Archive | January 2026

US Declares Start of Phase Two of Gaza Peace Plan, Warns Hamas to ‘Comply Fully’

Jan15

US Declares Start of Phase Two of Gaza Peace Plan, Warns Hamas to ‘Comply Fully’

Algemeiner Staff

Displaced Palestinians shelter at a tent camp in Khan Younis, southern Gaza Strip, Jan. 14, 2026. Photo: REUTERS/Haseeb Alwazeer

US special envoy Steve Witkoff on Wednesday announced the launch of phase two of President Donald Trump’s plan to end the conflict in Gaza, describing the process as “moving from ceasefire to demilitarization, technocratic governance, and reconstruction.”

In a post on the X social media platform, Witkoff also warned Hamas, the Palestinian terrorist group that ruled Gaza before the war and still controls nearly half the enclave’s territory, to remain committed to the terms of the agreement.

“Phase Two establishes a transitional technocratic Palestinian administration in Gaza, the National Committee for the Administration of Gaza (NCAG), and begins the full demilitarization and reconstruction of Gaza, primarily the disarmament of all unauthorized personnel,” Witkoff posted. “The US expects Hamas to comply fully with its obligations, including the immediate return of the final deceased hostage. Failure to do so will bring serious consequences.”

Under phase one of Trump’s peace plan, a ceasefire took effect and Hamas was required to release all remaining hostages, both living and deceased, who were kidnapped by Hamas-led Palestinian terrorists during the group’s invasion of and massacre across southern Israel on Oct. 7, 2023.

Everyone was released except for Master Sgt. Ran Gvili, the last remaining slain hostage in Gaza. Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu reportedly spoke on Wednesday with Gvili’s parents, who have adamantly opposed moving to the second phase of Trump’s plan until their son’s body is returned.

Gvili’s return “is at the top of Israel’s priorities,” Netanyahu’s office said in a statement, according to the Times of Israel. “Hamas is required to comply with the terms of the agreement and make a 100% effort to return all fallen hostages, until the very last one — Ran Gvili, a hero of Israel.”

Gvili’s mother, Talik, is heading to the US to speak out against Trump’s plan to move ahead with the next phase of the ceasefire, according to her brother and Ran’s uncle Ziv Tzioni.

“We will do everything we can, and I really mean everything we can, to torpedo phase two before Ran is returned,” Tzioni told Ynet in an interview on Wednesday.

In exchange for Hamas’s releasing nearly all the hostages, Israel freed thousands of Palestinian prisoners, including many serving life sentences for terrorism, and partially withdrew its military forces in Gaza to a newly drawn “Yellow Line,” roughly dividing the enclave between east and west.

Currently, the Israeli military controls 58 percent of Gaza’s territory, and Hamas has moved to reestablish control over the rest of the enclave. However, most of the Gazan population is located in the Hamas-controlled portion, where the Islamist group has been imposing a brutal crackdown.

The second stage of the US-backed peace plan is supposed to establish an interim administrative authority, a so-called “technocratic government,” deploy an International Stabilization Force (ISF) to oversee security in Gaza, and begin the demilitarization of Hamas.

However, Hamas has repeatedly refused to disarm, despite the plan’s call for the terrorist group to do so and relinquish any governing role in Gaza. Further Israeli military withdrawals are tied to Hamas’s disarmament.

The ISF has also hit roadblocks, with multiple countries including Azerbaijan and the United Arab Emirates declining to participate. Analysts have argued there’s little international appetite to send troops to Gaza with Hamas still armed.

Still, the Trump administration plans to move forward with a transitional technocratic Palestinian administration in Gaza. The body will have 15 members and be led by Ali Shaath, a former deputy minister in the Palestinian Authority, according to a joint statement by ceasefire mediators Egypt, Qatar, and Turkey.

The Palestinian technocratic body will be overseen by an international Board of Peace to govern Gaza for a transitional period. Nickolay Mladenov, a former UN Middle East envoy, is expected to represent the board on the ground. Other members tapped by Mladenov include people from the private sector and NGOs, according to Reuters.

It’s unclear how many total members will be on the Board of Peace.

Since the start of the Israel-Hamas ceasefire in October, both sides have repeatedly accused each other of violations. Israel has carried out several operations targeting terrorist operatives as the Palestinian group ramps up efforts to reassert control over the war-torn enclave.

Efforts to advance the ceasefire deal have stalled, with no agreement on crucial next steps, including the start of reconstruction in the enclave and the deployment of the ISF.

