Archive | July 2026

“Auschwitz” and nursing uniforms in Palestine demonstration

Jul13

“Auschwitz” and nursing uniforms in Palestine demonstration

Ofer Maimon

Both “Netanyahu” and “Itamar Ben Gvir” were seen in the demonstration. Photo: Faksimil X

Pro-Palestinian activists staged a high-profile demonstration in central Stockholm on Saturday, using a replica of the Auschwitz entrance gate with the word “Gaza” instead of the infamous phrase “Arbeit macht frei.”

The demonstration, organized by the group Palestine Demonstration Stockholm, featured a theatrical performance in which Gazan mothers and babies were pursued by a man dressed in a red Netanyahu mask, as well as a leather coat of the type worn by the Gestapo, and with an armband with a Star of David where the Gestapo instead wore swastikas on the armbands. “Netanyahu” was also seen waving a wad of banknotes.

Several of the placards read “Doctors are not targets; stop killing our doctors.” The activists demanded the immediate release of Abu Safiya, who has been held in Israeli custody since September 2024, as well as the release of Marwan Barghouti and better protection for medical personnel in Gaza. Marwan Barghouti is a Fatah leader who was sentenced in 2004 to five life sentences plus 45 years for incitement and involvement in murder.
Medical and nursing uniforms

“Netanyahu” then led the demonstration march, followed by people in medical and nursing uniforms of the same type that caused debate after two doctors from the healthcare company Meliva and other healthcare personnel appeared in them at a demonstration on July 2 that blocked the entrance to Karolinska University Hospital.

These healthcare workers wore the modified “Auschwitz gate” and in the demonstration march, in addition to images of Marwan Barghouti, also a person with a mask that was supposed to represent Israel’s Security Minister Itamar Ben Gvir, dressed as a butcher, who in the organizer’s videos of the demonstration lunges with something that is supposed to represent a butcher’s knife.

The same organizer behind yesterday’s demonstration also organized the demonstration outside Karolinska, but it has not yet been confirmed whether the people dressed in healthcare uniforms in Saturday’s demonstration were the same people, or even if they are employed in healthcare.
“A tasteless trivialization of the Holocaust”

The protest has provoked strong reactions from Swedish Jewish representatives. Aron Verständig, lawyer and chairman of the Central Jewish Council in Sweden, strongly condemns the incident.

“Belittling the Holocaust in the way that happened at yesterday’s demonstration in Stockholm is incredibly distasteful and disgusting. As with other similar events, no one intervened, which is why the borders are constantly shifting,” he writes on X.

Political scientist Daniel Schatz is also very critical of the demonstration and how it has been handled, writing on X:

“According to the IHRA’s working definition of anti-Semitism, which Sweden has adopted, this relativization and trivialization of the Holocaust is a clear example of anti-Semitism.

What is particularly remarkable is that this is happening openly on Swedish streets, right in front of the police, without any visible objections.

How long will these insanity be normalized before responsible authorities and politicians pull the emergency brake?”

The Bulletin is seeking a comment from the demonstration’s organizer.

Pro-palestinska aktivister genomförde på lördagen en uppmärksammad demonstration i centrala Stockholm där de använde en replika av Auschwitz entrégrind med ordet ”Gaza” istället för den ökända frasen ”Arbeit macht frei”.

Demonstrationen, som organiserades av gruppen Palestina Demonstration Stockholm, bjöd på en teaterföreställning där Gazamödrar och spädbarn förföljdes av en man utstyrd i en röd Netanyahu-mask, liksom en skinnrock av den typ Gestapo bar, och med en armbindel med en davidsstjärna där Gestapo istället bar hakkors på armbindlarna. “Netanyahu” sågs även vifta med en sedelbunt.

På flera av plakaten stod texten ”Läkarna är inte mål; sluta döda våra läkare” att läsa. Aktivisterna krävde omedelbar frigivning av Abu Safiya, som har hållits i israeliskt förvar sedan september 2024, samt frigivning av Marwan Barghouti och bättre skydd för sjukvårdspersonal i Gaza. Marwan Barghouti är en Fatah-ledare som 2004 dömdes till fem livstidsstraff plus 45 år för anstiftan och inblandning i mord.

