W obliczu rosnących ambicji Turcji i Kataru, by odegrać znaczącą rolę w odbudowie Gazy, perspektywa rozbrojenia Hamasu i przekazania przez niego władzy staje się jeszcze mniej prawdopodobna. Na zdjęciu: Prezydent Turcji Recep Tayyip Erdoğan (po prawej) oddaje hołd ówczesnemu przywódcy Hamasu Ismailowi ​​Haniyehowi w parlamencie w Ankarze, w Turcji, 3 stycznia 2012 r. (Zdjęcie: Adem Altan/AFP via Getty Images)

Turcja udaremnia próby Trumpa rozbrojenia Hamasu i zaprowadzenia pokoju na Bliskim Wschodzie

Con Coughlin
Tłumaczenie: Andrzej Koraszewski

Próby prezydenta Turcji Recepa Tayyipa Erdoğana, by odegrać kluczową rolę w tworzeniu “międzynarodowych sił bezpieczeństwa” dla Gazy, stanowią poważne zagrożenie dla wysiłków prezydenta USA Donalda J. Trumpa zmierzających do rozbrojenia terrorystów z Hamasu i nie wróżą dobrze jego staraniom o pokój na Bliskim Wschodzie.

Jednym z kluczowych postulatów 20-punktowego planu Trumpa na rzecz zakończenia konfliktu w Gazie jest rozbrojenie Hamasu i zakończenie jego szkodliwej kontroli nad Strefą Gazy. Dopiero po spełnieniu tych warunków miałyby się rozpocząć negocjacje na temat trwałego zawieszenia broni i odbudową enklawy w celu osiągnięcia trwałego pokoju po dwóch latach brutalnego konfliktu.

Trump wyraźnie zadeklarował swoje zobowiązanie do usunięcia Hamasu z Gazy, nawet jeśli – jak ma to obecnie miejsce – ta islamistyczna organizacja terrorystyczna nie wykazuje żadnej woli podporządkowania się jego planowi pokojowemu.

W wypowiedziach z początku obowiązywania pierwszego etapu sponsorowanego przez USA zawieszenia broni w Gazie, Trump zagroził przymusowym rozbrojeniem Hamasu, jeśli ten nie zastosuje się do jego warunków. “Jeśli Hamas nie rozbroi się w rozsądnym terminie, my ich rozbroimy” – ostrzegł prezydent.

Tymczasem Hamas, zamiast wykazywać jakąkolwiek gotowość do rezygnacji z władzy w Gazie, wykorzystał zawieszenie broni do ponownego umocnienia swojej kontroli nad częścią terytorium, rozmieszczając tysiące funkcjonariuszy “bezpieczeństwa” i dokonując publicznych egzekucji przeciwników politycznych.

W obliczu rosnących ambicji Turcji i Kataru, by odegrać znaczącą rolę w odbudowie Gazy, perspektywa rozbrojenia Hamasu i przekazania przez niego władzy staje się jeszcze mniej prawdopodobna.

W ramach prób zakończenia walk w Gazie, Trump planuje stworzenie wielonarodowych sił złożonych z krajów muzułmańskich, których zadaniem byłoby utrzymanie porządku na tym obszarze w trakcie negocjacji dotyczących jego przyszłości.

Choć szczegóły działania tych sił w Gazie pozostają niejasne, powszechnie zakłada się, że jednym z ich celów będzie rozbrojenie grup terrorystycznych, takich jak Hamas.

Wiceprezydent USA JD Vance, przemawiając w ubiegłym miesiącu w Izraelu, stwierdził, że to właśnie te siły “przejmą prowadzenie w rozbrajaniu Hamasu”, choć przyznał, że będzie to “proces długotrwały i w dużym stopniu zależny od składu tych sił”.