Turkey, a longtime backer of Hamas, has been trying to expand its role in Gaza’s post-war reconstruction efforts, which experts warn could potentially strengthen Hamas’s terrorist infrastructure.

While Turkey insists on participating in the ISF, Israeli officials have repeatedly rejected any Turkish involvement in post-war Gaza.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Ustawa o usługach cyfrowych: mechanizm masowej cenzury

Jan14

Ustawa o usługach cyfrowych: mechanizm masowej cenzury

Drieu Godefridi

Według krytyków unijna Ustawa o usługach cyfrowych (DSA) w praktyce zmusza amerykańskie platformy do pełnienia roli „policji słowa” na rzecz UE, pod nieustanną groźbą dotkliwych sankcji. W ten sposób DSA wywołuje eksterytorialne skutki, wykraczające daleko poza Europę. To kluczowa kwestia: każdy amerykański użytkownik platformy X może zostać przez nią ukarany za wyrażenie opinii. W praktyce DSA stosowany jest więc wobec wszystkich Amerykanów. Ten wymóg stanowi ewidentny przykład imperializmu normatywnego, który charakteryzuje Unię Europejską od ponad dwóch dekad.

Jedyną możliwą techniczną alternatywą byłoby stworzenie oddzielnych platform – X-USA i X-EU – co byłoby zaprzeczeniem samej idei globalnej sieci i internetu jako takiego.

Komisja Sprawiedliwości Izby Reprezentantów USA potępiła ten system jako formę „zorganizowanej cenzury”, w ramach której UE „uzbraja” organizacje pozarządowe, by zmuszały amerykańskie firmy technologiczne do usuwania treści, które są zgodne z prawem USA, ale uznane za „problematyczne” w Europie.

Kary mogą sięgać 6% globalnych obrotów firmy, co w przypadku podmiotów takich jak Meta czy Google oznacza potencjalne miliardy euro. W razie braku współpracy platformy mogą nawet zostać czasowo zablokowane na rynku unijnym.

W środowisku ścisłego egzekwowania przepisów platformy są silnie motywowane do nadmiernej moderacji, by ograniczyć ryzyko regulacyjne, co prowadzi do usuwania treści, które są całkowicie legalne. Mówimy tu o ok. ośmiu milionach postów miesięcznie usuwanych w UE – nie licząc całkowitych banów, np. dla rosyjskich mediów.

Priorytetem jest walka z treściami nielegalnymi. Zgodnie z przepisami UE i prawem krajowym należą do nich mowa nienawiści (np. nawoływanie do przemocy na tle rasowym czy religijnym), treści terrorystyczne, materiały z wykorzystywaniem seksualnym dzieci, towary podrabiane i produkty niebezpieczne… A jednak centralny problem pozostaje: „nienawiść” nie została nigdzie zdefiniowana w przepisach.

Warto podkreślić, że dezinformacja sama w sobie nie jest nielegalna. DSA wymusza więc aktywną cenzurę treści, które są zgodne z prawem – ale nie podobają się europejskim książętom i ich legionom cenzorów.

Amerykańska wolność słowa nie przetrwa w cieniu „Wielkiego Brata” zwanego DSA.

Czym jest DSA?

DSA, przyjęty przez Unię Europejską w 2022 r., a w pełni obowiązujący od lutego 2024 r. w stosunku do tzw. bardzo dużych platform internetowych (VLOP) – takich jak X, Facebook, TikTok czy Google – nie jest oficjalnie przedstawiany jako instrument „zorganizowanej cenzury”. W założeniu ma być ramami regulacyjnymi dla usług cyfrowych, chroniącymi użytkowników przed nielegalnymi treściami, ryzykiem systemowym oraz nieprzejrzystymi praktykami platform.

Jednak coraz więcej krytyków – zwłaszcza w USA, m.in. Elon Musk oraz republikańscy kongresmeni – postrzega DSA jako mechanizm masowej cenzury. Ich zdaniem ustawa narzuca biurokratyczny nadzór nad wolnością wypowiedzi i umożliwia selektywne tłumienie poglądów opozycyjnych.

Na wstępie trzeba zaznaczyć, że DSA dotyczy wszystkich pośredników cyfrowych (platform, dostawców hostingu i powiązanych usług), choć obowiązki są znacznie bardziej rygorystyczne wobec VLOP-ów, czyli platform mających ponad 45 milionów użytkowników miesięcznie w UE.

