDF could have been responsible for the tragic deaths of Layan al-Majdalawi and Mira Tanboura. The logic is that where there is IDF presence, Gazans are killed. Therefore, the IDF must have killed them.

But the IDF is hunting down Hamas terrorists, not young girls. Hegarty doesn’t acknowledge the possibility that Hamas were there too, and in a guerrilla urban war zone. There’s no mention of the possibility that they were caught in crossfire, killed by Hamas, or suspected to be a threat by the IDF.

Though identifying Hamas isn’t always obvious, this doesn’t serve Hegarty’s narrative, so she ignores it.

And naturally, a concerted effort to expose the IDF as a vile, genocidal military is initiated. All context goes out the window. Just the IDF’s supposed “lack of accountability” remains.

4/
The reservist she interviews explains IDF rules of engagement – but Hegarty frames it as though Israel systematically targets kids. She skips over the chaos of urban warfare, and how impossible it is to ID combatants when Hamas wears no uniform. pic.twitter.com/CMnMVuyiDk

— HonestReporting (@HonestReporting) August 6, 2025

“K,” an anonymous IDF reservist, gives Hegarty the soundbite she wants, so she doesn’t bother exploring the context behind K’s “F***k it. Destroy everything” statement on IDF commanders’ orders for rules of engagement.

Although the war in Gaza is complicated, it’s easy to provide viewers with a fuller picture.

Same Narrative, Different Scenario

The same goes for Palestinians killed seeking humanitarian aid. The Washington Post’s article, “Doctors detail the daily deluge of Gazans shot while seeking food,” presents doctors’ accounts of mass casualty events in Gaza hospitals. The writers work to imply that shootings are systematic and only mention IDF troops’ presence, and their admission to firing warning shots.

No mention of Hamas, even though there is plenty of video evidence of Hamas stealing from aid convoys, and accounts of Hamas and other gangs beating or shooting Palestinians trying to get aid. But there was also no context to the IDF firing at or around those who pass their “military positions.”

Witnesses say Israeli troops have frequently shot at people who pass near military positions while approaching aid sites or who throng relief convoys.

There are clear instructions on pathways and times for aid seekers. It’s fair to assume that anyone stepping out of that zone, especially in Gaza’s environment, could be considered suspicious by the IDF and its soldiers who are having to constantly be aware of the possibility of an attack on their positions at any moment. An unfortunate reality created by the terrorists who continue to operate among the civilian population.

The Washington Post includes the issue of child casualties:

The trek to GHF distribution points is frequently long and arduous, so Palestinian families often send their most able — usually teenage boys and young men. But with tens of thousands of Palestinians having been killed and maimed during Israel’s military operations in Gaza, not every family has that choice. The Red Cross says its doctors have treated women and toddlers for gunshot wounds, too.

Again, urban war zones are chaotic. It’s not always clear what is happening. But medical workers can only explain the injuries and describe the patients they have treated.

Nonetheless, that’s precisely the reason why the media need to lay all the information out on the table, instead of presenting a pre-framed story that leads media consumers to adopt whatever agenda the journalist promotes.

The author is a contributor to HonestReporting, a Jerusalem-based media watchdog with a focus on antisemitism and anti-Israel bias — where a version of this article first appeared.

.

Netanyahu Criticizes Nation-Wide Strike That ‘Strengthens Hamas’

i24 News and Algemeiner Staff

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu speaks during a news conference in Jerusalem, Sept. 2, 2024. Photo: Ohad Zwigenberg/Pool via REUTERS

 Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu on Sunday harshly criticized nationwide demonstrations calling for the release of hostages and an end to the Gaza war.

Speaking at a government meeting, Netanyahu argued that such protests only strengthen Hamas and risk repeating the atrocities of October 7.

“Those who call today for an end to Hamas’s war not only harden the terrorist group’s position and delay the release of our hostages, but also guarantee that the horrors of October 7 will be repeated and that we will have to fight an endless war,” Netanyahu said.

The prime minister defended Israel’s ongoing military operations, citing strikes carried out in recent days: “In the last 24 hours, the navy attacked power stations in Yemen, IDF soldiers struck Zeitoun and eliminated dozens of terrorists in Gaza, and the air force targeted Hezbollah commanders and launch sites in Lebanon.”

He added that Israel’s response in Lebanon was consistent with the ceasefire agreement: “According to this agreement, we will meet with fire any violation and any attempt to arm Hezbollah.”

Netanyahu reaffirmed Israel’s conditions for ending the conflict, stressing the need for continued security control in Gaza and the group’s long-term demilitarization. He rejected Hamas’s demand for a full Israeli withdrawal: “They want us to leave Gaza entirely — from the north, the south, the Philadelphi corridor, and the security perimeter. That would only allow them to reorganize, rearm, and attack us again.”

The war has now entered its 681st day, with 49 hostages still held by Hamas.

Meanwhile, hundreds of thousands of Israelis joined a general strike organized by the Hostage Families Forum, calling for the return of all captives in a single deal and for an end to the war. Demonstrations spread across the country, at major intersections, government ministers’ homes, and familiar protest hubs such as Kaplan Junction and the Ayalon highways.