Król Abdullah II z Jordanii próbował ostrzec Trumpa pod koniec października:

“Mamy nadzieję, że będzie to misja pokojowa, bo jeśli będzie to narzucanie pokoju siłą, nikt nie będzie chciał się w to mieszać… Jeśli będziemy chodzić po Gazie z bronią, to nie jest sytuacja, w którą jakiekolwiek państwo chciałoby się angażować”.

Zakończenie dwudziestoletnich rządów Hamasu nad Gazą uznawane jest za kluczowe dla zapewnienia trwałej stabilizacji regionu. Oprócz znacznego wzmocnienia bezpieczeństwa Izraela na jego południowej granicy, wyzwoliłoby to również palestyńskich cywilów spod opresyjnej władzy islamistycznej organizacji terrorystycznej.

Plan Trumpa może jednak zostać storpedowany przez państwa popierające Hamas, takie jak Turcja i Katar. Erdoğan już zapowiedział, że chce odegrać kluczową rolę w przyszłości Gazy, oferując wysłanie 2000 tureckich żołnierzy do proponowanych sił stabilizacyjnych Trumpa – propozycja ta została jednoznacznie odrzucona przez Izrael. Rzecznik premiera Benjamina Netanjahu oświadczył jasno: “Nie będzie tureckich żołnierzy w Gazie”.

Izrael stanowczo sprzeciwia się obecności tureckich wojsk w Gazie, co jest skutkiem dramatycznego pogorszenia relacji między Jerozolimą a Ankarą po ataku Hamasu na Izrael 7 października 2023 roku. Erdoğan odpowiedział na te wydarzenia, wychwalając Hamas, zawieszając handel z Izraelem i zamykając turecką przestrzeń powietrzną dla izraelskich samolotów.

Erdoğan, który próbuje zastąpić Katar jako głównego pośrednika Hamasu w negocjacjach z USA, oskarżył Izrael o zbrodnie przeciwko ludzkości i niedawno wydał nakazy aresztowania 37 izraelskich urzędników – w tym Netanjahu – pod zarzutem “ludobójstwa” w Gazie.

Od dawna deklaruje również, że “Jerozolima to nasze miasto”. Jeszcze w ubiegłym miesiącu Erdoğan rozmawiał ze swoimi doradcami o konieczności zaatakowania Izraela:

“Nikt już nie może go [Izraela] uratować…” – mówił 6 października.

“Trzeba go zdyscyplinować wojną… Wojna i siła powinny zmusić Izrael do klęknięcia… Choć brzmi to ‘ekstremalnie’, wojna turecko-izraelska jest nieunikniona… Czas Izraela dobiega końca… Jerozolima zostanie wyzwolona! Izrael nie będzie miał wyboru – będzie musiał uklęknąć przed Turcją. To jedyny sposób, by mógł przetrwać… W umyśle człowieka, który po 86 latach ponownie otworzył Hagia Sophię, jest jasno określony plan wyzwolenia Jerozolimy i rozliczenia roku 1917.”

Pomimo gwałtownego sprzeciwu Izraela, Erdoğan liczy na to, że jego dobre relacje z Trumpem skłonią prezydenta USA do zignorowania izraelskich obaw i dopuszczenia Turcji do kluczowej roli w rozmowach o przyszłości Gazy.

Jeśli Trump na to pozwoli, jego próby rozbrojenia Hamasu i osiągnięcia pokoju mogą zostać podważone. Zamiast kończyć udział organizacji terrorystycznej w polityce Gazy, Ankara wzywa Hamas do współpracy z Autonomią Palestyńską w celu utworzenia nowej administracji dla tego terytorium.

Erdoğan stara się również o zakup myśliwców F-35 od USA. Do jakich celów mógłby je wykorzystać? Kongres słusznie zablokował tę transakcję, dopóki Turcja nie pozbędzie się rosyjskiego systemu obrony powietrznej S-400.

