Amerykanie – podobnie jak do tej pory Brytyjczycy i Francuzi – stoją na stanowisku, że kwestia utworzenia palestyńskiego państwa, czyli rozwiązania konfliktu palestyńsko-izraelskiego przez współistnienie na tych terenach dwóch państw, to kwestia, którą wypracować mogą wyłącznie Izraelczycy i Palestyńczycy.

Tyle że dziś to fikcja – nie tylko od dekad nie ma negocjacji w sprawie powstania palestyńskiego państwa, ale jego utworzenie, na skutek izraelskiej ekspansji na terenach okupowanych, nie jest dziś fizycznie możliwe.

Rodziny izraelskich zakładników: “Nie uznawajcie Palestyny. Hamas już świętuje”

Choć Brytyjczycy to żaden wyjątek – Palestynę oficjalnie za państwo uznaje 147 ze 193 krajów ONZ – gest Londynu jest ważny, bo do tej pory na tej liście nie było najważniejszych europejskich państw i kluczowych sojuszników Izraela. Dlatego cios wizerunkowy w Izraelczyków jest duży.

Decyzja Brytyjczyków nie podoba się bliskim izraelskich zakładników nadal więzionym przez Hamas – w rękach terrorystów pozostaje ich ok. dwudziestki.

Wasza pożałowania godna decyzja o ogłoszeniu zamiaru uznania palestyńskiego państwa na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ dramatycznie skomplikowała wysiłki, by uwolnić naszych bliskich

– napisali w apelu. “Hamas świętuje brytyjską decyzję jako swoje zwycięstwo, przez które już wycofał się z dealu rozejmowego, dlatego prosimy: nie róbcie tego, dopóki nasi ukochani nie wrócą do domu – dodają.

Premier Benjamin Netanjahu oświadczył w niedzielę, że utworzenie niepodległego państwa palestyńskiego zagraża interesom Izraela i stanowi „absurdalną nagrodę za terror” Hamasu. Zapowiedział, że w najbliższych dniach Izrael zareaguje na uznawanie Palestyny przez kolejne państwa świata.

W niedzielę w ślady Brytyjczyków poszły kolejni sojusznicy Izraela – Kanada i Australia. Lada dzień do tego grona dołączą Francja, Belgia i Malta.

Szefowa MSZ Autonomii Palestyńskiej Warsen Achabekjan powiedziała po działaniu Wielkiej Brytanii, Kanady i Australii, że uznanie państwowości Palestyny przez kolejne kraje, to nieodwracalny krok przybliżający utworzenie niepodległego i suwerennego państwa palestyńskiego. – To uznanie z pewnością nie ma charakteru symbolicznego. To praktyczny, namacalny i nieodwracalny krok, który muszą podjąć państwa, jeżeli zależy im na utrzymaniu rozwiązania dwupaństwowego – powiedziała Achabekjan dziennikarzom w Ramallah.

Status Palestyny. Państwo czy nie państwo?

Kanadyjski premier Mark Carney oświadczył w niedzielę na platformie X, że „Kanada uznaje państwo palestyńskie”. Chwilę później premier Australii Anthony Albanese poinformował o uznaniu państwowości Palestyny i że jest to częścią skoordynowanych wysiłków podejmowanych wspólnie z Kanadą i Wielką Brytanią.

Decyzja Wielkiej Brytanii i Francji oznacza, że Palestynę będzie uznawać już czerech stałych członków Rady Bezpieczeństwa ONZ – Chiny i Rosja uznały ją w latach 80.

Uznanie palestyńskiego państwa przez ważnych Europejczyków będzie miało duże znaczenie symboliczne, jednak żadnego praktycznego, bo Palestyna nadal nie będzie miała jasnego statusu. Z jednego strony nie ma międzynarodowo uznanych granic, stolicy ani armii. Jednocześnie większość świata uznaje ją za państwo, w ONZ ma status „stałego obserwatora” co oznacza, że uczestniczy w obradach, ale nie ma prawa głosu, ma też swoje misje dyplomatyczne na świecie. Palestyńscy sportowcy ścigają się w międzynarodowych zawodach, w tym – na Olimpiadzie.

Gorzej z faktycznym sprawowaniem państwowej władzy. Na Zachodnim Brzegu Jordanu teoretycznie rządzą palestyńskie władze, ale nie kontrolują całości terytorium poszatkowanego żydowskimi osiedlami, a tam, gdzie rządzą, mają niewiele do powiedzenia w kwestiach bezpieczeństwa. Z kolei w Gazie w tej chwili nie rządzi nikt, a większość pogrążonej w wojnie enklawy kontroluje Izrael, który sygnalizuje, że po wojnie może zaanektować całą strefę.

Redagował Michał Olszewski