Kto cenzuruje? (Zaangażowane podmioty)

Cenzura – przemianowana na „moderację” – nie jest bezpośrednio sprawowana przez UE ani przez rządy krajowe. Została delegowana na same platformy, które działają pod ścisłym nadzorem administracji krajowych. Efektem jest zdecentralizowany, lecz silnie kontrolowany system, który krytycy określają jako biurokratyczną „industrializację moderacji”.

Platformy cyfrowe są głównymi wykonawcami tej polityki. Mają one obowiązek aktywnie moderować treści, a w przypadku VLOP-ów wymagania są szczególnie surowe. Muszą one przeprowadzać analizy „ryzyk systemowych”, takich jak rozpowszechnianie dezinformacji, oraz wdrażać proaktywne działania, w tym algorytmy wykrywające i zespoły moderatorów. Platformy poniżej progu 45 milionów użytkowników mają mniej obowiązków, ale i tak muszą reagować na zgłoszenia.

Komisja Europejska pełni rolę głównego nadzorcy VLOP-ów. Może wszczynać postępowania, żądać dostępu do danych i nakładać grzywny. Przykładowo, w grudniu 2025 r. nałożono na X karę 120 mln euro za rzekomy brak przejrzystości w praktykach moderacyjnych – zwłaszcza dotyczących tzw. „niebieskich znaczników”, które miały ostrzegać przed treściami rzekomo promującymi dezinformację.

UE wyznacza też tzw. „zaufanych sygnalistów” – zazwyczaj są to organizacje pozarządowe, których zgłoszenia muszą być traktowane priorytetowo. W oficjalnym wykazie figurują organizacje uznawane za lewicowe lub skrajnie lewicowe, jak HateAid (Niemcy) czy UNIA (Belgia).

Każde państwo członkowskie UE wyznacza krajowego koordynatora ds. usług cyfrowych (DSC) – np. ARCOM we Francji czy BNetzA w Niemczech – który nadzoruje platformy niebędące VLOP-ami i współpracuje z UE. To oni zajmują się skargami lokalnymi i nakładają sankcje. Najbardziej restrykcyjne kraje, jak Niemcy i Francja, mają nieproporcjonalny wpływ na cały system, co prowadzi do obniżania standardów wolności słowa w całej UE – treść zgłoszona w jednym kraju jest w praktyce zgłaszana w całej Unii.

Dodatkowo, każda osoba może zgłosić treść przez mechanizm „zgłoś i działaj” (notice-and-action). Zaufani sygnaliści, akredytowani przez DSC, mają uprzywilejowaną pozycję: ich zgłoszenia są traktowane priorytetowo i często skutkują szybkimi usunięciami.

W grudniu 2025 r. Stany Zjednoczone zakazały wjazdu pięciu Europejczykom, w tym byłemu komisarzowi Thierry’emu Bretonowi, za wywieranie presji na amerykańskie platformy internetowe.

Jak to działa? (Mechanizmy)

DSA tworzy szczegółowy, zorganizowany proces, który krytycy porównują do taśmy produkcyjnej cenzury.

  1. Zgłoś i działaj: Każdy może zgłosić treść jako nielegalną. Platformy muszą ją szybko przeanalizować – często w ciągu 24–48 godzin. W przypadku VLOP-ów wykorzystywane są również algorytmy AI do skanowania treści.
  2. Analiza ryzyka systemowego: VLOP-y muszą przeprowadzać coroczne audyty ryzyka, w dziedzinach takich jak dezinformacja, zagrożenia dla zdrowia psychicznego czy procesów demokratycznych, oraz wdrażać środki zaradcze, np. depriorytetyzację postów.
  3. Obowiązki w zakresie przejrzystości: Platformy muszą uzasadniać każdą decyzję o usunięciu treści (art. 17 DSA), publikować półroczne raporty (np. 41,4 mln usuniętych treści w UE w I połowie 2025) i oferować mechanizmy odwoławcze. W praktyce są one nieprzejrzyste i powolne, co zachęca do prewencyjnej cenzury.

Organy UE i DSC prowadzą też kontrole, np. poprzez „tajemnicze zakupy”, by sprawdzić przestrzeganie przepisów, jak w przypadku handlu nielegalnymi produktami na Temu.

Wysokość grzywien może sięgnąć 6% globalnego obrotu firmy. W razie braku współpracy możliwa jest tymczasowa blokada platformy na terenie UE.