Vård- och läkaruniformer

“Netanyahu” ledde sedan demonstrationståget följd av personer i vård- och läkaruniformer av samma typ som vållat debatt efter att två läkare från vårdbolaget Meliva och annan vårdpersonal uppträtt i dem vid en demonstration 2 juli som blockerade entrén till Karolinska Universitetssjukhuset.

Dessa vårdarbetarklädda bar på den modifierade “Auschwitz-grinden” och i demonstrationståget syntes, utöver bilder av Marwan Barghouti, även en person med en mask som skulle föreställa Israels säkerhetsminister Itamar Ben Gvir, utklädd till slaktare, som på arrangörens videor av demonstrationen gör utfall med något som ska föreställa en slaktarkniv.

Det är samma arrangör som låg bakom gårdagens demonstration som också arrangerade demonstrationen utanför Karolinska, men det har ännu inte kunnat bekräftas om de vårdyrkesklädda i lördagens demonstration var samma personer, eller ens om de är anställda i vården.

”En smaklös trivialisering av Förintelsen”

Protesten har väckt starka reaktioner från svenska judiska företrädare. Aron Verständig, advokat och ordförande för Judiska Centralrådet i Sverige, fördömer händelsen kraftfullt.

“Att förringa Förintelsen på det vis som skedde vid gårdagens demonstration i Stockholm är otroligt osmakligt och vidrigt. Som vid andra liknande händelser ingrep ingen varför gränserna ständigt fortsätter att förskjutas”, skriver han på X.

Statsvetaren Daniel Schatz är även han mycket kritisk till demonstrationen och hur den har hanterats och skriver på X:

“Enligt IHRA:s arbetsdefinition av antisemitism, som Sverige har antagit, utgör denna relativisering och trivialisering av Förintelsen ett tydligt exempel på antisemitism.

Särskilt anmärkningsvärt är att detta sker öppet på svenska gator, mitt framför ögonen på polisen, utan några synliga invändningar.

Hur länge ska dessa galenskaper normaliseras innan ansvariga myndigheter och politiker drar i nödbromsen?”

Bulletin söker demonstrationens arrangör för en kommentar.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Dokończyć robotę

Jul12

Na zdjęciu: Irańska policja ściga protestujących przeciwko reżimowi i bije ich pałkami w Teheranie, 19 września 2022 r. (Zdjęcie: AFP via Getty Images)

Dokończyć robotę

Majid Rafizadeh
 Tłumaczenie: Andrzej Koraszewski

Reżim Iranu musimy widzieć takim, jakim on jest: jako potężnie uzbrojoną bandę zbirów oraz — według rządu USA — “największego państwowego sponsora terroryzmu” od dziesiątków lat. Reżim irański utrzymuje władzę dzięki brutalnej sile, która terroryzuje nie tylko jego sąsiadów i szerszy świat za pośrednictwem pełnomocników, pocisków balistycznych i bliskiej zdolności nuklearnej, lecz także własną populację liczącą około 93 milionów ludzi. Dekady represji, “eksportowania rewolucji” i ideologicznego ekstremizmu ukształtowały jego tożsamość, głęboko zakorzenioną w antyamerykanizmie, antysemityzmie i pogardzie wobec własnych obywateli.

W latach 1979, 1999, 2009, 2017–2018, 2019, 2022, pod koniec 2025 i na początku 2026 roku Irańczycy masowo wychodzili na ulice w ogólnokrajowych protestach przeciwko załamaniu gospodarczemu, represjom i nieudolnym rządom. Za każdym razem reżim odpowiadał bezwzględnymi masakrami — ostatnio w styczniu 2026 roku, kiedy siły bezpieczeństwa wprowadziły blackouty i otworzyły ogień do cywilnych demonstrantów z karabinów maszynowych i karabinów snajperskich. Reżim Iranu, według prezydenta USA Donalda J. Trumpa, zabił “co najmniej 42 tysiące protestujących” w ciągu kilku dni.