Determinacja Erdoğana, by odgrywać czołową rolę w rozmowach o przyszłości Gazy – w tym w planie Trumpa dotyczącym powołania międzynarodowych sił stabilizacyjnych – była wyraźnie widoczna na szczycie liderów muzułmańskich, który odbył się w tym miesiącu w Stambule. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele Arabii Saudyjskiej, Kataru, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Jordanii, Pakistanu i Indonezji – krajów, które zadeklarowały gotowość wsparcia sił dla Gazy.

Po konferencji minister spraw zagranicznych Turcji Hakan Fidan powiedział dziennikarzom, że Turcja chce jak najszybszego “wewnętrznego palestyńskiego pojednania” między Hamasem a Autonomią Palestyńską (PA), kierowaną przez Mahmuda Abbasa. Fidan przekonywał, że takie pojednanie “wzmocniłoby reprezentację Palestyny w społeczności międzynarodowej”.

Turecka propozycja pogodzenia Hamasu z PA stoi w jawnej sprzeczności z podstawowym założeniem planu pokojowego Trumpa, który wymaga, by organizacja terrorystyczna nie tylko się rozbroiła, ale i całkowicie wycofała z politycznego życia Gazy. Realizacja tureckich postulatów oznaczałaby dla Hamasu ocalenie i umożliwiła mu dalsze realizowanie swojej terrorystycznej agendy.

Administracja Trumpa może uznać tureckie zaangażowanie za niezbędne dla osiągnięcia porozumienia w Gazie. Musi jednak zrozumieć, że jeśli Bliski Wschód ma kiedykolwiek zaznać trwałego pokoju, udział Turcji całkowicie podważy cel Trumpa, jakim jest zmuszenie Hamasu do rozbrojenia.

Con Coughlin jest redaktorem ds. obrony i spraw zagranicznych w “The Telegraph” oraz członkiem zespołu Instytutu Gatestone.

End of Impunity: Antifa, Public Enemy No. 1

Drieu Godefridi

• The terrorist designation by the US federal government, which is not a slogan, derives from Section 219 of the Immigration and Nationality Act (8 U.S.C. § 1189) and from Executive Order 13224 (2001, Bush). Any foreign organization that threatens the security of US nationals or US national security must be placed on the FTO list and have its assets seized.
• The criteria are explicit: systematic use of violence, transnational scope, political intent. Antifa meets all three. It is a transnational terrorist organization whose existence much of the mainstream media stubbornly refuse to acknowledge.
• The State Department leaves no room for ambiguity: “Left-wing terrorism does not enjoy ideological immunity.” Why is there not the same moral clarity in Western Europe?
• The American decision — neither an ideological crusade nor a publicity stunt — is a proportionate response to proven crimes. The four designated groups are not “radical activists”: they are terrorists who kill, maim and destroy in the name of an outdated totalitarian utopia — or even a not-outdated one — that aligns itself with Islamic jihadists declaring that they would like to take over the planet. Liberal democracies have a duty to defend themselves — without complacency, without naïveté, and with the full rigor of the law.
• Can we in Europe expect Antifa members to be intercepted in the same manner as drug-trafficking vessels in the Caribbean?

The criteria for designation as a terrorist organization are explicit: systematic use of violence, transnational scope and political intent. Antifa meets all three. It is a transnational terrorist organization whose existence much of the mainstream media stubbornly refuse to acknowledge. Pictured: President Donald Trump at a roundtable discussion about the Antifa organization, in the White House on October 8, 2025 in Washington, DC. (Photo by Anna Moneymaker/Getty Images)

On November 13, 2025, the US State Department added four European terrorist organizations to its list of Foreign Terrorist Organizations (FTOs): Antifa Ost (Germany), the International Revolutionary Front (Italy), Armed Proletarian Justice (Greece) and Revolutionary Class Self-Defense (Greece).

This decision by the US administration was based on overwhelming evidence: knife and hammer attacks, shootings, bombings and the use of improvised explosive devices that targeted civilians, public infrastructure and private businesses.