Na jakiej podstawie? (Kryteria „moderacji”)

Kryteria moderacji nie są jednolite ani jasno określone. Opierają się na prawie unijnym i krajowym, co sprawia, że system jest nieprzejrzysty i podatny na nadużycia. Termin „nienawiść” nie ma spójnej definicji, co pozwala na jego dowolną interpretację.

Nielegalne treści to priorytet. Należą do nich: mowa nienawiści, treści terrorystyczne, wykorzystywanie dzieci, podróbki, niebezpieczne produkty (np. „lalki pedofilskie” na Temu).

Ale to, co uznaje się za „nienawiść”, zależy od ideologicznej interpretacji. Nazwanie polityka „skrajną prawicą” nie jest ścigane, natomiast wskazywanie na związki między islamską imigracją a antysemityzmem – już tak.

W rzeczywistości pojęcie „nienawiści” jest używane jako pretekst do cenzurowania opinii niezgodnych z lewicową ortodoksją.

W USA obowiązuje zasada: państwo nie może zakazywać wypowiedzi wzywających do użycia siły lub łamania prawa, chyba że mają one na celu i są zdolne do wywołania bezpośrednich działań bezprawnych. Jest to ochrona wynikająca z Pierwszej Poprawki.

Druga kategoria dotyczy „ryzyka systemowego”, tylko dla VLOP-ów. Obejmuje szkody dla nieletnich, przemoc, uzależniające treści czy dezinformację – np. dotyczącą zdrowia publicznego, wyborów czy szczepionek. Te treści nie są nielegalne, ale uznawane za szkodliwe, co prowadzi do ich degradowania lub cenzury.

W 2025 roku stu ekspertów ds. wolności słowa ostrzegło, że DSA doprowadzi do „rozbicia globalnej wolności słowa”.

Amerykańska wolność słowa nie przetrwa w cieniu „Wielkiego Brata” zwanego DSA.

O autorze: – Drieu Godefridi – prawnik (Université Saint-Louis, Uniwersytet w Louvain), filozof, doktor teorii prawa (Sorbonne – Paris IV). Przedsiębiorca, dyrektor europejskiej grupy edukacyjnej oraz PAN Medias Group. Autor książki The Green Reich (2020).

Link do oryginału: https://www.gatestoneinstitute.org/22180/digital-services-act-censorship

Gatestone Institute, 9 stycznia 2026

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Iran’s Revolution

Jan14

Iran’s Revolution

Bernard-Henri Lévy

The people urging President Trump to negotiate with the Iranian regime don’t understand what they are looking at

A billboard of Iran’s Supreme Leader Ali Khamenei set ablaze in Tehran during nationwide protests in January 2026 / X.com

I tremble as I write these lines.

For Iran—brave and heroic Iran—trembles on the edge of a horrific bloodbath.

And I have no doubt that the fascist regime of the mullahs will take, if it can, a terrible revenge on the civilians who are defying it.

But the reality is clear.

What has been happening for the past eight days in the cities of ancient Persia is not a revolt. It is a revolution. The difference? Both tiny and immense. A revolt—Iranians have known at least five revolts in the past 15 years—demands reform, the mitigation of misery, negotiation. A revolution expects none of that and does not accommodate, at all, the hated order of things; it does not seek the adjustment of the regime, but its replacement.

Tocqueville: A revolution begins when people cease to imagine the future as an anamorphosis of the past.

Hannah Arendt: An insurrection challenges power; a revolution rejects its very principle and foundation.

This kind of event is rare in human history. But this is where the Iranians now stand. When they say, “Death to Khamenei,” they have crossed that threshold and entered this new era of both hope and tragedy.

Of course, the uprising may still be crushed. Of course, we are speaking of thousands of women and men executed in the secrecy of the electronic night that has fallen over the country. And, of course, we know of revolutions that ended drowned in blood.

But what has been has been. The Iranian women and men who have shouted at the top of their lungs that they want to live, but are ready to die for that, will not turn back. They will no longer accept the offers of negotiations made by cornered ayatollahs.

Those who fail to understand this are grotesque.

To those who still dare to reduce this conflagration to some so-called American Zionist plot—shame on them.

They are already and forever in the dustbins of History.

Small-minded, petty spirits, obsessed with order in all things, are choking: “How can this be a revolution? A revolution requires a leader; it wants to see only one head; and we see no head, except that exile, that ghost of Pahlavi …”

Oh, the fools! Oh, the ignorant! And History, thank heaven, has so much more imagination than they do!