Reżim irański — dysponujący setkami tysięcy uzbrojonych ludzi w Korpusie Strażników Rewolucji Islamskiej, milicji Basidż i innych formacjach bezpieczeństwa — utrzymuje kontrolę nad społeczeństwem bez jakichkolwiek ograniczeń wobec własnych obywateli. Miliony nieuzbrojonych cywilów, niezależnie od odwagi, nie są w stanie przeciwstawić się takiej sile.

Administracja Trumpa, współpracując z Izraelem, wykonała mocny pierwszy krok poprzez precyzyjne uderzenia, które znacząco osłabiły irańską infrastrukturę wojskową, zdolności nuklearne i możliwości projekcji siły. Same bombardowania nie zmieniły jednak podstawowej ideologii reżimu ani jego psychopatycznej brutalności. Reżim Iranu nadal utrzymuje antyamerykańską postawę, wspiera swoich pełnomocników i prowadzi wewnętrzne represje. Nie dąży do reform, lecz do ponownego dozbrojenia i zemsty. Dlatego zmiana reżimu nie jest opcjonalna — jest konieczna.

Wysłanie amerykańskich wojsk lądowych na terytorium Iranu byłoby kosztowne pod względem ludzkim i finansowym. Sami odważni Irańczycy stanowią miliony “żołnierzy na miejscu” — gdyby tylko mieli środki, by się bronić i przechylić równowagę sił.

Zwycięska walka amerykańskich kolonii o niepodległość od Wielkiej Brytanii w dużej mierze opierała się na uzbrojonych obywatelach. Kolonialne milicje i minutemani — zwykli ludzie posiadający własną broń palną — odegrali decydującą rolę od pierwszych strzałów pod Lexington i Concord aż po kluczowe bitwy. Bez uzbrojonej ludności gotowej do oporu te improwizowane siły nie byłyby w stanie prowadzić długiej walki przeciwko zawodowej armii. Amerykańskie prawo do posiadania broni nie było dodatkiem po fakcie; stanowiło fundament obalenia tyranii.

Amerykański senator Lindsey Graham niedawno opowiedział się za “rozwiązaniem w duchu Drugiej Poprawki”:

“Uwielbiam pomysł rozwiązania w duchu Drugiej Poprawki dla narodu irańskiego… Gdybym był prezydentem Trumpem i byłbym Izraelem, uzbroiłbym Irańczyków po zęby, aby mogli wyjść na ulice uzbrojeni i odwrócić losy walki wewnątrz Iranu… Dajcie im broń, aby mogli powstać tak jak my, by zniszczyć ten reżim”.

Trump również zauważył, że Irańczycy nie mają broni, by przeciwstawić się reżimowym snajperom i siłom bezpieczeństwa.

Iran graniczy lądowo z Irakiem, Turcją, Afganistanem, Pakistanem, Azerbejdżanem, Turkmenistanem i Armenią. Należy wykorzystać kreatywne i bezpieczne kanały — we współpracy z grupami opozycyjnymi i dysydentami wewnątrz Iranu — aby dostarczać broń, amunicję i środki obronne bezpośrednio Irańczykom. Nie chodzi o tworzenie chaosu, lecz o przywrócenie równowagi, tak aby reżimowi despoci nie mogli bezkarnie nadal masakrować nieuzbrojonych tłumów.

Zasada prawa obywateli do posiadania broni, której znaczenie potwierdziła historia Stanów Zjednoczonych, ma zastosowanie również tutaj. W Iranie mogłoby to neutralizować reżimowych egzekutorów miasto po mieście bez konieczności zagranicznej okupacji.

Równolegle do uzbrajania irańskich cywilów USA i ich sojusznicy muszą utrzymywać maksymalną presję gospodarczą: blokady, sankcje i izolację, które odetną reżim od zasobów potrzebnych do represji i awanturnictwa.

Są sytuacje, w których nawet góry dyplomacji nie działają. Czy Adolf Hitler w Niemczech albo premier Japonii Hideki Tōjō rozbroili się i zreformowali?