The move forms part of a wider transatlantic dynamic launched by Hungary. In September 2025, the Hungarian government — after a series of attacks in Budapest in which Antifa Ost torched police vehicles, destroyed shops, and carried out targeted assaults on right-wing activists — designated the group as a terrorist organization. Earlier in September, the US classified Antifa as a domestic terrorist organization.

The attacks in Hungary occurred in February 2023, during the commemoration of “Honor Day,” marking the end of the Second World War. Five coordinated assaults targeted nine individuals perceived as “right-wing activists.” The attackers — fifteen militants, including Germans and Italians — used hammers, telescopic batons, tear gas and brass knuckles. Four of the victims sustained serious injuries: multiple fractures, head trauma and irreversible damage. These actions, which led to arrests in Hungary, Germany and Italy, sparked a diplomatic scandal. The election of Italian citizen Ilaria Salis — allegedly one of the perpetrators of the violent attacks — to the European Parliament in 2024 granted her parliamentary immunity. As a co-author of these despicable acts, she is now funded by the European taxpayer. Salis spent several months in detention in Hungary over her alleged role in the assaults, but after she was elected as an MEP, the parliamentary immunity she gained resulted in her release.

Washington has begun applying the same method it uses against Islamist organizations and drug cartels: shutting these networks out of the American and international financial system, freezing their assets and prosecuting all those who provide logistical or ideological support. The consequences are immediate: any person or entity residing in the United States who materially assists these groups faces penalties of up to 20 years in prison.

Documented Violence, Not Rhetoric

Antifa Ost, based in Leipzig and Berlin, has claimed responsibility for dozens of assaults. These include a hammer attack on a conservative gathering in Saxony and arson at a Bavarian police training center. The International Revolutionary Front, active in Milan and Turin, has circulated manuals on making homemade explosives and has staged ambushes against marches of trade-unions it deems “reformist.” In Greece, two of the organizations designated as FTOs by the State Department operate in tandem: Armed Proletarian Justice claimed responsibility for planting a bomb near the riot police headquarters in Goudi, Greece on December 18, 2023; Revolutionary Class Self-Defense claimed responsibility for two IED attacks targeting the Greece Ministry of Labor (February 3, 2024) and the Hellenic Train offices (April 11, 2025).

These acts were not spontaneous riots but the expression of an explicit doctrine: “strike the class enemy wherever he is found,” a mantra repeated in communiqués posted on encrypted platforms, sometimes relayed by a press that romanticizes violence — provided it is “left-wing.” The phrase “strike the class enemy wherever he is found” appears to echo Marxist-Leninist rhetoric, often used in revolutionary contexts to justify direct action against perceived capitalist or fascist oppressors. While direct, verbatim uses by self-identified Antifa groups are rare in public records (due to their decentralized and sometimes encrypted nature), it has been documented in analyses of their internal doctrines. Below are key examples in the US:

“The border is everywhere. We can attack it anywhere.” (2019). This quote comes from Willem van Spronsen, a self-described Antifa activist who firebombed an ICE detention center in Tacoma, Washington, on July 13, 2019, in an attack that wounded four officers. The full document, titled “I Am Antifa,” calls for armed resistance against “fascist” institutions such as ICE, and frames borders as a capitalist tool of oppression. It was widely circulated in Portland Antifa circles as inspirational propaganda and aligns with calls to strike “enemies” (such as the capital or the state) at any area of vulnerability.

Video from a 2018 Antifa rally, shared on X, where Antifa militants chanted “Anytime, Anyplace, Punch a NAZI In The Face”while carrying signs such as “It Takes Bullet to Bash Fash.” This promotes on-sight violence against perceived class/racial enemies, disavowed by some Democrats but unchallenged broadly.

“On Sight” Retaliation Calls (2020 Portland Homicide Response). After the killing of Patriot Prayer member Aaron Danielson, Antifa Telegram channels, evidently assuming the victim was an ally of the enemy, called for immediate murderous payback against “fash” (fascists). This recommendation, in practice, reflects “strike wherever found“.