First of all, why not Pahlavi? What do they know about him, other than that he is his father’s son? And what do they know of the mysterious alchemy that arises between a people and a man—any man—once he finds the right words at the right moment and the honorable gestures at a time when honor itself is lacking?

But above all, it does not matter. History does not wait for events to present themselves with a cast list, an organizational chart, and approved spokespersons.

And if revolutions, by definition, have no laws, there is nevertheless this rule: Revolutions choose their faces as they move forward; it is revolutions that create the men called to embody them, not already-named men who lead revolutions.

No one knew Danton or Robespierre on the eve of 1789. No one knew Lenin when he boarded his sealed train in Zurich for Petrograd. And on the eve of Solidarity, Lech Wałęsa was just another worker in Gdańsk, who spoke poorly and prayed a lot and whose most notable feat was climbing over a wall to enter a striking shipyard.

Calm down, good souls who demand a man!

That man will come. And it may very well be a woman.

And now Trump … ah, Trump! How, ask the same people, can Iranian revolutionaries dare to call for help from a scoundrel, a fascist, a certified counterrevolutionary like Trump?

Yes, ladies and gentlemen, you who never stop giving lessons—this is where your ignorance becomes obscene.

For no one knows whether Trump will respond to this desperate call. It is perfectly possible that, if he were to strike, it would be Venezuela-style—opening the door to “a magnificent deal with a tremendous guy” salvaged, at the last minute, from the ruins of the old regime.

But we have known since Machiavelli that a man without virtue can, unknowingly, perform a virtuous act.

We have known since Hegel that the great turning points of History are often accomplished, as if by ruse, by men who have no idea what they are doing—and even less what they are unleashing.

From some Roman emperor bringing about, without truly intending it, the 2,000-year reign of Christianity, to Napoleon Bonaparte, that tyrant who exported the spirit of 1789 by war—how many men unworthy of what they nevertheless made possible!

If Trump, by caprice, narcissism, or calculation, were to decide to strike the Iranian regime—and if, by striking it, he were to hasten its collapse—he would be absolved of nothing.

But History would have to be seen as it is: ironic, unjust in its instruments, but just in its effects—and one would say of the act that it was great, even if the man was not.

Translated by Emily Hamilton

Bernard-Henri Lévy is a philosopher, activist, filmmaker, and author of more than 45 books including Israel Alone, The Genius of Judaism, American Vertigo, Barbarism with a Human Face, Who Killed Daniel Pearl?, and The Empire and the Five Kings. His fourth film on Ukraine, Our War, was released in June 2025.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Trump Tells Iranian Protesters ‘Help Is on Its Way’ as Regime Fears Defections

Jan14

Trump Tells Iranian Protesters ‘Help Is on Its Way’ as Regime Fears Defections

Algemeiner Staff 

Iranian demonstrators gather in a street during anti-regime protests in Tehran, Iran, Jan. 8, 2026. Photo: Stringer/WANA (West Asia News Agency) via REUTERS

US President Donald Trump on Tuesday urged Iranians to keep protesting their theocratic, authoritarian government, vowing “help” was coming as the regime continued its brutal crackdown on the nationwide demonstrations.

Trump’s message came amid growing concerns from Iran that it could see defections among the security forces, which have been killing and arresting thousands of protesters to crush the biggest threat to the regime’s stability in years.

“Iranian Patriots, KEEP PROTESTING – TAKE OVER YOUR INSTITUTIONS!!!” Trump posted on Truth Social. “Save the names of the killers and abusers. They will pay a big price. I have canceled all meetings with Iranian Officials until the senseless killing of protesters STOPS. HELP IS ON ITS WAY. MIGA [Make Iran Great Again]!!!”

Trump did not elaborate on what support may be coming. When asked what he meant by “help is on its way,” Trump told reporters that they would have to figure it out.

However, Trump has said multiple times over the last two weeks that he will intervene against the Iranian regime if security forces continue killing protesters. Adding to threats of military action, Trump late on Monday announced that any country doing business with Iran will face a new tariff of 25 percent on its exports to the US.

According to reports, Trump was to meet with senior advisers on Tuesday to discuss options for Iran, including military strikes, using cyber weapons, widening sanctions, and providing online help to anti-government sources.

Iran has continued to face fierce demonstrations, which began on Dec. 28 over economic hardships but escalated into large-scale protests calling for the downfall of the country’s Islamist system.