Krótko mówiąc: uzbroić naród irański. Gospodarczo zdusić reżim. Pozwolić samym Irańczykom zdecydować o swojej przyszłości. Taki jest jasny wniosek z kolejnych irańskich powstań tłumionych przy użyciu przeważającej siły ognia oraz z historii powstania samych Stanów Zjednoczonych. Irańczycy pokazali swoją wolę. Zmiana reżimu dokonana przez samych Irańczyków — wyposażonych w środki obrony i chronionych — jest jedynym trwałym rozwiązaniem.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Turkey is no ally to entrust with the F-35

Jul12

Turkey is no ally to entrust with the F-35

Fiamma Nirenstein

Ankara’s record—from hosting Hamas to buying Russian missile systems—raises questions about whether it should receive America’s most advanced fighter jet.

U.S. President Donald Trump at a bilateral meeting at the Bestepe Presidential Compound with Turkish President Recep Tayyip Erdoğan, following Trump’s arrival to attend the annual NATO Summit in Ankara, on July 7, 2026. Photo by Win McNamee/Getty Images.

Once, the world seemed relatively straightforward. On one side stood the United States and the democratic world; on the other, the Soviet Union, China and their satellites, where democracy was never a governing principle.

Today, the picture is far more complicated.

Even as tensions with the Shi’ite regime in Iran intensify once again, U.S. President Donald Trump has embraced an alliance with another problematic regional power: Turkey, an Islamist, authoritarian Sunni state whose trajectory the late historian Bernard Lewis once warned would ultimately resemble that of Iran.

Turkey was once a source of hope. As a member of NATO, it was widely seen as a bridge between the Islamic world and the West. That vision has long since collapsed. Under President Recep Tayyip Erdoğan, Turkey has become a vehicle for aggression and ideological hostility.

Trump has suggested he trusts Erdoğan because, although Turkey initially appeared ready to side with Iran during the recent conflict, it ultimately aligned itself with Washington. That confidence is reportedly reinforced by U.S. Ambassador to Turkey Tom Barrack, who strongly supports a strategic triangle of Turkey, Syria and Iraq as a cornerstone of American regional policy—a vision that leaves little room for Israel.

Yet Erdoğan, who openly presents himself as the leader of a revived Ottoman sphere of influence and as a champion of the Muslim Brotherhood, is a highly questionable recipient for one of America’s most advanced fighter aircraft.

Over the years, he has consistently worked against Egyptian President Abdel Fattah el-Sisi, seeking to fracture the moderate Sunni bloc aligned with the West. That bloc gave birth to the Eastern Mediterranean energy partnership linking Egypt, Israel, Greece and Cyprus—one of the region’s most innovative strategic initiatives.

Greece views Turkey as an increasingly aggressive neighbor. Cyprus remains divided, with Turkey continuing to occupy the northern half of the island. Erdoğan has only recently begun rebuilding fragile ties with Saudi Crown Prince Mohammed bin Salman.

Meanwhile, Ankara has openly hosted Hamas leaders, praised the Oct. 7 massacre, allowed flotillas to depart for Gaza from Turkish territory and made hostility toward Israel a centerpiece of its foreign policy. Erdoğan routinely compares Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu to Adolf Hitler and has spoken of Jerusalem as a future Turkish objective. Turkish Foreign Minister Hakan Fidan recently declared, “Israel is a burden humanity can no longer bear.”

There are practical reasons as well for caution.

Turkey’s 2019 purchase of the Russian S-400 missile defense system triggered U.S. congressional sanctions and led to its removal from the F-35 program because of concerns that sensitive technology could ultimately be exposed to Russia—or even China. Reversing that decision would take years even if Washington chose to do so.

The United States must also preserve Israel’s Qualitative Military Edge, a longstanding bipartisan commitment that remains central to American policy.

Israel also provides strategic advantages that few regional partners can match. Even today, U.S. military operations can be launched from Israeli territory, while many surrounding Arab states continue to deny such access.

Asked about selling F-35s to Turkey, Netanyahu recently said simply, “I wouldn’t do it.”

Given Erdoğan’s record, his ambitions and the uncertainty surrounding the Middle East’s future, that advice deserves careful consideration.