“Do Crime” and Economic Disruption Mottos. Antifa’s self-admitted slogan “Do crime” (see Andy Ngo’s 2021 book, Unmasked: Inside Antifa’s Radical Plan to Destroy Democracy) aims to foster chaos for revolution, including strikes at the “heart” of our cities by general disruptions.

The iconography is always the same: black hoods, hammers, Molotov cocktails, anarcho-communist symbols. The image attached to the State Department communiqué — a masked individual holding an iron bar beating a passer-by lying on the ground — is not staged. It corresponds to footage authenticated by Europol and Germany’s Bundeskriminalamt.

A Legal Response, Not an Ideological One

The terrorist designation by the US federal government, which is not a slogan, derives from Section 219 of the Immigration and Nationality Act (8 U.S.C. § 1189) and from Executive Order 13224 (2001, Bush). Any foreign organization that threatens the security of US nationals or US national security must be placed on the FTO list and have its assets seized.

The criteria are explicit: systematic use of violence, transnational scope and political intent. Antifa meets all three. It is a transnational terrorist organization whose existence much of the mainstream media stubbornly refuse to acknowledge.

Some argue that these groups are “anti-fascist,” as though that alone constituted a legal justification for an onslaught. If you want to beat your dog, you might claim it has rabies. Ironically, these groups behave just like the fascists. Historical anti-fascism — the armed resistance to Nazism — bears no resemblance to today’s left, which in 2025 targets moderate democratic politicians, liberal journalists and business owners accused of “capitalist complicity,” while extending sympathy to Islamist terrorism in the name of “convergence of struggle” (see Douglas Murray, The Strange Death of Europe, 2017.) The State Department leaves no room for ambiguity: “Left-wing terrorism does not enjoy ideological immunity.” Why is there not the same moral clarity in Western Europe?

Transatlantic Implications

The shockwave extends far beyond the United States. Antifa is now a legitimate target for every instrument of the rule of law.

The European Union, under pressure from Hungary and Poland, is considering harmonizing its own terrorist list. Financial flows. such as donations via cryptocurrencies, are being tracked by the US Treasury and Germany’s Federal Intelligence Service. German universities where certain Antifa Ost factions openly recruited students have received federal orders to cooperate.

Freedom to Kill, Provided You Are on the Left?

Criticism of capitalism, peaceful protest and the revival of communist fantasies of equal inequality are not what is at issue here. In the United States, the First Amendment stops where material incitement to violence begins — the 1969 Brandenburg v. Ohio precedent. What the State Department’s decision underscores is that murder and hammer attacks are not acceptable free speech, even when committed by “left-wing” militants.

End of Impunity: Antifa, Public Enemy No. 1

The American decision — neither an ideological crusade nor a publicity stunt — is a proportionate response to proven crimes. The four designated groups are not “radical activists”: they are terrorists who kill, maim and destroy in the name of an outdated totalitarian utopia — or even a not-outdated one — that aligns itself with Islamic jihadists declaring that they would like to take over the planet (such as here and here). Liberal democracies have a duty to defend themselves — without complacency, without naïveté, and with the full rigor of the law.

Can we in Europe expect Antifa members to be intercepted in the same manner as drug-trafficking vessels in the Caribbean?

Drieu Godefridi is a jurist (University Saint-Louis, University of Louvain), philosopher (University Saint-Louis, University of Louvain) and PhD in legal theory (Paris IV-Sorbonne). He is an entrepreneur, CEO of a European private education group and director of PAN Medias Group. He is the author of The Green Reich (2020).