The regime has responded with an increasingly violent crackdown on protests. An Iranian official told Reuters that about 2,000 people had been killed in the protests, marking the first time authorities have given an overall death toll from more than two weeks of unrest.

US-based rights group HRANA said that of the 2,003 people whose deaths it had confirmed, 1,850 were protesters. It added that 16,784 people had been detained, a significant increase from the figure of 10,721 it gave on Monday.

However, thousands more people are feared dead.

“Based on available data and cross-checking information obtained from reliable sources, including the Supreme National Security Council and the presidential office, the initial estimate by the Islamic Republic’s security institutions is that at least 12,000 people were killed in this nationwide killing,” reported Iran International, a Persian-language news outlet.

According to CBS News, the figure could be as high as 20,000.

With the regime imposing an internet blackout since Thursday, verification of such figures has been difficult.

Trump continued to urge Iranian protesters to “take over” institutions while speaking at an economic event in Detroit, Michigan on Tuesday.

“And by the way, to all Iranian patriots, keep protesting, take over your institutions, if possible, and save the name of the killers and the abusers that are abusing you; you’re being very badly abused if the numbers are right,” Trump said.

“They’ll pay a very big price, and I’ve canceled all meetings with the Iranian officials, until the senseless killing of protesters stops. And all I say to them is, help is on its way. You saw that,” he continued. “I put tariffs on anybody doing business with Iran just went into effect today. And I say, make Iran great again, you know, as a great country until these monsters came in and took it over.”

Iran has warned that any military action would be met with force in response.

“Let us be clear: in the case of an attack on Iran, the occupied territories [Israel] as well as all US bases and ships will be our legitimate target,” Iranian parliament speaker Mohammad Baqer Qalibaf told a crowd in Tehran’s Enqelab Square on Monday, adding that Iranians were fighting a four-front war: “economic war, psychological warfare, military war against the US and Israel, and today a war against terrorism.”

Following Trump’s social media post the following day, Iranian security chief Ali Larijani said on X that the US president and Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu were the “main killers” of the Iranian people.

Despite the protests, there have been few examples of fracture among the security forces and regime elites that could topple the clerical system, which has been in power since the Islamic Revolution in 1979. However, there are signs of Tehran fearing defections.

The Intelligence Organization of Iran’s Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC), an internationally designated terrorist group and a key force responsible for suppressing dissent, issued a statement on Friday castigating the protests as part of a “terrorist” plot orchestrated by the US and Israel to topple the regime. In a now-deleted section of the statement, the IRGC also warned that any “defiance, desertion, or disobedience” among the military would be met with “trial and decisive action.”

“The apparent removal of this language likely reflects concerns about triggering a panic, but it nevertheless exposes the depth of anxiety among regime officials,” wrote Janatan Sayeh, a research analyst at the Foundation for Defense of Democracies, a think tank based in Washington, DC.

Meanwhile, the IRGC’s Intelligence Organization also said that it was “dealing with possible acts of abandonment,” similarly suggesting that some Iranian security forces may have already defected or that the regime is concerned about such a possibility.

A Kurdish human rights organization reported last week that the regime had arrested “dozens” of security officers in Kermanshah City who refused to fire on protesters.

“The regime may be framing protesters as ‘terrorists’ and linking them to the United States and Israel to increase security forces’ willingness to use lethal force against protesters and reduce the risk of defections,” the Institute for the Study of War (ISW) wrote in a new analysis.

Iranian Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei has reportedly ordered the IRGC to take control of the crackdown in part due to fears of defections by the police and regular armed forces.

“He [Khamenei] is in closer contact with the IRGC than with the army or the police, because he believes the risk of IRGC defections is almost non-existent, whereas others have defected before,” a senior Iranian official told The Telegraph. “He has placed his fate in the hands of the IRGC.”

The Institute for the Study of War noted that the regular Iranian military “is generally less ideological and more representative of the Iranian population than the IRGC, which increases the risk that [army] members could defect.”

Defections could tip the scales in favor of the protesters. But even if the regime succeeds in stamping out the unrest, some observers argue the Islamist theocracy has no long-term future in Iran.

“I assume that we are now witnessing the final days and weeks of this regime,” German Chancellor Friedrich Merz said on Tuesday, adding that if it had to maintain power through violence, “it is effectively at its end.”

Germany, along with Britain, France, and Italy, all summoned Iranian ambassadors in protest over the crackdown, decrying what British Foreign Minister Yvette Cooper called the “brutal killing” of protesters.

Meanwhile, the European Union has indicated it will impose harsher sanctions on Iran in response to the repression of anti-government demonstrations.