Indeed, if Trump has come to recognize how difficult it is to reach a durable agreement with the revolutionary Islamist regime in Tehran, he should also ask whether any long-term strategic understanding with an increasingly Islamist, authoritarian and messianic Turkey can truly be relied upon. That is a question Washington cannot afford to ignore.

Fiamma Nirenstein is an Italian-Israeli journalist, author and senior research fellow at the Jerusalem Center for Security and Foreign Affairs (JCFA). An adviser on antisemitism to Israel’s Ministry of Foreign Affairs, she served in the Italian Parliament (2008-2013) as vice president of the Foreign Affairs Committee. A founding member of the Friends of Israel Initiative, she has written 15 books, including October 7, Antisemitism and the War on the West, and is a leading voice on Israel, the Middle East, Europe and the fight against antisemitism.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Almost Half of American Muslims Hold “Favorable” View Towards Hamas, Poll Finds

Jul12

Almost Half of American Muslims Hold “Favorable” View Towards Hamas, Poll Finds

Corey Walker

Hamas fighters on Feb. 22, 2025. Photo: Majdi Fathi via Reuters Connect

Nearly half of American Muslims hold a favorable view of Hamas, the terrorist group that has controlled Gaza, according to a new Pew Research Center poll published Thursday.

Some 44 percent of American Muslims indicated a “favorable” opinion of Hamas — far outstripping every other religious group surveyed — according to the poll, which surveyed 12,574 US adults from May 4-17, 2026, with a margin of error of plus or minus 1.3 percentage points. Pew oversampled Jewish and Muslim adults to allow for reliable comparisons between the two groups. The finding suggests a deepening political divide over the war in Gaza, even as the survey was conducted before Hamas’ July 6 announcement that it was dissolving its formal governing body over the territory — a step that stopped short of disarmament, one of the central demands of the US-brokered ceasefire plan.

According to the survey, American Muslims represent an outlier within the broader US public in their views of Hamas. By comparison, four percent of White evangelical Protestants, six percent of White Protestants who are not evangelical, 17 percent of Black Protestants, eight percent of Catholics, two percent of Jews, and 11 percent of religiously unaffiliated Americans hold a favorable opinion of Hamas.

The findings also echo a separate 2024 poll commissioned by the UK-based Henry Jackson Society, which found that 46 percent of British Muslims support Hamas.

Hamas, which seized control of Gaza from the rival Fatah movement in 2007, launched a massacre throughout southern Israel on Oct. 7, 2023, killing roughly 1,200 people, kidnapping 250 others, and engaging in mass rape. Israel subsequently launched a military campaign to dismantle the terror group and rescue the hostages — an effort that caused widespread destruction across the enclave and has also strained relations between the American Jewish and Muslim communities. Earlier this month, on July 6, Hamas announced it was dissolving its Gaza governing body and transferring administrative authority to a technocratic committee backed by the United Nations, though the group has so far declined to disarm.

Among the poll’s other findings are widely disparate views in how American Muslims see Israel and its people compared with the general US public. Just 26 percent of Muslims hold a favorable view of the Israeli people. By contrast, at least half of every other religious group surveyed — 83 percent of Jews, 74 percent of White evangelical Protestants, 55 percent of White Protestants who are not evangelical, 51 percent of Catholics, and 50 percent of Black Protestants — view the Israeli people favorably.

The survey also finds that Muslims are the only religious group in which about half hold a favorable view of the Palestinian Authority (PA), which controls the West Bank: 50 percent of Muslims view the PA favorably, compared with just 31 percent of Black Protestants, 20 percent of Catholics, 20 percent of White Protestants who are not evangelical, 10 percent of White evangelical Protestants, and 10 percent of Jews.

The Palestinian Authority, which exercises limited self-governance in the West Bank and has long faced accusations of corruption, has for years run a so-called “pay-for-slay” program that rewards terrorists and their families for carrying out attacks against Israelis. Under the policy, the PA makes payments to Palestinian prisoners held in Israeli jails, the families of “martyrs” killed in attacks on Israelis, and Palestinians injured while carrying out terrorist attacks.