Somaliland Partnership Could Be a ‘Game Changer’ for Israel in Countering Houthis, Experts Say

Ailin Vilches Arguello

Smoke billows following an Israeli air strike in Sanaa, Yemen, Sept. 10, 2025. Photo: REUTERS/Khaled Abdullah

Israel’s potential partnership with Somaliland could be a “game changer,” boosting the Jewish state’s ability to counter the Yemen-based Houthi terrorist group while offering strategic and geographic advantages amid shifting regional power dynamics, experts assessed.

The Institute for National Security Studies (INSS), a prominent Israeli think tank, released a new report arguing that Somaliland’s strategic position along the Red Sea, its closeness to Houthi-controlled areas in Yemen, and its willingness to work with pro-Western states could make it a key ally for Israel, benefiting both nations amid rising regional volatility.

Somaliland is an unrecognized state in the Horn of Africa, situated on the southern coast of the Gulf of Aden and bordered by Djibouti to the northwest, Ethiopia to the south and west, and Somalia to the east. 

Unlike most other states in the region, Somaliland has relative security, regular elections, and a degree of political stability — qualities that could make it a valuable partner for international allies and a key player in regional cooperation.

“Somaliland’s significance lies in its geostrategic location and in its willingness — as a stable, moderate, and reliable state in a volatile region — to work closely with Western countries,” the INSS report said. 

“Somaliland’s territory could serve as a forward base for multiple missions: intelligence monitoring of the Houthis and their armament efforts; logistical support for Yemen’s legitimate government in its war against them; and a platform for direct operations against the Houthis,” it continued.

The Iran-backed terrorist group has been waging an insurgency in Yemen for the past two decades in a bid to overthrow the Yemeni government. 

Since 2014, the Houthis have controlled a significant portion of the country’s northern territory and areas along the Red Sea, which they captured in the midst of a civil war.

The Yemeni terrorist group began severely disrupting global trade with attacks on shipping in the Red Sea corridor following the Hamas-led invasion of and massacre across southern Israel on Oct.7, 2023, arguing their aggression was a show of support for Palestinians in Gaza.

Since the start of the Israel-Hamas war, Houthi terrorists in Yemen have regularly launched missiles and drone attacks targeting the Jewish state. However, the Iran-backed group has stopped firing in recent weeks, amid the current ceasefire in Gaza.

The Houthi rebels — whose slogan is “death to America, death to Israel, curse the Jews, and victory to Islam” — said they would target all ships heading to Israeli ports, even if they did not pass through the Red Sea.

According to the newly released study, Israel could gain multiple advantages from formal recognition of Somaliland, including a pro-Western partner with substantial mineral resources and a rare foothold of stability along the Red Sea.

Beyond targeting Israel, the Houthis have threatened — and in some cases attacked — US and British ships, prompting both Western allies to carry out multiple retaliatory strikes against Houthi targets in Yemen. The US and the Houthis reached a ceasefire in May that did not include Israel.

“Since the Gulf states, the United States, and Israel have all fought the Houthis in recent years without achieving a decisive outcome, Somaliland’s location — and the possibility of operating from its territory — could be a game changer,” the study noted. 

In the wake of the Oct. 7 atrocities, the Houthis — designated as a terrorist organization by several countries including the US, Saudi Arabia, Malaysia, the United Arab Emirates, Australia, Canada, New Zealand, and Israel — have launched over 200 missiles and 170 attack drones in repeated attacks against the Jewish state.

“Beyond its valuable location, no less important is the fact that Somaliland’s government is eager for broad cooperation with pro-Western states — a combination of willingness and capability,” the report said. 

“Messages from Somaliland indicate that [the country] is prepared to maintain broad security relations with the US, including hosting an American base, and even with Israel,” it continued.

Amid rising tensions in the Red Sea and shifting regional dynamics, the report noted that informal contacts already exist between senior officials of the two states, paving the way for potentially significant formal relations.

At a time when Israel is facing a hostile campaign from some Western and regional actors, Somaliland’s largely pro-Israel public discourse suggests it could serve as a reliable and supportive partner in the region, according to INSS.