“The rising number of casualties in Iran is horrifying. I unequivocally condemn the excessive use of force and continued restriction of freedom,” European Commission President Ursula von der Leyen posted on X. “Further sanctions on those responsible for the repression will be swiftly proposed.”

China and Russia, meanwhile, have backed the Iranian regime, warning against foreign “interference” in what officials described as Iran’s internal affairs.

Amid the unrest, Iranian Foreign Minister Abbas Araqchi told Al Jazeera that he and US envoy Steve Witkoff have been in contact.

Witkoff met Reza Pahlavi, the exiled son of Iran’s last shah and a prominent voice in the Iranian opposition, this past weekend, Axios reported.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Powolna i cicha islamska transformacja Zachodu

Jan13

Powolna i cicha islamska transformacja Zachodu

Hugh Fitzgerald

Za sprawą przemian demograficznych oraz ideologicznej infiltracji, islam nieustannie – choć powoli – zdobywa zachodnioeuropejskie państwa. Więcej na temat marszu islamu ku zwycięstwu w Europie można przeczytać tutaj: „Islamizacja zachodnich demokracji: wielkie, niebezpieczne i ciche przejęcie” autorstwa Eliyahu Haddada, Jerusalem Post, 31 grudnia 2025 r.:

To, co niegdyś wymagało 500 lat militarnych podbojów, dziś dokonuje się w zaledwie 50 lat dzięki imigracji i zmianom demograficznym. Populacja muzułmanów w Europie wzrosła z poniżej 1% w 1970 roku do prognozowanych 10–14% w roku 2050 – to prawdziwa transformacja.

Obecnie w Europie żyje 46 milionów muzułmanów, przy całkowitej populacji wynoszącej 745 milionów.

Zachodnia cywilizacja stoi dziś nie w obliczu podboju, lecz zastąpienia – i to przy wykorzystaniu własnych mechanizmów demokratycznych oraz ideologicznego paraliżu.

Ta transformacja jest „cicha” nie dlatego, że jest niewidoczna – zmiany są oczywiste – lecz dlatego, że w społeczeństwach zachodnich dyskusja na ten temat została zdelegalizowana. Przejęcie odbywa się na dwóch frontach: fizycznym, poprzez zmiany demograficzne, oraz ideologicznym, za sprawą wojny cyfrowej.

Liczba muzułmanów w Europie rośnie z trzech powodów. Po pierwsze – trwa nieprzerwana imigracja muzułmanów, legalna i nielegalna, na poziomie około dwóch milionów rocznie. Po drugie – muzułmanki mają znacznie wyższy wskaźnik dzietności niż rdzenne Europejki, których współczynnik urodzeń spadł poniżej poziomu zastępowalności pokoleń (2,1). Matki muzułmańskie rodzą średnio o jedno dziecko więcej niż matki niemuzułmańskie. Po trzecie – każdego roku kilkaset tysięcy Europejczyków przechodzi na islam.

Fizyczne zastąpienie nie wymaga inwazji – wystarczą otwarte granice, zachęty socjalne i różnica w dzietności, która gwarantuje wzrost liczby muzułmanów przy równoczesnym załamaniu populacji rdzennych mieszkańców.

Podbój ideologiczny wykorzystuje media społecznościowe w bezprecedensowy sposób. Państwa takie jak Iran, Katar i Turcja inwestują miliardy w sieci botów oraz medialne imperia propagujące narracje proislamskie i antyizraelskie.

Katarska stacja Al Jazeera stała się jedną z największych organizacji medialnych na świecie, a jej dziennikarzom zaleca się, by w każdej relacji przemycali propagandę wspierającą islam i potępiającą Izrael. Izrael jest jedynym krajem na świecie, który zakazał działalności Al Jazeery na swoim terytorium. Oprócz Al Jazeery, zarówno Zjednoczone Emiraty Arabskie, jak i Arabia Saudyjska posiadają dobrze finansowane, państwowe rozgłośnie medialne. Wśród autorów Wikipedii liczba muzułmańskich redaktorów przewyższa liczbę żydowskich w stosunku 40 do 1; wywarli oni ogromny wpływ na sposób, w jaki świat postrzega konflikt arabsko-izraelski, przygotowując dziesiątki milionów czytelników Wikipedii do negatywnego odbioru państwa żydowskiego, jednocześnie przedstawiając grupy terrorystyczne – Hamas, Hezbollah oraz Hamas – jako prowadzące uzasadniony „opór”.