The poll’s findings lay bare a growing rift over Israel and the Palestinians heading into the 2026 midterm election cycle. Muslim politicians such as Rep. Rashida Tlaib (D-MI), Rep. Ilhan Omar (D-MN), and Democratic Senate candidate Abdul El-Sayed (D-MI) have grown increasingly vocal in their opposition to Israel over the nearly three years since the Gaza war began. Several of these politicians have been criticized for declining to directly condemn terrorist groups such as Hamas and Hezbollah while accusing Israel of “genocide.”

As Muslim politicians continue to gain prominence in the US and across Europe, the substantial support for terrorist groups and hostility toward Israel documented within the American Muslim community may carry consequences for US foreign policy.

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com

Trzyosobowa komisja ONZ fałszywie oskarża Izrael o celowe zabijanie dzieci w Gazie

Jul11

Trzyosobowa komisja ONZ fałszywie oskarża Izrael o celowe zabijanie dzieci w Gazie

Hugh Fitzgerald

Trzyosobowa komisja ONZ fałszywie oskarża Izrael o celowe zabijanie dzieci w Gazie

Opierając się wyłącznie na „faktach” przekazanych przez Hamas.

Komisja ONZ, składająca się z trzech urzędników znanych ze swojej wrogości wobec Izraela, opublikowała właśnie raport oskarżający Izrael o celowe atakowanie i zabijanie „palestyńskich” dzieci. Ma to być, jak twierdzi raport, element izraelskiego planu ludobójstwa mającego na celu zniszczenie „palestyńskiej” populacji w Strefie Gazy. Więcej na temat tego groteskowego raportu można przeczytać tutaj: „Nowe dochodzenie ONZ: Izrael »celowo« zabijał palestyńskie dzieci, dopuszczając się ludobójstwa”, autorstwa Mathildy Heller i Yonaha Jeremy’ego Boba, Jerusalem Post, 23 czerwca 2026 r.:

Nowe dochodzenie ONZ stwierdza, że Izrael „celowo atakował i zabijał palestyńskie dzieci” w ramach strategii mającej na celu „zniszczenie biologicznej ciągłości Palestyńczyków w Gazie”.

Raport zatytułowany „Istota dzieciństwa została zniszczona: celowe atakowanie palestyńskich dzieci na Okupowanym Terytorium Palestyńskim przez Izrael od 7 października 2023 r.” został opublikowany we wtorek przez Niezależną Międzynarodową Komisję Śledczą ONZ (COI) i obejmuje wydarzenia do 31 marca bieżącego roku.

Raport ma rzekomo analizować domniemane naruszenia i przestępstwa popełnione przez izraelskie siły bezpieczeństwa wobec palestyńskich dzieci od 7 października 2023 roku, w wyniku których śmierć poniosło „co najmniej 20 179 dzieci, a 44 143 zostały ranne”.

Liczby te pochodzą od Hamasu. Zostały przyjęte bez żadnych zastrzeżeń i bez jakiejkolwiek próby ich zweryfikowania. Wiemy na przykład, że Hamas w przeszłości zawyżał liczbę zabitych i rannych, a ponadto łączy w swoich statystykach zarówno ofiary wojskowe, jak i cywilne.

Raport określa zabijanie palestyńskich dzieci jako „celowe”, a także twierdzi, że Izrael stosuje wobec palestyńskich dzieci „tortury oraz nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym przemoc seksualną i przemoc ze względu na płeć”.

Nie istnieją dowody na to, by Siły Obronne Izraela (IDF) kiedykolwiek stosowały „tortury” lub „nieludzkie i poniżające traktowanie”. Samo twierdzenie nie stanowi dowodu.

Warto zauważyć, że raporty ONZ uznają za „dziecko” „każdą istotę ludzką poniżej osiemnastego roku życia”.…

Ta granica wieku przyjęta przez Komisję ma znaczenie, ponieważ wielu „Palestyńczyków” w wieku od 16 do 18 lat było uzbrojonymi bojownikami Hamasu i trudno ich określać mianem „dzieci”.

Co więcej, jeśli Izrael „celowo atakuje dzieci”, a także innych cywilów, to dlaczego podejmuje tak ogromne wysiłki, by ostrzegać tych cywilów, w tym ich dzieci, przed miejscami, które IDF zamierza zaatakować? Już w ciągu pierwszych sześciu miesięcy wojny w Gazie IDF zrzuciły miliony ulotek, wysłały miliony wiadomości tekstowych oraz wykonały miliony automatycznych połączeń telefonicznych – wszystko po to, aby zminimalizować liczbę ofiar cywilnych. John Spencer, profesor prowadzący badania nad wojną na terenach zurbanizowanych w West Point, po przeanalizowaniu sposobu prowadzenia przez IDF działań wojennych w Gazie doszedł do wniosku, że „Izrael wdrożył więcej środków zapobiegających ofiarom cywilnym niż jakakolwiek armia w historii działań wojennych prowadzonych w terenie zurbanizowanym”. Raport Komisji nie wspomina o szczegółowym opracowaniu profesora Spencera. Czy jego autorzy go nie przeczytali? A może przeczytali i postanowili nie odnieść się do przedstawionych przez niego danych i wniosków?

Podczas gdy Izrael stara się ograniczać liczbę ofiar cywilnych do minimum, Hamas jednocześnie rozmieszcza swoje siły w budynkach cywilnych, wykorzystując ludność cywilną jako żywe tarcze, i liczy na jak największą liczbę ofiar wśród cywilów – najlepiej także dzieci – które będzie można wykorzystać propagandowo przeciwko Izraelowi.

Raport nie odniósł się do faktu, że Izrael prowadzi ponad 3 000 postępowań wyjaśniających oraz ponad 100 postępowań karnych dotyczących działań własnych sił zbrojnych.…

Innymi słowy, Izrael bada każdą zgłoszoną sugestię lub każde oskarżenie skierowane przeciwko swoim żołnierzom. Żadna inna armia nie poświęca tyle czasu na badanie własnego postępowania. O tym jednak trzej nieżyczliwi członkowie Komisji również nie wspomnieli.

Członkowie Komisji oparli się wyłącznie na „faktach” przekazanych im przez Hamas. Izraelowi nie dano możliwości przedstawienia własnych faktów, w tym wszystkich działań podejmowanych w celu ograniczenia liczby ofiar cywilnych, również wśród dzieci. Nie pozwolono mu także przedstawić dowodów na to, co robi, aby pomagać rannym dzieciom w Gazie, ewakuując je i ułatwiając ich przyjęcie do szpitali w Jordanii, a nawet w samym Izraelu. W raporcie Komisji ONZ nie ma żadnej wzmianki o 100 000 Palestyńczyków (niebędących arabskimi obywatelami Izraela), którzy byli leczeni w izraelskich szpitalach, ani o 3 000 dzieci ze Strefy Gazy, które przeszły operacje serca w wyspecjalizowanej placówce w Holonie w Izraelu. Jeśli Izrael rzeczywiście próbuje „zabijać palestyńskie dzieci”, czyni to w sposób wyjątkowo osobliwy – dokładając tak wielkich starań, aby ostrzegać je przed opuszczeniem obszarów przeznaczonych do ataku, a jednocześnie robiąc tak wiele, by dzieci cierpiące na schorzenia wymagające specjalistycznego leczenia trafiały do szpitali w Izraelu, Jordanii i innych krajach.

Źródło zdjęcia: Israel Defense Forces / Wikimedia Commons.

Link do oryginału: https://www.frontpagemag.com/three-man-un-commission-falsely-accuses-israel-of-deliberately-killing-children-in-gaza/?utm_source=FrontPage+Magazine&utm_campaign=9cfa8515ef-EMAIL_CAMPAIGN_2026_07_06_03_29&utm_medium=email&utm_term=0_57e32c1dad-9cfa8515ef-520618396&mc_cid=9cfa8515ef&mc_eid=5cd77c7fa1

Front Page Magazine, 6 lipca 2026

Zawartość publikowanych artykułów i materiałów nie reprezentuje poglądów ani opinii Reunion’68,
ani też webmastera Blogu Reunion’68, chyba ze jest to wyraźnie zaznaczone.
Twoje uwagi, linki, własne artykuły lub wiadomości prześlij na adres:
webmaster@reunion68.com