Bractwo Muzułmańskie działa poprzez pozornie niezależne kanały: media, organizacje pozarządowe, partie polityczne i meczety. Stosując strategię „cierpliwego ekstremizmu”, oddziały Bractwa przedstawiają przemoc jako „opór”, a hasła o charakterze ludobójczym jako „antykolonializm”, tym samym zyskując poparcie zachodnich progresistów…

Bractwo Muzułmańskie skutecznie „przejęło” zachodnich „progresistów”. Jego członkowie są obecni nie tylko w świecie islamskim, lecz także w krajach zachodnich. Bractwo kontroluje meczety, posiada własne media – w tym kilka kanałów satelitarnych – prowadzi organizacje pozarządowe i partie polityczne. Zarządza ogromną siecią szkół, także na Zachodzie, które często ukrywają swoje powiązania z Bractwem.

Wybór Zohrana Mamdaniego na burmistrza Nowego Jorku symbolizuje przejście od ostrożnej imigracji do aktywnego przekształcania amerykańskiej polityki. To pierwszy muzułmański burmistrz największego miasta w USA…

Mamdani nie zamierza poprzestać na zarządzaniu Nowym Jorkiem. Chce wpływać na politykę USA wobec muzułmanów i Izraela na poziomie krajowym, kontynuując swoją linię obrony islamu i Hamasu oraz ataków – na wszelkie możliwe sposoby – na państwo żydowskie, które oskarża o „ludobójstwo”.

Miasto Hamtramck w stanie Michigan stało się pierwszym amerykańskim miastem, w którym cała rada miejska składa się z muzułmanów – i natychmiast zakazała wywieszania flag Pride w miejscach publicznych. Muzułmanie należą dziś do największych grup etnicznych w Michigan, a ich poparcie miało rzekomo zapewnić Trumpowi zwycięstwo w tym kluczowym stanie.

W tym miejscu autor się myli: wyborcy muzułmańscy w Michigan nie przyczynili się do zwycięstwa Trumpa, choć sami lubią tak twierdzić. Muzułmanie stanowią jedynie 1,8% głosujących w wyborach prezydenckich w tym stanie. Ich wpływ był nieistotny.

Największą innowacją Bractwa Muzułmańskiego jest zastąpienie podboju fizycznego podbojem cyfrowym. Iran operuje największą na świecie siecią botów. Katarska Al Jazeera dociera do 430 milionów widzów w 150 krajach, systematycznie kształtując narracje antyizraelskie. Skutki są zdumiewające: 50% Amerykanów w wieku 18–29 lat sympatyzuje dziś bardziej z Palestyńczykami niż z Izraelczykami – to całkowite odwrócenie tendencji poprzednich pokoleń.

Al Jazeera ma większy globalny zasięg niż jakakolwiek inna firma medialna poza BBC. Dostarcza swojej widowni nieustanny strumień dezinformacji i kłamstw, które ukształtowały narrację o Izraelu i odwróciły dużą część opinii publicznej świata przeciwko państwu żydowskiemu. Wbrew często powtarzanym hasłom o tym, jakoby „Żydzi kontrolowali media”, obecność izraelska w mediach jest pięćdziesięciokrotnie mniejsza niż samej Al Jazeery. Rodzina Al Thani, która rządzi Katarem, zainwestowała miliardy dolarów w rozwój Al Jazeery – jej sieci transmisyjnej i dziennikarzy; Izrael nie jest w stanie konkurować z takim finansowaniem.

Być może najbardziej podstępna jest manipulacja Wikipedią. Przy sześciu miliardach odwiedzin miesięcznie, redaktorzy promujący narrację propalestyńską przewyższają liczebnie tych proizraelskich w stosunku 40 do 1, co zapewnia systematyczne wypaczenie przekazu w największym na świecie źródle wiedzy.

Arabowie doskonale rozumieją, że Wikipedia to dziś pierwsze miejsce, do którego kieruje się większość świata w poszukiwaniu nie tylko bieżących informacji, ale i kontekstu historycznego konfliktów, w tym wojny arabsko-izraelskiej. Trzeba przekonać decydentów, by przeznaczyli więcej środków na rekrutację i opłacenie uczestników tej niekończącej się Bitwy o Wikipedię.

Link do oryginału: https://jihadwatch.org/2026/01/the-slow-and-silent-islamic-transformation-of-the-west

Jihad Watch, 4 stycznia 2026

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com